Η Συνεδρίαση της G7: Το κλωθογύρισμα της Δύσης μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας-Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης.

1213

Στην πόλη Biarritz της Γαλλίας έγινε η συνεδρίαση των χωρών της G7,που καλούνται πότε ως οι 7 πλουσιότερες χώρες και πότε ως οι 7 ισχυρότερες χώρες του κόσμου.

Με το σημερινό μας άρθρο θέλουμε ν αποδείξουμε το εξής: Η G7 δεν έχει το νόημα που της αποδίδει η δυτική προπαγάνδα,ούτε θα αποκτήσει κάποιο ιδιαίτερο περιεχόμενο,αν γίνει G8 με την επανένταξητης Ρωσίας.

1) Ποιά G7;   

Α) Ουσιαστικά μιλάμε όχι για G7,αλλά για G6+HΠΑ, γιατί ο Ντ.Τραμπ διεφώνησε σε όλα τα βασικά θέματα με τους υπόλοιπους της G7.

Β) Το κυριότερο είναι,ότι η G7 δεν είναι ούτε οι 7 πλουσιότερες χώρες,ούτε πολύ περισσότερο οι 7 ισχυρότερες χώρες του κόσμου.

Μπορούμε να κάνουμε  μόνο την εξής παραχώρηση:Η G7 περιλαμβάνει τις 7 χώρες με το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Και εδώ υπάρχουν αντιρρήσεις: Η έννοια του πλούσιου κράτους εκτός από το βιοτικό επίπεδο περιλαβαίνει και τον συγκεντρωμένο Εθνικό Πλούτο.

 Σ’αυτή τη βάση η πλουσιότερη χώρα είναι η Κίνα με πουγγί της τάξης των18 τρις δολ και όχι οι ΗΠΑ με δημόσιο χρέος της τάξης των 21 τρις δολ. Από την άλλη η έννοια του ισχυρού κράτους εκτός από το βιοτικό επίπεδοκαι τον συγκεντρωμένο Εθνικό Πλούτο περιλαβαίνει και την στρατιωτική και πολιτική ισχύ της Χώρας,την δύναμη της δηλ.να επιβάλλει την βούληση της σε διεθνή κλίμακα.Με την έννοια αυτή η Ρωσία είναι πιο ισχυρή χώρα από πολλές απ’αυτές που συμμετέχουν.

Επομένως οι πιο ισχυρές χώρες είναι οι εξής τρείς: ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα εκ των οποίων μόνον οι ΗΠΑ συμμετέχουν,το θέμα της Ρωσίας συζητιέται και ξανασυζητιέται,ενώ για την Κίνα δεν γίνεται λόγος.

Απεναντίας στην G7 συμμετέχουν Γερμανία και Ιαπωνία,που είναι ουσιαστικάχώρες υπό την κηδεμονία των ΗΠΑ [η μεν Ιαπωνία πλήρως,η δε Γερμανία μερικώς με τάσεις απαγκίστρωσης από τις ΗΠΑ].

2) Τι είναι η G7 και πώς θα εξελιχθεί;         

 Αφού είπαμε τι δεν είναι η G7,να πούμε τώρα τι είναι η G7;

Α) Η G7 είναι η ομάδα των ισχυρότερων Δυτικών χωρών,η οποία προσπαθεί να διατηρήσει το καπιταλιστικό Σύστημα γενικώς και ειδικώς την Νεοφιλελεύθερη εκδοχή του σε παγκόσμια κλίμακα και με την οικονομική,στρατιωτική,πολιτική και πολιτιστική κυριαρχία της Δύσης σε όλο το κόσμο.

Μερικοί θα απορήσουν: Καλά δεν τους αρκεί οικονομική κυριαρχία;Φυσικά θα τους αρκούσε,αν υπήρχε κάποια μεταφυσική εγγύηση,ότι αυτή η οικονομική κυριαρχία μπορεί να είναι εξασφαλισμένη για πάντα!

Αυτό αποκλείεται για δυό λόγους:Πρώτον γιατί υπάρχει ο Νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού και η εξ αυτού προκύπτουσα διανομή του ήδη διανεμημένου κόσμου και το πιθανό σπάσιμο της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας στους αδύνατους κρίκους της.

Πολύ περισσότερο που στις σημερινές συνθήκες υπάρχουν ήδη ανταγωνίστριες Δυνάμεις (Ρωσία,Κίνα) με απροσδιόριστο το τοπίο σε ποιό βαθμό ο ανταγωνισμός φέρει γεωπολιτικό και σε ποιό ιδεολογικό (ο πολιτιστικός είναι δεδομένος)χαρακτήρα.Διά ταύτα απαιτείται και στρατιωτική κυριαρχία της Δύσης στο κόσμο.Η οικονομική κυριαρχία της Δύσης και η στρατιωτική κυριαρχία της Δύσης μαζί (εάν υπάρχουν και στο βαθμό που υπάρχουν και δεν αμφισβητούνται) αποτελούν την βάση μιας αναγκαίας πολιτικής κυριαρχίας της Δύσης στον κόσμο. Διά ταύτα για να περιοριστούν αυτές οι αδυναμίες της Δύσης και οι αμφισβητήσεις,απαιτείται επί πλέον και πολιτιστική κυριαρχία δηλ.πολιτιστική επένδυση της όλης κυριαρχίας της Δύσης.

Επ’αυτού η μεν Κίνα από γενεσημιού της έχει διαφορετικό πολιτιστικό μοντέλο,ενώ η Ρωσία προωθεί δικό της πολιτιστικό μοντέλο με συνειδητό και σχεδιασμένο τρόπο σημείο προς σημείο αντίθετο με το δυτικό μοντέλο και με επιθετικό χαρακτήρα να αχρηστεύσει σε παγκόσμια κλίμακα τοδυτικό πολιτιστικό μοντέλο.

 Β) Λαβαίνοντας τώρα υπ όψη μας τις διαφωνίες του Ντ.Τραμπ με τους υπόλοιπους της G7 (ούτε ο Τσόνσον της Βρετανίας δεν στήριξε τον Ντ.Τραμπ) μιλάμε πια για μια πολλαπλή αντιφατική ενότητα,που ενώνει τους G7 εναντίον της Ρωσίας και  της Κίνας,αλλά σε διάφορο βαθμό αν πρόκειταιγια τη Ρωσία ή την Κίνα και διαφορετικά αν πρόκειται για τις ΗΠΑ ή τις άλλες δυτικές χώρες.

Ταυτόχρονα οι άλλες δυτικές χώρες και ειδικά της ΕΕ αντιπαρατίθενται στην Αμερικάνικη κυριαρχία (στο κόσμο και ιδιαίτερα τον Δυτικό) κάτω από το πέπλο της Δυτικής ενότητας.

Γ) Αν η G7 γίνει G8 με την επανένταξη της Ρωσίας,τότε αυτή η ομάδα χάνει κάθε εσωτερική ενότητα, γιατί στην Δύση μπορεί να κυριαρχεί οφόβος μιας Κινέζικης οικονομικής κυριαρχίας,αλλά η Ρωσία σφυρίζει αδιάφορα γι αυτό το φόβο της Δύσης. Απεναντίας μάλιστα η Ρωσία ηδονίζεται με τον φόβο της Δύσης απέναντι στην Κίνα γιατί διαπιστώνει να διασκεδάζεταιτο δυναμικό της Δύσης ανάμεσα σ αυτήν και την Κίνα.

Αν αυτή η ομάδα γίνει G8 θα έχουμε δύο επίσημα πλάνα αντιπαραθέσεων:Β.Β.Πούτιν εναντίον όλων και με διάφορες διαβαθμίσεις και Ντ,Τραμπ εναντίον όλων με διάφορες διαβαθμίσεις.

Μέσα απ αυτό το κουβάρι των αντιθέσεων η G8 θα είναι μια παράλυτη οργάνωση,που πέραν από γενικολογίες και αόριστα ευχολόγια δεν θα μπορεί να πάρει καμιάουσιαστική απόφαση, Αν σε κάποια στιγμή μπεί και η Κίνα στην ομάδα αυτή και έχουμε G9,τότε αυτή η ομάδα δεν θα έχει πια κανένα αντίπαλο δέος  και δεν έχει πια κανένα λόγο ύπαρξης, μιας και η ανταλλαγή απόψεων μπορεί να εξασφαλίζεται καλύτερα με την G20.


3) Οι διαφωνίες του Ντ.Τραμπ
 α) Η συμμετοχή της Ρωσίας στην επόμενη σύνοδο της G7.

Η σύνοδος θα γινόταν πια G8 (αυτό ήδη αποκλείστηκε,αλλά παραμένει μόνον ανοιχτό το ζήτημα της πρόσκλησης του Β.Β.Πούτιν από τον Ντ.Τραμπως επισκέπτη)Γιατί ο Ν.Τραμπ θέλει την συμμετοχή της Ρωσίας;Ο Ν.Τραμπ μπορεί να μην  είναι καλός πολιτικός,αλλά αυτό συνεχώς διορθώνεται μετην μεγάλη εμπειρία που έχει συγκεντρώσει το επιτελείο του.Ο Ντ.Τραμπ προδιαγράφει, ότι ο μεγάλος αντίπαλος των ΗΠΑ σε οικονομική βάση είναι η Κίνα και προσπαθεί ν’ αποκόψει την Ρωσία από την Κίνα και να την φέρει (τη Ρωσία) κοντά στη Δύση.Συγχρόνως με την πρόσκληση του προς τον Ρώσο Πρόεδρο προσπαθεί να γλυκάνει δύο πικρά χάπια και να σπείρει αυταπάτες στη Ρωσία για τις προθέσεις των ΗΠΑ.Το πρώτο είναι οι Αμερικάνικες κυρώσεις, που δήθεν γίνονται για την προσάρτησητης Κριμαίας και για το ζήτημα του Ντονμπάς στην Ουκρανία, ενώ στην πραγματικότηταοι Αμερικανοί προσπαθούν να στραγγαλίσουν την Ρωσική Οικονομία έννοια ελεύθερης Αγοράς.Το άλλο ζήτημα το πιο πικρό απ όλα είναι η έξοδος των ΗΠΑ από την Συμφωνίαδιάλυσης των πυραύλων μέσου και μικρότερου βεληνεκούς (δηλ.από 500 έως2.500 χιλ.βεληνεκούς). Αντίθετα οι Ευρωπαίοι θέλουν να δείξουν,ότι μπορούν να επιβληθούν στην Ρωσία στον Ευρωπαικό χώρο και γι αυτό ζητούν από τον Ρώσο Πρόεδρο,να υποκύψει στους όρους τους περί Κριμαίας και Ντονμπάς.Φυσικά ο Ρώσος Πρόεδρος δεν τρελλάθηκε ν αφήσει την Ουκρανία που είναι μέρος του Ρωσικού κόσμου στους Ευρωπαίους απλά και μόνον για να καμαρώνει στην επόμενη σύνοδο της G7 μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών.

β) Ο εμπορικός πόλεμος κυρίως μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.

Αυτός ο εμπορικός πόλεμος  θα παρασύρει και τις άλλες χώρες και τελικά δεν θα έχουμε Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.Αν λάβουμε υπ όψη μας ότι τόσο οι ΗΠΑ, όσο και η ΕΕ διατηρούν κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας,που ως ένα βαθμό έχουν οικονομικό χαρακτήρα,η περιβόητηΕλεύθερη Αγορά του καπιταλισμού πάει περίπατο.

(γ) Το Ιράν

Το Ιραν είναι ένα περιφερειακό κέντρο του Μουσουλμανικού κόσμου με αντιδυτικό προσανατολισμό και με αξιώσεις ηγεμόνευσης αυτού του χώρου και συγχρόνως με μεγάλο πλούτο σε πετρέλαια.Οι Δυτικοί σ’αυτόν τον χώρο θέλουν υποτακτικές και υπάκουες Κυβερνήσεις,για να εκμεταλλεύονται τον πλούτο της Περιοχής.Το Ιράν τους χαλάει την σούπα και το μισούν.Οι μεν Ευρωπαίοι βλέπουν το ζήτημα πιο ρεαλιστικά και αρκούνται σε μια Συμφωνία,που εμποδίζει το Ιράν από την κατασκευή του πυρηνικού όπλου, όχι όμως και από την χρήση της πυρηνικής Ενέργειας.

Οι Αμερικανοί αντίθετα θέλουν να εξαφανίσουν τον ανταγωνιστή  των στηριγμάτωντους στη Μέση Ανατολή (Ισραήλ και Σαουδική Αραβία).Από δω προκύπτουν οι διαφωνίες του Ντ.Τραμπ με τους Ευρωπαίους στην G7 σχετικά με το Ιράν.




Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός