Με ιδιαίτερη χαρά και περηφάνια το 5ο Δημοτικό Σχολείο Πόλεως ανακοινώνει τη σημαντική διάκριση των μαθητών της Α’1 τάξης, οι οποίοι συμμετείχαν στον 10ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Συγγραφής Παραμυθιού με θέμα «Ο Δράκος που έφαγε τη Δευτέρα» και απέσπασαν τον πρώτο τους πανελλήνιο έπαινο.
Η συμμετοχή των παιδιών πραγματοποιήθηκε υπό την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών της τάξης,. Αργυρώς Καφεσάκη και Βούλας Καματερού, οι οποίες στήριξαν τη δημιουργική προσπάθεια των μαθητών σε όλα τα στάδια της συγγραφής του παραμυθιού.
Τον διαγωνισμό διοργάνωσαν η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης, μέσω της Διευθύντριάς της Δρ. Ευαγγελίας Μπούτσκου, σε συνεργασία με το 5ο Δημοτικό Σχολείο Αμπελοκήπων, μέσω της Διευθύντριάς του Δρ. Βιργινίας Αρβανιτίδου, καθώς και το Δημοτικό Σχολείο Λητής, μέσω της Διευθύντριάς του. Κυριακής Μιζαμίδου, συγγραφέως και κατόχου MSc στη Δημιουργική Γραφή.
Ξεχωριστή συμβολή στην παρουσίαση του έργου είχε η εκπαιδευτικός Εικαστικών Βάσω Μούμου, η οποία φιλοτέχνησε την κεντρική εικόνα του παραμυθιού, ενώ το έργο πλαισιώθηκε από τις ζωγραφιές των ίδιων των μαθητών, αναδεικνύοντας τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους.
Η διάκριση αυτή αποτελεί σημαντική επιβράβευση της προσπάθειας των παιδιών και των εκπαιδευτικών τους, αποδεικνύοντας ότι η δημιουργική γραφή και η καλλιτεχνική έκφραση μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμα εργαλεία μάθησης και ανάπτυξης ήδη από τις πρώτες σχολικές τάξεις.
Ο ΔΡΑΚΟΣ ΠΟΥ ΕΦΑΓΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ
Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα μακρινό χωριό ζούσαν οι εφτά ημέρες που έλεγαν πάντα καλημέρες. Η Δευτέρα ξεκινούσε την κάθε εβδομάδα και με χάρη τραγουδούσε : << Είμαι εγώ η πρώτη ημέρα και σας εύχομαι καλή ημέρα >> . Σειρά έπαιρνε η Τρίτη που καμάρωνε κι αυτή πως είναι η πιο καλή. << Τρίτη είναι το όνομά μου και χαίρομαι όταν έρχεται η σειρά μου >> . Να και η Τετάρτη που καμάρωνε πως είναι στη μέση της εβδομάδας : << Ήρθε η Τετάρτη έφτασε η ώρα να κυλήσει η εβδομάδα πιο γρήγορα από τώρα >> . Η Πέμπτη πάντα υπομονετική περίμενε τι θα πει : << Εγώ είμαι η Πέμπτη και καμία δεν μου μοιάζει γιατί είναι η στιγμή που φτάνω κοντά στην Παρασκευή >> . Η Παρασκευή όλο χάρη τη σειρά της πάει να πάρει μα όλο κάπου θα σκοντάψει και θα αρχίσει να γκρινιάζει : << Ωχ, φτάνει πάλι το Σαββάτο κι εγώ ακόμη να προλάβω τους φίλους μου να δω που’ χω τόσα μυστικά να τους πω>>.
Είναι η ώρα του Σαββάτου που περπατά καμαρωτά γιατί ξέρει ότι η Κυριακή είναι κάπου εδώ κοντά. Πάει να τη συναντήσει να της πει να μην αργήσει γιατί όταν βρίσκονται μαζί το Σαββατοκύριακο φτιάχνουν και είναι όλοι χαρωποί. Κι έτσι ο καιρός περνούσε και οι εφτά ημέρες συνέχιζαν λέγοντας « Kαλημέρες » .
Ήρθε όμως η στιγμή που κάποτε το χωριό τους ένας δράκος φοβερός το είχε επισκεφτεί. Ήταν τόσο πεινασμένος που ήθελε να φάει ότι έβρισκε μπροστά του ακόμη και τη σκιά του. << Είμαι εγώ ο φοβερός ο δράκος με τα μεγάλα δόντια που θέλω όλη μέρα να τρώω ότι βρω στο δρόμο >>.
Φοβηθήκαν όλοι στο χωριό κι αμέσως έτρεξαν στα σπίτια να κρυφτούν μήπως και γλιτώσουν από το φοβερό θεριό. Έτρεχαν προς το βουνό όμως που να βρουν καιρό στη σπηλιά για να ξεφύγουν από τα νύχια του θεριού. Άλλοι προς τη θάλασσα στραφήκαν και άρχισαν να κολυμπούν , μέσα στα βαθιά εμπήκαν μήπως έτσι και σωθούν .
Έτρεχαν και οι ημέρες πιασμένες χέρι χέρι μόλις έμαθαν ότι το χωριό τους κινδυνεύει στα δόντια του δράκου να πέσει. Ο δράκος μόλις τις βλέπει σκέφτηκε πως είναι μια ευκαιρία καλή να τις φάει όλες μαζί. Πω πω τι θα γινόταν αν συνέβαινε αυτό … θα μενε η εβδομάδα χωρίς τις ημέρες που τόσο πολύ συμπαθούσε. Άρχισε λοιπόν να τρέχει μήπως και τις προφτάσει . Πάει να πιάσει την Τετάρτη μα όλο του ξεφεύγει και τελικά δεν τα καταφέρνει. Σειρά τώρα έχει η Πέμπτη μα κάνει μια απότομη στροφή και την τελευταία στιγμή σώνεται κι αυτή. Η Τρίτη όσο κι αν προσπαθούσε ο δράκος κάποια στιγμή την προφτάνει . Κι εκείνη για να ξεφύγει αφήνει τη Δευτέρα και τρέχει παραπέρα. Έμεινε η καημένη η Δευτέρα μόνη της απ’όλες τις ημέρες χωρίς βοήθεια καμιά μόνη της να τριγυρνά, μέσα στου χωριού τους δρόμους.
Ο δράκος μόλις την κοιτά σκέφτηκε πως είναι η ευκαιρία να πάει να την αρπάξει. Άρχισε λοιπόν ξοπίσω της να τρέχει και να βάζει όλη τη δύναμή του να πετάξει . Η Δευτέρα η καημένη δεν μπορεί να του κρυφτεί όσο κι αν προσπαθεί . Πάει κι ανεβαίνει σ’ ένα κάστρο του χωριού και κάθεται καλά κλεισμένη. Πάει και ο δράκος και αρχίζει την πόρτα να χτυπά θέλοντας έτσι να τη φοβερίσει. << Άνοιξε την πόρτα Δευτέρα , όσο κι να κρύβεσαι θα σε βρω μέρα με τη μέρα >> . Η Δευτέρα τρομαγμένη την πόρτα κρατά καλά κλεισμένη και τον δράκο δεν αφήνει να τη βρει και να τη φάει.
Ο δράκος άρχισε να σκέφτεται πως στο κάστρο θα τρυπώσει και τη Δευτέρα θα γραπώσει.
Πάει και φτιάχνει ένα χαρταετό με γερά σχοινιά και δένεται μ’ αυτά . Τον αέρα περιμένει να φυσήξει δυνατά μήπως και τον μεταφέρει εκεί κοντά μέσα στο κάστρο από την πάνω τη μεριά. Όμως ο χαρταετός το βάρος του δράκου δεν αντέχει και στη γη αμέσως ξαναπέφτει. Αερόστατο τώρα έχει φέρει και είναι σίγουρος πως αυτήν τη φορά θα τα καταφέρει τη Δευτέρα να τη φάει. Αρχίζει ν’ ανεβαίνει και τη φλόγα να δυναμώνει και αυτό άρχισε αμέσως να πετά και στο κάστρο να κοιτά. Όμως σε λίγο άνεμος σηκώνεται και μακριά παίρνει το δράκο σ’ ένα χωριό πιο κάτω. Όμως του ήρθε άλλη μια ιδέα τη Δευτέρα για να πιάσει. Ακόντιο παίρνει βαρύ και τώρα προσπαθεί τον αθλητή να κάνει και παίρνοντας μεγάλη φόρα τον αέρα μια και δυο διασχίζει και την πόρτα του κάστρου αγγίζει . Καταφέρνει και μπαίνει μέσα και τότε αρχίζει να ψάχνει τη Δευτέρα για να βρει. << Πού είσαι Δευτέρα; Βγες γρήγορα έξω μη με καθυστερείς , έχω να φάω και τις άλλες ημέρες>> . Ακούγοντας αυτό η Δευτέρα στεναχωρήθηκε πολύ και σκέφτηκε τον δράκο να καθυστερήσει .
Άρχισε λοιπόν να τρέχει πάνω στου κάστρου την οροφή και ξοπίσω της ο δράκος να την ακολουθεί. Έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε τον δράκο ν’ αποφύγει και τις ημέρες να μη φάει παρά να φάει μόνο εκείνη. Ο δράκος τότε τη γραπώνει και εκείνη τι να κάνει κάθεται και τον παρακαλεί να μην το κάνει. Ο δράκος όμως δεν την ακούει και μια χαψιά την κάνει.
Πάει η καημένη η Δευτέρα , χάθηκε από την εβδομάδα και μείναν μόνες τους οι ημέρες να θρηνούν την αδερφή τους και την πρώτη στη σειρά ημέρα . Η εβδομάδα έτσι ξεκινούσε από την Τρίτη τώρα πια και ήταν λίγο παράξενο να’ ναι πρώτη ημέρα η Τρίτη και η Δευτέρα πια να λείπει. Όλοι τότε στο χωριό για να θυμούνται τη Δευτέρα υποσχέθηκαν να τη γιορτάζουν κάθε μέρα. Έτσι όταν το πρωί ξυπνούσαν καλημέρα έλεγαν Δευτέρα και κάπως έτσι δεν την ξεχνούσαν .
Και απ’ ότι μάθανε ο δράκος τη Δευτέρα μακριά την πήρε γιατί όταν ήτανε μικρός στο σχολείο δεν ήθελε να πάει τις Δευτέρες που αρχινούσε.
Μα εσείς παιδιά το σχολείο ν’ αγαπάτε και τους φίλους σας να βοηθάτε γιατί αν και αρχίζει τη Δευτέρα γρήγορα περνά η εβδομάδα και έρχεται πάλι η Παρασκευή τα παιχνίδια ν΄ αρχινήσει και με χαρά να σας γεμίσει. .
Τα παιδιά της Α΄ 1 τάξης
Η εκπαιδευτικός της τάξης
Αργυρώ Καφεσάκη
