Ποιός είναι ο Μανώλης Μουσελλής;- Γράφει ο Πάνος Βούρος

1070

%ce%b2%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%b5%ce%bf

Τον Μανώλη Μουσελλή είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά με τις πρώτες μου -ανεπίσημες, πριν εκλεγώ μέλος ΝΟΔΕ Καλύμνου- επαφές ως «πιτσιρίκος» της παρέας με τους κομματικούς εκπροσώπους του νησιού. Εννοείται, και έχω να το λέω, πρόκειται για μια παρέα αξιόλογων και ευχάριστων ανθρώπων που ήταν και ο βασικός λόγος να εμπλακώ με την οργάνωση. Η εποχή του πολιτικού «σωλήνα» τελείωσε, και ευτυχώς!

Μέχρι τότε, γνώριζα έναν τακτικό οικονομικό συνεργάτη της Νησιώτικης Διαδρομής- έναν σοβαρό και επιτυχημένο επαγγελματία και φυσικά, ένα βαθειά ανήσυχο πνεύμα. Ο λόγος που θα αφιερώσω δυο γραμμές στον συμπαθή Μανώλη δεν είναι για να εκθειάσω την πολύπλευρη παρουσία του στον δημόσιο βίο αλλά για να τονίσω συμπεριφορές που λίγοι θα ψάξουν πέραν των καλοστημένων αλλά έντιμων πάντα πολιτικών παρεμβάσεών του.

Η πρόσφατη συνέντευξη του στο Αιγαίο TV και στον Μάμα Χαραμαντά διευκόλυνε το έργο μου στο να φτιάξω τον πρόλογο για τον Μανώλη Μουσελλή. Ένας μετρημένος, ένας ευγενής, ένας πολύ καλά διαβασμένος δ.σύμβουλος- π. αντιπρόεδρος δ.συμβουλίου και ενεργό πια μέλος στο ΔΣ της ΑΝΕΚ. Η διαφορά του Μανώλη με λοιπούς -πολιτικά- συναδέλφους και συνυποψηφίους είναι πως δεν «μασά» τα λόγια του με ότι αυτό συνεπάγεται.. ξέρει να λέει την αλήθεια ακόμα και αν αυτή δεν συνάδει με τα παραταξιακά του θέλω και τα λαϊκιστικά παιχνίδια της σχολής των βαρόνων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πάντα με την απαιτούμενη ευγένεια και τον καθωσπρεπισμό που τον διακρίνει. Ξέρει να κρίνει εύστοχα και υπεύθυνα γιατί αναφέρεται στο καλό και μόνο του καλυμνιακού λαού. Και τέλος, υπερπηδώντας τις κολακείες του Μάμα Χαραμαντά και ορθώς, ξέρει πως δεν μας έχει ανάγκη το νησί αλλά εμείς, αυτό. Το υπηρετούμε, και όταν δεν μπορούμε, όταν η σχέση μας αγγίζει πτυχές αμοιβαίων εξαρτήσεων, τότε πρέπει αξιοπρεπώς να αποχωρούμε.

Είναι διαφορετικός, το απέδειξε ξανά στην κάμερα του Αιγαίο TV με τον ώριμο αντιπολιτευτικό του λόγο. Έθιξε και μπράβο του τα καλώς κείμενα της Δημοτικής Αρχής, και αφετέρου τα επίμαχα σημεία που παραμέλησε και αδυνατεί η τοπική εξουσία να φέρει εις πέρας. Ένας τεχνοκράτης μεν που ξέρει κι όμως να ισορροπεί στις λεπτές κοινωνικές γραμμές της σκληρής πραγματικότητας. Ο Μανώλης μοιάζει ψεύτικος αλλά καλώς για μας, είναι εδώ και έτοιμος να παλέψει για τα καθημερινά προβλήματα του τόπου.

Το μεγάλο ερώτημα.. από πού θα συνεχίσει να δίνει τις μάχες; Ποιόν θα εκπροσωπεί παραταξιακά- ή και περιφερειακά αν τεθεί τέτοιο θέμα; Ο Μάμας Χαραμαντάς προσπάθησε αλλά το πρέσινγκ δεν απέδωσε. Κράτησε τα χαρτιά του κλειστά. Εδώ όμως, όσο και αν συμφωνώ με τον Μανώλη και τις ανεξάρτητες αγωνιστικές του προθέσεις, πολιτικά θεωρώ πως σύντομα πρέπει να δώσει απαντήσεις.

Ο κόσμος (και μιλώ για αυτόν που δεν το κοιτά κουτσομπολίστικα) οφείλει να ξέρει κάτω υπό ποιές συνθήκες- ιδέες και αν το θέλετε αντιλήψεις θα δώσει το «παρών» του στις ερχόμενες κάλπες. Γιατί κατ’ εμέ βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη θέση: μια αιωρούμενη καλπάζουσα δημοφιλία που δεν έχει σταθεροποιηθεί. Και αυτό γιατί κερδίζει μεν προσωπική εκτίμηση αλλά όχι αναγκαστικά και ψήφους που καλώς ή κακώς πρέπει να «χρωματιστούν». Και παρότι ο ίδιος πολέμιος αυτής της λογικής, είναι πιο έντιμο να ξέρουμε τί ασπάζεται και ποιούς ιδεολογικούς κανόνες ακολουθεί. Έντιμο για μας που ψηφίζουμε, έντιμο για την παράταξη που ανήκει. Το «με κανέναν και με όλους» εγκυμονεί σίγουρα κινδύνους.

Θα κλείσω με δυο επισημάνσεις. Αφενός με την παρουσία του στην ΑΝΕΚ. Δεν είναι πράγματι απόφαση μικρή να μπαίνεις ως αντιπολίτευση στο στοίχημα της εξυγίανσης μιας εταιρίας που αν μη τι άλλο στηρίζεται πάντα προεκλογικά η παράταξη που ανήκεις! Μια θαρραλέα και ανώτερη ενέργεια που μας γεμίζει «ευχάριστα» ερωτηματικά. Και είναι ίσως μέχρι στιγμής η δυσκολότερη απόφαση που πήρε γιατί ανοίγει άγνωστους δρόμους συναίνεσης και συνεργασίας για το νησί μας. Εξαιρετικός.

Αφετέρου με ένα «φάουλ» υπέρμετρου ζήλου και αυθορμητισμού όταν από το ίδιο πάνελ το ’14 άσκησε μια σκληρή κριτική στην μακροβιότερη Δημοτική Αρχή και τον ίδιο τον Δ.Διακομιχάλη για τα πεπραγμένα της θητείας του, λέγοντας χοντρικά πως «δεν πρέπει να πατήσει το πόδι του στο Χωριό για την προεκλογική του ομιλία». Πράγματι η θητεία του πρώην Δημάρχου επισκιάστηκε από λάθη και παραλείψεις αλλά δεν συμβαδίζει μια τέτοια επίθεση α) στο ήθος του Μανώλη β) με τις σημερινές του δηλώσεις περί γόνιμων αντιπαραθέσεων και οικουμενικής διοίκησης- δυο μέτρα δυο σταθμά (;) και γ) με την δυναμική και διαχρονική παρουσία του Δ.Διακομιχάλη στα κοινά που ακόμη και τώρα πολλοί τον θεωρούν «φαβορί». Ένα όμως είναι το σίγουρο, δεν του κρατώ κακία (αστειεύομαι φυσικά).

Ο καλός κι αγαπητός μου φίλος Μανώλης, μας εκπλήσσει συνεχώς θετικά. Πιο ενωτικός από ποτέ, πιο σίγουρος γι’ αυτά που πιστεύει και πιο πατριώτης για όσα μας θίγουν ως κοινωνία και πάλαι ποτέ λαμπρή βραχονησίδα πολιτισμού και ιστορίας, αποτελεί πια μια αναγκαία επιλογή εγγύησης και υπευθυνότητας στα δρώμενα του νησιού μας.