Το πρωί της 7/7/2019 οι κάλπες θα είναι άδειες. Τα κεφάλια όμως των ψηφοφόρων;-Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

1350

Το βασικό επιχείρημα του Αλ. Τσίπρα, όταν τον ρωτάνε αν το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών είναι αναστρέψιμο, είναι το εξής: “Οι κάλπες το πρωί είναι όλες άδειες. Εσείς θα τις γεμίσετε!”. Ο εστί μεθερμηνευόμενο: Εφ’ όσον ξεκινάμε από το μηδέν, όλα τα αποτελέσματα το βράδυ είναι πιθανά. Επομένως εσείς θα κρίνετε αν το αποτέλεσμα είναι ανατρέψιμο.
Θα αποδείξουμε με το παρόν άρθρο, ότι το φοβερό επιχείρημα του Αλ. Τσίπρα: “Οι κάλπες το πρωί θα είναι άδειες…” είναι, όχι η μισή αλήθεια, αλλά ένα μικρό μόνο κλάσμα της αλήθειας. Στο σύνολό του το επιχείρημα είναι αντιεπιστημονικό και επομένως είναι ένα σόφισμα (αφού όντας παράλογο, ακούγεται ως λογικό). 

1) Η Διαλεκτική της Γνώσης

Οι πρώτες πληροφορίες στη ζωή του Ανθρώπου έρχονται και εγκαθίστανται συσσωρευτικά, αθροιστικά. Στη συνέχεια αυτές οι πληροφορίες, που γίνονται πια γνώσεις, διοργανώνονται, έτσι ώστε κάποιες να απορρίπτονται και κάποιες να εδραιώνονται, έστω και ασύνταχτα. Οι επόμενες πληροφορίες περνάνε μέσα από το σύνολο των γνώσεων που εδραιώθηκαν, αντιπαρατάσσονται και συγκρίνονται με τις προηγούμενες. 
Αυτήν τη φορά κάποιες απορρίπτονται και πάλι, αλλά από την αντιπαράθεση και τη σύγκριση παλιών και νέων γνώσεων, προχωρά ένα είδος ιεράρχησης ανάλογα με με την πειστικότητα και ζωτικότητα αυτών των γνώσεων κοκ. Το καθαρό αποτέλεσμα είναι ότι οι γνώσεις παύουν να είναι ασύνταχτες και παύουν να είναι ισότιμες. Διαμορφώνεται ένα “δυναμικό στερεότυπο”, που έχει πια τα χαρακτηριστικά του συστήματος, δηλαδή κάποιες γνώσεις κρατάνε καίριες θέσεις δομικού χαρακτήρα και κάποιες άλλες παίζουν βασικό λειτουργικό ρόλο. 
Οι όποιες καινούριες γνώσεις δεν συσσωρεύονται μηχανικά, αλλά υφίστανται τη λογοκρισία του “δυναμικού στερεότυπου”, αλλάζουν το ίδιο το “δυναμικό στερεότυπο”, διαμορφώνοντας ένα άλλο, πιο περίπλοκο και πιο λειτουργικό “δυναμικό στερεότυπο”. Με βάση αυτή τη διαδικασία, μια εισερχόμενη πληροφορία, ερχόμενη ως γνώση σε διαφορετικά άτομα, υφίσταται διαφορετική μεταχείριση (δηλ. μπορεί το ένα άτομο Α να την απορίψει και το άλλο άτομο Β, να την ενσωματώσει. 

2) Η πολιτική του Αλ. Τσίπρα ως εμπειρία του λαού

Αν μπορούσαμε να σβήναμε όλες τις εμπειρίες και τις γνώμες που διαμορφώθηκαν στην διάρκεια της κυβέρνησης του Αλ. Τσίπρα, τότε όντως οι κάλπες είναι άδειες το πρωί της 7/7/2019 και μπορεί το βράδυ της ίδιας ημέρας να φέξει οτιδήποτε (και επομένως μπορεί να κερδίσει είτε η ΝΔ, είτε ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε κάποιο άλλο κόμμα). Επειδή όμως στη διάρκεια της διακυβέρνησης Αλ. Τσίπρα συσσωρεύονταν κάποιες γνώσεις και κάποιες απ’ αυτές εδραιώθηκαν σε γνώμες και αλλάζουν τις παλιές προσωπικότητες σε νέες, οι όποιες τυχόν νέες εξαγγελίες και υποσχέσεις του Αλ. Τσίπρα έχουν να κάνουν με άλλους πια ανθρώπους, με άλλες προσωπικότητες, διαφορετικές από εκείνες των προηγούμενων Εθνικών Εκλογών και λίγο διαφορετικές από εκείνες των τελευταίων Ευρωεκλογών.
Οι νέες διακηρύξεις και υποσχέσεις του Αλ. Τσίπρα υφίστανται τη λογοκρισία απογοητευμένων και προδομένων ψηφοφόρων από την εμπειρία της διακυβέρνησης Αλ. Τσίπρα (αν οι υποσχέσεις των προηγούμενων Εκλογών, καταπίνονταν αμάσητες, τώρα υφίστανται σκληρή μάσηση, που μπορεί τελικά να οδηγήσει, όχι σε κατάποση, αλλά σε φτύσιμο). 
Άρα οι κάλπες το πρωί της 7/7/2019 μπορεί οπτικά να είναι άδειες, αλλά πολιτικά έχουν ήδη μεγάλη φόρτιση και το βράδυ της ίδιας μέρας δεν θα φέξει το οτιδήποτε, αλλά κάτι που θα φέρει εμφανές το φορτίο των Ευρωεκλογών. 
Το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών είναι ήδη ενσωματωμένο στη Συνείδηση των ψηφοφόρων και σε μεγάλο βαθμό θα περιορίσει το αποτέλεσμα τω επικείμενων Εθνικών Εκλογών.

3) Τι πρέπει να κάνει ο Αλ. Τσίπρας;

Ευτυχώς που η γνώση λειτουργεί με τον τρόπο που αναφέραμε. Διαφορετικά θα μπορούσε ένας λαοπλάνος σε κάθε εκλογική περίοδο να δίνει τις ίδιες (ή παραπλήσιες) υποσχέσεις, να χρησιμοποιεί την ίδια (ή παραπλήσια) πολιτική επιχειρηματολογία, να κερδίζει τις Εκλογές, να αθετεί τις υποσχέσεις του, να ξανακερδίζει τις Εκλογές κοκ.
Ευτυχώς που κάθε φορά που γίνεται διάψευση προσδοκιών, αυτό το γεγονός καταγράφεται στη Συνείδηση των ψηφοφόρων και γίνεται (αυτό το γεγονός της διάψευσης) ρυθμιστής της νέας του συμπεριφοράς στις νέες Εκλογές. Θεωρητικά ο Αλ. Τσίπρας δεν είναι καταδικασμένος (γι’ αυτό άλλωστε και ο Κ. Μητσοτάκης εξορκίζει τους φίλους του να μην εφησυχάζουν και να μη θεωρούν το αποτέλεσμα δεδομένο).
Με βάση το δικό μας σχήμα: θα πρέπει οι νέες υποσχέσεις του Αλ. Τσίπρα να είναι τόσο εντυπωσιακές (ριζοσπαστικού χαρακτήρα), αλλά και τόσο θεμελιωμένες λογικά, ώστε να είναι πιστευτές ακόμα και απ’ τους (δικαιολογημένα πια) δύσπιστους, ώστε οι προστιθέμενες γνώσεις στις παλιές εμπειρίες να αλλάζουν τις, διαμορφωμένες απ’ την πικρία της απογοήτευσης, προσωπικότητες. 
Πλην όμως, από τη μία η Ε.Ε. δεν επιτρέπει ριζοσπαστικές υποσχέσεις, γιατί γίνονται κακό προηγούμενο (έστω κι αν η Ε.Ε. εκ των προτέρων ξέρει, ότι αν ο Αλ. Τσίπρας κάνει βαρύγδουπες δηλώσεις, αυτές είναι για εσωτερική κατανάλωση) και από την άλλη, οι διαρκείς συμβιβασμοί και υποχωρήσεις του στη διάρκεια της διακυβέρνησής του έχουν προχωρήσει βαθειά στη Συνείδησή του και έχουν γίνει μέρος της. 
Τώρα πια μόνο παροχές μπορεί να σκεφτεί ως πολιτική προεκλογική επιχειρηματολογία. Δεν μπορεί να δώσει ριζοσπαστικές υποσχέσεις και πολύ περισσότερο δεν μπορεί γι αυτές να βρει πειστική επιχειρηματολογία. 
Άρα από μόνος του ο Αλ. Τσίπρας δεν μπορεί να αναστρέψει το αποτέλεσμα, γιατί, μπορεί μεν οι κάλπες το πρωί να είναι άδειες, δεν ισχύει όμως το ίδιο και για τα κεφάλια των ψηφοφόρων.
Άρα αυτό που πρέπει να κάνει ο Αλ. Τσίπρας, δεν μπορεί να το κάνει. 

4) Ο Αλ. Τσίπρας χρειάζεται τη βοήθεια άλλων κομμάτων

Από μόνος του ο Αλ. Τσίπρας (και ο ΣΥΡΙΖΑ) δεν μπορεί να κάνει τίποτε για να αλλάξει τη ροή των πραγμάτων και χρειάζεται τη βοήθεια των όποιων άλλων κομμμάτων, που πρέπει να δεχτούν να θυσιαστούν για χάρη του. 
Α) Το κόμμα του Γ. Βαρουφάκη
Ο ίδιος ο Γ. Βαρουφάκης είναι τόσο πικραμένος από τη συμπεριφορά του Αλ. Τσίπρα, που προσωπικά αποκλείεται ο ίδιος να δώσει εντολή βοήθειας. Είναι χαρακτηριστική η ρήση του “Η μόνη χαμένη ψήφος είναι αυτή που πάει στον ΣΥΡΙΖΑ”. Άλλωστε ο Βαρουφάκης εμφανίζεται ως η Ευρωπαϊκή Αριστερά, διεκδικεί δηλαδή σε Ευρωπαϊκή κλίμακα τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχει λόγο να θυσιαστεί για αυτόν που σχεδιάζει να αντικαταστήσει (=να εκτοπίσει).
Β) Το ΚΚΕ
Ο Ευκλ. Τσακαλώτος το υπαινίχθηκε στη Βουλή: Θέλουμε τις ψήφους του ΚΚΕ για να επιβιώσουμε πολιτικά. Το ΚΚΕ αποκλείεται να θυσιαστεί για το χατήρι του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο για λόγους δικής του πολιτικής ύπαρξης (κάτι που είναι πέρα για πέρα δικαιολογημένο), αλλά κυρίως γιατί δεν αξίζει τον κόπο. Τι να πει το ΚΚΕ στους οπαδούς του; Συνεργαζόμαστε με τον υπάλληλου του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών και τον χαφιέ των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ; 
Ακόμα κι αν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υλοποιούσε ένα μέρος των προεκλογικών της υποσχέσεων (πάντα μέσα στα πλαίσια του Συστήματος και των θεσμών της Ε.Ε.), πάλι δεν θα είχε καμία λογική η θυσία του ΚΚΕ για το χατήρι της επανεκλογής του ΣΥΡΙΖΑ. 
Ο ιστορικός ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο ρόλος του διαχειριστή του Καπιταλισμού, ίσως με έναν ηπιότερο τρόπο από τη διαχείριση που θα έκανε η ΝΔ. Τίποτε περισσότερο.
Αντίθετα, ο ρόλος του ΚΚΕ είναι η καθοδήγηση του λαϊκού κινήματος ενάντια στην όποια διαχείρηση του Καπιταλισμού (Σοσιαλδημοκρατικής ή Νεοφιλελεύθερης μορφής). 
Είναι προφανές ότι ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να διεκπεραιωθεί και από άλλο κόμμα. Έτσι κι αλλιώς, η Σοσιαλδημοκρατία έχει πλησιάσει τόσο πολύ τον Νεοφιλελευθερισμό, που κι ένα δεξιό κόμμα μπορεί να παίξει τον ιστορικό ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ. 
Ο ιστορικός ρόλος του ΚΚΕ όμως ως καθοδηγητή του λαϊκού κινήματος είναι αναντικατάστατος. Το ΚΚΕ είναι η Ιστορική Ανάγκη δοσμένη σε πολιτική μορφή: η Κοινωνική Νομοτέλεια, που δεν μπορεί με μιας να περάσει στα κεφάλια των ανθρώπων και να κατευθύνει τη βούλησή τους και χρειάζεται ένα όχημα για να διεκπεραιώσει αυτόν τον ρόλο. Αυτό το όχημα είναι το ΚΚΕ.