Ο εσπερινός στην Παναγία των Λουβών ή του Λαφασιού (video)

1255

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2019 παραμονή του Γενεσίου της Θεοτόκου παρουσία πολλών πιστών ο εσπερινός στο όμορφο εκκλησάκι της Παναγίας των Λουβών ή Παναγίας του Λαφασιού στην Κάλυμνο

 Μετά τον εσπερινό μοιράστηκαν σε όλο το εκκλησίασμα οι παραδοσιακές τηγανίτες.

Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ που ετοίμασαν η Μπέττυ Μαϊλλη και ο Μάμας Χαραμαντάς για το kalymnos-news.gr

7-9-2019 Ο εσπερινός στην Παναγιά των Λουβών στο Λαφάσι Καλύμνου

Η ιστορία για την Παναγία των Λουβών ή του Λαφασιού όπως την περιγράφει ο εκπαιδευτικός και λαογράφος Γιάννης Χειλάς.

Ξεχωριστή κι η ιστορία του εξωκλησιού της Παναγιάς των Λουβών – των λεπρών, που συνδέεται με τη λειτουργία του λεπροκομείου στην Κάλυμνο. Στη παραθαλάσσια περιοχή κάτω από τον Άγιο Στέφανο, ακατοίκητη μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1880, στα ριζοκόμματα από πορσελανόχωμα και μέσα σε πρόχειρες κατζιές – μικρόσπιτα, λειτουργούσε λεπροκομείο, όπου και στον περιβάλλοντα χώρο του υπήρχαν στέρνα, διάφορα δέντρα και ξωκλήσι αφιερωμένο στο γενέθλιο της Θεοτόκου. Με την οικοδομική επέκταση όμως της λιμανίσιας πρωτεύουσας της Πόθιας η Δημογεροντία αποφάσισε .την μεταφορά του Λεπροκομείου στην περιοχή Μέσα Λαφάσι. Ανάμεσα στα οικήματα των λουβών, που έβαλαν φωτιά και έκαψαν
«προς καταστροφήν παντός μιάσματος της λέπρας» άκαψαν και γκρέμισαν και το εκκλησάκι της Παναγιάς, Την εικόνα της την περιμάζεψαν και την τοποθέτησαν σε ναΰδριο που κτίστηκε στα ερείπια «Επί αρχαίου εκκλησιδίου Παναγίας Λουβών / Πόθω δε Ν. Βουβάλη/ Το νυν εις διατελή αιώνα» αργότερα το 1918 από τη σύζυγο του Νικ. Βουβάλη, Αικατερίνη. Μέρος του οικοπεδοποιημένου χώρου του λεπροκομείου αγοράστηκε από το σπογγέμπορα Ν. Βουβάλη, ο οποίος και έκτισε το συγκρότημα των σφουγγαροαποθηκών του, καθώς και τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας των σφουγγαριών. (δεκαετία του 1890)


Στο Μέσα Λαφάσι λοιπόν και σε απόσταση λίγων μέτρων από περιτοιχισμένο χώρο του νέου λεπροκομείου, τη δεκαετία του 1920 χτίστηκε από τον οικοδόμο και τεχνίτη λιθοξόο Ηλία Γιαβάση από την Κάρπαθο, το νέο εκκλησάκι της «Παναγιάς των Λουβών» που ονομάστηκε και «Παναγιά του Λαφασιού». Ο ίδιος δε ο κτίστης ήταν και ο πρώτος που ετάφη στον περιβάλλοντα χώρο, ο οποίος σταδιακά εξελίχθηκε σε οργανωμένο και φροντισμένο κοιμητήριο που καλύπτει τις ανάγκες της ενορίας του Αγ. Στεφάνου.

Η «Παναγιά του Λαφασιού», «αγκαλιάστηκε» και στηρίχτηκε και από τους μαστόρους του παραπλήσιου καρνάγιου, από τη δεκαετία του 1930 όταν μεταφέρθηκε, από τα Κασόνια (περιοχή πίσω από το Λιμεναρχείο) στο Λαφάσι το καρνάγιο του νησιού. Οι οικογένειες Ι. Χειλά – Γλάροι, Γ. Σαρούκου – Τριπολίτηδες, και Ι. Χαλίκου, «νοιάστηκαν» το ξεμοναχιασμένο ξωκλήσι, έκαναν τη Λαφασιώτισσα Παναγιά προστάτιδά τους, με την συνδρομή δε όλων των ναυτικών που τραβούσαν στο καρνάγιο τα καΐκια τους (είχαν ξεχωριστό κουτί – κουμπαρά που έβαζαν οι καπεταναίοι προσφορές) βοήθησαν, σε συνεργασία με την επιτροπή και τους ενορίτες του Ι.Ν. του Αγίου Στεφάνου, να αγιογραφηθεί, να ευπρεπιστεί το εκκλησάκι και να γίνουν πολλά από τα έργα του προαύλιου χώρου. Η μέρα της γιορτής της καθιερώθηκε αργία, για τους Λαφασσώτες και δεν επιτρέπονταν σε κανένα να εργαστεί στο καρνάγιο. Το παραπλήσιο λεπροκομείο έπαψε να έχει λεπρούς εκεί στα 1950 και το εκκλησάκι προσφέρθηκε άφοβα στους πιστούς που τιμούσαν με την παρουσία τους το εορτάσιμο των γενεθλίων της Θεοτόκου.

Οι ενορίτισσες του Αγίου Στεφάνου λάτρεψαν, την μέχρι τότε «περιθωριοποιημένη» λόγω των λουβών Παναγιά και φρόντιζαν να μην μένει ποτές σβηστό το καντηλάκι της. Η επίσκεψη ήταν γι αυτές ένας ευλαβικός περίπατος τα απογεύματα· ξεχολοσκούσαν, γαλήνευε η
ψυχή τους! Επειδή δε, δεν υπήρχε προσβάσιμος δρόμος, (ένα στενό μονοπάτι υπήρχε που περνούσε μέσα από τα καρνάγια και έβγαινε με πέτρινα σκαλιά από την πλευρά του ταμπακιού – βυρσοδεψείου του Τομάζου) οι λάντζες των καραβιών της ακτοπλοϊκής γραμμής την μέρα των γενεθλίων Της μετέφεραν δωρεάν πλήθος πιστών από το λιμάνι, για να προσκυνήσουν και να λειτουργηθούν!

Σήμερα στην περιοχή δραστηριοποιούνται οι επιχειρήσεις των υιών Ποθητού Αντ. Ψαρομπά και της μητέρας τους Σεμίραμης, οι οποίοι και στηρίζουν πολλαπλά και γενναιόδωρα την πολυαγαπημένη και προστάτιδά τους την «Παναγιά των Λουβών»




Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός