%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%8e%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b7%cf%82

7 Δεκεμβρίου 2018 ο Πρωθυπουργός της Χώρας μας βρισκόταν στην Μόσχαμε την ευκαιρία των 190 χρόνων από την έναρξη των διπλωματικώνσχέσεων μας με την Ρωσία (=διπλωματικές σχέσεις με τη Ρωσία έχουμεαπό την πρώτη μέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας).

Σκοπός του σημερινού μας άρθρου είναι ν’ αναδείξει τις πολιτικέςσκοπιμότητες και τα δυνητικά οφέλη της κάθε πλευράς.

1) Το μεγάλο πρόβλημα

Το μεγάλο πρόβλημα της επίσκεψης του Αλ.Τσίπρα στη Μόσχα είναι,αν ο Αλ.Τσίπρας έδρασε αυτοβούλως ή έκανε εξυπηρέτηση τρίτωνδηλ.της ΕΕ ή των ΗΠΑ;Λαβαίνοντας υπ όψη μας,ότι ο Αλ.Τσίπρας έκφρασε την επιθυμία ναπαίξει το ρόλο γέφυρας μεταξύ Δύσης και Ρωσίας,συμπεραίνουμε,ότιναι μεν η Ελλάδα είναι στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ,αλλά δεν είναι τόσοβαθειά στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ .

Μπορεί η ΕΕ και το ΝΑΤΟ να είναι σεαντιπαλότητα (αν όχι σε εχθρότητα) με τη Ρωσία,δεν συμβαίνει το ίδιοκαι με την Ελλάδα: Η Ελλάδα διατηρεί παραδοσιακές φιλικέςσχέσεις με τη Ρωσία.Πώς εξηγείται αυτή η αντίφαση;

Η φιλοδυτική δέσμευση της Ελλάδας δεν είναι απόφαση του λαού της,αλλά της άρχουσας Αριστοκρατίας.Αυτή η δέσμευση της Αριστοκρατίας της Ελλάδας με τη Δύση ξεκινάειαπ το γεγονός,ότι κυρίαρχο στρώμα της Ελληνικής Αριστοκρατίαςείναι οι εφοπλιστές-πειρατές,που είχαν την ανάγκη της Αγγλίας,πουκυριαρχούσε από πολύ παλιά στις θάλασσες.Από τότε που η Ρωσία έγινε Σοβιετική Ένωση ,αυτή η δυτικοφιλίαεπεκτάθηκε από τους εφοπλιστές σ όλη την Αστική Τάξη.Τώρα απαντάμε στο μεγάλο ερώτημα: Ο Αλ.Τσίπρας έδρασεαυτοβούλως στο βαθμό που είναι Πρωθυπουργός της Ελλάδας,αλλά κατά τον α ή β τρόπο θα δώσει εξηγήσεις στην ΕΕ και τις ΗΠΑγι αυτό το ταξίδι,γιατί συγχρόνως είναι διαχειριστής του Ελληνικούκαπιταλισμού και εκπρόσωπος της υποτελούς στη Δύση Ελληνικής Αστικής Τάξης.

2) Δέχεται η Ρωσία την γέφυρα του Αλ.Τσίπρα;

Εδώ η απάντηση είναι πιο απλή: Ναι μεν την δέχεται αυτή τη γέφυρα,αλλά όχι για να περάσει η Δύση μέσα στη Ρωσία,αλλά για να περάσει η Ρωσία μέσα στην ΕΕ (για να περάσει η Ρωσία στις ΗΠΑ έχει άλλα κανάλια).

Με τη σειρά της η Ρωσία δέχεται τον Αλ.Τσίπρα ως γέφυρα (πάντα με τηδική της έννοια) στο βαθμό που είναι Πρωθυπουργός μιας φιλικήςχώρας και επιφυλάσσεται από κακοτοπιές στο βαθμό που ο Αλ.Τσίπραςείναι εκπρόσωπος της εχθρικής Δύσης.

Την διαφορετικότητα του ο Αλ.Τσίπρας δεν την έκρυψε από τους Ρώσους:–Όταν οι Δυτικοί ξεσήκωναν μεγάλο θόρυβο με την υπόθεση Σκριπάλ (=του Ρώσου πράκτορα,που πέρασε με τη Δύση) εμείς δεν ακολουθήσαμε! 
 Την διαφορά στάσης της Ελλάδας απέναντι στη Ρωσία οι Ρώσοι την βλέπουνκαι από την άλλη κατανοούν ότι οι όποιες εχθρικές κινήσεις της Χώρας μαςαπέναντι στη Ρωσία,είναι προιόν σκληρής επιβολής των Δυτικών προς τη Χώρα μας


3) Tι επιδιώκει ο Αλ Τσίπρας με το ταξίδι στη Μόσχα;

 Το κύριο που επιδιώκει ο Αλ.Τσίπρας είναι η επίδειξη πολύπλευρης(πλουραλιστικής,πολυεπίπεδης) εξωτερικής Πολιτικής,για να δείξειστο αριστερό εκλογικό του κοινό,ότι δεν είναι αιχμάλωτος της Δύσης.Αυτή πολύπλευρη εξωτερική Πολιτική δίνει ιδεολογικό περιεχόμενο στην  αντιπαράθεση του ΣΥΡΙΖΑ με την ΝΔ ,κάτι που πολύ το έχει ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις συνεχείς υποχωρήσεις και συμβιβασμούς με τη ΕΕ.

Αποτελεί αυτή η κίνηση κάποιο μήνυμα προς την Δύση;Μετά από τιςκαι συμβιβασμούς του με το Διευθυντήριο των Βρυξελλών η Δύση δεναμφιβάλλει πια για την υποτακτικότητα του Αλ.Τσίπρα δηλ.η Δύση υποθέτει ότι ο Αλ.Τσίπρας δεν διαθέτει την απαιτούμενη πολιτικήβούληση για ανεξάρτητη εξωτερική Πολιτική.
Πλην όμως το ταξίδι του Αλ.Τσίπρα στη Μόσχα διατηρεί την πολιτικήτου σημασία,γιατί δίνει το παράδειγμα ή την παρακίνηση προς τουςάλλους λαούς της ΕΕ να ζητήσουν από τους κυβερνήτες τους νακρατάνε μια Πολιτική ίσων αποστάσεων.Αυτήν την εξέλιξη προφανώς δεν την θέλει το Διευθυντήριο των Βρυξελλών και αυτό δίνει απάντηση στην υποψία μήπως ο Αλ.Τσίπραςεκτελεί εντεταλμένη υπηρεσία των Δυτικών.Οι Δυτικοί ξέρουν ότι ο Αλ.Τσίπρας δεν είναι δικός τους,παρά τις όποιεςυποχωρήσεις και συμβιβασμούς.

Οι Δυτικοί γι αυτό το ρόλο (=του γεφυροποιού ή του ενδιάμεσου με τη Μόσχαθα προτιμούσαν κάποιον ολότελα της εμπιστοσύνης τους (=κάποιον πουνα πιστεύει στην Νεοφιλελεύθερη Πολιτική και να είναι όχι απλάφιλοευρωπαίος,αλλά και Ρωσόφοβος.

Πλην όμως ένας Ρωσόφοβος είναιαπαράδεκτος από τη Μόσχα.Υπάρχει επομένως αδιέξοδο,που λύνεται ως εξής:Οι μεγάλοι της Δύσης προτιμάνε τις άμεσες δικές τους επαφές.Ό,τι η Μόσχαλέει προς αυτούς είναι ό,τι έχει ωριμάσει ως Ρωσική εξωτερική Πολιτική.Αυτό δεν αρκεί για τη Δύση: Η Δύση θέλει προπληροφόρηση για τα σχέδιατης Μόσχας (=θέλει πληροφόρηση για τις επιδιώξεις και τις επιθυμίες της 
Μόσχας).Αυτό η Δύση θα το εκμαιεύσει από συνομιλητές του Κρεμλίνου τύπου Αλ.Τσίπρα.Ιδού η δόξα της Διαλεκτικής:Από τη μια η ΕΕ δεν θέλει αυτόνομες κινήσεις των μικρών της ΕΕ προς την Μόσχα και από την άλλη μόνο οι μικροί της ΕΕ με μια δόση αυτονομίαςμπορούν να πληροφορήσουν την Δύση για τις προθέσεις της Μόσχας.

4) Ποιό το όφελος της Μόσχας;

Το όφελος της Μόσχας είναι το μήνυμα: Όποιος αυτόνομα θέλει νασυνεργαστεί μαζί μου (ας ανήκει στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ),αυτός θα βγείκερδισμένος.Πώς όμως θα βγεί κερδισμένος; Ένας είναι ο τρόπος: Κάποιες Συμφωνίεςοικονομικού χαρακτήρα έχει υπογράψει ο όποιος συνομιλητής της Μόσχας[και ο δικός μας Πρωθυπουργός έχει ήδη υπογράψει].

Αυτές οι οικονομικές Συμφωνίες της Μόσχας πρέπει να έχουν ένα ιδιαίτεροχαρακτήρα.Μπορεί να μην σαν τις Συμφωνίες της Σοβιετικής Ένωσης(=πάρε κόσμε),αλλά δεν θα είναι και σαν τις Συμφωνίες των Δυτικών(=όλα δικά μας).Υποχρεωτικά θα είναι οι Συμφωνίες της Μόσχας  διαφορετικού χαρακτήρα,γιατί σκοπός της Μόσχας είναι η διάλυση της κυριαρχίας της Δύσης και αυτόδεν μπορεί να γίνει με τις μεθόδους της Δύσης,αλλά με ποιοτικά διαφορετικέςμεθόδους.

5) Yπάρχει όφελος για το λαικό κίνημα από το ταξίδι του Αλ.Τσίπρα;

Αν δεχτούμε :τι Δύση τι Ρωσία,για την Ελλάδα υπάρχει όφελος,για τολαικό κίνημα δεν υπάρχει τίποτε.Ήτοι περισσότερες ξένες επενδύσεις σημαίνουν περισσότερη Ανάπτυξηκαι λιγότερη Ανεργία.Αυτό είναι όφελος για τη Χώρα.Το λαικό κίνημα δεν έχει να κερδίσει τίποτε,γιατί τι να μας εκμεταλλεύεται Γερμανός καπιταλιστής,τι να μας εκμεταλλεύεται Ρώσος!

όμως δεχτούμε,ότι θα υπάρχει ποιοτική διαφορά στις Ρωσικές επενδύσεις,τότε η Ρωσική παρέμβαση παίρνει ιδεολογικές διαστάσεις.

Τότε η αντιπαράθεσηΡωσίας-Δύσης στη Χώρα μας διαμορφώνει μια σχισμή ή και χαράδρα μέσααπό την οποία μπορεί να περάσει το λαικό κίνημα και από καλύτερες θέσεις να επιδιώξει δικούς του σκοπούς.