«Καλύμνικη Πολιτική Σαλάτα» – Έκδοση 19η
Εβδομαδιαία στήλη | Σάββατο 16 Μαΐου 2026
Να το επαναλάβουμε ακόμη μία φορά: η Κάλυμνος δεν πλήττει ποτέ.
Και αυτή η εβδομάδα είχε από όλα. Από νότες και μελωδικές φωνές, συγκίνηση και κατάμεστα πολιτιστικά δρώμενα, μέχρι τα θέμα με τα σκουπίδια και την επίσχεση εργασίας από απλήρωτα πληρώματα στο “Ν.ΚΑΛΥΜΝΟΣ”, τα λιμενικά προβλήματα, τις θερμοπηγές και διάφορα άλλα, θυμίζοντας ότι στην ελληνική αυτοδιοίκηση τίποτα δεν θεωρείται απλό.
Η εβδομάδα που πέρασε επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά ότι στην Κάλυμνο συνυπάρχουν δύο κόσμοι: από τη μία ο πολιτισμός, η προσφορά και η δημιουργία· από την άλλη τα διαχρονικά προβλήματα που παραμένουν ανοιχτά, ζητώντας λύσεις και όχι άλλες υποσχέσεις.
Και μέσα σε όλα αυτά, η γνωστή «καλυμνιακή καθημερινότητα»:
να στήνεται ΣΜΑ αλλά να μη γνωρίζουμε πότε θα φύγουν τα σκουπίδια, να πληρώνεται ένα μηνιάτικο αλλά να συνεχίζεται η επίσχεση εργασίας, να εγκρίνονται έργα για το Μαστιχάρι αλλά το πλοίο να πηγαίνει τελικά… Κω.
Πολιτική, αυτοδιοίκηση, ναυτιλία, πολιτισμός και λίγο από το γνώριμο τοπικό “δράμα” που κάνει την ειδησεογραφία του νησιού να μοιάζει πολλές φορές με σενάριο σειράς πολλών επεισοδίων.
Πάμε λοιπόν να δούμε τα σημαντικότερα θέματα της εβδομάδας
Μια βραδιά πολιτισμού που θύμισε ότι η Κάλυμνος ξέρει να παράγει ποιότητα
Μέσα σε ένα κλίμα καθημερινής πίεσης και προβλημάτων, η συναυλία των χορωδιών «Μελίρρυτον Καλύμνου» και «ρΩδές Ρόδου» αποτέλεσε μια πραγματική ανάσα πολιτισμού και αισθητικής.
Το κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο την Κυριακή 10 Μαΐου απέδειξε ότι ο κόσμος διψά για ποιοτικές εκδηλώσεις. Και όταν αυτές οργανώνονται σωστά, με αγάπη και καλλιτεχνική φροντίδα, η ανταπόκριση είναι συγκινητική.
Η χορωδιακή σύμπραξη των δύο σχημάτων χάρισε ένα μουσικό ταξιδι γεμάτο αρμονίες, πολυφωνία και συναισθηματική ένταση. Από ελληνικά ακούσματα μέχρι διεθνείς μουσικές διαδρομές, η βραδιά είχε ποιότητα, ρυθμό και ψυχή.
Η Ειρήνη Τρικοίλη και η συμπατριώτισσά μας Μαρία Σδρέγα απέδειξαν ότι η χορωδιακή μουσική όχι μόνο δεν είναι ξεπερασμένη, αλλά μπορεί να καθηλώσει όταν υπηρετείται με σοβαρότητα και αισθητική.
Και κάπου εκεί, το παιδικό τμήμα του «Μελίρρυτον» έκλεψε την παράσταση. Γιατί όσο κι αν συζητάμε για σκουπίδια, λιμάνια και προβλήματα, η μεγαλύτερη επένδυση ενός τόπου παραμένουν τα παιδιά του.
Η παρουσία των μουσικών Ειρήνης Γκοβάτσου, Δρόσου Σκυλλά και Σάββα Λυμπέρη πρόσθεσε ξεχωριστό χρώμα στη βραδιά, ενώ η αίθουσα απέδειξε κάτι απλό: όταν υπάρχει ποιότητα, ο κόσμος ανταποκρίνεται.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο αισιόδοξο μήνυμα της εβδομάδας.
ΣΜΑ Καλύμνου: Έφτασε ο εξοπλισμός, αλλά η μεγάλη απάντηση ακόμη αγνοείται
Η εικόνα στα Γιαννοχώραφα άλλαξε. Μηχανήματα, press containers, χοάνες, εργασίες, εγκαταστάσεις. Ο ΣΜΑ αρχίζει επιτέλους να παίρνει μορφή.
Μετά από 22 μήνες εξαγγελιών, ανακοινώσεων, συσκέψεων και δελτίων Τύπου, η υπόθεση της μεταφοράς απορριμμάτων δείχνει να μπαίνει στο πρακτικό στάδιο.
Ο Δήμαρχος δηλώνει ότι «είμαστε στο δια ταύτα». Η κοινωνία όμως ρωτά κάτι πολύ πιο απλό: Πότε θα φύγουν επιτέλους τα σκουπίδια από την Κάλυμνο;
Γιατί όσο κι αν προχωρούν οι εγκαταστάσεις, όσο κι αν στήνονται μηχανήματα, όσο κι αν γίνονται εργασίες, το κρίσιμο ζήτημα παραμένει ανοιχτό.
Ο ΧΥΤΑ της Κω δεν έχει ακόμη αδειοδοτηθεί.
Οι προσφυγές στο ΣτΕ εκκρεμούν.
Το χρονοδιάγραμμα παραμένει θολό.
Και στο μεταξύ, ο καπνός από τη χωματερή συνεχίζει να ανεβαίνει στον ουρανό σαν μόνιμη υπενθύμιση ότι το πρόβλημα δεν λύνεται με δηλώσεις αλλά με αποτέλεσμα. Ασφαλώς και η εγκατάσταση του εξοπλισμού αποτελεί θετική εξέλιξη. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί. Όμως η κοινωνία έχει κουραστεί από το «έρχεται λύση». Το ακούει χρόνια.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για ένα απλό τεχνικό έργο. Μιλάμε για θέμα δημόσιας υγείας, περιβάλλοντος και αξιοπρέπειας ενός ολόκληρου νησιού. Και όσο η τελική απάντηση παραμένει στον αέρα, η αγωνία θα συνεχίζεται.
Και μέσα στον ΣΜΑ… ήρθε και η κοινή ησυχία
Σαν να μην έφταναν οι αδειοδοτήσεις, οι προσφυγές και οι καθυστερήσεις, ήρθε μέσα στην εβδομάδα και η καταγγελία για διατάραξη κοινής ησυχίας να «παγώσει» προσωρινά τις εργασίες στον ΣΜΑ. Η αστυνομία πήγε στο σημείο, διαπίστωσε θόρυβο εντός ωρών κοινής ησυχίας και συνέστησε προσωρινή διακοπή των εργασιών μέχρι το απόγευμα.
Τυπική διαδικασία; Ναι.
Υπερβολική αντίδραση; Πιθανόν επίσης ναι.
Γιατί όταν ένα νησί πνίγεται κυριολεκτικά στα απορρίμματα και επιχειρείται επιτέλους να στηθεί μια κρίσιμη υποδομή, η εικόνα να σταματούν εργασίες επειδή κάποιοι δεν άντεξαν τον θόρυβο των μηχανημάτων δημιουργεί εύλογα σχόλια.
Από την άλλη βέβαια, οι νόμοι ισχύουν για όλους. Και η κοινή ησυχία δεν αναστέλλεται ούτε λόγω σκουπιδιών.
Η έντονη αντίδραση της Δημαρχίας, που έκανε λόγο για «τοξικότητα», δείχνει και το φορτισμένο κλίμα που επικρατεί γύρω από το θέμα. Πάντως, αν κάτι χαρακτηρίζει διαχρονικά την Κάλυμνο, είναι ότι ακόμη και τα εργοτάξια αποκτούν… πολιτικό χαρακτήρα.
Θέρμα: Ένα αναπτυξιακό στοίχημα που άργησε πολύ, αλλά ίσως ξεκινά
Με καθυστέρηση ετών, ο Δήμος Καλυμνίων φαίνεται να επιχειρεί να ανοίξει ξανά τον φάκελο «Θέρμα». Η έγκριση της προγραμματικής σύμβασης για οικονομοτεχνική μελέτη αξιοποίησης των ιαματικών πηγών αποτελεί αναμφίβολα θετική εξέλιξη.
Για δεκαετίες η περιοχή παρέμεινε ουσιαστικά εγκαταλελειμμένη, παρότι διαθέτει έναν φυσικό πόρο που θα μπορούσε να προσφέρει στο νησί ένα εντελώς διαφορετικό τουριστικό προφίλ.
Ο ιαματικός τουρισμός διεθνώς αναπτύσσεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς. Και η Κάλυμνος θα μπορούσε να αποκτήσει ένα ακόμη ισχυρό χαρτί πέρα από την αναρρίχηση και τον κλασικό καλοκαιρινό τουρισμό.
Το ερώτημα βέβαια είναι γνωστό:
θα μείνουμε στις μελέτες ή θα δούμε κάποτε πραγματική επένδυση;
Γιατί η ελληνική αυτοδιοίκηση έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τις μελέτες. Τις αγαπά βαθιά. Τις παράγει με ενθουσιασμό. Και πολλές φορές τις αφήνει να ξεκουράζονται σε κάποιο συρτάρι μέχρι να αποκτήσουν… ιστορική αξία. Παρ’ όλα αυτά, η συγκεκριμένη προσπάθεια δείχνει να έχει πιο οργανωμένη βάση και σαφή αναπτυξιακή στόχευση.
Αν προχωρήσει σοβαρά, μπορεί πραγματικά να αλλάξει τα δεδομένα για την περιοχή.
«ΝΗΣΟΣ ΚΑΛΥΜΝΟΣ»: Η επίσχεση εργασίας και μια πολύ άβολη πραγματικότητα
Η υπόθεση του «ΝΗΣΟΣ ΚΑΛΥΜΝΟΣ» εξελίσσεται πλέον σε ένα από τα πιο σοβαρά πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα των τελευταίων μηνών.
Πέντε μέλη του πληρώματος προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας διεκδικώντας τα δεδουλευμένα. Τα ναυτεργατικά σωματεία μιλούν ανοιχτά για παραβίαση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και ασκούν σκληρή κριτική τόσο στην εταιρεία όσο και στο Υπουργείο Ναυτιλίας.
Και εδώ τα πράγματα γίνονται πολιτικά δύσκολα.
Γιατί η ΑΝΕΚ δεν είναι μια οποιαδήποτε ιδιωτική εταιρεία. Συνδέεται άμεσα με τον Δήμο και διαχρονικά παρουσιάζεται ως «λαϊκή κατάκτηση» της Καλύμνου. Όταν λοιπόν εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι επί μήνες, το ζήτημα ξεφεύγει από τα στενά οικονομικά πλαίσια και αγγίζει την αξιοπιστία θεσμών και διοικήσεων.
Η καταβολή ενός μηνιάτικου την Παρασκευή ασφαλώς αποτελεί μια πρώτη εξέλιξη. Όμως δεν λύνει το πρόβλημα. Το πλήρωμα συνεχίζει την επίσχεση μέχρι ολικής εξόφλησης και το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Και κάπου εδώ προκύπτει το μεγάλο ερώτημα: πώς γίνεται ένα νησί που στηρίζεται τόσο πολύ στη ναυτιλία να αφήνει να δημιουργούνται τέτοιες εικόνες στα ίδια του τα πλοία;
Το μνημόσυνο του Νικηφόρου Ζερβού και η υπενθύμιση της πραγματικής προσφοράς
Μέσα στον θόρυβο της επικαιρότητας, υπήρξε και μια στιγμή σιωπής, σεβασμού και ιστορικής μνήμης. Το ετήσιο μνημόσυνο του Αρχιμανδρίτου Νικηφόρου Ζερβού υπενθύμισε σε όλους ότι κάποιοι άνθρωποι άφησαν πραγματικό αποτύπωμα στην Κάλυμνο.
Ο ιδρυτής και κτήτορας του Νικηφορείου δεν συνδέθηκε με δημόσιες αντιπαραθέσεις, δελτία Τύπου ή πολιτικές εντάσεις. Συνδέθηκε με την παιδεία. Και αυτό τελικά είναι το πιο διαχρονικό έργο.
Η παρουσία εκπαιδευτικών, τοπικών αρχών και φορέων στην τελετή απέδειξε ότι η προσφορά του παραμένει ζωντανή στη συλλογική μνήμη του τόπου. Σε εποχές όπου η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται συχνά γύρω από συγκρούσεις και προβλήματα, τέτοιες στιγμές θυμίζουν τι σημαίνει ουσιαστική παρακαταθήκη.
Μαστιχάρι: Επιτέλους έργο για τα αβαθή
Με προϋπολογισμό 520.000 ευρώ εγκρίθηκε από το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Κω το έργο αποκατάστασης των λειτουργικών βαθών στο λιμάνι του Μαστιχαρίου.
Με απλά λόγια: επιτέλους προχωρούν διαδικασίες για να φύγει η άμμος που έχει μετατρέψει το λιμάνι σε μόνιμο πονοκέφαλο για επιβάτες, πλοία και εταιρείες.
Το πρόβλημα είχε φτάσει σε οριακό σημείο. Και δεν επηρέαζε μόνο την Κω, αλλά άμεσα και την Κάλυμνο.
Γιατί η γραμμή Μαστιχάρι – Κάλυμνος δεν είναι μια απλή τοπική σύνδεση. Είναι ο βασικός διάδρομος επικοινωνίας με το αεροδρόμιο της Κω και κατ’ επέκταση με ολόκληρη την τουριστική και οικονομική δραστηριότητα της περιοχής. Η ένταξη του έργου στο τεχνικό πρόγραμμα αποτελεί σημαντική εξέλιξη. Το ζητούμενο τώρα είναι η ταχύτητα.
Γιατί στην Ελλάδα έχουμε δει αρκετές φορές έργα να εγκρίνονται με εντυπωσιακή ταχύτητα… και να υλοποιούνται με ρυθμούς γεωλογικής διάβρωσης.
Το «ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ» επέστρεψε, αλλά όχι στο Μαστιχάρι
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο παράδοξο της εβδομάδας. Το «ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ» επέστρεψε στα δρομολόγια, αλλά αντί για Μαστιχάρι θα εξυπηρετεί τη γραμμή προς το λιμάνι της Κω.
Ο λόγος γνωστός: τα αβαθή. Η εικόνα είναι χαρακτηριστική της κατάστασης.
Το έργο εγκρίνεται, η ανάγκη αναγνωρίζεται, το πρόβλημα παραμένει και το πλοίο αλλάζει προορισμό μέχρι να αποκατασταθεί η ασφάλεια.
Πάντως, για τους κατοίκους και επαγγελματίες που βασίζονται στη γραμμή, το σημαντικό είναι ότι διατηρείται η δυνατότητα μεταφοράς οχημάτων και επιβατών.
Το «ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ» παραμένει κρίσιμο για τη σύνδεση των δύο νησιών και η επιστροφή του ανακουφίζει αρκετές ανάγκες της καθημερινότητας. Απλώς χρειάζεται πλέον και λίγη… υπομονή μαζί με το εισιτήριο.
Η Ομάδα Αιγαίου στην Ψέριμο: Η Ελλάδα της προσφοράς που επιμένει
Σε μια εποχή όπου κυριαρχούν τα παράπονα, οι αντιπαραθέσεις και οι ανακοινώσεις, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που προσφέρουν αθόρυβα και ουσιαστικά.
Η επίσκεψη της Ομάδας Αιγαίου στην Ψέριμο στο πλαίσιο του 32ου Διάπλου αποτέλεσε μία από αυτές τις όμορφες ειδήσεις που δίνουν αισιοδοξία.
Ιατρικές εξετάσεις, προληπτική φροντίδα, παρουσία γιατρών πολλών ειδικοτήτων, δράσεις πρώτων βοηθειών για παιδιά.
Πράγματα που για τα μεγάλα αστικά κέντρα θεωρούνται αυτονόητα, αλλά για τα μικρά ακριτικά νησιά αποκτούν τεράστια σημασία. Η παρουσία περισσότερων από 120 εθελοντών δείχνει ότι υπάρχει ακόμη μια Ελλάδα που δεν λειτουργεί με λογική δημοσίων σχέσεων αλλά με πραγματική διάθεση προσφοράς.
Και αυτό αξίζει να αναγνωρίζεται.
Επίλογος
Αυτή ήταν η εβδομάδα στην Κάλυμνο.
Μια εβδομάδα με μουσική και πολιτισμό, αλλά και με καπνούς από τη χωματερή. Με αναπτυξιακές εξαγγελίες, αλλά και χρόνιες εκκρεμότητες. Με έργα που ξεκινούν, αλλά και προβλήματα που επιμένουν να θυμίζουν ότι τίποτα δεν λύνεται από τη μία μέρα στην άλλη.
Η «Πολιτική Σαλάτα» συνεχίζει να καταγράφει την τοπική πραγματικότητα όπως ακριβώς είναι: με σοβαρότητα όπου χρειάζεται, με κριτική όταν απαιτείται και με λίγη δόση χιούμορ γιατί χωρίς αυτήν δύσκολα αντέχεται η ελληνική καθημερινότητα.
Μέχρι την επόμενη εβδομάδα, να είστε καλά, να κρατάτε την αισιοδοξία σας και — όσο γίνεται — την ψυχραιμία σας.
Ραντεβού στην επόμενη
«Καλύμνικη Πολιτική Σαλάτα