Γιατί προεξοφλούν την αποτυχία Γαλουζή; -Γράφει ο Πάνος Βούρος

1092

%ce%b2%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%bd%ce%b5%ce%bf

Ας το παραδεχτούμε, ψηφοφόροι και μη, πιστοί κι αμαρτωλοί, η Δημαρχία Γαλουζή άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις περί νέας/ άφθαρτης και ορεξάτης παράταξης στον απόηχο και μόνο της νικηφόρας και οριακής εκλογής του ’14. Έκτοτε, άλλαξαν πολλά. Όχι πως ανέλαβε την οικονομική διαχείριση στο Ντουμπάϊ, κάθε άλλο, ανέλαβε όμως κάτι σημαντικότερο: να πείσει πως το πείραμα των νεοφώτιστων κι απολιτίκ εκλεγμένων συμβούλων μπορεί ν’ανταπεξέλθει στα προβλήματα που δύσκολα κανείς διακρίνει εφόσον εστί μη διορατικός. Ποιά είναι αυτά: καθημερινότητα, συγκοινωνία (ακτοπλοϊκή – αεροπορική) κι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες.

Γιατί το λέω αυτό; Γιατί απλά δεν περίμενα να λύσει η νυν Δημαρχία το αντιπλημμυρικό του εμπορικού, ούτε να φέρει τσάρτερ που θα εκτοξεύσει τις αφίξεις των επισκεπτών, ούτε και να φέρει επενδύσεις για να λύσει την πολιτιστική αδράνεια κι ανεργία των νέων, God bless Tarpon- Darwin και.. καράβια. Το «πωλείται κι ενοικιάζεται» λοιπόν παραμένει και χειροτερεύει, καθώς ξεφεύγει της γνωστής αγοράς και επεκτείνεται μέχρι Χωριό- Πάνορμο και Μασούρι. Περίμενα όμως να δω μια αλλαγή συμπεριφοράς, νοοτροπίας και κινητικότητας. Εξάλλου ήταν οι πρώτοι που βάπτισαν το «κουλούρι» της εποχής Διακομιχάλη. Τί θ’αφήσουν λοιπόν κι αυτοί που το ’19 θα (ξανά) ζητήσουν την ψήφο του λαού;

Η «τουριστική» Κάλυμνος γίνεται πάντα αντικείμενο εκμετάλλευσης προεκλογικά όσο δεν πάει. Γι’αυτό και στο θέμα της αναρρίχησης (πλην του παραδοσιακού τουρισμού που πάει στον αυτόματο) η Δημοτική Αρχή κωλύεται άμεσης αφύπνισης και στερείται ελκυστικών ιδεών. Ένα στοίχημα που το χάνει κατά κράτος κι είναι λυπηρό γιατί είναι το Α και το Ω της ντόπιας παραγωγής τουρισμού. Όσο για το θέμα της ανεργίας και του ψυχαγωγικού αντικινήτρου για δεκάδες παιδιά που «ψάχνονται» κάπου στο πουθενά, είμαστε στα όρια για την απόλυτη εσωστρέφεια και παρακμή. Πότε όμως λύθηκαν (ουσιαστικά) αυτές οι δυο μακροχρόνιες παθογένειες ενός σαθρού -ιδεολογικά & τεχνοκρατικά- συστήματος και πότε η μη επίλυση αυτών των προβλημάτων επηρέασε μια ενδεχόμνη νίκη/ήττα ενός πολιτικού συνδυασμού; Συγγνώμη αγαπητοί μου γι’αυτό που θα πω, μα σχεδόν.. ποτέ!

Πάμε λοιπόν στην ουσία, αν ο Δήμαρχος Ι.Γαλουζής κρίνεται από την ικανότητα του να επιλύσει τα ανωτέρω που μόλις έθιξα, τότε θα ανατραπεί παταγωδώς. Αυτό το λένε λογική. Αν όμως κριθεί επί ίσοις όροις, δηλαδή από την καθημερινότητα και τις προσωπικές του παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο (αυτά που βγάζουν σήμερα Δημαρχίες) τότε θεωρώ άδικη την σκληρή κριτική και προεξόφληση μιας αποτυχίας του από ένα κοινωνικό σύνολο που σήμερα ψηφίζει άσπρο και αύριο μαύρο. Γι’αυτό και δεν είναι άξιο υπολογισμού οι πολύ γρήγορες «μουρμούρες» στο πρόσωπο του. Ειδικά απ’αυτούς που χθες τον αποθέωναν μετά βαίων και κλάδων.

Ο κ.Ρούσσος δεν ανετράπη από την κατάθεση των έργων που όντως είχε να επιδείξει (ασχέτως αυτών που δεν χρησίμευσαν μα ούτε και τελείωσαν ποτέ) αλλά από την αναπάντεχη εμμονή του σε πρόσωπα και λογικές που δεν είχαν καμία έγκριση από τις φτωχές παραδόξως (παρότι υπήρχε το μαξιλαράκι της ΝΔ και του τότε τομεάρχη Ν.Αιγαίου Χ.Κόκκινου) επαγγελματικές ομάδες που δεν έβλεπαν αντίκρυσμα στην χρυσή εποχή Καραμανλή.

Ο κ.Διακομιχάλης μετά δεν ανετράπη από το ηγετικό του προφίλ, ούτε απ’τις διπλωματικές του γνωριμίες, ούτε απ’την οικονομική κατάσταση του Δήμου που κράτησε σε άριστο επίπεδο δίνοντας και πλεόνασμα (εποχή μνημονίου παρακαλώ) στους επόμενους, αλλά από τα ξεχασμένα «μαράσια», την λάθος προώθηση συγκεκριμένων συμφερόντων στο τέλος και την απρόσμενη φυγή του από τα δημόσια στέκια που δυστυχώς έβραζαν.. παράπονα. Παρότι σήμερα απ’τα λόγια της πιάτσας, ο δημοφιλέστερος ακόμη υποψήφιος.

Βλέπετε αγαπητοί μου, στην Κάλυμνο της κρίσης και σύγχρονης σκέψης ουδέποτε ψηφίζαμε επί του έργου (όποτε υπήρχε) αλλά επί των πολιτικών παρεμβάσεων στις γειτονιές, την ανανέωση των θεσμικών δομών και το άνοιγμα στον λαϊκισμό: «σόγια» κι υποσχέσεις. Και φυσικά η περιβόητη σκανδαλολογία που αποτελεί βούτυρο στο ψωμί όλων των παρατάξεων. Πολύ φθηνά τα στάνταρ, δυστυχώς, και βγαίνει μπούμερανγκ για όσους το δημιούργησαν και σήμερα το επικρίνουν. Γι’αυτό και δεν πρέπει να πληρώσει ο κ.Γαλουζής τις αμαρτίες του παρελθόντος παρά μόνο τις δικές του. Και στην ατυχία του βρήκε ένα καλό ελαφρυντικό.

Κλείνω με μια διπλή παρατήρηση: ο κ.Γαλουζής μέχρι στιγμής προτίμησε ν’ακολουθήσει μια σπάνια τακτική που κατ εμέ είναι παρά πολύ σωστή: μιλάει όταν πρέπει και ‘χει να πει κάτι ουσιαστικό, και απ’την άλλη δεν μπλέχτηκε ο ίδιος ποτέ (ασχέτως αν τον εμπλέκουν) σε ψηφοθηρικά παιχνιδάκια μηνύσεων. Όμως, διαχειριστικά, βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Ρισκάρει και παίζει έναν χρόνο πριν τις εκλογές το δυσκολότερο ματς της θητείας του με το χειρότερο σύστημα, γιατί απλά η Δημαρχία Γαλουζή στερείται συνοχής, ομαδικότητας και κοινού σχεδίου για το μέλλον. Και όταν αυτό συμβαίνει έντονα εκ των έσω, βγαίνει προς τα έξω εντονότερα. Και αποτελεί για μένα το μεγαλύτερο πρόβλημά του που φαίνεται κι ανύμπορος να το αντιμετωπίσει και μπορεί κάλλιστα να αποβεί (εκλογικά) μοιραίο. Και όσο σκέφτομαι πως το μισό και πάνω της θητείας του η διοίκηση του νησιού βρίσκεται στα χέρια μιας παρέας (όσοι έμειναν ενεργοί) όταν κάποτε γινόταν σκοτωμός για το ποιός αγαπά περισσότερο την Κάλυμνό μας, μου γεννιούνται πολλά, πολλά ερωτηματικά.