Γκρεμίζεται η Ελπίδα;- Γράφει ο Πάνος Βούρος.

821

%ce%b2%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%b5%ce%bf

Ο μεγάλος σεισμός των 6.6 ρίχτερ με κέντρο την Αλικαρνασσό που ταρακούνησε και σκόρπισε τρόμο και ζημιές -υλικές και ανθρώπινες- ιδιαίτερα στο νησί της Κω και μετέπειτα στα γύρω νησιά, ήταν η αφορμή να αφυπνιστεί ξανά το αλληλέγγυο πνεύμα των πολιτών- να θεωρήσουν τεχνικά τις οικοδομικές προδιαγραφές που όμως ανταποκρίθηκαν άριστα στον δυνατό εγκέλαδο και να αναθεωρήσουν τις γενικότερες ιδέες περί φύσης και ζωής.

Είναι αλήθεια με τον Θεό και την φύση δεν τα βάζει κανείς. Όχι πως μας εκδικείται κανείς, αλίμονο, αλλά πρόκειται για μια δυσνόητη έκφραση που ζητά κυρίως σωφροσύνη και ψυχραιμία για να την αντιληφθείς. Η μεγάλη δοκιμασία που έζησε η κοινωνία της Κω (και δεν τελείωσε τίποτα) και των δίπλα περιοχών, ήταν ένα χαστούκι να δούμε αφενός πως η ζωή είναι απρόβλεπτη και αφετέρου πως δεν πρέπει να την σπαταλάς σε ανώφελα πράγματα: κακία, φθηνούς πλεονασμούς και κούφιες απολαύσεις. Η ζωή σου δείχνει και εσυ μαθαίνεις, προβλέπεις, αντιδράς. Η ζωή δεν χαρίζει ούτε ξεχνά. Αντιθέτως εμείς ξεχνούμε να αγαπάμε, να μην αφήνουμε μέρα χωρίς χαμόγελο, χωρίς να ‘χεις τα πάντα αυτονόητα και δεδομένα.

Πάντα υπάρχει ένα χαστούκι. Είτε αυτό είναι μια εμπόλεμη κατάσταση, τρομοκρατία, ένα αεροπορικό δυστύχημα ή μια δύσκολη αρρώστια. Δεν αποφεύγεται αυτό. Έτσι λοιπόν και ενας απρόβλεπτος σεισμός μπορεί μεν να πονέσει ψυχολογικά, να καταστρέψει και να κοστίσει μέχρι και απώλειες ανθρώπινης ζωής, όμως τα ντουβάρια ξαναφτιάχνονται. Το ζήτημα είναι η ψυχή μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον φόβο να διχάσει και να αλλοιώσει την ομορφιά του να ελπίζεις-να δημιουργείς, να λες πάλι καλημέρα και να πηγαίνεις με όρεξη στη δουλειά!

Εύχομαι η πολιτεία να βρεθεί δίπλα και έμπρακτα στους σεισμόπληκτους και να τους αποζημιώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο-καθότι σ’ένα βράδυ χάθηκαν σπίτια και περιουσίες. Και απ’την άλλη να γίνει άμεσα ο απαραίτητος αντισεισμικός έλεγχος στα δημόσια (και γενικότερα θα έλεγα εγώ) κτίρια που χρήζουν ευαίσθητη διαχείριση κυρίως μετά την ξαφνική και οδυνηρή νύχτα της 21ης Ιουλίου. Σύμμαχος η πρόληψη!

Και ας είναι η επόμενη ημέρα όπως τη θέλουμε εμείς. Όπως πρέπει να είναι! Με χρώμα, πίστη και χαμόγελο.