Πάσχα το διαχρονικό-Της Μαρίας Ζαϊρη

229

Από το αρχείο της “ΚΑΛΥΜΝΙΑΚΗΣ”. Δημοσιεύτηκε πριν 7 χρόνια στο φύλλο του Μαίου 2014

Πάσχα το διαχρονικό

-Ψήθηκε καλά το αρνάκι σας;

-Αμέ ! Λουκούμι έγινε.

Αρνιά πήγαν κι ήρθαν.

Από τα κρεοπωλεία, τα σούπερ μάρκετ ,τα γύρω νησιά, ακόμα και τις εκκλησίες, τους διάφορους φορείς και δωρητές, που σαν το νερό που εισχωρεί παντού μπήκαν να καλύψουν το κενό της κρίσης. Να μη μείνει κανείς με  το παράπονο.

Η μεγαλύτερη γιορτή της χριστιανοσύνης δε γίνεται να αφήνει ανθρώπους πικραμένους.

Το Πάσχα έχει βαθιές ρίζες. 

Προϋπήρχε ως έθιμο στην αρχαία Αίγυπτο ,όπου γιόρταζαν την άνοιξη το Πισάχ δηλ. την Εαρινή  Ισημερία.

Από τους Αιγύπτιους πήραν εθιμικά στοιχεία οι Εβραίοι και μαζί το έθιμο του Πάσχα.

Το Πάσχα είναι γιορτή των Εβραίων και των Χριστιανών.

Για τους Εβραίους δηλώνει την επέτειο της απελευθέρωσης από τους Αιγύπτιους και τη διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας ,ενώ για τους Χριστιανούς την ανάσταση του Σωτήρα και τη διάβαση από το θάνατο στη ζωή.

Το χριστιανικό ονομάζεται «Πάσχα το καινόν» (νέο), ενώ το εβραϊκό λέγεται Νομικό Πάσχα.

Και στα δύο υπάρχει το αρνί με διαφορετικούς  συμβολισμούς.

Στην αρχή Εβραϊκό και Χριστιανικό  γιορτάζονταν μαζί και διαχωρίστηκαν από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο (325 μχ). Ούτε όμως και όλοι οι χριστιανοί εορτάζουν το Πάσχα την ίδια  ημερομηνία.

 Για το Ορθόδοξο Πάσχα οι ημερομηνίες κυμαίνονται από τις Απριλίου ως τις Μαΐου.

Πώς συμβαίνει κι αυτή η γιορτή είναι συνδεδεμένη με μετακινήσεις  σε χωριά και οπουδήποτε θεωρεί κανείς πως θα περάσει καλύτερα ,με φαγοπότι και γλέντια θορυβώδη έως επικίνδυνα….

Φταίει η Άνοιξη ,φταίει η Ανάσταση ; Πάντως οι δύο εβδομάδες του Πάσχα ,αυτή των Παθών και η άλλη της Ανάστασης ,μοιάζει σαν να κλείνουν μέσα τους μια άλλη ζωή .

Η μεγαλοβδομάδα ,με τις ακολουθίες πρωϊ βράδυ, σε τυλίγει στο μυστήριο των προφητειών ,στη μελωδία των ύμνων ,στο θρήνο των παθών του Κυρίου που θυμίζουν στον καθένα τα  δικά του πάθη.

 Ένα θρήνο όμως αλλιώτικο ,αφού ξέρεις πως ακολουθεί η Ανάσταση .

Ακόμα και το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» και το «ω γλυκύ μου έαρ» σε συνεπαίρνουν αλλά δε σε καταθλίβουν.

Είναι το μήνυμα της Ανάστασης, είναι η ελπίδα για την απάλειψη κάθε θλίψης ατομικής και γενικότερης, κι είναι κι εκείνο το «συγχωρήσωμεν πάντα τη Αναστάσει».

 Αυτή η συγχώρεση που πηγάζει από το «Πάτερ άφες αυτοίς ου γα οίδασι τι ποιούσι» και διδάσκει εμάς τους μικρούς και θνητούς να μην κρατούμε μίσος αθάνατο)

Χαρούμενη γιορτή το Πάσχα κι ας κρύβει κι αυτή τη θλίψη της, όπως όλες οι γιορτές .

Τα προβλήματα απλά ησυχάζουν κι οι μορφές των απόντων απλά θαμπώνουν κάτω από τα φώτα ,τους δυναμίτες ,τη βαβούρα των εορτών.

Μόνο όταν μένεις μόνος σου και κάνεις ανακεφαλαίωση χάνεις τον ύπνο σου. Τώρα ένα παραπάνω που το παραδέχονται όλοι  πως είμαστε σε φάση κρίσης ,που ωστόσο παλεύεται, λένε , και ας είναι χιλιάδες πολλές οι μερίδες φαγητού που μοιράστηκαν.

Όμως η αισιοδοξία είναι το μόνο που μας μένει. Όπως είπε κι ο Αλβανίας Αναστάσιος Μ.Σάββατο πρωί, φταίμε κι εμείς, φταίει και η παγκοσμοποίηση που μας έβαλε να ταξιδεύουμε στον Ινδικό Ωκεανό αντί για τις δικές μας γνωστές θάλασσες.

Πάντως εμείς τους επιταφίους μας τους στολίσαμε, (13 κατέβηκαν στην Πλατεία χώρια εκείνοι των εξοχών και των μικρών μοναστηριών) ,τους νεκρούς μας τους επισκεφθήκαμε ,τα αρνιά μας τα ψήσαμε ,τους δυναμίτες μας τους ρίξαμε.

Πόσο αμβλύνονται τα δύσκολα στα μικρά μέρη, που ο καθένας ξέρει τον διπλανό του .

 Οι μεγάλες πόλεις της αδιαφορίας και της δυσπιστίας  είναι πάντα τα θύματα της κάθε δύσκολης κατάστασης




Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός