ΗΠΑ εναντίον ΕΕ: Ο εμπορικός Πόλεμος μεταξύ των Δυτικών «συμμάχων»-Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

993

 

Οι ΗΠΑ ανακοινώνουν δασμούς ενάντια στις χώρες της ΕΕ(και της Μ.Βρετανίας) ,που αρχίζουν από 10% και φτάνουν μέχρι
25%.

Ο κατάλογος με τα προιόντα που δασμολογούνται είναι ατέλειωτος. Αμφιβάλλουμε αν υπάρχει έστω και ένα εμπόρευμα της ΕΕ, που δεν θα δασμολογείται στις ΗΠΑ, έστω με τον χαμηλό δασμό του !0%.Με τον υψηλότερο δασμό του 25% δασμολογούνται 14 είδη (που δεν κρίνουμε σκόπιμο να τα σημειώσουμε).

Επισημαίνουμε μόνο τα εξής: Με 25% δασμολογούνται στις ΗΠΑ από την Γερμανία 7 είδη, από την Γαλλία 3 είδη και από την Μ.Βρετανία 8 είδη.Οι ζημιές των Ιταλών αγροτών από την Αμερικανική δασμολόγηση είναι της τάξης των 500εκ.Ευρώ το χρόνο.Στο βίντεο που είδαμε (στις 3/10/2019) μια Ιταλίδα δημοσιογράφος προσφέρει στον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ  Μ.Πομπέο ένα κομμάτι παρμεζάνα για να εκτιμήσει προσωπικά την αξία του Ιταλικού τυριού και να το δείξει στον Ντ.Τραμπ (λες και η Αμερικανική δασμολόγηση σχετίζεται με την ποιότητα των προιόντων και όχι  με την οικονομική κυριαρχίατου Α ή Β ανταγωνιστή στα πλαίσια των Δυτικών «συμμάχων»)Οι ΗΠΑ δικαιολογούνται για την «συμμαχική» δασμολόγηση, ότι με την Ελεύθερη Αγορά ΗΠΑ-ΕΕ οι ΗΠΑ έχαναν 7,5 δις δολ.κάθε χρόνο στα τελευταία 15 χρόνια.Η «συμμαχική δασμολόγηση αρχίζει κι όλας από τις 18 του φετεινού Οκτώβρη.Με το σημερινό μας άρθρο θέλουμε ν’ αποδείξουμε, ότι δεν υπάρχει πια Ελεύθερη Αγορά (=δεν υπάρχει αυτό για το οποίο καυχώνται οι Νεοφιλελεύθεροι) και η Δυτική Συμμαχία χάνoντας την οικονομική της βάση οδεύει προς τη δύση της.                          
2) Οι κυρώσεις ως προπομπός του εμπορικού Πολέμου               

 Η διαφορά των κυρώσεων από τον εμπορικό Πόλεμο είναι η εξής:Στο εμπορικό Πόλεμο τα κριτήρια είναι οικονομικά και μόνον.Στις κυρώσεις έχουμε μια σύνθεση οικονομικών και πολιτικών κριτηρίων.Εξ αυτού συνεπάγεται η εξής διαφορά: Στον εμπορικό Πόλεμο οι ανταλλαγές περιορίζονται μερικώς μέσω της δασμολόγησης, ενώ στις κυρώσεις οι ανταλλαγές συγκεκριμένων (ή και όλων) προιόντων απαγορεύονται πλήρως με πολιτική πράξη (=δια Νόμου).Οι κυρώσεις αφορούσαν  τα τελευταία χρόνια αποκλειστικά τη Ρωσία.Παλιότερα θύματα κυρώσεων (συνήθως Αμερικανικών) ήσαν η Κούβα,η Βόρεια Κορέα και το Ιράν.Οι αντιρωσικές κυρώσεις έχουν δύο βασικές διαφορές από τις άλλες,που αναφέραμε:

α) Οι αντιρωσικές κυρώσεις έχουν παγκόσμιο γεωπολιτικόχαρακτήρα. Είναι κυρώσεις του συνόλου της Δύσης κατά του βασικού αντιπάλου της, ενώ όλες οι προηγούμενες ήσαν κυρώσεις εναντίον άτακτων,απείθαρχων (=χωρίς την γνωστή πολιτική Υποτέλειας προς τη Δύση) χωρών

.β) Για πρώτη φορά η χώρα -θύμα των κυρώσεων έχει την δύναμη ναεπιβάλει στην Δύση αντικυρώσεις. Τότε πια μπαίνει πρόβλημα: ποιός είναι πιο ζημιωμένος: αυτός που υφίσταται τις κυρώσεις, ή αυτός, που επιβάλλει τις κυρώσεις;Ας δούμε τ’αποτελέσματα της πολιτικής των κυρώσεων:Οι απώλειες σε δις.δολ. από το 2014 μέχρι σήμερα είναι : για τις ΗΠΑ 17διςδολ, για τη Ρωσία 50 δις.δολ και για την ΕΕ 240 δις.δολ.Βλέπουμε αμέσως, ότι οι αντιρωσικές κυρώσεις μπορεί για ΗΠΑ και ΕΕ να είχαν τα ίδια προσχήματα (με κύριο πρόσχημα την προσάρτηση της Κριμαίας),αλλά τ’ αποτελέσματα ήσαν πολύ διαφορετικά για την κάθε μια περίπτωση.Η ερμηνεία των διαφορών είναι η εξής:Οι ΗΠΑ είχαν μικρές ζημιές γιατί είχαν μικρές συναλλαγές με τη Ρωσία και πολύ λίγο επηρεάστηκαν από τις Ρωσικές αντικυρώσεις.Αντίθετα η ΕΕ είχε εκτεταμένες ανταλλαγές με τη Ρωσία και οι κυρώσεις με τις αντικυρώσεις έβλαψαν αρκετά η μια την άλλη.Το ότι η ΕΕ ζημιώθηκε σχεδόν 5 φορές περισσότερο από την Ρωσία οφειλόταν στο γεγονός, ότι η μεν Ρωσία εύκολα μπορούσε ν’ αντικαταστήσει τις Ευρωπαικές συναλλαγές με ένταση της δικής της Παραγωγής, ή με στροφή προς τις αγορές των Ασιατικών χωρών, η δε ΕΕ δεν μπορούσε ν’ αντικαταστήσει τη Ρωσικήεισαγωγή υδρογονανθράκων.Ας δούμε το παράδειγμα του τυριού: Το 2013 η Ρωσική παραγωγή τυριού ήταν 435 χιλ.τόνοι και το 2018 γίνονται αναγκαστικά για αναπλήρωση των αναγκών 666 χιλ.τόνοι. Αν υποθέσουμε ότι η ΕΕ μετανοιώνει για τις κυρώσεις(όπως δείχνουν τα πράγματα), η Ρωσία δεν θα καταστρέψει την επί πλέον υποδομή για την αυξημένη παραγωγή τυριού για να ικανοποιήσει τις Ευρωπαικές εξαγωγές.Επομένως η Ρωσική αγορά τυριού για την ΕΕ χάθηκε για πάντα: η ΕΕ πιάστηκε κορόιδο από τους Αμερικανούς.  


3) Οι αιτίες του εμπορικού Πολέμου                           

 Η Αγορά γενικώς έχει τρία ελαττώματα:

α) Είναι άδικη. Στην Ελεύθερη Αγορά κερδίζει αυτός που έχει μεγαλύτερη συγκέντρωση κεφαλαίου και υψηλότερη τεχνολογία Παραγωγής, γιατί αποκτά μικρότερο αναγκαίο χρόνο Παραγωγήςτου εμπορεύματος (εφ όσον στην διεθνή Αγορά τα προιόντα πουλιούνται στον διεθνώς δεδομένο αναγκαίο χρόνο Παραγωγής).

Έτσι λοιπόν οι χώρες με την μικρότερη συγκέντρωση κεφαλαίου και την χαμηλότερη Τεχνολογία Παραγωγής τείνουν στον προστατευτισμό για να διασώσουν την εθνική τους Παραγωγή. Άρα οι φτωχές και υπανάπτυκτες χώρες, αν συγχρόνως μπορούν έχοντας ηγεσίες πατριωτικές, προσπαθούν να ξεφύγουν ή να νοθεύσουν την Ελεύθερη Αγορά σε διεθνή κλίμακα.

β) Είναι λαίμαργη (η  Αγορά γενικώς). Αυτός που είναι ήδη οικονομικά ισχυρός δεν περιορίζεται στα οφέλη, που του προσφέρει η μεγάλη συγκέντρωση κεφαλαίου και η υψηλότερη Τεχνολογία Παραγωγής, αλλά με τα υπερκέρδη του διαμορφώνει πολύ ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, γίνεται εκτός από οικονομικά και πολιτικά ισχυρότερος και επιβάλλει στην διεθνή Αγορά τους όρους του.Η κατάσταση αυτή δυναμιτίζει την διεθνή Αγορά και δεν μπορούμε πια να μιλάμε για Ελεύθερη Αγορά.

γ) Η Αγορά είτε ως Ελεύθερη και άδικη, είτε ως ανελεύθερη με τους όρους του οικονομικά και πολιτικά ισχυρού δεν μπορεί να εμποδίσει την ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού. Έτσι λοιπόν ανεξάρτητα από την μορφή και τους ισχύοντες κανόνες της διεθνούς Αγοράς, κάποιες χώρες που πριν ήσαν πιο πίσω οικονομικά, συγκεντρώνουν μεγάλα κεφάλαια ,αποκτούν υψηλότερη Τεχνολογία Παραγωγής, αποκτούν ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και απαιτούν αναδιανομή των Αγορών και των όρων της διεθνούς Αγοράς.Αυτή η πρόκληση των νέων ισχυρών έναντι των παλιών προκαλεί συνήθως πολέμους, που εδραιώνουν ή ανατρέπουν καταστάσεις.Η σύνθετη αυτή διαδικασία από τα τέλη του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμουμέχρι πρότινος εξασφάλιζε το ρόλο του Αφεντικού της διεθνούς Αγοράς για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια μια νέα ανατροπή, που έχει το εξής χαρακτηριστικό σημείο: Οι ΗΠΑ όχι μόνον έχασαν την οικονομική ισχύ τους και την διεκδικεί τώρα η Κίνα, αλλά συγχρόνως έχασαν και την πολιτικο-στρατιωτική τους υπεροχή που την διεκδικεί τώρα η Ρωσία.Αυτό το δίδυμο Ρωσία-Κίνα διαμορφώνει μια κατάσταση αποπνικτική στην διεθνή Αγορά, γιατί δεν μπορούν να καταφύγουν οι ΗΠΑ σε οικονομική πίεση λόγω Κίνας και δεν μπορεί να καταφύγουν σε πολιτικο-στρατιωτική πίεση λόγω Ρωσίας.Οι ΗΠΑ για να κρατήσουν τις θέσεις τους εφαρμόζουν γενικό υβριδικό Πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, οικονομικό Πόλεμο εναντίον της Κίνας και πολιτικο-οικονομικό εναντίον της ΕΕ.  Η αντιπαλότητα των ΗΠΑ με Ρωσία και Κίνα δεν προκαλεί έκπληξη, αλλά η αντιπαλότητα των ΗΠΑ με την ΕΕ δεν θέτει απλώς τέρμα στα παραμύθια της Ελεύθερης Αγοράς, αλλά και στην μέχρι τούδε πραγματικότητα της ενιαίας πολιτισμένης Δύσης. 

 
4) Τι μπορεί να κάνει η ΕΕ;   

 Η ΕΕ δεν μπορεί πια να είναι μέλος της ενιαίας Δύσης.Έχομε τα εξής δεδομένα:

α) Ο Ντ.Τραμπ δεν έκρυψε ποτέ ότι είναι της Αρχής: Πρν απ όλαη Αμερική ή πάνω απ’ όλα η Αμερική (εξαρτάται από την ποιότητα της μετάφρασης που κάνουμε, που όμως δεν έχει κανένα αντίκρυσμα στην πολιτική πρακτική. Η πολιτική πρακτική ανεξάρτητα από την μετάφραση, που κάναμε είναι: ισχυροποίηση των ΗΠΑ έναντι των άλλων με καθυπόταξη τωνάλλων (ή αναγκαστική προσαρμογή των άλλων στους Αμερικάνικους όρους)και απ αυτή την στόχευση των ΗΠΑ δεν εξαιρείται η ΕΕ

β)  Ο Ντ.Τραμπ δήλωσε ότι τερματίζεται η δωρεάν Αμερικανική προστασία της Ευρώπης. Η Ευρώπη πρέπει να πληρώνει περισσότερα για το ΝΑΤΟ και αν θέλει Αμερικάνικη προστασία, αυτό θα έχει το τίμημα του.Άρα αν η ΕΕ φοβάται τη Ρωσία, να φροντίσει η ίδια για τις δαπάνες τηςΑσφάλειας της.

γ) Ο Ντ.Τραμπ προσπαθεί να σπάσει όλους τους οικονομικούς και πριν απ’ όλα τους ενεργειακούς δεσμούς της ΕΕ με τη Ρωσία, πρώτον μεν για να πουλάν οι ΗΠΑ το υγροποιημένο ακριβό φυσικό αέριο που διαθέτουν και δεύτερον για να είναι υποταγμένη η ΕΕ στις ΗΠΑ.Τώρα πια έρχεται και το επιστέγασμα της κυνικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ, που ως σύμμαχο εννοεί εκείνον που θέλει να πολεμήσει εναντίον του μεγαλύτερου αντιπάλου των ΗΠΑ.

Πριν οι ΗΠΑ εξασφαλίσουν την συντριβή του μεγαλύτερου αντιπάλου τους (κάθε άλλο παρά κάτι τέτοιο διαφαίνεται στον ορίζοντα–και ίσως επειδή κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται),συμπεριφέρονται προς τους συμμάχους τους ως εάν είναι αιχμάλωτοι.Διά ταύτα ο Ντ.Τραμπ τον εμπορικό Πόλεμο τον αποκάλεσε μεγάλη νίκη των ΗΠΑ (νίκη νάναι ,κι ας είναι σε βάρος των συμμάχων μας)Διά ταύτα η ΕΕ διαχωρίζεται από τις ΗΠΑ και δεν υπάρχει πια ενιαία Δύση.Από κει και πέρα μια αδυνατισμένη, με εσωτερικές αντιθέσεις, με τρομερά προβλήματα, όπως το προσφυγικό και χωρίς την Αμερικάνικη προστασία,η ΕΕ δεν μπορεί να σταθεί ως έχει και με την σημερινή της δομή καιλειτουργία. Άς κάνει μεταρρυθμίσεις και όπου πάει.