Η ψήφος των Αποδήμων: Όντως αυτή η ψήφος θα μας βγει «μπούμερανγκ»!-Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

1111

Από την ηλεκτρονική έκδοση στην οποία και μεις γράφουμε (www.kalymnos-news.gr) διαβάζουμε,ότι ο Πρόεδρος της ΕλληνικήςΚοινότητας Αυστραλίας Βασίλης Παπαστεργιάδης συναντήθηκε με τον Υπουργό Εσωτερικών Τάκη Θεοδωρικάκο.

Το βασικό θέμα,που συζήτησαν οι δυό τους ήταν η ψήφος των Αποδήμων της Αυστραλίας.Αυτό θα είναι και για μας το θέμα (προφανώς κρινόμενο από άλλη σκοπιά).                

 1) Το δώρο του Έλληνα της Αυστραλίας                   

 Το δώρο του κ.Βασίλη Παπαστεργιάδη προς τον Υπουργό Εσωτερικών ήταν ένα μπούμερανγκ ,σύμβολο (καθώς εξήγησε ο επισκέπτης) της βούλησης των Ελλήνων της Αυστραλίας για επιστροφή στην πατρίδα.Για τους πολιτικούς η επιλογή του δώρου σε μια επίσκεψη είναι πάντα ένα πρόβλημα: Πρέπει χωρίς ιδιαίτερες εξηγήσεις να εκφράζει τις προθέσεις και προσδοκίες του από την επίσκεψη.Κατά την γνώμη μας το μπούμερανγκ ως δώρο ικανοποιεί απλά την εγκυκλοπαιδική περιέργεια των ανθρώπων του περίγυρου του Έλληνα Υπουργού και τίποτε περισσότερο (γιατί πολύ χρησιμοποιείται στην Ελλάδα ο όρος «μπούμερανγκ»,αλλά πολλοί λίγοι το έχουν δει και λιγότεροι ξέρουν,γιατί επιστρέφει πίσω απ’ όπου ξεκίνησε.Εμείς θεωρούμε ότι το μπούμερανγκ ως δώρο είναι αποτυχημένο για δύο λόγους:

α) Γιατί το μπούμερανγκ είναι επιθετικό όπλο και δεν ταιριάζει για τους Απόδημους Έλληνες,που ούτε ως όπλο της Ελλάδας εναντίον της Αυστραλίας θεωρούνται,ούτε ως όπλο της Αυστραλίας εναντίον της Ελλάδας

β) Το μπούμερανγκ γυρίζει πίσω μόνο ,αν αποτύχει στον στόχο του.Οι Έλληνες της Αυστραλίας πέτυχαν τον στόχο τους και έφτιαξαν τη ζωή τους στην Αυτραλία και (με την λογική του μπούμερανγκ)αφού πέτυχαν τον στόχο τους, δεν πρόκειται να γυρίσουν πίσω.Φυσικά κάποιοι μετανάστες μας δεν πέτυχαν  τον στόχο τουςκαι γύρισαν τα μπρος πίσω (με την λογική του μπούμερανγκ),αλλά ο Βασίλης Παπαστεργιάδης δεν μιλάει εκ μέρους των αποτυχημένων που γύρισαν τα μπρος πίσω,αλλά εκ μέρους των επιτυχημένων που δεν πρόκειται να γυρίσουν πίσω.

Γιαυτούς η Ελλάδα είναι μια γλυκόπικρη ανάμνηση (γλυκειά για τους φίλους,που άφησαν πίσω τους και πικρή για την Ανεργία που τους ξαπόστειλε στα ξένα).Και επειδή το θέμα γενικεύεται για όλους τους Αποδήμους μας, λέμε:Αν η πιο πάνω σκέψη ισχύει μια φορά για την Αυστραλία,ισχύει δέκα φορές για τις ΗΠΑ.


2) Οι Απόδημοι δεν είναι μια ενιαία υπόθεση                 

 Όταν θέλουμε να λύσουμε  το θέμα της ψήφου των Αποδήμων Ελλήνων,δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε όρους διεθνούς Νομοθεσίας,γιατί άλλο είναι ο Αμερικανός στην Ελλάδα και άλλο ο Έλληνας στην Αμερική.Ο Αμερικανός στην Ελλάδα είναι η συγκεκριμενοποίσηση της βούλησηςτου Αμερικανικού Κατεστημένου στην Ελλάδα,που επιθετικά (με την πολιτιστική έννοια του όρου) συμπεριφέρεται στην Ελλάδα για να αφομοιώσει την Ελλάδα στην Αμερική. Ο Έλληνας στην Αμερική έχει απαρνηθεί την πατρίδα του,που δεν μπορεί να τον ζήσει αξιοπρεπώς και ενσωματώνεται στην χώρα,που του ικανοποιεί τα όνειρα του για μια άνετη ζωή.Επομένως η αναφορά σε Νομοθεσίες χωρών με γεωπολιτικές αξιώσεις στο κόσμο είναι χωρίς νόημα.Μιλάμε για τους τους μετανάστες μιας μικρής φτωχής και υποτελούς στους ξένους χώρα,που δεν μπορεί να ζήσει τον κόσμο της και ουσιαστικά η ίδια τους διώχνει στα ξένα(Με τη σειρά τους οι ίδιοι οι μετανάστες την πληρώνουν με το ίδιονόμισμα απαρνούμενοι την)Με την Αυστραλία οι παραπάνω σκέψεις γίνονται πιο ήπιες (απ ό,τι για τις ΗΠΑ),αλλά η λογική παραμένει η ίδια και ισχύει το ίδιο.


3) Οι Απόδημοι Έλληνες και ζήτημα της ψήφου                 

 Πρέπει να λύσουμε το πρόβλημα όχι τι είναι Απόδημος,αλλά τι είναι Έλληνας.Ο ορισμός με την σημερινή επιστημονική έννοια είναι δύσκολος και γιαυτό προχωράμε σταδιακά και δεν αποτολμάμε γενίκευση

Α) Πρώτη περίπτωση: Εντός Ελληνικής Επικράτειας.Έλληνας είναι αυτός που έχει Ελληνική υπηκοότητα (είτε μιλάει ελληνικά, αρβανίτικα,τούρκικα κλπ,είτε αγαπά την χώρα του και το Σύστημα της,είτε όχι) Όσοι είναι εντός Ελλάδας και έχουν ελληνική υπηκοότητα δικαιούνται ψήφου.

Β) Δεύτερη περίπτωση: Εκτός Ελληνικής Επικράτειας.Όσοι έχουν απαρνηθεί την Ελλάδα εθελουσίως (το «εθελουσίως» δεν σημαίνεικαι «αναιτίως») προφανώς παύουν να είναι Έλληνες.Π.χ οι μετανάστες που έφευγαν στην Αμερική υπέγραφαν δήλωση που περίπου έλεγε τα εξής: «Εάν ποτέ ΗΠΑ και Ελλάδα έρθουν σε πολεμική σύγκρουση,εγώ ως Αμερικανός πολίτης θα σταθώ στο πλάι των ΗΠΑ εναντίον της Ελλάδας»Αυτός που υπέγραψε αυτή τη δήλωση (φυσικά κάτω από την πίεση της Ανεργίας,που αναγκαστικά τον ξαπόστελνε στα ξένα),είναι γελοίο από κει και πέρανα θεωρείται Έλληνας,ανεξαρτήτως της ελληνικής γλώσσας του,των ελληνικών ηθών και εθίμων του.Προφανώς όσοι Έλληνες βρέθηκαν στο Εξωτερικό για ένα διάστημα λόγω Εμφυλίου ή Δικτατορίας παραμένουν Έλληνες έστω κι αν τους αφαιρέθηκε επισήμως η Ελληνική ιθαγένεια.

Έλληνες παραμένουν και όσοι διατηρούν την Ελληνική υηκοότητα και για λόγους δουλειάς ή σπουδών βρίσκονται προσωρινά στο Εξωτερικό.Επομένως εκτός Ελληνικής Επικράτειας Έλληνας θεωρείται ο έχων Ελληνική κουλτούρα (και πριν απ’ όλα κατέχει την Ελληνική γλώσσα),που ζει έστω νοερά την Ελληνική πραγματικότητα (=την πραγματικότητα της ΕλληνικήςΕπικράτειας) και βρίσκεται σε περιβάλλον,που αυτή η Ελληνική κουλτούρα
αυτοσυντηρείται και αναπαράγεται. Αυτοί οι Έλληνες του Εξωτερικού έχουν δικαίωμα ψήφου.Απεναντίας ένας Έλληνας στο Εξωτερικό,που μιλά Ελληνικά,που αγαπά την Ελλάδα,αλλά που είναι ενσωματωμένος σε μια κοινωνία με άλλη κουλτούρα,με άλλα προβλήματα,αυτός παύει να είναι Έλληνας,γιατί η Ελληνική του κουλτούρα δεν έχει προοπτική. Δηλ. δεν μπορεί να θεωρείται Έλληνας,αυτός που δεν ξέρει πια τι γίνεται στην Ελλάδα,που η ζωή του είναι εξαρτημένη από τον χώρο διαμονής του.Αυτός δεν δικαιούται ψήφου (σε Ελληνικές Εκλογές)

4) Η σκοπιμότητα του περιορισμού της έννοιας του Έλληνα         

Γιατί περιορίζουμε την έννοια του Έλληνα και επομένως το δικαίωμα ψήφου στο μεγαλύτερο μέρος των Απόδημων Ελλήνων;Γιατί η Ελλάδα είναι μικρή και εξαρτώμενη χώρα από πολλές πλευρές.Η Ελληνική Παιδεία,γλώσσα και Συνείδηση κινδυνεύουν από την πολιτική των Ευρωλάγνων,των κοσμοπολιτών του διεθνούς κεφαλαίου,από την εθνικιστική υποκρισία της Άρχουσας Τάξης,που πάνω απ’ όλα βάζει τα κέρδη της,ακόμα και μέσα στην ίδια την Ελληνική Επικράτεια.Μια γενίκευση της ψήφου θα ήταν σαν να διαμορφώναμε ένα εκκρηκτικό μείγμα (οι Ευρωλάγνοι δεν θα έλεγαν «μείγμα»,θα έλεγαν «κοκτέιλ»),πουθα διέλυε τον Ελληνικό Πολιτισμό.Πριν όμως διαλύσει τον Ελληνικό Πολιτισμό η ψήφος των Αποδήμων θα αύξαινε επικίνδυνα τοσύνολο της εκλογικής πελατείας των Κομμάτων Εξουσίας,γιατί για τους Απόδημους δεν υπάρχουν κοινωνικά προβλήματα στην Ελλάδα,υπάρχει μόνον Ελλάδα,που εκπροσωπείται απ την Κυβέρνηση.[Άλλωστε αυτός είναι ο λόγος που η ΝΔ επιδιώκει την επέκταση της ψήφου και στους Απόδημους Έλληνες].


5) Συμπέρασμα           

Η Πολιτική παραείναι σοβαρή υπόθεση,για να την αφήνουμε στο έλεος των συναισθημάτων. Η Πολιτική είναι υπόθεση που αφορά τα κεφάλια εκατομυρίων  ανθρώπων και πρέπει να λύνεται στη βάση της λογικής.Αυτό δεν μας εμποδίζει να διανθίζουμε συναισθηματικά και λογοτεχνικά τον πολιτικό μας λόγο,όταν μας επισκέπτονται Απόδημοι Έλληνες.Άλλωστε μέσα στα καθήκοντα της λογικής είναι η επεξεργασία των συναισθημάτων και των αντανακλαστικών του συνομιλητή μας και ηγόνιμη προσαρμογή μας σ όλες τις σημαντικές και κρίσιμες καταστάσεις.

Ιδού άριστο παράδειγμα:Λέει ο Υπουργός Τάκης Θεοδωρικάκος στον συνομιλητή του από την Αυστραλία: «Με την Κυβέρνηση Μητσοτάκη αρχίζει μια καινούργια Εποχή για την Χώρα. Εκφράζω την βεβαιότητα,ότι όλοι οι Έλληνεςκαι όλα τα Κόμματα θα βοηθήσουν σ αυτό»

Ο Υπουργός ή δουλεύει τον συνομιλητή του,ή δεν πατάει στο έδαφος της πραγματικότητας.Σιγά μήπως όλοι οι Έλληνες που είναι πολιτικοποιημένοι και όλα τα Κόμματα συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ υποστηρίξουν το Νεοφιλελεύθερο Πρόγραμμα της ΝΔ για ένα νέο κόσμο- παράδεισογια την Ολιγαρχία του Πλούτου!