Μνήμη Μανώλη Γλέζου -Γράφει η Μαρία Ζαίρη

1418

Τώρα που όλη η Ελλάδα μαζί με τα βάσανα του σύγχρονου πολέμου με τον κορωνοϊό βρίσκει και ένα λόγο ευγνωμοσύνης για τον αείμνηστο Μανώλη Γλέζο ερχόμαστε κι εμείς να καταθέσομε τις δικές μας μνήμες.

Επί Δημαρχίας του αείμνηστου Μιχαήλ Ζαίρη ως Πρόεδρος του Αναγνωστηρίου είχα την τιμή να προσφωνήσω τον άνθρωπο σύμβολο της Αντίστασης κατά των ναζί σε ομιλία του στο Αναγνωστήριο.

Τον είχαμε καλέσει για ένα θέμα που αναγραφόταν στον κατάλογο του Ελεύθερου Ανοικτού Πανεπιστημίου (ήταν θεσμός που έφερνε σε όλη την Ελλάδα αξιόλογους ομιλητές).

Ήρθε λοιπόν ο Γλέζος, όρθιος κι αγέρωχος, για την ομιλία στην πάνω αίθουσα του Αναγνωστηρίου. Εννοείται πως ήταν ασφυκτικά γεμάτη, με κόσμο και στη σκάλα και κάτω στην πλατεία.

Ανέπτυξε το θέμα του και μετά τα χειροκροτήματα δεν έφευγε κανένας . Όλοι ζητούσαν να μάθουν για τη σημαία και όσα έγιναν τότε.

Σταμάτησε δισταχτικά γιατί ήταν και κουρασμένος και τότε άρχισε το δεύτερο μέρος.

Με δύναμη και ψυχή εφήβου μίλησε, μας ενθουσίασε κι έγραψε μια από τις ιστορικές αναμνήσεις μας,

Στο τραπέζι που του κάναμε στη συνέχεια στου Στάλα μας είπε:  «Πρώτη φορά μου συμβαίνει να με καλέσουν για μια ομιλία και να κάνω την ίδια ώρα δύο»

Τώρα που το σκέφτομαι, λέω, πως ο Μανώλης Γλέζος ήταν στην κυριολεξία η σημαία μας. Κατέβασε τη Γερμανική και στη συνείδηση μας υψώθηκε ο ίδιος ως η σημαία της Ελλάδας. Ήρωας του συμβατικού πολέμου. Ένας από τους τελευταίους,

Σήμερα οι ήρωες φορούν άσπρες και πράσινες μπλούζες πολεμώντας τον αόρατο εχθρό κάτω από μια παγκόσμια σημαία.

Κάλυμνος, Μάρτιος 2020.




Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός