To Δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ: Θλίψη έπεσε στο βασίλειο των Δυτικόφιλων -Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης        

335

%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%8e%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b7%cf%82

Άρθρο που δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της «ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ» του Σαββάτου 6 Οκτωβρίου 2018

Το πολυαναμενόμενο Δημοψήφισμα -δείκτης για το όνομα της ΠΓΔΜ είναι πια γεγονός. Αυτό το Δημοψήφισμα προκάλεσε θλίψη στους εγχώριους ΝΑΤΟικούς και Ευρωλάγνους.

Με το σημερινό μας άρθρο θα εξετάσουμε τις αιτίες αυτού του αποτελέσματος, τις πιθανές περαιτέρω εξελίξεις του Μακεδονικού θέματος.

  1) Τι έδειξε το Δημοψήφισμα; 

Η άποψη του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ, ότι σημασία έχει η γνώμη αυτών που ψήφισαν, ισχύει κάτω από  ορισμένες  συνθήκες ,οι οποίες τώρα δεν υπάρχουν.

Αν για το Δημοψήφισμα δήλωναν συμμετοχή όλα τα Κόμματα και συγχρόνως η συμμετοχή ήταν 50 με 60%,τότε πράγματι ισχύει η γνώμη αυτών που ψήφισαν.

Αν όλα τα κόμματα συμμετείχαν στο Δημοψήφισμα και η συμμετοχή είναι μικρή, σημαίνει ότι ο λαός αρνείται το Σύστημα στο σύνολο του και το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος είναι η γνώμη μιας πολιτικής Αριστοκρατίας, την οποία ο λαός απεχθάνεται και επομένως το αποτέλεσμα του είναι πρόβλημα όχι των κομμάτων αλλά του ίδιου του Συστήματος.

Αν ένα Κόμμα της Αντιπολίτευσης λέει ΟΧΙ και στο ερώτημα του Δημοψηφίσματος και στην ίδια την διεξαγωγή του Δημοψηφίσματος  και η συμμετοχή είναι μικρή,τότε σημαίνει, ότι κατίσχυσε η γνώμη αυτού του Κόμματος, δηλ.το ΟΧΙ.

Επομένως το επιχείρημα, ότι έτσι κι αλλιώς θα υπήρχε κάποια αποχή [στην οποία προστίθεται η συνειδητή αποχή της Αντιπολίτευσης], δεν τιμά το Σύστημα και δεν μπορεί το Κυβερνών Κόμμα (που κυρίως εκφράζει το Σύστημα)  να δικαιολογείται γι’ αυτό.

2) Τι σημαίνει η ακύρωση του Δημοψηφίσματος:

Α) Ο λαός της ΠΓΔΜ θέλει η χώρα του να λέγεται «Μακεδονία».

Αυτό προφανώς ζημιώνει την Ελλάδα, γιατί εγείρονται θέματα «αλυτρωτισμού» (=η ΠΓΔΜ εμφανίζεται ως η «ελεύθερη Μακεδονία» και η δική μας ως η κατεχόμενη)

Γιαυτό όμως φταίνε αυτοί που κυβερνούσαν την Χώρα μας μετά τον Εμφύλιο και δεν έφεραν αντίρρηση, όταν ο Τίτο αυτή την εποχή ονόμαζε αυτή την περιοχή της Γιουγκοσλαβίας  «Μακεδονία».

Αυτήν την εντολή πήραν από τους Αμερικάνους: Μην ενοχλείτε τον Τίτο τώρα που εναντιώνεται στον Στάλιν και έρχεται με μας!

Επομένως η περιοχή αυτή λέγεται Μακεδονία με έγκριση της Ελλάδας και διαμορφώθηκε ιστορικό δεδομένο.

Β) Τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ΠΓΔΜ λίγο σκοτίζονται για τις στρατηγικές των ΗΠΑ ,της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και επιμένουν πατριωτικά.

  3) Η θλίψη των Δυτικόφιλων

Η ουσία του προβλήματος του ονόματος της ΠΓΔΜ είναι, αν αυτή η  χώρα αυτή θα μπεί σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, ώστε να κυκλωθεί η Ρωσία  από κάθε πλευρά.

Το πρόβλημα της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ είναι η προσχώρηση της ΠΓΔΜ σε ΕΕ και ΝΑΤΟ να προχωρήσει ομαλά με όλα τα νομικά προσχήματα, για να αιωρείται η Ιδέα του κόσμου της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας (=του Καπιταλισμού), γεγονός που βοηθάει στην πολιτική αποβλάκωση των λαών (ζήτημα που είναι απαραίτητο για την διαιώνιση του Συστήματος και της Αμερικάνικης Ηγεμονίας)

Η ακύρωση του Δημοψηφίσματος (δηλ.το ΝΑΙ που γίνεται εκ των πραγμάτων ΟΧΙ) δεν βοηθάει προς αυτή την κατεύθυνση, εξ ου και η θλίψη των Δυτικόφιλων του δημοσιογραφικού κόσμου [τουλάχιστον της ΕΡΤ, που εκφράζει την κυβερνητική βούληση]

Εκείνο που μας τρομάζει, είναι ότι το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος δεν προκάλεσε αμηχανία σε κρατικούς υπαλλήλους , αλλά θλίψη, πράγμα που σημαίνει ότι ο δήθεν Αριστερός ΣΥΡΙΖΑ διαμόρφωσε δημοσιογραφική ελίτ φιλοδυτική, φιλοΝΑΤΟική.

Άρα η θεωρία περί του ΣΥΡΙΖΑ που σθεναρά διαπραγματεύεται και αναγκαστικά υποχωρεί, πρέπει κάπως να αναθεωρηθεί προς την κατεύθυνση ενός στημένου πολιτικού παιγνιδιού ανθρώπων των ΗΠΑ (και γενικώς της Δύσης) σε βάρος του Ελληνικού λαού.

4) Οι πολιτικές παρενέργειες του Δημοψηφίσματος          

Α) Στη Βουλή της ΠΓΔΜ χρειάζονται 5-6 ψήφοι για τον σχηματισμό της απαιτούμενης πλειοψηφίας (πέραν των κυβερνητικών ψήφων)

Ένα ακυρωμένο Δημοψήφισμα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την μετακίνηση (προδοσία) των αντιπολιτευόμενων βουλευτών προς την πλευρά του ΝΑΙ.

Αυτό σημαίνει ότι στην ΠΓΔΜ γίνονται νέες εκλογές και η υπόθεση τραβάει προς τα πίσω σε μια στιγμή, που εντείνεται η κρίση στις σχέσεις Σερβίας-Κόσοβου και η Σερβία σκέφτεται να ζητήσει βοήθεια απ τη Ρωσία.

Β) Δικαιώνεται ο Π.Καμένος, που ζητά αυξημένη πλειοψηφία για το σχετικό ζήτημα στην Ελληνική Βουλή.

Αυξημένη πλειοψηφία στην Ελληνική Βουλή, θα σήμαινε ουσιαστικά ΟΧΙ.

Αν ο Αλ.Τσίπρας δεχτεί την αυξημένη πλειοψηφία, η Συμφωνία απορρίπτεται, αλλά η Κυβέρνηση διασώζεται με την συνεργασία του Π.Καμένου.

Πλην όμως ο Αλ.Τσίπρας εμφανίζεται κατώτερος των προσδοκιών των ΑμερικανοΝΑΤΟικών με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Αν ο Αλ.Τσίπρας αρνηθεί την αυξημένη πλειοψηφία στη Βουλή, ο Π.Καμένος καταψηφίζει την Κυβέρνηση και πάμε πάλι για Εκλογές. Τότε κερδίζει η ΝΔ που κράτησε πατριωτική στάση, αλλά μόλις αναλάβει ο Κ.Μητσοτάκης, η ΝΔ κάνει τούμπα υπέρ του ΝΑΙ

5) Γιατί ΝΔ και Π.Καμένος επιμένουν πατριωτικά:

α) Η ΝΔ περιμένει να φορτωθεί ο Αλ.Τσίπρας το πολιτικό κόστος με την έγκριση της Συμφωνίας χωρίς την δική της συγκατάθεση και να κάνει αυτή προεκλογικό αγώνα από πατριωτικές θέσεις

β) Ο Π.Καμένος κρατιέται πολιτικά σ’ ένα πολιτικό χώρο, που λέει ναι μεν (υπερ)Δεξιά, αλλά πατριωτική.

Αν ο Π.Καμένος ψηφίσει ΝΑΙ (ή δεν ζητήσει αυξημένη πλειοψηφία—που είναι το ίδιο) αυτός ο πολιτικός χώρος διολισθαίνει στην Χρυσή Αυγή και ο Π.Καμένος καίγεται πολιτικά.