Ίμια … σκαρί Καλύμνικο- Γράφει ο π. Παντελεήμων Γιαννικουρής

3111

Γράφει ο π. Παντελεήμων Γιαννικουρής

Ετοιμάζεται σιγά -σιγά , φρεσκάρεται για να αρμενίσει ξανά στα καταγάλανα Αιγαιοπελαγίτικα νερά η βάρκα.

Γι’ αυτήν δεν υπάρχουν «γκρίζα νερά» μα ξάστερα και γαλανόλευκα, σαν τη σημαία της που κυματίζει υπερήφανα, ελευθέρα και που … ΔΕΝ την παίρνει ο αέρας, γιατί είναι στερεωμένη στην καρδιά της …..

Τα κουπιά της θα οργώσουν της θάλασσας τη ράχη, όπως πάντοτε κάνουν τα Καλύμνικα σκαριά αιώνες τώρα … Πριν ακόμα οι κόκκινοι Πειρατές και τα … εγγόνια τους έλθουν, να την κλέψουν και να βιάσουν ακόμα και την ίδια την αλήθεια, ακόμα και την ίδια την ιστορία , κάθε που το μισό φεγγάρι , νύχτα βγει στο πλιάτσικο ….

ΙΜΙΑ βάρκα Καλύμνικη … Βάρκα που δεν φοβήθηκες ποτέ κανέναν και τίποτα … Ταξίδεψες παντού, δαμάζοντας κουρσάρους και κύματα, είδες τον Οδυσσέα να ταξιδεύει για την Ιθάκη του,με δάκρυα που τα ανάδευε ο αέρας, κάθε φορά που ποθούσε ένα φιλί απ’ την τίμια Πηνελόπη του.

Είδες μπρατσέρες που έπλεαν με εγωισμό να βυθίζονται στο βυθό της λήθης.

Να, σαν αυτή του κόκκινου του στόλου το καμάρι, που έκαψε ο Κανάρης ….

Είδες τον Μιαούλη δίπλα σου, στου Γέροντα τον κόλπο, να βουλιάζει στόλο ολόκληρο από εγωιστές Μπαρμπαρόσες …. Στην κουπαστή σου πιάστηκε και στην κουβέρτα σου ξαπόστασε απ’ το αέναο ταξίδι της η Γοργόνα η όμορφη η Μακεδόνισσα πριγκίπισσα, που ακούραστα ρωτά παντού για τον Μεγαλέξανδρο, τον γητευτή των βαρβάρων.

Τα μάτια της μοιάζουν με φωτιά κάθε που στρέφει προς τον … Βαρδάρη, μη τυχόν και κανείς απ’ τα μέρη εκείνα, βλάψει την αδελφή της, την μικρή Θεσσαλονίκη …

 ΙΜΙΑ την λένε την βαρκούλα μου, ΙΜΙΑ … Όμορφη που είσαι ΙΜΙΑ, με τον Αη Νικόλα της Χαλής στο Διακί σου και την Παναγιά Κυρά Ψιλή, να χαράζει την πορεία απ’ τα ψηλά.

ΙΜΙΑ, ζηλευτή που μέχρι και σήμερα προσπάθησαν να σε κουρσέψουν, αλλά δεν θα μπορέσουν, όσο κι αν σε εμβολίζουν , εσύ θα είσαι εκεί σταθερή δίπλα στην μάνα Κάλυμνο ….

ΙΜΙΑ … Είσαι και θα είσαι πάντα εκεί στα ίδια τα νερά, αγέρωχη … Δική μου βαρκούλα , δική μου αγάπη , δική μου πατρίδα . Μήνυμα στέλνεις στους άθλιους εφιάλτες απανταχού, πως, οι Έλληνες νησιώτες και στεριανοί πιασμένοι χέρι -χέρι, δεν λογαριάζουν τους υφάλους μα ούτε παγίδες στεριανές.

Δεν ακούνε τις σειρήνες ούτε τους μεταλλάσουν οι Κίρκες μόνο τολμούν, ολομόναχοι και τρομεροί να πάνε εκεί που οι κιοτήδες σταματούν …

ΙΜΙΑ η βάρκα μου η Ελληνική η βάρκα μου η Καλύμνικη …

ΙΜΙΑ … Η Τριήρης του Θεμιστοκλη.

ΙΜΙΑ η Ολκάς η Βυζαντινή.

ΙΜΙΑ το σπίτι το τιμημένο του Έκτορα, του Χριστοδούλου και του Παναγιώτη ….

ΙΜΙΑ (Δεν ήξερα πως την βάρκα του Μανώλη Πιζάνια την έλεγαν ΙΜΙΑ …)

Σήμερα απολειτουργα έπινα καφέ στο σπίτι του και είδα το σκαρί να το βάφει και να το ετοιμάζει …

 

Δάκρυσα και απ’ την καρδιά μου βγήκαν αυτές οι σκέψεις … το γιατί το φαντάζεστε …)

π. Παντελεήμων Γιαννικουρής