Κινητικότητα υποψηφίων για το Δήμο Καλυμνίων- Γράφει ο Πάνος Βούρος

722

%ce%b2%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%b5%ce%bf

Δυο λόγια θα πω σχετικά με την έντονη εκλογολογία που θα ακολουθήσει το επόμενο διάστημα και δε εντονότερα τον χειμώνα του ’18. Και είναι λογικό να υπάρξει αυτή η κινητικότητα καθώς μπαίνουν σε προετοιμασία τα επιτελεία των αντιπολιτεύσεων και η αντίστοιχη απολογιστική ατζέντα της Δημοτικής Αρχής.

Επειδή σε προηγούμενο άρθρο της εφημερίδας αναφέρθηκα στα της κάκιστης εκλογικής νοοτροπίας και υποψηφίων συμβούλων για «πλάκα».. σήμερα θα ξεφύγω απ’το θέμα αυτό που παραμένει όμως σημαντικό, και θα σχολιάσω τα της Δημοκρατίας του θεσμού. Με λίγα λόγια, το πόσοι- το ποιοί και αν πρέπει όλοι αυτοί (βάσει εμπειρίας και συνείδησης) να κριθούν ενώπιον του λαού για το δημαρχιακό θώκο του νησιού.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι ενάντια στην πολυ-υποψηφιότητα αρκεί να υπάρχει στόχος και θέληση για έργο. Αντιθέτως, αυτές τις εκλογές θα ήθελα να υπάρξουν νέα σχήματα και να επιβεβαιωθούν οι «καλές» γλώσσες που μιλούν ήδη για νέους υποψήφιους δημάρχους που γλυκοκοιτούν το τιμόνι της διοίκησης του νησιού (καθώς στα κοινά έχουν επιφέρει ήδη άριστα αποτελέσματα). Και περισσότερο αν πρόκειται για αξιόλογα και δραστήρια πρόσωπα του δημόσιου βίου.

Όπως επίσης δεν είμαι ενάντια στο να παίρνουν τα ηνία των παρατάξεων νέοι άνθρωποι ηλικιακά- που έχουν όλα τα προσόντα και τα «φώτα» να αναδείξουν με πρωτοβουλίες και πνεύμα ριζοσπαστικό τις ευκαιρίες του νησιού μας για βιώσιμη ανάπτυξη και αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων. Και μόνο ένας νέος με την εναλλακτική του συμπεριφορά μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα!

Είμαι όμως αντίθετος στους μηδενιστές. Από όποιον χώρο και μ’όποιο επιχείρημα γίνεται αυτό. Στους ασεβείς επικριτές και τους δήθεν γνώστες των πάντων. Στους λαϊκιστές που πατούν στην φρεσκαδα του «άφθαρτου» και την ενέργεια του διψασμένου και ξεχνούν την αξία των προκατόχων του Δήμου και την εμπειρία που δεν αποκτιέται με θεωρία περί ανέμων και υδάτων αλλά με δουλειά και ιδρώτα πάνω στα δεκάδες προβλήματα της κοινωνίας και του μεροκαματιάρη καλύμνιου βιοπαλαιστή. Γι’αυτό και η ιστορία πάντα επιβραβεύει τους εργατικούς- και αποδεκατίσει τα κούφια πυροτεχνήματα!

Κλείνοντας, να «τιμήσουμε» και τους συμπατριώτες που αύριο θα βρεθούν στα πάνελ και τις γειτονιές για την ψήφο του κοσμάκη όταν στα δύσκολα έλειπαν, κρύβονταν, όταν παρακολουθούσαν δια της σιωπής ή της ανώτερης απαξίωσης τα γεγονότα περιμένοντας να κλέψουν την εξουσία σαν ώριμο φρούτο, τους επιδειξίες που βρίσκουν λύσεις στο λεπτό.. και μοιράζουν αβάσιμες ελπίδες στην πιάτσα που αγωνιά καθημερινώς και πονά. Ναι, σ’αυτούς ήμουν και θα παραμείνω ενάντια της υποψηφιότητας τους.

Εν τέλει, πιστεύω ακόμη στην Δημοκρατία. Δεν πιστεύω σε έναν μεσσία αλλά σε μια ώριμη, δημιουργική και έντιμη προεκλογική διαδικασία. Οπότε και το αποτέλεσμα θα είναι αντάξιο των προσδοκιών και της πλειοψηφίας και όχι των αδιεξόδων και των ελαχίστων επιλογών.

Τί μέλλει γενέσθαι; Θα το κρίνει η πορεία. Εμείς.. αυτιά και μάτια ανοιχτά!