Πλούσιοι και φτωχοί, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.-Γράφει ο Πάνος Βούρος

686

Ευχές κατακλύζουν κάθε σπιτικό, κάθε περήφανο φτωχικό, σε κάθε ελληνική κι όχι μόνο γωνιά του κόσμου που εδρεύει ο Ελληνισμός, η Καλυμνιακή κοινότητα κι οι παραδόσεις που ανέκαθεν η ομογένεια φρόντιζε να διατηρεί και να μεταδίδει. Ευχές που ευτυχώς για μας και δυστυχώς για πολλούς, γιατί δεν είναι μόνο θέμα πίστης ή χριστιανισμού αλλά και νοοτροπίας, δεν φορολογήθηκαν και δεν θα φορολογηθούν ποτέ, δεν εξαγοράζονται και δεν πωλούνται με κανένα τίμημα και καμία προεκλογική- λαϊκίστικη και φθηνή δημοφιλικά πολιτική.

Γιατί αγαπώ τα Χριστούγεννα και γενικότερα τις γιορτές; Γιατί υπερπηδά ο άνθρωπος, ο γείτονας, ο φίλος μας κι ο καθημερινός μας συνεργάτης την χαμένη του και «ανοιχτοφοβική» αντίληψη της καχυποψίας και της μηδενικής ευαισθησίας σε πράγματα που τον αφορούν και τον επηρεάζουν. Γιατί έρχεται κοντά στον πολίτη που τον έχει ανάγκη, γιατί δίνει κάτι παραπάνω απ’αυτό που δεν έχει μάθει, γιατί απλά το χαμόγελο και το «χρόνια πολλά» παίρνει αξία παντοτινή κι όχι εφήμερη και τυπική. Μα τέλος-τέλος, γιατί μαθαίνουμε, μαθαίνουμε να μην στενοχωριόμαστε για σαχλαμάρες αλλά να εκτιμούμε όλα αυτά που έχουμε και ταυτοχρόνως στερούνται χιλιάδες συνάνθρωποι μας, μέχρι και ένα πιάτο φαγητό.

Τα Χριστούγεννα δεν κατηγοριοποιούνται σε πλούσιους και φτωχούς, σε αδύναμους και δυνατούς, σε υψηλόβαθμους και κοινούς θνητούς. Αυτή την ομορφιά, αυτή την μαγεία του να μην μπορεί να κλέψει κανείς την απλότητα της ευχής, του να μην ζυγιάζονται οι λέξεις των μικρών παιδιών, του άνεργου, του μοναχικού παππούλη και του άστεγου της πλατείας μπροστά στις κούφιες και ξύλινες υποσχέσεις των γνωστών-άγνωστων πολιτικών, δεν μπορεί να την διαπραγματευτεί κανείς. Και θα το υποστηρίζω αυτό και πάντα μέχρι κεραίας.

Αγαπητοί μου φίλοι, τα Χριστούγεννα ήρθαν, και όλοι θα στείλουμε πυρετωδώς τις ευχές που αξίζουν και περιμένουν με λαχτάρα τ’αγαπημένα μας πρόσωπα. Ευχές χαρούμενες κι ελπιδοφόρες για τα δύσκολα οικονομικά, κοινωνικά και δυστυχώς απάνθρωπα ορισμένες φορές χρόνια που βιώνει καθημερινώς η ανθρωπότητα. Από κτηνωδίες θρησκευτικού φανατισμού και τα πυρά των συμφερόντων μέχρι την πείνα και την εργασιακή εξαθλίωση που μαστίζει τα έθνη και τους χιλιάδες ανήμπορους του κόσμου αυτού. Την ίδια στιγμή που κάποιοι θα γεύονται τα πεντανόστιμα εδέσματα στο πλούσιο γιορτινό τραπέζι, κάποιοι άλλοι θα γέρνουν στο κρύο και σε μια γωνιά του δρόμου για ν’ονειρευτούν την ελπίδα που δεν έλαχε ακόμη να τους βρει. Την ίδια στιγμή που κάποιοι θ’ ανοίγουν δώρα και σαμπάνιες γαλλικές για να γεμίσουν την ματαιοδοξία τους, κάποιοι άλλοι θ’ αργοπεθαίνουν σε κάποιο νοσοκομείο που δεν γνωρίζει από Christmas spirit και φωταψίες μαγικές.

Ευχή μου προσωπική και πρωτίστως για να τ’ακούω και γω, να γίνουμε παλι άνθρωποι με περισσότερα κοινωνικά κι αλληλέγγυα αισθήματα, άνθρωποι που δωρίζουν ήθος και πνεύμα όπως επιβάλλουν οι αυτονόητες και απαράβατες αξίες, και τέλος, εύχομαι υγεία και πρόοδο πνευματική στον καθένα προσωπικά και στις οικογένειες σας που χαρίζουν και το νόημα της ζωής μας, το νόημα των ημερών.

Χρόνια πολλά και στους απανταχού Καλυμνίους και στο όμορφο νησί μου που συνεχώς δοκιμάζεται. Είθε η χάρις της γέννησης του Κυρίου να μας επιστρέψει την χαμένη πολιτική μας συνείδηση και υπευθυνότητα. Μπορούμε και αξίζουμε, με λίγο θέληση και φύσικα ομοψυχία, το καλύτερο.

Χρόνια πολλά!