Ο Πρωθυπουργός στις ΗΠΑ: Αναπαράγονται τα παραμύθια περί επενδύσεων και προστασίας -Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

789

Το ταξίδι του Πρωθυπουργού Κ.Μητσοτάκη στις ΗΠΑ τελείωσε και ήδη είναι στην Ελλάδα και ενημερώνει σχετικά τους Αρχηγούς των Κομμάτων.

Οι στόχοι του Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ ήταν κατά βάση δύο:Ο ένας είναι η προσέλκυση Αμερικάνικων επενδύσεων στην Ελλάδα και ο άλλος η επιβεβαίωση της συμμαχικής προσήλωσης στις ΗΠΑ και η προσδοκία εξ αυτής Αμερικάνικης προστασίας στην αντιπαράθεση μας με την Τουρκία.

Στο παρόν άρθρο θέλουμε ν’ αποδείξουμε, ότι οι προσδοκίες για επενδύσεις και προστασία είναι παραμύθια με αξιώσεις επίσημης Πολιτικής.


1) Οι Αμερικάνικες επενδύσεις                

Α) Ο Πρόεδρος Τραμπ είναι Πρόεδρος των ΗΠΑ ακριβώς, γιατί εκφράζει  μια μερίδα του Κατεστημένου (με μεγάλη απήχηση στην Αμερικάνικη κοινωνία, έτσι ,ώστε από μειοψηφία στο Κατεστημένο να γίνεται πλειοψηφία στο λαό) ,που βλέπει τ’ αδιέξοδα της μετατροπής της Οικονομίας των ΗΠΑ σε Τραπεζική υπόθεση με κυριαρχία του πιστωτικο-ασφαλιστικού κεφαλαίου και ανακήρυξη του δολαρίου ως διεθνούς νομίσματος.Αυτή η τάση στην Αμερικάνικη Οικονομία οδήγησε στην έξοδο των Αμερικάνικων Εταιρειών προς την Ασία και ειδικά προς την Κίνα.Το πρώτο κίνητρο ήταν η φθηνή Εργατική Δύναμη στην Κίνα και στην συνέχεια (όταν πια η φθηνή Εργατική Δύναμη δεν ήταν πια τόσο φθηνή)το κίνητρο ήταν η στενή συνεργασία των Εταιρειών μεταξύ τους ( ξένων και κινέζικων, ιδιωτικών και κρατικών ή μισοκρατικών), όπου το προϊόν της μιας Εταιρείας ήταν η πρώτη ύλη της διπλανής Εταιρείας.

Ο Ντ.Τραμπ θέλησε με την Πολιτική των υψηλών δασμών στα προιόντα της Κίνας, που εξάγονται στις ΗΠΑ να εξαναγκάσει τις Αμερικάνικες Εταιρείες να γυρίσουν πίσω στις ΗΠΑ .

Σκοπός του Ντ.Τραμπ να ξανακάνει τις ΗΠΑ πρώτη βιομηχανική Χώρα του κόσμου.Το μόνο που κατάφερε μέχρι στιγμής ο Ντ.Τραμπ ήταν ν’ ανάψει στον΄κόσμο Εμπορικός Πόλεμος.Πλην όμως αυτή είναι η Πολιτική Ντ.Τραμπ (που έπρεπε να εφαρμοσθεί πριν 20 χρόνια).Έρχεται τώρα ο Έλληνας Πρωθυπουργός και ζητάει από τον Αμερικανό Πρόεδρο να παρακαλέσει τις Αμερικάνικες Εταιρείες να επενδύσουν στην Ελλάδα, δηλ.του ζητάει ν’ αντιστρατευθεί την ίδια την Πολιτική του.Φυσικά μια τέτοια παράκληση του Κ.Μητσοτάκη είναι εξωπραγματική.

Β) Ο Πρόεδρος Ντ.Τραμπ δεν κρατάει τις Εταιρείες δεμένες στις ΗΠΑ και τελικά θα μιλήσουν οι Νόμοι του Καπιταλισμού [όσο κι αν τώρα η Πολιτική των δασμών, των κυρώσεων και του εμπάργκο έχουν αδυνατίσει τους Νόμους της Ελεύθερης Αγοράς].Για φτάσει στο σημείο μια Αμερικάνικη Εταιρεία να παρακούσει την Πολιτική του Ντ.Τραμπ και να φέρει κεφάλαια στην Ελλάδα για επενδύσεις,πρέπει το μεροκάματο στην Ελλάδα να γίνει πολύ χαμηλό, πρέπει η φορολογική Πολιτική της Χώρας μας να γίνει χαρισματική, πρέπει το Κράτος να κάνει στραβά μάτια στα οικολογικά ζητήματα.Μια Χώρα που εξέρχεται από βαθιά Κρίση και λιτότητα δεν πρόκειται ν ανεχθεί παρόμοια Πολιτική επενδύσεων (και αυτό οι Αμερικάνικες Εταιρείες το ξέρουν πριν από μας) Διά ταύτα δεν πρόκειται να έρθουν Αμερικάνικες επενδύσεις στην Χώρα μας.


2) Η Αμερικάνικη προστασία          

Αν αναφέρουμε την εγκατάλειψη των Κούρδων, μπορεί οι αναγνώστες μας να πουν, ότι είναι μια μοναδική περίπτωση, ένα πολιτικό λάθος σε μια περιθωριακή Περιοχή του κόσμου και δεν μπορεί να ισχύσει σε μας, που είμαστε χρόνια πολλά σύμμαχοι των ΗΠΑ.Αν μιλήσουμε για τις συστάσεις του Εμ.Μακρόν προς τους ηγέτες της ΕΕ: «Ξεχάστε την Αμερικάνικη προστασία της Ευρώπης», οι αναγνώστες μας μπορεί να πουν: Αυτά είναι λόγια ενός φιλόδοξου Αρχηγού, που θέλει να το παίξει νέος Ντε Γκωλ σε μια άλλη Ευρώπη αποστασιοποιημένη από τις ΗΠΑ.

Ιδού, λοιπόν, περίπου τα λόγια του Βρετανού Υπουργού Άμυνας Μπεν Ουόλλες σε συνέντευξη του  στους «Sunday Times»:» Η Χώρα πρέπει να ετοιμάζεται για την διεξαγωγή Πολέμου, χωρίς να στηρίζεται στην προστασία των ΗΠΑ.Ο Πρόεδρος Ντ.Τραμπ θα κάνει απομονωτική εξωτερική Πολιτική.Οι ΗΠΑ θα χάσουν την ηγετική τους θέση στον κόσμο και αυτό είναι άσχημο για τον κόσμο και την Μ.Βρετανία Μέχρι τώρα η Μ.Βρετανία πολύ δυνατά εξαρτιόταν από τις ΗΠΑ,ιδιαίτερα στην κάλυψη από αέρα και στην κατασκοπία. Τώρα χρειάζεται αναδιανομή των δυνατοτήτων της Χώρας.»Διά ταύτα λέμε τα εξής:Αν η Μ.Βρετανία έχει ξεγραμμένη την Αμερικάνικη προστασία, το να επιμένει κάποια Ελληνική Πολιτική στην Αμερικάνικη προστασία από λογική άποψη είναι απαράδεκτο, γιατί αν οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν το μείζον (δηλ. την Μ.Βρετανία με την οποία θεωρούνται αιώνιοι σύμμαχοι και ουσιαστικά ένας πολιτισμός), τότε δεν υπάρχει περίπτωση να σκεφθούν προστασία του ελάσσονος (δηλ.της Ελλάδας, μιας χώρας με αντιαμερικανικά αισθήματα λόγω παλιών τραυματικών εμπειριών)


3) Η άτυχη συνέντευξη   

Ο Κ.Μητσοτάκης επί 20 λεπτά παρακολουθούσε συνέντευξη του Ντ.Τραμπεπί δύο βασικών θεμάτων: Το Ιρανικό ζήτημα και την υπόθεση καθαίρεσης του Ντ.Τραμπ δηλ. ο Αμερικάνος Πρόεδρος δεν ασχολήθηκε δεν ασχολήθηκε με τα Ελληνικά θέματα.Ο Κ.Μητσοτάκης δεν φταίει φυσικά γι αυτό και δεν μπορούσε ν’ αντιδράσει διαφορετικά, πέρα από το να καταπιεί την ταπείνωση (η κριτική ΣΥΡΙΖΑ είναι λαϊκισμός, γιατί και ο Αλ.Τσίπρας να ήταν δεν θ αντιδρούσε αλλιώς).Ήταν λάθος η επιλογή του χρόνου επίσκεψης (=τα ελληνικά θέματα πνιγήκανε μέσα στα διεθνή), Από κει και πέρα το φταίξιμο είναι του ίδιου του Ντ.Τραμπ που δεν έχει πολιτική κουλτούρα, που δρα παρορμητικά με βάση τα ζητήματα που τον καίνε μη δίνοντας πεντάρα σε συνομιλητές από μικρές και υποτελείς χώρες [«Τ’ αγκιστρωμένο ψάρι δεν χρειάζεται δόλωμα» (Τζων Φόστερ Ντάλλες)]Λάθος επίσης του Κ.Μητσοτάκη ήταν, ότι έδωσε όρκους αφοσίωσης στην Αμερικάνικη φιλία και υπόσχεση για πολλά λεφτά για αναβάθμιση των F-!6(εμείς νομίζαμε, ότι ήδη ο Αλ.Τσίπρας υποσχέθηκε στους Αμερικανούς δύο δις δολ. γιαυτό το σκοπό) και πιθανή αγορά F-35 [θυμίζουμε στους αναγνώστες μας, ότι αυτά τα αεροπλάνα είναι μεν καλά, πλην όμως όπως όλος ο Αμερικάνικος εξοπλισμός είναι παγιδευμένος μέχρι το τελευταίο ηλεκτρονικό τζιπάκι], πριν πάρει την παραμικρή υπόσχεση από τον Τραμπ. Όπως και νάχει ο Έλληνας Πρωθυπουργός έκανε παρέμβαση  για το ζήτημα των Αμερικάνικων επενδύσεων, αλλά ο Ντ.Τραμπ δεν έδωσε καμιά σημασία. Για το άλλο πάλι θέμα της Τουρκικής επιθετικής συμπεριφοράς, που έμμεσα τέθηκε, ο Ντ.Τραμπ το μόνο που σκέφτηκε να πει είναι, ότι για τον Ερντογάν θα συζητήσει με τους Ευρωπαίους ηγέτες. 


4) Άσκοπες οι χαρές των δημοσιογράφων  

Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ1 στην εκπομπή 10 (σ αυτήν την εκπομπή της κ.Όλγας Τρέμη, όπου πρόσβαση έχουν μόνον τα κόμματα Εξουσίας)χάρηκαν για την επιβεβαίωση της πληροφορίας περί διαμεσολαβητικού ρόλου του Υπουργού Μάικλ Πομπέο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.Κατ αρχήν εμείς αμφισβητούμε, αν είναι αληθινή μια τέτοια πληροφορία,αλλά δεν είναι εδώ το ζήτημα.Εμείς δεν ανησυχούμε μήπως δεν γίνει τέτοια διαμεσολάβηση, αλλά μήπως όντως γίνει. Διότι οι Αμερικανοί στην προσπάθεια τους να συγκρατήσουν την Τουρκία από την προσέγγιση της με την Ρωσία, θα ταχθούν με το μέρος των Τουρκικών θέσεων!Μια διαμεσολάβηση των Αμερικανών θα σημαίνει, αν όχι μοίρασμα των νησιών του Αιγαίου, οπωσδήποτε μοίρασμα του Αιγαίου σε ζώνες ευθύνης.Όσον αφορά μια Αμερικάνικη διαμεσολάβηση στις θαλάσσιες ζώνες της Ανατολικής Μεσογείου,το καθαρό αποτέλεσμα θα είναι η αποκοπή της θαλάσσιας επαφής (με παρεμβολή της Τουρκικής ζώνης) της Ελλάδας με την Κύπρο, 

5) Ψυχολογία και Πολιτική  

Με την Ψυχολογία δεν έχουμε ιδιαίτερες γνώσεις. Ξέρουμε μόνον από φιλοσοφικής πλευράς την σχέση της Ψυχολογίας με το κοινωνικό Είναι,έτσι ώστε να γελάμε με όσους πάνε ν αναδείξουν την Ψυχολογία των πολιτικών ηγετών πάνω από την κοινωνική Νομοτέλεια, ως δήθεν καθοριστικό παράγοντα της πολιτικής πορείας της Χώρας μας.Αναγκαζόμαστε επομένως ν ασχοληθούμε με την Ψυχολογία για ν’ απαντήσουμε σε επίμονες απορίες απλών πολιτών από διάφορους πολιτικούς χώρους του τύπου: Μα πώς είναι δυνατόν αρχηγοί πολιτικών κομμάτων με ηγετικές ικανότητες στην κοινοβουλευτική Πολιτική και σπουδές σε μεγάλα επιστημονικά ιδρύματα του Εξωτερικού, να πιστεύουν σε απλοϊκότητες περί Αμερικανικών επενδύσεων και Αμερικάνικης προστασίας;!

Τι λέμε γι αυτό;

α) Η φαντασίωση είναι η πίστη σε μη πραγματικές σχέσεις. Η φαντασίωση διαλύεται με την πρώτη ή έστω την δεύτερη διάψευση της πραγματικότητας(κριτήριο γαρ της Αλήθειας η Πράξη).Αν δεν γίνει διάλυση της φαντασίωσης μετά την διάψευση της πραγματικότητας(εξαιρώντας τις παθολογικές περιπτώσεις που αφορούν τον ψυχίατρο και όχι εμάς), σημαίνει, ότι το άτομο αυτό έχει ισχυρά κίνητρα να μην θέλει ν’ απαλλαγεί από την φαντασίωση.Τότε μιλάμε για αυταπάτη.

β) Στην αρχή δεν πιστεύουν (μετά τις όποιες διαψεύσεις της πραγματικότητας)στις φαντασιώσεις. Επειδή όμως έχουν ισχυρά κίνητρα (=κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις με ανάλογα συμφέροντα και κοινωνικά προνόμια),αρνούνται να παραδεχτούν δημόσια τις πλάνες τους και επιχειρηματολογούν για να δικαιολογηθούν και να πείσουν άλλους.Αυτός που επιχειρεί να πείσει άλλους χωρίς ο ίδιος να τα πιστεύει , δεν γίνεται πιστευτός γιατί μπερδεύεται και περνάει σε αντιφάσεις και οι εκφράσεις του δεν είναι οι ανάλογες. Διά ταύτα καλλιεργεί την επιχειρηματολογία του και τις εκφράσεις σε τέτοιο βαθμό τελειότητας, που αυτοπαγιδεύεται με την συχνή επανάληψη και αρχίζει να τα πιστεύει ο ίδιος. Με όσο μεγαλύτερο πάθος (λόγω των ισχυρών κινήτρων) υποστηρίζει και τις πιο απίθανες φαντασιώσεις, τόσο πιο πολύ αυτοπαγιδεύεται και τελικά αυτές οι φαντασιώσεις σε καλλιεργημένη μορφή με κάθε είδους σοφιστείες και λογικά τεχνάσματα (όπου η μια Αλήθεια φουσκώνεται και η άλλη συρρικνώνεται ή αποσιωπάται και έτσι διαμορφώνεται ένας διάδρομος,όπου ανενόχλητο περνάει το ψέμα) μετατρέπονται σε μια μορφή κακής Πολιτικής πολύ ζημιογόνας για τη Χώρα.