Λίγες ημέρες μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Βουτσάνι του Βαθύ Καλύμνου, το ζήτημα της υδροδότησης επιστρέφει στο προσκήνιο. Όχι ως μια νέα διαπίστωση, αλλά ως ένα διαχρονικό πρόβλημα που παραμένει άλυτο εν έτει 2026.
Με αφορμή το χθεσινό ρεπορτάζ του Kalymnos News από το Βουτσάνι, (μπορείτε να το δείτε ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ ) όπου η εικόνα της καταστροφής από τη μεγάλη πυρκαγιά της Πέμπτης 30 Ιουλίου 2026, ανέδειξε για ακόμη μία φορά και το διαχρονικό πρόβλημα της απουσίας δικτύου ύδρευσης, επισκεφθήκαμε σήμερα, Παρασκευή 7 Αυγούστου 2026, τον πρόεδρο της ΔΕΥΑ Καλύμνου Μιχάλη Λελέκη.
Το ερώτημα ήταν απλό και συγκεκριμένο:
Γιατί ένας μικρός οικισμός της Καλύμνου εξακολουθεί να μην έχει δίκτυο ύδρευσης και πότε, επιτέλους, πρόκειται να αποκτήσει;
Η απάντηση, ωστόσο, κάθε άλλο παρά συγκεκριμένη ήταν.
Η ευθύνη στην προηγούμενη διοίκηση
Ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ απέδωσε σε μεγάλο βαθμό τη σημερινή κατάσταση στην προηγούμενη δημοτική αρχή, υποστηρίζοντας ότι το έργο ξεκίνησε παραμονές εκλογών, χωρίς μελέτη, χωρίς επαρκή προγραμματισμό και χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.
Όπως ανέφερε, η προηγούμενη διοίκηση ξεκίνησε εργασίες, σκάφτηκε ο δρόμος και τοποθετήθηκε σωλήνωση, χωρίς –κατά τον ίδιο– να έχει προηγηθεί ο απαραίτητος σχεδιασμός για το δίκτυο , το αντλιοστάσιο, τον εξοπλισμό ,την χρηματοδότηση και το συνολικό κόστος.
Μάλιστα, έκανε λόγο για έργο που άφησε πίσω του έναν κατεστραμμένο δρόμο και οι όποιες εργασίες δεν είχαν πληρωθεί και μια κατάσταση την οποία κλήθηκε να διαχειριστεί η σημερινή διοίκηση.
Εδώ, όμως, προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα:
Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι το έργο ξεκίνησε λανθασμένα και χωρίς τις απαιτούμενες προϋποθέσεις, η σημερινή διοίκηση βρίσκεται στο τιμόνι της ΔΕΥΑΚ εδώ και περίπου δυόμισι χρόνια. Τι ακριβώς έγινε σε αυτό το διάστημα ώστε να διορθωθεί ο σχεδιασμός, να εκπονηθεί η απαιτούμενη μελέτη, να κοστολογηθεί το έργο και να αναζητηθεί η αναγκαία χρηματοδότηση;
«Δεν υπάρχουν λεφτά» – αρκεί όμως αυτό ως απάντηση;
Ο Μιχάλης Λελέκης ήταν σαφής σε ένα σημείο: η οικονομική κατάσταση της ΔΕΥΑΚ δεν είναι καλή.
Περιέγραψε μια επιχείρηση με σημαντικές οικονομικές υποχρεώσεις, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι έχουν καταβληθεί περίπου 300.000 ευρώ σε ΦΠΑ και ότι υπάρχουν καθημερινές ανάγκες για ανταλλακτικά, συντήρηση, επισκευές και λειτουργία του δικτύου σε ολόκληρη την Κάλυμνο.
Η οικονομική κατάσταση μιας δημοτικής επιχείρησης ασφαλώς αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την υλοποίηση έργων.
Αλλά και εδώ γεννώνται ερωτήματα:
Ποιο είναι τελικά το κόστος του έργου υδροδότησης του Βουτσανιού;
Πόσα χρήματα απαιτούνται για να ολοκληρωθεί;
Ποιο ποσό έχει εξασφαλιστεί μέχρι σήμερα;
Ποιο ποσό υπολείπεται;
Και κυρίως:
Πόσο «απαγορευτικό» μπορεί να είναι τελικά το ποσό για την υδροδότηση ενός μικρού οικισμού εν έτει 2026;
Δεν μιλάμε για ένα έργο πολυτέλειας. Μιλάμε για νερό.
Για μια βασική υποδομή που αφορά την καθημερινότητα των κατοίκων, την πολιτική προστασία, την πυρασφάλεια και τη δυνατότητα ενός οικισμού να λειτουργεί με στοιχειώδεις όρους.
Η παρούσα διοίκηση δεν είχε χρόνο να σχεδιάσει;
Η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα από τη στιγμή που η σημερινή διοίκηση είχε μπροστά της περίπου δυόμισι χρόνια για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.
Ο πρόεδρος αναφέρει ότι παρέλαβε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση και ένα έργο που, όπως υποστηρίζει, δεν μπορούσε να συνεχιστεί με τον τρόπο που είχε ξεκινήσει.
Αυτό μπορεί να αποτελεί εξήγηση.
Μπορεί όμως να αποτελεί και απάντηση για μια καθυστέρηση δυόμισι ετών;
Διότι, ακόμη κι αν ένα έργο παραλήφθηκε λανθασμένα σχεδιασμένο, η διοίκηση που το παραλαμβάνει έχει δύο επιλογές: είτε να το εγκαταλείψει επ’ αόριστον είτε να επανασχεδιάσει, να μελετήσει, να κοστολογήσει και να αναζητήσει χρηματοδότηση.Τι έχει γίνει στα 2,5 χρόνια;ο Οι πολίτες δικαιούνται τουλάχιστον να γνωρίζουν:
Χρονοδιάγραμμα δεν δόθηκε
Στο σημαντικότερο ίσως ερώτημα, πάντως, δεν υπήρξε συγκεκριμένη απάντηση.
Πότε θα υδροδοτηθεί το Βουτσάνι;
Ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ δεν θέλησε να δώσει χρονοδιάγραμμα, σημειώνοντας ουσιαστικά ότι μόνο εφόσον βρεθούν τα χρήματα μπορεί να υπάρξει εξέλιξη.
Από τη μία πλευρά, η θέση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί ως ειλικρινής, καθώς αποφεύγει μια υπόσχεση που ενδεχομένως δεν μπορεί να τηρηθεί.
Από την άλλη, όμως, αφήνει τους κατοίκους χωρίς καμία σαφή ημερομηνία, χωρίς συγκεκριμένο ορίζοντα και χωρίς να γνωρίζουν αν το έργο θα προχωρήσει σε μήνες ή σε χρόνια. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Το νερό με βυτία ως λύση μέχρι πότε;
Η διοίκηση αναφέρει ότι, κατά τους θερινούς μήνες, οι κάτοικοι μπορούν να επικοινωνούν με τη ΔΕΥΑΚ και να εφοδιάζονται με νερό μέσω βυτίων.
Αναμφίβολα πρόκειται για μια λύση ανάγκης που ανακουφίζει προσωρινά τους κατοίκους.
Αλλά δεν μπορεί παρά να τεθεί το αυτονόητο ερώτημα:
Μπορεί το 2026 η μόνιμη λύση για έναν οικισμό να είναι η μεταφορά νερού με βυτία;
Και ακόμη: Για πόσα ακόμη καλοκαίρια;
Από την προηγούμενη διοίκηση στη σημερινή ευθύνη
Η συζήτηση που καταγράφηκε μπροστά στην κάμερα του Kalymnos News παρουσιάζει δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους.
Η προηγούμενη διοίκηση κατηγορείται ότι ξεκίνησε ένα έργο χωρίς ολοκληρωμένο σχεδιασμό και χρηματοδότηση.
Η σημερινή διοίκηση υποστηρίζει ότι παρέλαβε μια οικονομικά επιβαρυμένη επιχείρηση και χρειάστηκε να αντιμετωπίσει παλιές υποχρεώσεις.
Όλα αυτά μπορεί να είναι πραγματικά δεδομένα.
Όμως υπάρχει και μια τρίτη πραγματικότητα: Οι κάτοικοι του Βουτσανιού εξακολουθούν να μην έχουν νερό.
Και αυτή η πραγματικότητα δεν αφορά ούτε την προηγούμενη ούτε τη σημερινή διοίκηση. Αφορά τους ίδιους.
Γι’ αυτό και το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος ευθύνεται για το πώς ξεκίνησε το έργο.
Το κρίσιμο πλέον είναι: Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη να το ολοκληρώσει;
Το πραγματικό ερώτημα
Η συνέντευξη του προέδρου της ΔΕΥΑΚ αφήνει πολλά δεδομένα,να τη δεχθούμε ως ειλικρινή, αλλά και πολλά ερωτήματα.
Είναι πράγματι η οικονομική κατάσταση της επιχείρησης ο βασικός και μοναδικός λόγος για τον οποίο το έργο παραμένει στάσιμο;
Έχει γίνει συγκεκριμένη μελέτη για τη νέα λύση; Ποιο είναι το ακριβές κόστος; Έχει αναζητηθεί χρηματοδότηση από κάθε διαθέσιμη πηγή; Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει, έστω, ένα ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα;
Και τελικά:
Πόσο κοστίζει η υδροδότηση του Βουτσανιού και πόσο δύσκολο είναι για μια δημοτική επιχείρηση ύδρευσης να εξασφαλίσει αυτό το ποσό;
Γιατί όταν μιλάμε για νερό, δεν μιλάμε απλώς για ένα ακόμη έργο. Μιλάμε για μια βασική υποδομή και ένα στοιχειώδες δικαίωμα των κατοίκων ενός οικισμού να έχουν πρόσβαση σε δίκτυο ύδρευσης.
Η διοίκηση της ΔΕΥΑΚ έχει τη δική της εκδοχή για το γιατί το έργο δεν προχώρησε.
Η προηγούμενη διοίκηση, εφόσον τοποθετηθεί δημόσια, θα έχει τη δική της.
Οι κάτοικοι, όμως, έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πότε θα έχουν νερό. Και αυτό είναι το μόνο χρονοδιάγραμμα που, μέχρι σήμερα, δεν ακούσαμε.
Δείτε στο βίντεο που επιμελήθηκε ο Μάμας Χαραμαντάς όλα όσα ειπώθηκαν και βγάλτε και τα δικά σας συμπεράσματα.
