Το πολιτικό Κέντρο: Η αμφισβήτηση του Συστήματος δεν μπορεί να μείνει στη μέση – Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

1584

Σήμερα Σάββατο 6/7/2019 είναι ημέρα προεκλογικής ησυχίας και την σεβόμαστε με αποφυγή αναφοράς σε συγκεκριμένεςδραστηριότητες συγκεκριμένων κομμάτων.

Θα περιοριστούμε σεθέματα πολιτικής φιλοσοφίας.

Το σημερινό μας άρθρο αναφέρεται στο πολιτικό Κέντρο.

Σκοπός του άρθρου μας είναι ν’ αποδείξει,ότι η έννοια του Κέντρου δεν έχει πολιτικό περιεχόμενο με την επιστημονική σημασία του όρου δηλ.το πολιτικό Κέντρο είναι μια συμβατική έννοια,που αναλόγως με τις συνθήκες μπορούμε να την αλλάξουμε,χωρίς να σημειωθεί καμιάαλλαγή στο Πολιτικό Σύστημα (=δεν συνιστά καμιά πολιτική Παράταξημε κάποια ιδιαίτερη ιδεολογία και κάποια ιδιαίτερη δομή και λειτουργικότητα=μπορούμε να την σβήσουμε από τον πολιτικό χάρτη χωρίς να επέλθεικάποιος κοινωνικο-πολιτικός τρανταγμός)

1) Η έννοια του πολιτικού Κέντρου είναι σχετική 

  Τα αστικά κόμματα αρέσκονται να μιλούν με γενικότητες και αοριστίες γύρω από το τι είναι πολιτικό Κέντρο,ακριβώς για να μπορούν να παραπλανούν το λαό σχετικά με την πολυδιαφημισμένη πολυφωνίατου κοινοβουλευτικού Συστήματος.Εμείς όμως θα ακολουθήσουμε την επιταγή της Διαλεκτικής που λέει,ότι η Αλήθεια είναι συγκεκριμένη και θα μιλήσουμε με συγκεκριμένοτρόπο (ακριβώς γιατί όχι μόνο δεν έχουμε λόγο να παραπλανήσουμε το λαό,αλλ’ απεναντίας επιδιώκουμε να αποκαλύψουμε την παραπλάνηση,που άλλοι επιχειρούν).

Μιλώντας για πολιτικό Κέντρο πρέπει πριν απ όλα να ξεκαθαρίσουμε σε σχέση με ποιές δυνάμεις το φερόμενο ως πολιτικό Κέντρο είναι κέντρο του σημερινού πραγματικού πολιτικού κόσμου.

Θα εξετάσουμε τις δύο πιο δόκιμες και λογικές αναφορές του πολιτικούΚέντρου:

α) με δεξιά αναφορά ως προς την ΝΔ και αριστερή αναφοράτον ΣΥΡΙΖΑ και

β) με δεξιά αναφορά πάλι την ΝΔ και αριστερή αναφοράτο ΚΚΕ  


2) Αναφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ        

Για να δούμε τι είναι πολιτικό Κέντρο σ’ αυτή τη περίπτωση πρέπει να εξετάσουμε διαφορές και ομοιότητες μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ και πώςμπορεί να σταθεί το πολιτικό Κέντρο μεταξύ τους.

Α) Η ΝΔ (ως δεξιά αναφορά του πολιτικού Κέντρου)

Η ΝΔ είναι η έκφραση του γνήσιου και του άκρατου Νεοφιλελευθερισμού(που τον αποδέχεται οικεία βουλήσει και χωρίς εξωτερικές πιέσεις) και επομένως η ΝΔ τον εφαρμόζει αυτοβούλως και με πλήρη ευθύνη.Η αποδοχή του  (καπιταλιστικού Συστήματος) έρχεται ως άμεση λογική συνέπεια,γιατί ο Νεοφιλελευθερισμός είναι η κίνηση των Νόμων της καπιταλιστικής Αγοράς,όχι μόνον χωρίς εμπόδια από μέρους της πολιτικής Εξουσίας,αλλ΄απεναντίας με πολιτική προστασία των Νόμων της καπιταλιστικής Αγοράς εκ μέρους του (αστικού) Κράτους.Ήτοι το Κράτος συνειδητά και σχεδιασμένα προστατεύει τους Νόμους της καπιταλιστικής Αγοράς από τις παρενοχλήσεις των Συνδικάτων και τις αντιστάσεις του λαικού Κινήματος.

Β) Ο ΣΥΡΙΖΑ (ως αριστερή αναφορά του πολιτικού Κέντρου)

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η Σοσιαλδημοκρατία,που απαλλοτρίωσε το δικό της πρόγραμμα(είτε υπό την πίεση των Ευρωπαίων εταίρων,είτε με δική της θέληση),προσκολλήθηκε στη διάρκεια της Διακυβέρνησης του στον Νεοφιλελευθερισμόκαι επιμένει στο Σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα.

Η αποδοχή του καπιταλιστικού Συστήματος είναι πια δεδομένη,γιατί πρακτικάο ΣΥΡΙΖΑ υπάκουσε στα μεγάλα Αφεντικά του διεθνούς καπιταλισμού και εφάρμοσε τον Νεοφιλελευθερισμό (στην Πολιτική πριν απ όλα μετράει η πρακτική και πολύμετά λογαριάζονται οι καλές προθέσεις). Άλλο τώρα,ότι και πλήρως να εφάρμοζε ο ΣΥΡΙΖΑ το Σοσιαλδημοκρατικό του πρόγραμμα,πάλι δεν θα ξέφευγε από το καπιταλιστικό Σύστημα).

Μπαίνει τώρα το πρόβλημα: Πώς στέκεται το πολιτικό Κέντρο μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ;Εφ όσον η ΝΔ είναι Νεοφιλελευθερισμός και εφ όσον ο ΣΥΡΙΖΑ (έστω μόνον πρακτικά) είναι Νεοφιλελευθερισμός,ένα πολιτικό Κέντρο θα είναι μεταξύμιας αυθόρμητης αποδοχής του Νεοφιλελευθερισμού και μιας πρακτικής εφαρμογής του Νεοφιλελευθερισμού.Από τη στιγμή που ο Νεοφιλελευθερισμός είναι ο αυθόρμητος καπιταλισμός,που γίνεται αποδεκτός μετά χαράς από την ΝΔ και με δυσαρέσκεια απ τον ΣΥΡΙΖΑ,το πολιτικό Κέντρο θα είναι ο καπιταλισμός που γίνεται αποδεκτόςμε λιγότερη χαρά (απ ό,τι στην ΝΔ) και λιγότερη δυσαρέσκεια (απ ό,τιστον ΣΥΡΙΖΑ).Δηλ.το πολιτικό Κέντρο είναι ένα πολιτικό τίποτε που ηεξαφάνιση του από την πολιτική σκηνή δεν θ άλλαζε σε τίποτε στην κοινωνία.  

3) Αναφορά μεταξύ ΝΔ και ΚΚΕ             

 Α) Τι είναι η ΝΔ (ως δεξιά αναφορά)

Θ’ απορήσει κανείς:Μα είπαμε προηγούμενα τι είναι η ΝΔ,γιατί επανερχόμαστε;Απαντάμε ως εξής: Μιλήσαμε για ΝΔ σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ.Ανάμεσα σε δύο συστημικά Κόμματα το πρόβλημα είναι κατά πόσο τα δύο αυτά Κόμματα αποδέχονται τον Νεοφιλελευθερισμό και πώς στέκεται μεταξύ τους έναπολιτικό Κέντρο με βάση τον Νεοφιλελευθερισμό.Τώρα γίνεται αντιπαράθεση ΝΔ και ΚΚΕ.

Επειδή το ΚΚΕ είναι αντισυστημικό Κόμμα ,το πρόβλημα δεν είναι πια η σχέση της ΝΔ με τον Νεοφιλελευθερισμό[γιατί και Σοσιαλδημοκρατική να γινότανε εις ουδέν δεν θα άλλαζε την αντιπαράθεση της με το ΚΚΕ,γιατί το ΚΚΕ είναι σ’ αντίθεση με τον καπιταλισμόάσχετα αν εμφανίζεται αυτός ως άκρατος (=με Νεοφιλελεύθερη μορφή) ή ως νοθογενής (=με Σοσιαλδημοκρατική μορφή)]

Στην αντιπαράθεση της με το ΚΚΕ η ΝΔ εκπροσωπεί πια το καπιταλιστικό Σύστημα.Άρα αλλιώς τώρα ορίζεται το πολιτικό Κέντρο.

Β) Τι είναι το ΚΚΕ (ως αριστερή αναφορά)

Αναφέραμε ήδη το ΚΚΕ ως αντισυστημικό Κόμμα,που αντιπαρατίθεται στον καπιταλισμό συνολικά.Αυτό ήταν μια πρώτη προσέγγιση.Τώρα το ζήτημα θα το δούμε πιο λεπτομερειακά:Το ΚΚΕ μόνον ως πολιτική ιδεολογία είναι εκτός Συστήματος ολοκληρωτικά και χωρίς αμφισβητήσεις. Στην πολιτική πρακτική τα πράγματα είναι πιο σύνθετα: Η πολιτική δραστηριότητα του ΚΚΕ σε μεγάλο μέρος είναι εντός πλαισίων του Συστήματος και μόνον ως προοπτική (=ως τάση) βγαίνει εκτός Συστήματος.Επομένως το ΚΚΕ βρίσκεται και εντός του Συστήματος (Βουλή,Συνδικάτα),αλλά και εκτός Συστήμτος,γιατί αυτή του η δραστηριότητα εντός Συστήματος δεν αποσκοπεί στην αναπαραγωγή,αλλά την ανατροπή του Συστήματος.

Επομένως τώρα το πολιτικό Κέντρο κινείται ανάμεσα στην ΝΔ,που εκπροσωπεί το καπιταλιστικό Σύστημα (από πλευράς ιδεολογίας,πολιτικής στελέχωσης,ιστορικής πολιτικής δραστηριότητας και εμπιστοσύνης του διεθνούς καπιταλισμού) και ενός ΚΚΕ που φράζει την εξώπορτα του Συστήματοςμένοντας μέσα και έξω απ το Σύστημα.Επομένως το πολιτικό Κέντρο είναι ένα  Κόμμα,που δεν εκπροσωπεί το Σύστημα και είναι εγκλωβισμένο στο Σύστημα (και μένοντας εγκλωβισμένοστο Σύστημα αναπνέει τον αέρα του Συστήματος και γίνεται ένα συστημικό Κόμμα,Είναι δηλ.ένα πολιτικό τίποτε που θα μπορούσε να λείψει  χωρίς να ενοχλει αυτό το γεγονός την κοινωνία.

4) Το ψυχολογικό Κέντρο      

«Να πάει πίσω ντρέπεται,να πάει μπροστά φοβάται» (λαική ρήση)Το καπιταλιστικό Σύστημα ως σύστημα έχει διάφορες δομές και λειτουργίες.Το κύριο είναι οι λειτουργίες που διαμορφώνουν και τις κατάλληλες δομές.Αυτές οι δομές θέλουν  κάποια ανθρώπινη στελέχωση με κάποια ιεραρχίακαι αυτές οι λειτουργίες διαμορφώνουν χαρακτήρες,που να ικανοποιούν τις ανάγκες του Συστήματος.Ανάλογα με την κοινωνική θέση του κάθε ατόμου αυτή η προσαρμογή στονπρότυπο χαρακτήρα που έχει ανάγκη το Σύστημα δεν είναι ομοιόμορφη.Πιο ευάλωτα είναι τα μικροαστικά και μεσοαστικά στρώματα και οιδιανοούμενοι (ως κοινωνικό στρώμα).Το κυρίαρχο στοιχείο του ανθρώπου,που χρειάζεται το Σύστημα, δίνεται βέβαια στην λαική ρήση που αναφέραμε στην αρχή της παρούσας παραγράφου,αλλά πιο καλά δίνεται στους «Μοιραίους» του ποιητή μας Κώστα Βάρναλη.Υπάρχει βέβαια και η αρνητική πλευρά του Συστήματος,που συγκεντρώνεταιστην Εργατική Τάξη,το λαικό Κίνημα και την πραγματική Αριστερά, που διαμορφώνει άλλους χαρακτηρες και γίνεται όχι μόνον μια πολιτική και ιδεολογική διαπάλη ,αλλά και μια διαμόρφωση ανθρώπινων χαρακτήρων.Στο πολιτικό Κέντρο συγκεντρώνεται από την λειτουργία του Συστήματοςκαι την διαπάλη των χαρακτήρων (ως αντανάκλαση της κοινωνικο-πολιτικής διαπάλης) ένα σύνολο ανθρώπων χωρίς πολιτική βούληση και χωρίς δυναμικές πρωτοβουλίες.Με λίγα λόγια το πολιτικό Κέντρο και από πλευράς κοινωνικής ψυχολογίας είναι ένα τίποτε,που σέρνεται πίσω από τον ανταγωνισμό της πραγματικής Αριστεράς με το Σύστημα.