Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού (ΑΕΝ): Σύγκρουση δύο μορφών λαϊκισμού -Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

735

%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%8e%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b7%cf%82

Η  «Νησιώτικη Διαδρομή» της 13/10/2018 στη σελίδα 4 αναφέρεται στην αντιπαράθεση μεταξύ του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ηλία Καματερού και του βουλευτή της ΝΔ Μάνου Κόνσολα γύρω από το θέμα της ΑΕΝ στην Κάλυμνο.

Προφανώς η αντιπαράθεση δεν αφορά το κατά πόσον πρέπει να λειτουργήσει η Σχολή αυτή στην Κάλυμνο, αλλά αν θα λειτουργήσει επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ή όχι.

Στην αντιπαράθεση αυτή συγκρούονται συγκυριακά δύο μορφές λαϊκισμού τις οποίες θ’ αναλύσουμε στα παρακάτω.

 

 1) Ο λαϊκισμός του Ηλία Καματερού                      

Α) Αν πάρουμε τα δύο κείμενα όπως αυτά είναι γραμμένα στην  «Νησιώτικη Διαδρομή» και εξετάσουμε τις δύο επιχειρηματολογίες, τότε η λογική επιχειρηματολογία του Ηλία Καματερού του ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο  αδύναμη και  του Μάνου Κόνσολα πιο δεμένη, πιο βάσιμη ,γιατί το  πρόβλημα δεν είναι πότε τυπικά μπορεί να λειτουργήσει όπως-όπως η Σχολή, αλλά πότε μπορεί να λειτουργήσει, όπως πρέπει να λειτουργήσει.

Β) Ο λαϊκισμός του Ηλία Καματερού είναι φανερός, γιατί η επιχειρηματολογία του είναι ένα σόφισμα:

Θέλει να υποστηρίξει, ότι η πρόταση του δεν είναι υποβάθμιση της ναυτικής παιδείας και το στηρίζει στις δυνατότητες της Καλύμνου

(«Η Κάλυμνος είναι πρωτοπόρος κλπ») και στις ανάγκες της Καλύμνου («Είναι δικαίωμα της Καλύμνου οι σπουδαστές και οι φοιτητές να μην φεύγουν από κει κλπ»), ενώ το λογικό είναι, ότι η υποβάθμιση ή μη της ναυτικής παιδείας κρίνεται από τον σχετικό Νόμο της Κυβέρνησης για την ΑΕΝ της Καλύμνου (και κατά πόσο θα τηρήσει αυτόν τον Νόμο η Κυβέρνηση)

Γ) Ο λαϊκισμός του Ηλία Καματερού είναι απροκάλυπτος: Διορίζομε τον όποιον όποιο, να φανεί ότι λειτούργησε η Σχολή επί ΣΥΡΙΖΑ ,να αξιοποιήσομε το γεγονός προεκλογικά και από κει και πέρα ας υπολειτουργεί η Σχολή  ή ας υποβαθμιστεί ,ή ας διαλυθεί.

Δ) Ο λαϊκισμός  του Ηλία Καματερού είναι και προκλητικά αφελής:

Λέει απευθυνόμενος στην ΝΔ: «Πρέπει ν’ απολογηθείτε στους Καλύμνιους, γιατί δεν ψηφίζετε μια τροπολογία που βοηθάει έτσι να στελεχωθεί και να λειτουργήσει άμεσα η Σχολή»

Εν τάξει: Απολογείται επιτυχημένα ο Μάνος Κόνσολας στους Καλύμνιους και ο λαϊκισμός του Ηλία Καματερού ξεγυμνώνεται.

Ο Ηλίας Καματερός έπρεπε να σκεφτεί ότι η ΝΔ ως Αντιπολίτευση έχει κάθε δυνατότητα ν’ απολογηθεί επιτυχημένα .

Δεν είναι η έλλειψη πνευματικότητας που κάνει την ΝΔ να είναι Δεξιά, αλλά τα συμφέροντα, που στηρίζει και οι πολιτικές επιλογές που κάνει. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί την ίδια Νεοφιλελεύθερη Πολιτική (τουλάχιστον εξ αντικειμένου) η ΝΔ είναι Δεξιά για τον ιδιαίτερο τόνο (=απροκάλυπτα, χωρίς περιστροφές) που υπερασπίζεται τα ίδια συμφέροντα και τις ίδιες πολιτικές επιλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ.

2) Ο λαϊκισμός του Μάνου Κόνσολα                  

Ο λαϊκισμός του Μάνου Κόσολα είναι συγκαλυμμένος: Ο Μάνος Κόνσολας αναπτύσσει μια πειστική επιχειρηματολογία, που συνίσταται στο εξής:

Μια ΑΕΝ για να παίξει σωστά το ρόλο της πρέπει να έχει ένα ορισμένο προσωπικό και ένα ορισμένο εξοπλισμό. Αυτό το προσωπικό και αυτόν τον εξοπλισμό δεν τον έχει η ΑΕΝ Καλύμνου και πρέπει να τον αποκτήσει και μετά να λειτουργήσει.

Γιατί όμως εμείς λέμε ότι αυτή η επιχειρηματολογία είναι λαικισμός:

Αν η Κυβέρνηση δεν έκανε ό,τι έπρεπε για την ΑΕΝ Καλύμνου, οφείλεται σε γενικότερες αδυναμίες του Συστήματος και όχι σε έλλειψη γνώσης του ζητήματος ή καλής θέλησης, όπως εννοεί ο Μάνος Κόνσολας.

Το Σύστημα στην κατάσταση, που βρίσκεται στη Χώρα μας ,βάζει μπροστά του άλλες προτεραιότητες, γιατί στην συγκεκριμένη ιστορική στιγμή το Σύστημα έχει πιο ζωτικές ανάγκες από την ίδρυση ΑΕΝ στη Κάλυμνο.

Η ίδρυση της ΑΕΝ Καλύμνου πάει πίσω μέχρι που φτάνει η προεκλογική περίοδος,  οπότε η Κυβέρνηση τρέχει να λύσει το ζήτημα όπως- όπως, για να το αξιοποιήσει προεκλογικά.

Από τη στιγμή που και τα δύο Κόμματα στηρίζουν το ίδιο Σύστημα, ό,τι φορτώνεται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, θα το φορτώνεται αύριο η ΝΔ, αν κερδίσει τις Εκλογές.

Υπό το βάρος των ίδιων προβλημάτων και αναγκών ,η ΝΔ θα συμπεριφέρεται αύριο, όπως συμπεριφέρεται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ και τότε θ αντιστραφούν οι ρόλοι: Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατηγορεί την ΝΔ με την επιχειρηματολογία που κατηγορεί σήμερα η ΝΔ τον ΣΥΡΙΖΑ.

 3) Η πολιτική πρόβλεψη δεν είναι προφητεία  

Μπορεί η ΝΔ να λύσει σωστά το θέμα της ΑΕΝ Καλύμνου και να φανεί ότι διαψευστήκαμε. Πιο θα είναι όμως το κόστος της διάψευσης μας; Μια σειρά άλλα έργα πιο σημαντικά για το Σύστημα θα πάνε πίσω και θα υπάρξει όχι μόνο ζημιά για το Σύστημα, αλλά και ιδιαίτερα για την ΝΔ (πλην βεβαίως της τοπικής ΝΔ της Καλύμνου).

Όμως η Πολιτική δεν μπορεί να τρελλίζει και το πιο πιθανό είναι η λύση του ζητήματος της ΑΕΝ Καλύμνου να γίνει όπως θα γίνει (=ατελώς =με ελλείψεις) και όταν θα γίνει θα είναι τόσο αργά, που να μην ταυτίζεται με την άμεση θητεία σε Κυβέρνηση της ΝΔ—και τότε θα γελάμε που ο  ΣΥΡΙΖΑ θα παπαγαλίζει τα σημερινά επιχειρήματα του Μάνου Κόνσολα).

4) Ο πολιτικός χαρακτήρας των τοπικών ζητημάτων ως συμπέρασμα 

Α)Τα τοπικά ζητήματα δεν μπορούμε να τα εξετάζουμε αποσπασμένα από τα γενικότερα προβλήματα της Χώρας. Το κάθε τοπικό ζήτημα θα φέρει την σφραγίδα της Πολιτικής κατάστασης της Χώρας και η όποια λύση του όποιου Κόμματος θα κινείται στα πλαίσια ενός Συστήματος με δεδομένες ανάγκες και προτεραιότητες.

Γιαυτό λέμε, ότι ζήτημα δεν είναι η Κάλυμνος να λύσει κάποιο πρόβλημα της πέρα κι έξω από το τι συμβαίνει στ άλλα μέρη της Χώρας, αλλά πώς ν’ αλλάξει η πολιτική κατάσταση στη Χώρα.

Το να ψηφίζουμε ένα Κόμμα από το εάν και κατά πόσον έλυσε ένα τοπικό πρόβλημα, είναι επέκταση της εκλογικής πελατείας και του ρουσφετιού, που αναπαράγουν την κοινωνική δυστυχία.

Β) Λογικά θα έπρεπε η λύση του κάθε τοπικού προβλήματος να φέρει την σφραγίδα του Κόμματος που το διαχειρίζεται.

Στην εποχή μας (και ειδικά στη Χώρα μας) οι σφραγίδες των δύο βασικών κομμάτων που διεκδικούν την Πολιτική Εξουσία (=την διαχείριση του χρεοκοπημένου καπιταλιστικού Συστήματος) είναι τόσο κοντά, ώστε να μπερδεύονται.

Η πιο καθαρή περίπτωση πολιτικής αλληλοσυμπλήρωσης γίνεται σήμερα, όπου το Σύστημα είναι τόσο χρεοκοπημένο, ώστε η Αριστερά να σημαίνει Δεξιά, να μπερδεύονται οι πολιτικές ιδεολογίες και οι πολιτικοί ρόλοι.

Αυτό που μας μένει ν’ ακούσουμε είναι τις κραυγές για μεγάλο Συνασπισμό (υποτίθεται για την σωτηρία της Χώρας και της Δημοκρατίας, στην πραγματικότητα όμως για ν αντιμετωπιστεί δυναμικά ο εχθρός-λαός,γιατί οι πολιτικές κοροϊδίες για Δημοκρατία στον Καπιταλισμό όσο πάνε και στερεύουν)