Κατάργηση μειωμένου ΦΠΑ: Ανατιμήσεις και διάλυση ανταγωνιστικότητας.- Γράφει ο Πάνος Βούρος

527

%ce%b2%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%b5%ce%bf

Από 1/1/18 καταργείται και επίσημα ο μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ που ίσχυε εδώ και πολλά χρόνια στα νησιά του Αιγαίου και δε στα δικά μας λημέρια, τα ακριτικά Δωδεκάνησα, και που ήταν διαχρονικά/πολιτικά/οικονομικά αδιαπραγμάτευτο και σωτήριο για την επιβίωση χιλιάδων επιχειρήσεων.

Η λογική της κατάργησης κατά το μνημόνιο και την κυβέρνηση (αστείες δικαιολογίες) είναι η δίκαιη φορολόγηση χωρίς εξαιρέσεις και οικονομικώς η αύξηση των εσόδων του κράτους. Προσπαθώ να το πιστέψω αλλά αδυνατώ: γιατί απλά πέραν της κοινωνικής διάστασης αυτού του «εγκλήματος»- υπάρχει το αδιέξοδο που δημιουργείται πρώτα στις αγορές και αφετέρου στην τσέπη του καταναλωτή.

Δεν χρειάζεται να ‘σαι οικονομολόγος για ν’αντιληφθείς βασικές έννοιες και λειτουργίες της επιχειρηματικότητας. Δεν είναι δυνατόν να πιστεύει ο εκάστοτε αρμόδιος υπουργός πως τα «ίσα μέτρα κι ίσα σταθμά» αποτελεί σοβαρό επιχείρημα κατάργησης του μειωμένου ΦΠΑ -υπό τις σπόντες της «καλοδουλεμένης» τουριστικής σεζόν- όταν αντικρούεται με την πραγματικότητα του ακτοπλοϊκού αποκλεισμού και του μεγάλου κόστους μεταφοράς προϊόντων και πρώτων υλών.

Δεν είναι δυνατόν να μην βλέπουμε πως μια αύξηση του ΦΠΑ στις μικρές επιχειρήσεις της παραμεθορίου που πληρώνουν ακριβά πρωτίστως τη «νεκρή» αγοραστική περίοδο- και έπειτα τις κρατικές φοροεπιδρομές και τους τραπεζικούς διακανονισμούς, θα γεννήσει επικίνδυνες συμπεριφορές: αφενός την περαιτέρω συρρίκνωση του τζίρου της ντόπιας οικονομίας και αφετέρου την άνοδο της φοροδιαφυγής.

Τί σημαίνει πιο λιανά το συμπέρασμα αυτό; Πρώτα απ’όλα η παραγωγή χρήματος θα μειωθεί γιατί απλά θα υπάρξουν υψηλές ανατιμήσεις, και αυτός που πληρώνει την όλη κρίση είναι φυσικά ο καταναλωτής. Θα αρκεστεί στα είδη πρώτης ανάγκης και θα μειώσει τα δευτερεύοντα σε σημαντικότητα έξοδα. Σίγουρα θα υπάρξει και μια προσπάθεια απορρόφησης του ΦΠΑ «ρίχνοντας» το μεταβλητό κόστος του προιόντος για να διατηρηθεί σε χαμηλότερα επίπεδα η τιμή αλλά δεν είναι πάντα εφικτό και επαγγελματικό ως προς την υποτίμηση της ποιότητας. Πρώτο πλήγμα λοιπόν, η ερήμωση της αγοράς με εκατέρωθεν συνέπειες. Δεύτερο πλήγμα η φοροδιαφυγή. Γιατί απλούστατα η ανάκαμψη και η βιωσιμότητα της τοπική επιχείρησης θα στηριχτεί στην λογική της μαύρης συναλλαγής εξυπηρετώντας έτσι και τις δυο πλευρές. Και από κει και πέρα καταλαβαίνετε που οδηγεί ένας τέτοιος συνδυασμός που ήδη «ευημερεί» στην χώρα των συνεχών προκλήσεων.

Κρατώ για το τέλος κάτι πιο σημαντικό απ’όσα ανέφερα προηγουμένως, την εξαγωγική δραστηριότητα. Βλέπετε, ο ΦΠΑ είναι ανταποδοτικός μεν αλλά τα «πειράματα» κοστίζουν περισσότερο από την θεωρία.. «τον αγοράζω και τον πουλάω». Όπως είδαμε παραπάνω τις στρεβλώσεις που δημιουργεί στην τοπική οικονομία, έτσι και τώρα θα επιφέρει ανεπανόρθωτες ζημιές στην εξαγωγή καθότι σημαντικό μέρος του νησιωτικού προϋπολογισμού προέρχεται από το διεθνές εμπόριο, και θα ήταν πράγματι καταστροφική μια εξίσωση του ΦΠΑ με την υπόλοιπη Ελλάδα όταν το προϊόν πασχίζει «κοστολογικά» να κρατήσει μια τιμή ελκυστική και ανταγωνιστική. Και ενώ ο μειωμένος ΦΠΑ αποτελούσε μια διέξοδο απόσβεσης των μεταφορικών εξόδων για χιλιάδες επιχειρήσεις, αύριο έρχονται αντιμέτωπες με τους νέους όρους της «μνημονιακής» Αριστεράς. Έτσι αποφάσισαν, έτσι θα γίνει.

Είναι πια αναπόφευκτο, παρά τις όποιες -για την τιμή των όπλων- διαμαρτυρίες των θεσμικών φορέων της τοπικής και περιφερειακής διοίκησης. Τί μέλλει γενέσθαι; Θα το μάθουμε λείαν συντόμως..