Βολιβία: Αμερικανοκίνητο Πραξικόπημα της λευκής και πλούσιας μειοψηφίας -Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

719

Στην Βολιβία της Νοτίου Αμερικής τις τελευταίες μέρες έγινε μια πολιτική Αλλαγή έπειτα από πολυήμερες διαδηλώσεις.Ο νόμιμος Πρόεδρος της Χώρας Έβο Μοράλες (ιθαγενής στην καταγωγή και ο πρώτος Ινδιάνος στην νεώτερη Ιστορία της Αμερικανικής Ηπείρου που παίρνει το ανώτατο Αξίωμα)εξαναγκάστηκε σε παραίτηση και διέφυγε στο Μεξικό, όπου του προσφέρθηκε πολιτικό άσυλο.

Μάλιστα η διαφυγή του έγινε με Μεξικάνικο στρατιωτικό αεροπλάνο, γιατί το Προεδρικόαεροπλάνο είχε κατασχεθεί από τους στρατιωτικούς πραξικοπηματίες. Σκοπός του σημερινού άρθρου είναι  ν’ αναδείξει την ισχύ του τίτλου αυτού του άρθρου .


1) Γιατί η σημερινή Αλλαγή είναι Πραξικόπημα;             

Ας πάρουμε πρώτα τον ορισμό του Λεξικού («Ελευθεροτυπία»): «Πραξικόπημα είναι δυναμική πολιτική ή στρατιωτική ενέργεια που καταλύει το Σύνταγμα μιας χώρας» Ο ορισμός για την σημερινή κατάσταση στην Βολιβία  εκπληρώνεται πλήρως:Έχουμε δυναμική πολιτική και στρατιωτική ενέργεια εναντίον του νόμιμου Προέδρου της Χώρας. Έχουμε αναγκαστική υποβολή παραίτησης των πρώτων προσώπων της Εξουσίας και ανάδειξη σε Πρόεδρο της Βολιβίας της δεύτερης Αντιπροέδρου της Βουλής από το ένα τρίτοτων μελών της Βουλής (γιατί τα δύο τρίτα των μελών της Βουλής αποχώρησαν) και αφού η πρώτη Αντιπρέδρος εξεδιώχθηκε από την Αίθουσα.

Πάμε τώρα στον δικό μας ορισμό (που στηρίζεται σε ορισμούς τωνειδικών μελετητών επί του ζητήματος του Πραξικοπήματος): «Πραξικόπημα είναι η κρυφή κατάληψη μέρους του Κρατικού μηχανισμού,που χρησιμοποιείται ως εφαλτήριο για την φανερή κατάκτηση του συνόλου της Πολιτικής Εξουσίας»Και αυτός ο ορισμός ισχύει πλήρως: Οι λευκοί Αξιωματικοί του Στρατού ιδιοποιήθηκαν την δοτή Εξουσία τους απ’ το Σύνταγμα στις Ένοπλες Δυνάμεις και καθαίρεσαν το σύνολο της νόμιμης Συνταγματικής Εξουσίας.


2) Γιατί έχασε την Εξουσία ο Έβο Μοράλες         

Πρώτον: Ξεκίνησε μεν την εθνικοποίηση του φυσικού Πλούτου της Χώρας,αλλά δεν προχώρησε σε άμεση εθνικοποίηση των ιδιωτικών περιουσιών, που θα έδινε φανερό κίνητρο στον κόσμο για να τον υπερασπιστεί.

Δεύτερον: Δεν φρόντισε  με εξοπλισμό ομάδων λαικής πολιτοφυλακής να φτιάξει λαικό Στρατό, αλλά παρέμεινε αιχμάλωτος του Αστικού Στρατού,που υπάκουε στην εγχώρια Πλουτοκρατία και στα Αφεντικά των ΗΠΑ.

Ολοφάνερα ο ταξικός ρόλος του Στρατού αναδεικνύεται στο, ότι αυτός ο Στρατός, που έμεινε αμέτοχος στις διαδηλώσεις των λευκών πλουσιόπαιδων, δεν δίστασε στην συνέχεια να πυροβολεί με πραγματικά πυρά τους φτωχούς Ινδιάνους που διαδήλωναν ενάντια στην εκδίωξη από την Εξουσία του νόμιμου Προέδρου.

Τρίτον: Ο Έβο Μοράλες παραιτήθηκε και έφυγε από την Χώρα, οπότε άνετα οι αντίπαλοι του κάλυψαν το πολιτικό κενό.Δίδαγμα: Ο Αριστερός Κυβερνήτης που με οποιοδήποτε τρόπο πήρε την τυπική πολιτική Εξουσία πρέπει άμεσα να προχωρεί σε βαθειές κοινωνικές αλλαγές και διαμόρφωση λαικού Στρατού για να μετατρέψει την τυπική τουπολιτική Εξουσία σε πραγματική.


3) Γιατί η Ρωσία δεν στήριξε τον Έβο Μοράλες;   

Πριν απ όλα η Ρωσία έχει η ίδια τις δικές της πολιτικές αντιφάσεις, γιατί παρά την κυριαρχία πατριωτικών και σοβιετικών στοιχείων στις Ένοπλες Δυνάμεις και την πολιτική κουλτούρα της Εξωτερικής και ανιχνευτικής Πολιτικής, διατηρεί καπιταλιστική Αγορά με πλούσιους επιχειρηματίες,που φυσικά δείχνουν μια επίδραση στην γενικώτερη Πολιτική τηςΧώρας. Επομένως μπορούμε να μιλάμε για πολιτικό λάθος το οποίο με τα περαιτέρω θα προσπαθήσουμε να απαλύνουμε-δικαιολογήσουμε.

α) Aπό τη στιγμή που ο Πρόεδρος της Χώρας παραιτήθηκε και έφυγε απότη Χώρα, η όποια κίνηση της Ρωσίας για την σωτηρία του υποθετικού λαικού καθεστώτος θα ήταν απλά Ρωσική κατάκτηση ξένης χώρας.

β) Το πρόβλημα είναι γιατί η Ρωσία από τα πριν δεν επεδίωξε στην Βολιβία μια σχέση τύπου Συρίας;Ο Έβο Μοράλες δεν ήλεγχε τον Στρατό, οι δε Ινδιάνοι παθητικά στεκόντουσαν απέναντι του (όπως και παλιότερα με τον Τσε Γκεβάρα) λόγω της εξαθλίωσης και της χαμηλής πολιτικοποίησης τους.Αν η Ρωσία παρενέβαινε θα γινόταν κάτι ανάλογο με τον πόλεμο της Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν, όπου οι Σοβιετικοί πολεμούσαν για λογαριασμό του νόμιμου όντως λαικού καθεστώτος.Αντίθετα στη Συρία ο Στρατός είναι με το μέρος του νόμιμου Προέδρου και πολεμάει τους αντιπάλους της Χώρας. Η Ρωσία στηρίζει με την πολεμική της τεχνολογία των αγώνα των Σύρων.

  
4) Η φτώχεια των ιθαγενών 

 Η καταπίεση και η εκμετάλλευση του ιθαγενούς πλυθησμού ξεπερνάει κάθε όριο ανθρωπισμού και λογικής.Ο ισχυρισμός αυτός εξηγείται ως εξής:

α) Εάν η λευκή Αριστοκρατία καταπίεζε και εκμεταλλευόταν όλο το κόσμο της Βολιβίας ισόβαθμα, τότε θα υπήρχε μια σαφής ταξική διάκριση του πληθυσμού στα δύο. Θα ήταν επικίνδυνο για το καθεστώς, αν οι λευκοί εργάτες και οι ιθαγενείς αγρότες γινόταν ένα ενιαίο κοινωνικό στρατόπεδο.Η κλιμακωτή  καταπίεση και εκμετάλλευση σπάει αυτήν την λαική ενότητα,γιατί από τη μια εμφανίζει τους λευκούς εργαζόμενους ως προνομιούχα Τάξη και από την άλλη διαμορφώνει μια εξαθλιωμένη ιθαγενή αγροτική πλειοψηφία, που μένει απολικοποίητη στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.

β) Η παρέμβαση των ξένων (βορειοαμερικανών) για να διασώσουν τις Εταιρείες τους δίνει μια οικονομική εξήγηση στην μεγάλη φτώχεια των ιθαγενών.Η εκμετάλλευση πρέπει να είναι υπέρ το δέον μεγάλη για να φτάνει να ταίσει την εγχώρια Αριστοκρατία και τους ξένους επικυρίαρχους.(=η δαπάνη της ξενικής παρέμβασης και στήριξης του καθεστώτος στο μεγαλύτερο της μέρος πέφτει στις πλάτες των ιθαγενών).Έτσι λοιπόν η εγχώρια Αριστοκρατία χάνει ένα μέρος των κερδών της,οι λευκοί εργάτες γίνονται φτωχότεροι και οι ιθαγενείς εξαθλιώνονται.  

5) Η πουλημένη εγχώρια Αριστοκρατία και η ξένη παρέμβαση 

 α) Από το 1964 έως το 2019 εχουμε : Ένα Πραξικόπημα της Δεξιάς,  (χωρίς να λογαριάζουμε το σημερινό), δύο στρατιωτικούς δικτάτορες να διαδέχονται ο ένας τον άλλο (Μπαριέντος-Οβάντο), ένα αντάρτικο (Τσε Γκεβάρα) και ένα αριστερό στρατιωτικό Πραξικόπημα (Τόρες).

Άρα στη ζωή ενός ανθρώπου έχουμε πλήρη εμπειρία όλων των μορφών των ανώμαλων πολιτικών εξελίξεων.Επομένως η σημερινή γενιά των στρατηγών απλά ακολούθησε την ιστορικά εδραιωμένη παράδοση, που της έγινε πια κουλτούρα ζωής και συμπεριφοράς. Στη βάση αυτής της κουλτούρας ήταν πια το λογικά αναμενόμενο ν ανατρέψει τον νόμιμο Πρόεδρο της Χώρας.

β) Από την πρόσφατη ιστορία της Βολιβίας συνάγονται επίσης τα εξής:

Πρώτον: Τον Τσε Γκεβάρα δεν τον νίκησαν οι εγχώριοι δικτάτορες,αλλά τα Αμερικάνικα αεροπλάνα, που με υπέρυθρες ακτίνες  κάθε νύκτα φωτογράφιζαν τους αντάρτες του και έδιναν αμέσως τις γεωγραφικές συντεταγμένες στους εγχώριους δικτάτορες.Έτσι λοιπόν κάθε πρωί οι αντάρτες του Τσε Γκεβάρα βρισκόντουσαν αιφνιδιασμένοι από τους καταδρομείς του στρατηγού Οβάντο  

Δεύτερον: Τον Στρατό δεν τον ήλεγχε πλήρως η εγχώρια και ξένη Πλουτοκρατία. Αυτή ήλεγχε μόνον το Στρατηγείο. Έτσι έγινε δυνατόένα αριστερό Πραξικόπημα (Τόρες).Από τα σημερινά γεγονότα η Αμερικανικη επέμβαση φαίνεται από τα εξής στοιχεία:

α) Υπάρχει μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα στο Πραξικόπημα (το επιτυχές)της Βολιβίας και στο Πραξικόπημα (το ανεπιτυχές) της Βενεζουέλας πριν λίγο καιρό. Η ομοιότητα είναι τόσο  μεγάλη που συμπεραίνεται,ότι ο σκηνοθέτης είναι ο ίδιος. Δεδομένου ότι ο σηνοθέτης του αποτυχόντος Πραξικοπήματος της Βενεζουέλας είναι γνωστό, ότι είναι το Αμερικανικό Πεντάγωνο, άρα και το Πραξικόπημα της Βολιβίας είναι Αμερικανοκίνητο.

β) Ο ίδιος ο Ντ.Τραμπ δηλώνει, ότι τα γεγονότα της Βολιβίας δίνουν ένα καλό σήμα προς στις άλλες «δικτατορίες» της Βενεζουέλας και της Νικαράγουας Δηλ. Το σχέδιο του Πενταγώνου όχι μόνο επιβεβαιώνει τον Αμερικανοκίνητο χαρακτήρα του Πραξικοπήματος της Βολιβίας, αλλά δείχνει και το συνολικό σχέδιο των ΗΠΑ για την Αμερική (=όταν λέει ο Ντ.Τραμπ «να ξανακάνουμετην Αμερική μεγάλη» εννοεί να κατακτήσουν οι ΗΠΑ όλη την Αμερικανική Ήπειρο).

γ) Ποιός έχει το κίνητρο και τις δυνατότητες;Η Βολιβία έχει πλούσιο φυσικό πλούτο. Δεν είναι μόνο τα πλούσια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά προπάντων είναι ο υπόγειος πλούτος σε μέταλλα και πάνω απ όλα τα κοιτάσματα του λιθίου που είναι τα δύο τρίτα των παγκοσμίων αποθεμάτων.Όλος αυτός ο πλούτος διαχειρίζεται από ξένες Εταιρείες, που τον πρώτο λόγο έχουν οι Αμερικάνικες.Άρα οι ΗΠΑ έχουν το κίνητρο για ένα αντιλαικό Πραξικόπημα.Οι όποιες άλλες χώρες έχουν Εταιρείες προφανώς έχουν κίνητρο για αντιλαικό Πραξικόπημα, πλην όμως δεν έχουν τις οικονομικές,πολιτικές και στρατιωτικές δυνατότητες να συντηρούν μια Αριστοκρατία στρατηγών έτοιμων για αντιλαικά Πραξικοπήματα.Αντίθετα οι ΗΠΑ έχουν και τις δυνατότητες.Έχοντας οι ΗΠΑ κίνητρο και δυνατότητες αποκτούν και την πολιτική βούληση για Πραξικόπημα. Άρα το τελευταίο Πραξικόπημα στην Βολιβία είναι Αμερικανοκίνητο.


6) Γιατί μιλάμε για λευκή μειοψηφία;   

Μιλάμε για λευκή μειοψηφία γιατί η σύσταση του πληθυσμού της Βολιβίας είναι η ακόλουθη:Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι ιθαγενείς Ινδιάνοι. Ένα 30% είναι Μεστίζο (=ανάμεικτοι ). Οι λευκοί είναι γύρω στο 20% και είναι κυρίως Ισπανικής καταγωγής.Όλος ο κρατικός μηχανισμός ξεκινάει απ’ αυτό το 20% της λευκής μειοψηφίας.