Γράφει ο Μάμας Χαραμαντάς, συνεργάτης του Kalymnos News
Μια ιστορία ρεπορτάζ, ήθους και στην αντίπερα όχθη η πολιτική παρακμή σε όλο της το μεγαλείο
Υπάρχουν φορές που η δημοσιογραφία δεν αρκεί να ενημερώνει — πρέπει να αμύνεται.
Και υπάρχουν στιγμές που η αλήθεια δεν χρειάζεται μικρόφωνο, αλλά στήριγμα απέναντι σε όσους νομίζουν ότι η λάσπη είναι “χιούμορ” και η συκοφαντία “πολιτική κριτική”.
Την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2025, δημοσιεύτηκαν στο Kalymnos News, με το οποίο συνεργάζομαι τα τελευταία 7 χρόνια, δύο ρεπορτάζ που αφορούσαν την επίσκεψη του Επάρχου ΠΕ Καλύμνου Μανώλη Μουσελλή στις νησίδες Κίναρο και Λέβιθα — δύο μικρές κουκκίδες στο Αιγαίο, μεγάλα όμως σύμβολα της ελληνικής ψυχής.
Η αποστολή, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι της Εκκλησίας, των Ενόπλων Δυνάμεων και της κοινωνίας της Καλύμνου, είχε χαρακτήρα σεβασμού και εθνικής μνήμης. Ήταν ένα ταξίδι που θύμιζε ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο οι μεγαλουπόλεις και οι ψηφοφόροι· είναι και οι άνθρωποι που φυλάνε Θερμοπύλες χωρίς να τους βλέπει κανείς.
Μετρώντας πάνω από τριάντα χρόνια στο τοπικό ρεπορτάζ, με 9.500 τηλεοπτικά θέματα και πάνω από 12 εκατομμύρια προβολές στο YouTube μόνο την τελευταία εξαετία, μπορώ να πω, πως γνωρίζω τι σημαίνει να καταγράφεις την πραγματικότητα με σεβασμό, αγάπη και συνέπεια.
Αυτό κάναμε και τώρα. Και αυτό ενόχλησε.
Όταν η επιτυχία προκαλεί αλλεργία
Τα δύο ρεπορτάζ “Συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια στην Κίναρο” (ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ) και “Λέβιθα – Το νησί της ψυχής και της αντοχής”(ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ) έτυχαν γενικής αποδοχής, αναδημοσιεύτηκαν από δεκάδες μέσα και γέμισαν θετικά σχόλια.
Όμως, εκεί που όλοι είδαν τιμή και ευγνωμοσύνη, κάποιοι είδαν πρόβλημα.
Εμφανίστηκαν λοιπόν οι γνωστοί-άγνωστοι:
ο “κρυπτόμενος” διαχειριστής της σελίδας “Νέα Καλύμνου” στο fb και ο “υποκρυπτόμενος” πολιτικός καθοδηγητής του — πρόσωπο με πολιτικές “φιλοδοξίες” και χρόνια εξοικείωση με τα παρασκήνια της τοπικής αντιπαράθεσης.
Ο πρώτος ,”εκκολαπτόμενος πολιτικός” κρύβεται πίσω από το πληκτρολόγιο και τη φτηνή ανωνυμία του Facebook·
ο δεύτερος, πίσω από τα “πολιτικά” του χαμόγελα και την ψευδαίσθηση ότι χειραγωγεί τη δημόσια συζήτηση.
Μαζί, αποτελούν το πιο γραφικό δίδυμο της παραπληροφόρησης στο νησί: ο ένας γράφει, ο άλλος υποβάλλει. Ο ένας πατάει “ανάρτηση”, ο άλλος δίνει “γραμμή”.
Από την “τεχνητή νοημοσύνη” στην… “ανόητη” εκδοχή της
Μη μπορώντας να χωνέψουν ότι η αλήθεια έχει κοινό, κατέφυγαν στη γνωστή τους τακτική: βίντεο-παρωδία με παραποιημένες εικόνες και κλωνοποιημένες φωνές, φτιαγμένες δήθεν με τεχνητή νοημοσύνη.
Μόνο που, όπως αποδείχθηκε, δεν επρόκειτο για προϊόν “Τεχνητής νοημοσύνης” AI (Artificial Intelligence) αλλά για “Ηλίθιας νοημοσύνης” (SI — Stupidity Intelligence)
Με το πρόσχημα της “σάτιρας”, παρουσίασαν ένα αποκύημα φαντασίας όπου διαστρεβλώνονται γεγονότα, πρόσωπα και δηλώσεις.
Και, για να προφυλαχθούν από τις συνέπειες της ανοησίας τους, συνόδευσαν το βίντεο με το πλέον γελοίο νομικό “παραβάν” που έχει γραφτεί ποτέ:
“Το περιεχόμενο είναι σατιρικό και δεν απεικονίζει πραγματικά πρόσωπα, γεγονότα ή δηλώσεις , οι φωνές των χαρακτήρων είναι φανταστικά και δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για σατιρικούς σκοπούς.Οποιαδήποτε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα, φυσικά χαρακτηριστικά ή φωνές είναι συμπωματική και δεν αποτελεί πρόθεση των δημιουργών. Δεν αποδίδονται δηλώσεις, απόψεις ή ενέργειες σε κανένα πραγματικό πρόσωπο ή φορέα. Δεν αποτελεί επίσημη δημοσιογραφική έρευνα ή δελτίο ειδήσεων. Σκοπός μας είναι η ενημέρωση με χιούμορ, σεβασμό και διαφάνεια. Δεν υπάρχει πρόθεση παραπλάνησης ή προσβολής προσώπων, φορέων ή της εικόνας του νησιού. Το περιεχόμενο είναι σατιρικό και δεν φέρει νομική ευθύνη. Παρουσιάζεται με σεβασμό στην αλήθεια, την αξιοπρέπεια και την ιστορική ταυτότητα του νησιού και των φανταστικών προσώπων που αναφέρονται“
Με λίγα λόγια: “Ναι, βρίζουμε, αλλά με αγάπη και σεβασμό ”.
Μόνο που το κοινό δεν τρώει πια κουτόχορτο. Ξέρει να ξεχωρίζει τη σάτιρα από τη συκοφαντία, το χιούμορ από τη χυδαιότητα και τη δημοσιογραφία από την προπαγάνδα.
Ο “κρυπτόμενος” και ο “υποκρυπτόμενος”: δύο πρόσωπα, μία παρακμή
Ο “κρυπτόμενος” διαχειριστής νομίζει ότι ανωνυμία σημαίνει ασυλία.
Ξεχνά ότι όταν δηλώνεις “ΜΜΕ”, η ευθύνη έχει όνομα.
Ο “υποκρυπτόμενος” καθοδηγητής του, πολιτικό πρόσωπο που παριστάνει τον “άνθρωπο του λαού”, δείχνει ότι η πολιτική του καριέρα έχει πάρει την κατηφόρα του πληκτρολογίου.
Μαζί αποτελούν το τέλειο δείγμα του πώς η πολιτική μικρότητα παντρεύεται με τη διαδικτυακή κακοήθεια.
Κι όμως, όσο κι αν προσπαθούν να θολώσουν τα νερά, τα ηλεκτρονικά τους αποτυπώματα είναι πιο καθαρά κι από τα νερά της Κινάρου. Ούτε φίλτρα, ούτε “σατιρικές” δικαιολογίες μπορούν να τα σβήσουν.
Οι μάσκες θα πέσουν, οι κουκούλες θα βγουν
Αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν “χιούμορ” είναι στην πραγματικότητα το τελευταίο στάδιο της πολιτικής και ηθικής τους αποσύνθεσης.
Η δημοσιογραφία μπορεί να δεχθεί κριτική — όχι όμως ψεύδη.
Η σάτιρα μπορεί να τσιγκλά — όχι να συκοφαντεί.
Και η νοημοσύνη, τεχνητή ή μη, χρειάζεται τουλάχιστον λίγο μυαλό για να μη γίνεται ανόητη.
Η μέρα που οι μάσκες θα πέσουν και οι κουκούλες θα βγουν πλησιάζει. Και τότε, δεν θα γελάσει μόνο το παρδαλό κατσίκι· θα γελάσει κι η κατσίκα του γείτονα.
Μέχρι τότε, ας συνεχίσουν να κρύβονται πίσω από πληκτρολόγια και προφίλ χωρίς ονόματα.
Η αλήθεια όμως — όπως και η δημοσιογραφία — δεν χρειάζεται να κρυφτεί. Γιατί απλώς δεν έχει τίποτα να φοβηθεί.