Έι κόσμε, ξημερώνει Τρίτη. Έρχονται μέρες που θα μας γράψει η ιστορία. Καλή δύναμη.-Γράφει ο Παναγιώτης Βούρος

487

Και επίσημα Τρίτη λοιπόν! Ξημερώνει μια ημέρα ιδιαίτερη, περίεργη και αβέβαιη ως προς τι μέλλει γενέσθαι για τους πολίτες και τους επιχειρηματίες του νησιού μας σχετικά με τα νέα μέτρα της κυβέρνησης ενάντια στην εξάπλωση του κορονοϊού. Όλα καλά. Έχουμε ζήσει την πρώτη περίοδο της καραντίνας και του περιορισμού Μαρτίου κ’ Απριλίου, οπότε έχουμε εξοικειωθεί, και από την άλλη δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν βλέπει (πιστεύει – δεν πιστεύει στα νούμερα ή στην επικινδυνότητα του ιού) ότι τα κρούσματα πληθαίνουν -σε κάποια μέρη της Ελλάδας- και ως εκ τούτου, τις συνέπειες θα τις υποστούμε όλοι μαζί. Δίκαιο, άδικο, τα παράπονα στον πρωθυπουργό και τους λοιμωξιολόγους. Στην τελική, όλα γίνονται για το καλό μας, για την προστασία της δημόσιας υγείας. Και δεν ειρωνεύομαι. 

Ένα φαινόμενο παγκόσμιο, με τεράστιες οικονομικές ζημιές, πέραν τις απώλειες χιλιάδων συνανθρώπων μας ανά τον κόσμο. Που είναι το βασικό. Ένας ύπουλος ιος που χτυπά κυρίως τις ευπαθείς ομάδες και που έχει προκαλέσει ένα αλαλούμ μεταξύ κοινής γνώμης και επιστήμης/κυβέρνησης για όλες τις αντιφάσεις και τις αλλόκοτες ορισμένες φορές αποφάσεις τους που σήκωσαν αντιδράσεις κ’ κριτική, κυρίως την περίοδο που άρχισε να εξαπλώνεται ο ιός μέχρι σήμερα. Από υγειονομικής πλευράς μέχρι σχεδίου στήριξης της οικονομίας μέχρι και της.. απλής λογικής εδώ που τα λέμε που για μένα καταρρίφθηκε σε διάφορα σημεία. Και κάπου στη μέση.. τουρισμός. Αλλά είπαμε, όλα για το καλό μας. Και ΔΕΝ ειρωνεύομαι. Γιατί είναι και άδικο μεταξύ μας να μην ξέρουμε τι θέλουμε (όχι ότι ξέρουν οι διοικούντες) κι εμείς κάποιες φορές ψάχνοντας μόνο για φαντάσματα και αφορμές καταστροφολογίας. 
Θέλει προσπάθεια να ισορροπείς καταστάσεις. Και τους μεν και τους δε, και την τσέπη μας και την υγεία μας. Και το κατανοώ απόλυτα. Και δεν χρειάζεται κριτική μονόπλευρη εδώ. Δεν ωφελεί πουθενά. 
Περάσαμε ένα καλοκαίρι κουτσουρεμένο, που δεν έφτανε η ψυχολογική πίεση τήρησης των μέτρων από τον φόβο των υπέρογκων προστίμων, όπως και την περίοδο της καραντίνας, αλλά έγινε και χειρότερο με τις συνεχείς επιθέσεις της εφορίας, του Ικα και του υγειονομικού και όχι μόνο καθώς στα εργασιακά ζητήματα, αποζημιώσεις και επιδόματα ανεργίας έμοιαζαν σαν να ταΐζεις ένα μισο-πεθαμένο ίσα ίσα να για μην σου μείνει στο χέρι.Έπειτα, που να τα βρει και το κράτος; Και ΔΕΝ ειρωνεύομαι. Πολλά τα μέτωπα. Η κυβέρνηση όμως έχει την ευθύνη να μας προστατεύει από κάθε δυσμενή κατάσταση. Όχι ο πολίτης. Εμείς έχουμε άλλες ευθύνες, ναι, μα δεν θα χρεωθούμε λάθη όλων αυτών που εμπαίζουν με τη σταθερότητα και τη σοβαρότητα ενός κράτους.
Πού πάμε λοιπόν; Πότε θα βρεθεί μια λύση; Πόσο θα κρατήσει όλο αυτό; Για πόσο ακόμη θα επηρεάζει τη ζωή μας, τη δουλειά μας, τη ψυχολογία μας, τα θέλω μας και τα αυτονόητα δικαιώματα στην αγάπη, τη δημιουργία, τη Δημοκρατία και αλλά τέτοια δεδομένα που έγιναν ζητούμενα για την.. προστασία των λαών;
Και αύριο; Μάσκα παντού. Δηλαδή; Και στο περπάτημα που θα κάνεις μόνος στην εξοχή πλάι στις κατσίκες; Και στη θάλασσα (κάνει ωραίους καιρούς) που θα κολυμπήσεις για να γευτεί το σώμα σου το ευεργετικό αλάτι που ο Θεός απλόχερα μας το έδωσε στο απέραντο γαλάζιο; Και από την άλλη, όταν τρως κ’ όταν πίνεις, στο τραπέζι, όχι στην αναμονή, θα υπάρχει κάποιο “πρότυπο δείπνου covid-19” που θα λέει πότε είσαι σε μουντ.. “παραγγέλνω άρα φορώ μάσκα μέχρι να έρθουν τα πρώτα, έπειτα τρώω κανονικά οπότε και τη βγάζω ενώ στο τέλος, εφόσον βρίσκομαι στην πέψη και την χαλάρωση και το κους κους θα πρέπει να την ξαναφορέσω”; 
Ακούγεται σαν κωμωδία όμως είναι πραγματικότητα. Εμ το άλλο; Αυτός στο ταβερνάκι ή στο καφέ, σε εξωτερικό χώρο, σε ποιά κατηγορία πιάνεται; Της.. “μάσκα παντού μέσα- έξω ή αυτής με την.. εστίαση”; 
Και να γελάσω, δεν πρέπει. Γιατί είναι σαν να το αποδέχομαι κι ευχάριστα μάλιστα. Όλα βαίνουν εξαιρετικά. 
Περιορισμός κυκλοφορίας. Ή απαγόρευση. 12-5. Σαν κομμουνιστές το ’70 που θα κρυβόμαστε μην μας δει κανείς από την αστυνομία και μας κάνει έλεγχο ιδεολογικό. Ή θα είναι παρά πέντε, καλή φάση, και θα καρδιοχτυπούμε να φτάσουμε εγκαίρως στο σπίτι μην μας “τσακώσουν” και δίνουμε λόγο απειθαρχίας στους κανονισμούς της κυβέρνησης και του Κικίλια. Σαν γουέστερν. 
Μη γελάτε. Είναι σοβαρά τα πράγματα. Και καμία αστυνομία δεν θέλει να κάνει τον μπαμπούλα, το επιβάλλουν οι.. από πάνω. Ναι, τα στοιχειώδη να τηρούνται, όπως τηρούνται μήνες τώρα και με την ελαστικότητα που υπήρξε (και το αναγνωρίζω από τις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές) αλλά στις ακρότητες και τις υπερβολές, μάλλον κάποιος πρέπει να μας εξηγήσει τι θα συμβεί από δω και πέρα. Γιατί υπάρχουν ερωτηματικά. Και πρέπει να γνωρίζουμε πριν αρχίσουν τα παρατράγουδα. 
Αν είχα παιδί, θα ήμουν στην δύσκολη θέση να πρέπει να εξηγώ. Δεν έχω. Σίγουρα όμως έχω μπόλικο υλικό από ιστορίες να του διηγηθώ όταν αποκτήσω κι όταν κάποτε όλα αυτά τελειώσουν και θα μας φαίνονται τόσο αστεία, τόσο δραματικά μα συνάμα και τόσο φασιστικά όπου καμία εκδοχή της Δημοκρατίας δεν θα μπορούσα ειλικρινά να φανταστώ ότι στο όνομά της θα περνούσαν τέτοια μέτρα. Να που γίνεται.
Ο κορονοϊός μας εξέπληξε εντελώς!
Καλή προσαρμογή σε όλους. Ας είναι μόνο ένας μήνας, που δυστυχώς δεν το πιστεύω.. 


(Το άρθρο γράφτηκε ξημερώματα Τρίτης)




Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός