O K.Σημίτης στο στόχαστρο: Το Σύστημα είναι διεφθαρμένο. Τα στελέχη του δεν μπορεί να είναι αδιάφθορα-Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

163

%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%8e%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b7%cf%82

Ο Εισαγγελέας ζήτησε το άνοιγμα των λογαριασμών του Κ.Σημίτη πρώην Πρωθυπουργού επί ΠΑΣΟΚ (και των μελών της οικογένειας του).

Τα στελέχη του ΚΙΝ.ΑΛ και προσωπικά η κ.Φώφη Γεννηματά έκφρασαν την στήριξη τους στο πρόσωπο του Κ.Σημίτη.

Η κίνηση του Εισαγγελέα εμπεριέχει εξ αντικειμένου μια πολιτική σκοπιμότητα και η κίνηση της κ.Φώφης Γεννηματά ένα ρίσκο (διακύβευμα).

Με το σημερινό μας άρθρο θα προσπαθήσουμε να βρούμε τα όρια μεταξύ δικαστικού καθήκοντος και πολιτικής σκοπιμότητας,μεταξύ της πολιτικής ανάγκης του ΚΙΝΑΛ για στήριξη του πρώην Πρωθυπουργού και του ρίσκου που αναλαμβάνει η κ.Φώφη Γεννηματά.

1) Ο αθώος και ο αδιάφθορος

Ο Κ.Σημίτης δηλώνει:» Δεν έχω τίποτε να φοβηθώ.Να τους ανοίξουνε τους λογαριασμούς μας». Πράγματι ο Κ.Σημίτης μετά τις έρευνες του Εισαγγελέα και την όποια δίκη ακολουθήσει,μπορεί ν’ αποδειχθεί αθώος.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αδιάφθορος,όπως αφήνει να εννοηθεί η κ.Γεννηματά.

Επί Πρωθυπουργίας Κ.Σημίτη υπήρξαν οικονομικά σκάνδαλα στελεχών της Κυβέρνησης και του κομματικού μηχανισμού.

Αδιάφθορος είναι αυτός που όχι μόνο δεν καταχράται δημόσιο χρήμα ο ίδιος, αλλά δεν επιτρέπει ανάπτυξη διαφθοράς μεταξύ των υφισταμένων του και διώκει όσα στελέχη εμφανίζουν στοιχεία διαφθοράς.

Τέτοιος αδιάφθορος ηγέτης δεν ήταν ο Κ.Σημίτης. Μάλιστα με τα έργα του η Χώρα πήρε την κατρακύλα της χρεοκοπίας.

2) Το ρίσκο της κ.Γεννηματά

Το ότι επί ΠΑΣΟΚ έγιναν σκάνδαλα και ότι αυτά έμεναν κρυφά για χρόνια η κ.Γεννηματά το ξέρει δέκα φορές καλύτερα από μας. Άρα η κ.Γεννηματά εκφράζει πολιτική και ηθική στήριξη σε πολιτικό πρόσωπο που δεν είναι αδιάφθορο και πιθανώς ένοχο (ανάλογα με την εξέλιξη των δικαστικών ερευνών και της πιθανής δίκης).

Το ρίσκο συνίσταται στο εξής: Αν υπάρξει καταδικαστική απόφαση,αυτή την φορτώνεται το ΚΙΝΑΛ ως διάδοχο Κόμμα του ΠΑΣΟΚ.

Γιατί πήρε αυτό το ρίσκο η κ.Γεννηματά;

Υπάρχει πριν απ όλα η πολιτική ανάγκη και η κ.Γεννηματά αν μείνει ουδέτερη (=ό,τι αποφασίσει η Δικαιοσύνη το δεχόμαστε) ,σημαίνει ότι υπολογίζει σοβαρά την περίπτωση ο Πρωθυπουργός του ΠΑΣΟΚ να είναι διεφθαρμένος!

Μια τέτοια υποψία σε προεκλογική περίοδο,θα ήταν καταστροφική για τα εκλογικά αποτελέσματα του ΚΙΝΑΛ.

Εκφράζοντας την πολιτική και ηθική στήριξη της στον Κ.Σημίτη,η κ.Γεννηματά είναι σαν να διακηρύσσει,ότι όλα αυτά είναι πολιτικά τεχνάσματα του Αλ.Τσίπρα.

Η κ.Γεννηματά διέπραξε και ένα λάθος: Ανάμειξε και το όνομα του Ελ.Βενιζέλου στη βάση της λογικής: Με τη φόρα που πήρε ο Αλ.Τσίπρας θα μας βγάλει διεφθαρμένο και τον Ελ.Βενιζέλο!

Της θυμίζουμε την ρήση του Γιώργου Καφαντάρη: «Ο Ελ.Βενιζέλος εισήλθε στην Πολιτική πάμπτωχος και εξήλθε πάμπλουτος!» Φυσικά ο Ελ.Βενιζέλος έκανε ένα πλούσιο γάμο,ο οποίος λειτούργησε ως πλυντήριο. Ο Γιώργος Καφαντάρης όμως ήταν σε θέση να ξεχωρίζει τα πλυμένα από τα άπλυτα.

Έτσι κι αλλιώς στην εποχή εκείνη τα σκάνδαλα θεωρούνταν δεδομένο γεγονός.

3) Το Σύστημα είναι διεφθαρμένο.

Στο καπιταλιστικό Σύστημα συγκρούονται δύο ηθικές: Μια λαική ηθική που ξεκινάει από την πρωτόγονη εποχή και ενισχύεται συνεχώς από την απαίτηση του λαού να μην διασπαθίζεται το δημόσιο χρήμα από τους διαχειριστές της Εξουσίας και μια άλλη ηθική που γεννιέται από την ίδια την δομή και την λειτουργία του Συστήματος.

Επομένως υπάρχουν στο αστικό Σύστημα δύο κατηγορίες πολιτικών: οι κυριαρχούμενοι από την λαική ηθική (οι καλοί στην διαχείριση του δημόσιου χρήματος) και οι κυριαρχούμενοι από την συστημική ηθική (οι κακοί στην διαχείριση του χρήματος).

Στεγανά ανάμεσα στις δύο ηθικές δεν μπορούν να υπάρξουν και μέσα στην προσωπικότητα του αστού πολιτικού γίνεται ένα αντιπάλεμα των δύο ηθικών.

Εξ αυτού συνάγεται ότι ο οποιοσδήποτε αστός πολιτικός ανά πάσα στιγμή μπορεί να περάσει την γέφυρα των δύο ηθικών και να βρεθεί  διεφθαρμένος.

Υπάρχει εσωτερική ανάγκη που σπρώχνει τους αστούς πολιτικούς στην διαφθορά:

Το Σύστημα είναι εκμεταλλευτικό και κίνητρο έχει το μέγιστο κέρδος.

Το ότι το Σύστημα αποθεώνει το κέρδος,γίνεται ισχυρή τάση που εξωθεί τους πολιτικούς στη διαφθορά.

Το καπιταλιστικό Σύστημα λειτουργεί με μια νομιμοποιημένη ανηθικότητα.

Το άλμα από την νόμιμη ανηθικότητα στην παράνομη δεν είναι αξεπέραστο.

4) Η πολιτική σκοπιμότητα της δίωξης Κ.Σημίτη

Αν ο Εισαγγελέας έδρασε αυτόβουλα ή κατόπιν πολιτικής υπόδειξης, εμείς δεν μπορούμε να το ξέρουμε.

Υπάρχει όμως μια πολιτική πραγματικότητα,που υποχρεώνει τον Αλ.Τσίπρα να ανοίγει υποθέσεις διαφθοράς των πολιτικών του αντιπάλων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υστερεί δημοσκοπικά και πρέπει να την καλύψει στο χρονικό διάστημα,που μας μένει μέχρι τις Εκλογές.

Στη βάση πολιτικού προγράμματος αυτό είναι αδύνατο (άλλωστε υστερεί δημοσκοπικά γιατί αθέτησε το πολιτικό του πρόγραμμα).

Μένουν δύο λύσεις: Η πρώτη είναι οι διάφορες παροχές στην προεκλογική περίοδο.Η δεύτερη είναι να βγάλει τους πολιτικούς του αντιπάλους διεφθαρμένους

Ο Αλ.Τσίπρας διαπιστώνει ότι η τακτική των προεκλογικών παροχών έχει περιορισμένες δυνατότητες και δεν μπορεί από μόνη της ν αναστρέψει τη δημοσκοπική διαφορά.

Διά ταύτα ανοίγει υποθέσεις πολιτικών σκανδάλων για να ρίξει χαμηλότερα τα ποσοστά των αντιπάλων του

5) Η πρακτική της αποκάλυψης της διαφθοράς

Η πολιτική διαφθορά δεν μπορεί να μείνει κρυφή για τους εξής λόγους:

α) Υπάρχουν τα οικονομικά αποτελέσματα μιας ορισμένης διακυβέρνησης. Η Ελλάδα από την δοσμένη εποχή Σημίτη  άρχισε την οικονομική κατρακύλα,που τελικά οδήγησε σε Χρέη,Μνημόνια και Μέτρα.

Άρα υπήρξε κακοδιαχείριση αθέλητη ή συνειδητή.

Δεν μένει παρά κάποιος πολιτικός που έχει κίνητρο να ρίξει χαμηλά το κύρος των αντιπάλων να επιδιώξεις έρευνες και δίκες οικονομικού χαρακτήρα.

β) Υπήρξαν κάποιοι που ξόδεψαν πολλά για να εξαγοράσουν τους διεφθαρμένους πολιτικούς.Επομένως ψίθυροι και φήμες κυκλοφορούν, οι οποίες κάποτε φτάνουν στα ώτα πολιτικά ενδιαφερόμενων.

γ) Οι ενδιαφερόμενοι πολιτικοί για αποκάλυψη της διαφθοράς των αντιπάλων τους,όντας στην Κυβέρνηση έχουν την δυνατότητα να συγκρίνουν τα νόμιμα εισοδήματα των αντιπάλων τους με την ζωή που κάνουν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι.

Αν βρεθεί δυσαναλογία,δίνουν εντολή με πολύ ευγενικό τρόπο σε δικαστικούς ν’ αρχίσουν έρευνα.

Δεν είναι υποχρεωτικό να γίνει γρήγορα δίκη και να βγεί γρήγορα απόφαση.Κανείς δεν νοιάζεται να δει στη φυλακή ένα πρώην Πρωθυπουργό. Αρκεί που με την έναρξη της έρευνας η φήμη της διαφθοράς μπορεί να παίξει τον ρόλο της στο εκλογικό αποτέλεσμα.