Ο Ερντογάν στη Συρία: Οι δυσκολίες αυξήθηκαν κατακόρυφα -Γράφει ο Μανώλης Γαλονάματης

1291

Από τις 9/10/2019 τα πράγματα για τον Ερντογάν ήσαν σχετικά εύκολα: Οι ΗΠΑ υπο (απο)χωρούσαν από τη Συρία και ο δρόμος για την κατάκτηση της περιβόητης «ζώνης Ασφαλείας» φαινόταν ανοιχτός με μικρές αντιστάσεις Κούρδων μαχητών με ελαφρύ οπλισμό.

Από τις 13/10/ 2019 τα πράγματα δυσκόλεψαν, γιατί οι Κούρδοι κυνηγημένοι από τον Τουρκικό Στρατό, προδομένοι από τις ΗΠΑ, παρακινούμενοι από τον Αρχηγό του Ιρακινού Κουρδιστάν και δελεαζόμενοι από τη Ρωσία αποφάσισαν να κάνουν πέρα την έχθρα τους προς το πρόσωπο του Σύρου Προέδρου Μπασάρ Άσαντ και να δεχτούν να γίνει συνάντηση στην Ρωσική αεροπορική βάση Χμειμίν με εκπροσώπους του Συριακού Στρατού.

Σχετικά εύκολα και γρήγορα υπήρξε Συμφωνία συνεργασίας (=η ανάγκη βοηθάει την πολιτική βούληση και της δείχνει το δρόμο) Κούρδων και Συριακού Στρατού. Σχεδόν αμέσως ξεκινάει εκστρατεία του Συριακού Στρατού προς τις περιοχές των Κούρδων δηλ.ανατολικά του Ευφράτηποταμού, μια περιοχή που μέχρι πρότινος ήταν απρόσιτη για τονΣτρατό του Άσαντ.


1) Οι προκαταβολικές αλλαγές             

 Τώρα το πρόβλημα δεν είναι πόσο βαθειά θα προχωρήσει ο Τουρκικός Στρατός, αλλά αν θα υπάρξει σύγκρουση του Συριακού Στρατού με τον Τουρκικό και ποιό θα είναι το αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης. Αλλάζει δε και ο χαρακτήρας του Πολέμου: Δεν είναι πια καταπολέμηση των Κουρδικών ενόπλων ομάδων (ή Πόλεμος της Τουρκίας εναντίον των «τρομοκρατών»–τα εισαγωγικά μπαίνουν γιατί μόνον η Τουρκία αποκαλεί για ευνόητους λόγους πολιτικής προπαγάνδας τους Κούρδους μαχητές»τρομοκράτες»). Ο Πόλεμος τώρα είναι μεταξύ ενός επιτιθέμενου κράτους(Τουρκία) εναντίον ενός αμυνόμενου (Συρία).

Μέχρι τώρα είχαμε τον πρώτο χαμένο του Πολέμου, που ήταν ο Ντ.Τραμπ,που με την υπο(απο)χώρηση του διακήρυξε στην πράξη οι ΗΠΑ είναι αναξιόπιστεςως σύμμαχοι.Τώρα έχουμε και τον πρώτο κερδισμένο, που είναι ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ Άσαντ που χωρίς να ρίξει μια ντουφεκιά (επί του παρόντοςφυσικά) , γίνεται κύριος όχι πια των δύο τρίτων της Συρίας, αλλά ολόκληρηςτης Συρίας (ανεξαρτήτως της εξέλιξης των μαχών από δω και πέρα) 

2) Η Δύναμη του Τουρκικού Στρατού εισβολής                      

Πριν ξεκινήσουμε για τα διάφορα σενάρια και τις πιθανότητες υλοποίησης του κάθε σενάριου ,οι αναγνώστες μας πρέπει νάχουν μια εκόνα τηςΤουρκικής Δύναμης εισβολής. Αυτή είναι η εξής (με βάση φυσικά τις δικές μας πληροφορίες): 120 άρματα μάχης (τανκς), 230 τεθωρακισμένα αυτοκίνητα, 240 πεδινά πυροβόλα.Το ανθρώπινο δυναμικό (στρατιώτες και Αξιωματικοί) είναι 14 χιλιάδες.Μαζί με τους Άραβες συνεργάτες τους (=τους Σύρους και ξένους εθελοντές αντιπάλους του καθεστώτος Μπασάρ Άσαντ) η δύναμη εισβολής γίνεται 25χιλιάδες.Υπάρχουν 5 σμήνη (αν καλώς μεταφράζουμε τον διεθνή όρο: «εσκαντρίλλια»)αεροπλάνων και σ’ αυτό το αρχικό στάδιο γίνονται 12-18 πτήσεις την ημέρα.Η συνολική γραμμή του Μετώπου είναι τεράστια (700χιλμ), αλλά ο Τουρκικός Στρατός δίνει μάχες σε κάποιες στενές περιοχές με στόχο την κατάληψη στρατηγικών πόλεων και σημείων.Απέναντι στον Τουρκικό Στρατό  μπορούν ν’ αντιπαραταχθούν όλοι οι Κούρδοι μαχητές, ένα μεγάλο μέρος του Συριακού Στρατού και οι όποιοι Ιρανοί εθελοντές.Στο στρατηγικό βάθος αυτής της αντιτουρκικής συμμαχίας προφανώς βρίσκεταιη Ρωσική στρατιωτική μηχανή που εδρεύει στη Συρία


3) Ανοίγονται 3 σενάρια εξέλιξης         

 Προφητεία δεν πρόκειται να κάνουμε [ακόμα και το ότι γράφουμε άρθρο,όταν όλα ρευστά σ’ αυτό τον Πόλεμο είναι ήδη ένα ρίσκο].

Θα βάλουμε μπροστά μας τα τρία δυνατά σενάρια και στη βάση της μέχρι τούδε πληροφόρησης για τις δυνάμεις και την πολιτική βούληση των ηγετών που αναμειγνύονται ( η οποία προσδιορίζεται από τις γεωπολιτικές επιδιώξεις τους στην Περιοχή και τις διαθέσιμες γι’ αυτό το σκοπό στρατιωτικές δυνάμεις) θα προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε την πιθανότητα του κάθε σεναρίου.

Ανοίγονται,λοιπόν, 3 σενάρια:

Το πρώτο είναι η έστω με εμπόδια και θυσίες προέλαση του Τουρκικού Στρατού και η δυνατότητα καθαρής νίκης του Ερντογάν.

 Το δεύτερο είναι οι Κούρδοι με την βοήθεια του Συριακού Στρατού ν’ απωθήσουν τον Τουρκικό Στρατό και να τον αναγκάσουν να οχυρωθεί σε κάποια στρατηγικά σημεία και να βαλτώσει ο Πόλεμος

και το τρίτο σενάριο είναι να παρέμβει η Ρωσία και να γίνει ένα είδος συμβιβασμού, όπου η μεν Ρωσία δίνει εγγυήσεις, ότι οι Κούρδοι δεν θα μπαινοβγαίνουν από τη μια πλευρά στην άλλη (=από Συρία σε Τουρκία και αντιστρόφως) και ο Τουρκικός Στρατός αποχωρεί θεωρώντας ότι ολοκλήρωσε το έργο του.


4) Η λογική πιθανότητα υλοποίησης του πρώτου σεναρίου              Το πρώτο σενάριο της καθαρής νίκης του Ερντογάν έχει πολύ μικρές πιθανότητες να υλοποιηθεί.Υπάρχουν τα εξής δεδομένα: Μια παρόμοια νίκη της Τουρκίας σημαίνει ταυτόχρονα, ότι η Ρωσία δεν μπορεί να υπερασπιστεί την προστατευόμενη της Συρία. Αυτό δεν έχει καμιά λογική βάση, αν λάβουμε υπ’ όψη μας την πολλαπλή διαφορά διαθέσιμων δυνάμεων της Ρωσίας σε σχέση μεεκείνες της Τουρκίας.Σε μια αδιαφορία της Ρωσίας η Τουρκία δεν μπορεί να ελπίζει. Αυτό φαίνεται από τα εξής:Η πρωτοβουλία της συνεργασίας Κούρδων με τον Στρατό της Συρίας ξεκινησε με την φημολογούμενη κίνηση του Ιρακινού Κούρδου ηγέτη Μπαρζανί προς τον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ για Ρωσική παρέμβαση.Αν η Ρωσία δεν ήθελε να παρέμβει, δεν υπήρχε λόγος να τρέξει να συγκαλέσει Σύσκεψη Κούρδων και εκπροσώπων του Συριακού Στρατού στην αεροπορική βάση της και να επιβάλει άμεση Συμφωνία και κινητοποίηση του Συριακού Στρατού. Η Ρωσία δεν είχε καμιά ηθική ή νομική υποχρέωση να βοηθήσει τους Κούρδους,που μέχρι τώρα ήταν τα χαιδεμένα παιδιά των ΗΠΑ.

Η άμεση κινητοποίηση της Ρωσίας δείχνει, ότι την παρέμβαση της Συρίας την θέλει και για να την θέλει σημαίνει ,ότι την στηρίζει [γιατί τι γίνεται στην περίπτωση,που ο κουρασμένος Στρατός του Άσαντ υποχωρεί άτακτα; Να εγκαταλείψει τους Σύρους, όπως οι ΗΠΑ τους Κούρδους;! ]

Πάνω απ’ όλα όμως είναι τα γεωπολιτικά συμφέροντα. Η Ρωσία πολεμάει χρόνια τώρα στην Συρία. Πολεμάει επιτυχημένα και η Συρία είναι πια μια μεγάλη βάση της Ρωσίας για έλεγχο όλης της Μέσης Ανατολής.Όλα αυτά δεν διακυβεύονται από το φόβο μιας Δύναμης δεύτερης κατηγορίας, όταν η Ρωσία αψήφησε την εναντίωση μιας Δύναμης πρώτης κατηγορίας με πυρηνικά όπλα για να διασώσει την Συρία. 

 5) Η λογική πιθανότητα των δύο άλλων σεναρίων         

 Α) Ήδη έχουμε αναφέρει την Δύναμη του Τουρκικού Στρατού εισβολής.Με βάση τα νούμερα αυτά δεν πρόκειται να υπάρξει γρήγορη απώθησητων Τούρκων, αλλά μόνον ανακοπή της προέλασης τους και βάλτωμα του Πολέμου σε κάποιες πόλεις και σημεία μέχρι την στιγμή, που την λύση θατην δώσει μια συμβιβαστική Συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας.

Β) Εκ των πραγμάτων το σενάριο του συμβιβασμού είναι το πιο πιθανό. Έχουμε τα εξής δεδομένα:

α) Πριν λίγες μέρες στον ΟΗΕ η Ρωσία απορρίπτει το ένα μετά το άλλοτα καταδικαστικά ψηφίσματα εναντίον της Τουρκίας. Απέρριψε ακόμακαι το ήπιο Αμερικάνικο ψήφισμα, που απλά μιλούσε για «εισβολή»της Τουρκίας στη Συρία και δήλωνε, ότι το ζήτημα δεν θα λυθεί με λεκτικές καταγγελίες, αλλά με Συμφωνίες μεταξύ Κούρδων , Συρίαςκαι Τουρκίας.

β) Τόσο από πλευράς Ρωσίας, όσο και από πλευράς Τουρκίας δηλώνεται,ότι υπάρχει συνεχής επαφή μεταξύ Ρώσων και Τούρκων επιτελαρχών.Είναι φανερό, ότι αντικείμενο μιας παρόμοιας επαφής των στρατιωτικών είναι ένας έλεγχος των εξελίξεων, που δεν θα φέρνουν την μια πλευρά νικήτρια και την άλλη ηττημένη. Άρα το πλέον πιθανό σενάριο είναι ο συμβιβασμός.

Φυσικά η πραγματικότητα είναι πιο πλούσια από κάθε λογικά αναμενόμενη εξέλιξη, αλλά κάπως έτσι πρέπει να εξελιχθεί η πορεία των γεγονότων.Η λογική της Πολιτικής [«Πόλεμος είναι η συνέχιση της Πολιτικής με άλλα  μέσα» (Κλαούσεβιτς) είναι η εξής: Ο δεδομένος συσχετισμός δυνάμεων μέσω της δεδομένης πολιτικής βούλησης υπό τους δεδομένους όρους και συνθήκες φέρνει το δεδομένο αποτέλεσμα.

Το καθαρό πολιτικό αποτέλεσμα είναι, ότι νίκη για τον Ερντογάν είναι όχι να διασώσει το πολιτικό του κύρος μέσω ενός έντιμου συμβιβασμού, αλλά να πετύχει μια εύκολη και γρήγορη νίκη, που θα του έδινε τηνδυναμική για μια συνέχιση της ίδιας πορείας στο Ιράκ κλπ.

Η στρατιωτική ιστορία δείχνει, ότι η ταύτιση των κινήσεων επί χάρτου και των αντίστοιχων επί του πραγματικού πεδίου της μάχης είναι ασύνηθεςφαινόμενο.