Σε μια περίοδο που η φωνή των μικρών νησιών του Αιγαίου ζητά να ακουστεί πιο καθαρά από ποτέ, ο Νικόλαος Σαρούκος, με καταγωγή από την Κάλυμνο και ρίζες βαθιά δεμένες με την ακριτική Ψέριμο, μας κοινοποιεί μια ιδιαίτερης σημασίας ανάρτηση που αποτελεί όχι μόνο μια ευγενική αλλά και ουσιαστική παρέμβαση δημόσιου λόγου.
Ο Νικόλαος Σαρούκος γεννήθηκε το 1976 στο Darwin της Αυστραλίας, είναι της οικογένειας Σαρούκου (γνωστή και ως “Τριπολίτη”), η οποία διατηρούσε για δεκαετίες εστιατόριο και τουριστικά καταλύματα στην Ψέριμο έως και το 1999, χρονιά που απεβίωσε ο πατέρας του. Είναι απόφοιτος Διοίκησης Τουρισμού, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Διοίκηση Υπηρεσιών, ενώ σήμερα είναι υποψήφιος διδάκτορας στον τομέα της δημόσιας διοίκησης και του τουρισμού. Με 11 χρόνια υπηρεσίας στην Ολυμπιακή Αεροπορία και από το 2009 στο δυναμικό του ΕΟΤ/Υπουργείου Τουρισμού, έχει διατελέσει Διευθυντής Πελοποννήσου και σήμερα είναι Προϊστάμενος Ελέγχου και Τουριστικής Ανάπτυξης στη Θεσσαλία.
Με γνώση, ευαισθησία και προφανή αγάπη για τον τόπο του, στην ανάρτησή του καταθέτει τις σκέψεις του για την Ψέριμο, ασκώντας κριτική, με αξιοπρέπεια και σαφήνεια, στις παρεμβάσεις του Δήμου Καλυμνίων —ή καλύτερα, στην απουσία ουσιαστικών παρεμβάσεων. Αντιπαραθέτοντας την πραγματικότητα ενός παραμελημένου νησιού με την προσδοκία μιας διαφορετικής, ενεργής πολιτικής για την τοπική ανάπτυξη και ευημερία, ο Νικόλαος Σαρούκος αναδεικνύει τη σημασία της στρατηγικής στόχευσης σε έργα ουσίας και όχι σε επιφανειακές αισθητικές παρεμβάσεις.
Η ανάρτησή του, την οποία παραθέτουμε παρακάτω, είναι μια φωνή από καρδιάς. Μια φωνή γνώσης, πείρας και αγάπης για την Ψέριμο. Μια φωνή που αξίζει να ακουστεί.
Παραθέτουμε το περιεχόμενο της ανάρτησης που μας κοινοποιήθηκε και στη συνέχεια αυτούσια. από την προσωπική του σελίδα
Από τον (εκάστοτε) Δήμαρχο Καλυμνίων (εν προκειμένω από τον κ. Γιάννη Μαστροκούκο) είναι η αλήθεια, προσδοκούσα, ειδικά για την Ψέριμο, μια ανάρτηση δυνατότερη από τρία παγκάκια, ατάκτως ερριμμένα σε ένα κομμάτι τσιμέντο χωρίς σκιάστρο, χωρίς κάδο απορριμμάτων, δίπλα σε ένα εγκαταλειμμένο δημοτικό ακίνητο που αποτελεί αισθητική παράκρουση πάνω στο παραλιακό μέτωπο.
Από τον Δήμαρχο Καλυμνίων θα περίμενα, ειδικά για το ακριτικό αυτό νησί (διοικητικής και χωρικής του αρμοδιότητας), την ανάρτησή του ως προς τις πρωτοβουλίες του για την εγκατάσταση (επιτέλους !) ενός ΑΤΜ στο μικρό αυτό νησί, ενός Ταχυδρομικού Κυτίου ΕΛΤΑ, την παράδοση ενός νέου και ειδικά διαμορφωμένου για το κακοτράχαλο δίκτυο της Ψερίμου απορριμματοφόρου, για την αντικατάσταση των σπασμένων και βρωμερών “ηλικιωμένων” κάδων, για την συντήρηση της μοναδικής παιδικής χαράς του αναστημένου, με ιδιωτική δωρεά, Δημοτικού Σχολείου, την προώθηση και οριστικοποίηση χρήσεων γης, την πρωτοβουλία του για κήρυξη της Ψερίμου ως νησί χωρίς οχήματα με σχετικό ΠΔ, την ενίσχυση της τοπικής μελισσοκομίας, την δεματοποίηση απορριμμάτων, τον τουριστικό σχεδιασμό και κατευθυντήριο σε απόλυτη αρμονία με την φέρουσα ικανότητα της Ψερίμου, την υποστήριξη σε δημιουργία σταθερού λιμενικού σταθμού, την μόνιμη και ακατάπαυστη στελέχωση του περιφερειακού ιατρείου, και τα λοιπά, και τα λοιπά…
Όλα δηλαδή στη λογική της συγκράτησης του τοπικού πληθυσμού και της ήπιας ανάπτυξης. Προφανώς το να αναρτήσεις, ως δράση αξία προβολής, τρία παγκάκια ως παρέμβαση αστικού εξωραϊσμού και ανάπλασης, ε, στον οποίο βαθμό, προδίδει έλλειμμα δομικής ανάγνωσης καθηκοντολογίου… Ετεροβαρής κραυγή, για έναν ψίθυρο…
Μακάρι να κάνω λάθος. Διότι όλα όσα αναγράφω , τα παραθέτω εντελώς καλοπροαίρετα. Κατά τα λοιπά , τι να πω… καλορίζικα.
