Με κατάνυξη και τη συμμετοχή πλήθους πιστών τελέστηκε σήμερα, Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2025, στις 18:30, ο Αρχιερατικός Πανηγυρικός Εσπερινός της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού στο ομώνυμο παρεκκλήσιο, που βρίσκεται στο δρόμο προς τα Θέρμα, στην Πόθια Καλύμνου, με τη μοναδική θέα προς το λιμάνι.
Τον εσπερινό τέλεσε ο Καλυμνιακής καταγωγής Επίσκοπος Σάρδεων κ. Ευάγγελος Κουρούνης, με τη συνδρομή του εφημερίου του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου, π. Κωνσταντίνου Σμαλιού. Στην ακολουθία παρευρέθηκαν δεκάδες πιστοί, τιμώντας με ευλάβεια την παραμονή της μεγάλης εορτής της Ορθοδοξίας.
Οι φωτογραφίες από την τελετή, είναι του Νικόλα Μαμάκα τον οποίο και ευχαριστούμε.
Επίσης παρουσιάζουμε και το ιστορικό του εκκλησακίου, όπως το περιγράφει με γλαφυρότητα ο εκπαιδευτικός και υπεύθυνος του Ναυτικού Μουσείου, συνεργάτης του Kalymnos News, Γιάννης Χειλάς
Στο Σταυρό, στο «Τηγάνι» του Αγίου Νικολάου-Κείμενο Γιάννη Χειλά
Στο ύψωμα, που τελειώνει η ενορία «Τηγάνι» του Αγίου Νικολάου και στη στροφή, που οδηγεί στα Θέρμα, περιοχή Πατινιώτη, στέκει το μοναστήρι του Σταυρού. Θαμμένο στον ασβέστη, με τα παράκελά του, τα κάτασπρα σκαλοπάτια του, τις ασβεστωμένες πεζούλες με τους φουντωτούς βασιλικούς, με τις φραγκοσυκιές πλάι στις ξερολιθιές, με το σήμαντρό του να χτυπά, πάντα χαρούμενα στο κατευόδιο και στον ερχομό των σφουγγαράδων, αλλά και των πλοίων της ακτογραμμής, μοιάζει άσπρη κάτασπρη περιστέρα με τους γαλάζιους παραστάτες, στο χρώμα της ελληνικής σημαίας, και τον μεγάλο Σταυρό, Φάρο και σύμβολο της Ορθοδοξίας στο Ελληνικό Αιγαίο, Όλα φροντισμένα θυμίζουν την παρουσία της αείμνηστης Χαριστίνης Βάλλα, αδελφής της μάνας του καπ – Γιάννη Τσουλφά και της μάνας των Ντρήδων (Κουμιανών). Ήταν αυτή που το έχτισε και υπηρετώντας το αφιέρωσε γι αυτό όλη της τη ζωή, καθιερώνοντάς το ευλαβικό προσκύνημα όλων των Καλύμνιων.
Σ ‘ αυτόν τον ξεχωριστό τόπο, στερνή πεθυμιά τό ‘χε να αναπαυθεί για πάντα ο Δρ. Σκεύος Ζερβός (1875 – 1966), το Μεγάλο τέκνο της Καλύμνου, ο Μεγάλος αγωνιστής της απελευθέρωσης της και Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την μητέρα Ελλάδα, Σήμερα απ’ τον τάφο του ατενίζει, υψιπέτης αετός την λεύτερη πια αγαπημένη πατρίδα του «την Κάλυμνο την παινεμένη, την Κάλυμνο την ξακουστή, που στην καρδιά μας μένει πάντα ζωγραφιστή.» Από το Σταυρό ψηλά αγναντεύει, την σφουγγαράδικη πολιτεία του νησιού, πέρα κι ως πάνω τα κάστρα και τα τραχιά βουνά της, Καλημερίζει τον Ανατολίτη ήλιο, που του φέρνει χαιρετισμούς απ’ τις απέναντι «αμμουδιές του Ομήρου» και κείνος πάλι χαιρετά τους αγαπημένους του λεβέντες θαλασσινούς που μπαινοβγαίνουν με τα πλεούμενά τους στου λιμανιού τη μπούκα και σίγουρα αγγέλλεται η ψυχή του.