«Αναμάρτητοι έρωτες»… μέσα από τη δική μου ματιά

413

Της Χρυσής-Σίσυς Αγγελίδου που δημοσιεύτηκε στο thematofylakes-logotexvwn.blogspot.gr

De Profundis … Αναμάρτητοι Έρωτες … Υπάρχει έρωτας χωρίς αμαρτία; …Και αν ναι, πώς τον ξεχωρίζουμε; … Τι είναι αμαρτία; … Η παρακοή στις «εντολές» του Θεού; Η παράβαση των ηθικών κανόνων της κοινωνίας; … Και ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι ορίζουν τι είναι σωστό και τι όχι; Ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι ορίζουν το καλό και το κακό; … Και σε όλα αυτά ποιος είναι ο ρόλος της πίστης; … Τελικά, ο άνθρωπος είναι ελεύθερος ή όχι;

     Σε όλα αυτά τα ερωτήματα απαντά ο κύριος Χαλκίτης μέσα από την ιστορία του Μητροπολίτη Νικόλαου και της Δικαστού Αμαλίας, του Κορνήλιου και της Ντιλάν. … Δύο ετερόκλητα ζευγάρια … Δύο έρωτες «ασύμβατοι» με τα στερεότυπα της εποχής τους … Δύο έρωτες οι οποίοι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αμαρτωλοί… Και όμως μέσα από τον έρωτα και την αγάπη των δύο αυτών ζευγαριών, φανερώνεται το μεγαλείο της καρδιάς όταν αγαπά αληθινά …
     Ο Μητροπολίτης Νικόλαος μέσα σε μία μέρα συγκλονίζεται και ανατρέπει όλα τα πιστεύω του. Ο εσωτερικός του κόσμος, η εσωτερική του γαλήνη γκρεμίζεται μόλις αντίκρισε το βλέμμα της Δικαστού Αμαλίας. Εκπρόσωπος της Εκκλησίας παλεύει με την αγάπη του για τον Θεό και τη σωτηρία της ψυχής των ανθρώπων. Από την άλλη πλευρά η Αμαλία, εκπρόσωπος της δικαιοσύνης με πίστη μόνο στον άνθρωπο, παλεύει μέσα της για το αν θα πρέπει να διεκδικήσει τον Νικόλαο… Οι αντιδράσεις της κοινωνίας, η κατακραυγή του κόσμου, τα κουτσομπολιά, οι κακεντρέχειες, από μία κοινωνία, που η ίδια ζει μέσα στη διαφθορά, την εκμετάλλευση και την παρανομία, θα σταθούν εμπόδιο στον έρωτά τους;
  Και ο Κορνήλιος, ο κολλητός του Μητροπολίτη, άθεος ο ίδιος, ο μοναδικός ίσως ο οποίος θα σταθεί δίπλα του. Ο Κορνήλιος … ένας «ζεν πρεμιέ» θα λέγαμε, όπου ο έρωτας είναι κάτι ανούσιο και μόνο για ρομαντικούς … Ορθολογιστής ως εκεί που δεν παίρνει άλλο, θα ερωτευθεί την αδερφή του φίλου του, την Ντιλάν. Μία κοπέλα με Άσπεργκερ …Μία κοπέλα με «ειδικά χαρακτηριστικά», τα οποία ωστόσο βλέποντάς τα μέσα από την ιστορία της, συνειδητοποιούμε ότι μάλλον εμείς, οι «φυσιολογικοί» άνθρωποι έχουμε πρόβλημα και όχι η Ντιλάν…
     Απέναντι σε όλα αυτά οι άνθρωποι, η ζωή, ο θάνατος … Κυρίως ο θάνατος … Ο Θάνατος της ψυχής, της καρδιάς, της ύπαρξής μας … Γιατί ο θάνατος ο βιολογικός στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο, από το τέρμα της ζωής … Όμως, ο ουσιαστικός, ο οδυνηρός θάνατος είναι αυτός που μας «πεθαίνει» ως ανθρώπους, ως ψυχές, ως υπάρξεις… Αν συνειδητοποιήσουμε την ουσία του Θανάτου, τότε θα μπορέσουμε και να τον αποδεχτούμε …«Αν κατανοήσουμε το θάνατο, τότε ο φόβος του θα γίνει αγωνία για ζωή», όπως λέει και ο κύριος Χαλκίτης.
 Μέσα από τους δύο αυτούς «αταίριαστους» και «προκλητικούς» έρωτες ο κύριος Χαλκίτης με μία γραφή ώριμη, σοφή, δυναμική και ιδιαίτερα εσωτερική παρουσιάζει, χωρίς να προκαλεί, την κατάσταση της εποχής μας. Γιατί αυτοί οι δύο έρωτες, αντιπροσωπεύουν όλους εκείνους τους έρωτες που η υποκριτική κοινωνία θεωρεί «αμαρτωλούς». Επικριτικός απέναντι σε κάθε τι «κακό» στοιχείο της κοινωνίας, δεν διστάζει να «τα βάλει» με τις εξουσίες – εκκλησιαστική, δικαστική, πολιτική – να τονίσει τη φιλαργυρία τους και να ξεσκεπάσει την υποκρισία τους. «Οι αναμάρτητοι Έρωτες» είναι ένα βιβλίο το οποίο «μιλάει» κατευθείαν στην καρδιά. Αποτελεί ψυχογράφημα της ανθρώπινης ψυχής και ύμνο στην αληθινή, ουσιαστική αγάπη, στον αληθινό έρωτα. Γιατί όταν ένας έρωτας είναι αληθινός, δεν μπορεί να είναι προκλητικός … Ο έρωτας που βασίζεται στην ουσία των συναισθημάτων και όχι στην ικανοποίηση της σάρκας … Γιατί όταν ο έρωτας αποσκοπεί μόνο στην ικανοποίηση της σάρκας, τότε είναι προκλητικός ακόμα και αν «τελείται» εντός γάμου, ακόμα και αν συμβαδίζει με τα δεδομένα της κοινωνίας …