Στο μεταίχμιο μνήμης και σύγχρονης πραγματικότητας, ένα ιδιαίτερο οδοιπορικό στην Κάλυμνο ξετυλίγεται μέσα από την πένα του Γιάννη Αντ. Χειλά,δασκάλου, συγγραφέα,λαογράφου,υπεύθυνου του Ναυτικού Μουσείο Καλύμνου.

Με αφετηρία μια φαινομενικά απλή συνομιλία στο λιμάνι και οδηγό τη βιωμένη εμπειρία των παλιών θαλασσινών, το κείμενο φωτίζει έναν ολόκληρο κόσμο που φθίνει: τη ναυτοσύνη ως τρόπο ζωής, την καθημερινότητα των νησιωτών και τις μικρές τελετουργίες που συνέδεαν τον άνθρωπο με τη θάλασσα και τον τόπο του.

Οι «αναμοπάες» δεν αποτελούν απλώς ένα ξεχασμένο είδος θηράματος· γίνονται σύμβολο μιας εποχής όπου η φύση, η παράδοση και η συλλογική μνήμη συνυπήρχαν αδιάσπαστα. Μέσα από αφηγήσεις, εικόνες και τοπικούς ιδιωματισμούς, αναδύεται η ζωή γύρω από το Κάστρο της Χώρας — ένας χώρος ιστορικός, βιωματικός και βαθιά φορτισμένος με τις μνήμες των ανθρώπων που τον κατοίκησαν και τον περπάτησαν.

Το άρθρο δεν περιορίζεται σε μια νοσταλγική αναδρομή. Αντίθετα, θέτει διακριτικά αλλά αιχμηρά ερωτήματα για το σήμερα: τι έχει απομείνει από εκείνη τη σχέση με τη θάλασσα; Πώς μετασχηματίζεται η ταυτότητα ενός τόπου όταν οι παραδόσεις του υποχωρούν; Και τελικά, ποιος είναι ο ρόλος της μνήμης στη διατήρηση της πολιτισμικής κληρονομιάς;

Ένα κείμενο που λειτουργεί ταυτόχρονα ως μαρτυρία, καταγραφή και κάλεσμα επιστροφής — έστω και νοερά — σε έναν κόσμο που χάνεται, αλλά επιμένει να επιβιώνει μέσα από τις αφηγήσεις των ανθρώπων του.

Παραθέτουμε το εξαιρετικό άρθρο του Γιάννη Χειλά:

ΟΙ ΑΝΑΜΟΠΑΕΣ

Ψαρεύοντας αναμοπάες από τις καστροπολεμίστρες του Κάστρου Χώρας Καλύμνου

 Από τις πολιτισμικές καταγραφές: «Βιγλάτορες στα ριζιμιά του κάστρου Χώρας Καλύμνου»

Νά  ’μαστε πάλι κατάγιαλα, «παρά θίν’  αλός», παρέα με τους θαλασσινούς μας.  Στον όξω μόλο του λιμανιού συνάντησα τον παλιό μου φίλο, την «Παλιόβαρκα» ( μτφ. παλιός φίλος – συντοφοναύτης, γερο –  θαλασσινός και γερό σκαρί σαν τις παλιές μα κερεστελίδικες βάρκες), όπως συνηθίζω να τον αποκαλώ.  Ξαφνιάστηκα  σαν τον είδα να ψαρεύει με το καλαμί(δι),

– Έι Παλιόβαρκα τι είναι; πού πήγες τη βάρκα σου; Με το καλαμί κατάντησες να ψαρεύεις;

Πάλι  σεκλετισμένος. Έκρυβε θυμό μέσα του.

– Την βάρκα; στο χωράφι την έχω τραβηγμένη. Έβγαλε και τσουκνούες ’πο κάτω! Του γείτονα  ήπιασε και κωλορίζα! Ποιος νησιώτης, δάσκαλε,  μπορεί σήμερα να συντηρήσει βάρκα;  Μια ζωή στη θάλασσα ονειρευόμουν στα γεράματα νά ΄χω ένα βαρκάκι να ψαρεύω, να πηγαίνω με τη φαμίλια μου να κάνουμε κανένα μπάνιο στις όμορφες παραλίες του νησιού μας, να μάθουν τα παιδιά τον τόπο τους, τη θάλασσα, τη ναυτοσύνη κοντά στη φύση, να παίρνει το μυαλό τους φρέσκο αγέρα  και να  μαθαίνει  να λειτουργεί, να ξεφεύγουν και από τις κακές έσμιξες (συναναστροφές)! Τώρα όποιος  έχει βάρκα τον βγάζουν  «εφοπλιστή»   και ότι «έχει τεκμήριο πολυτελούς επιβίωσης»! Με το καλαμί λοιπόν και… όχι στη θάλασσα αλλά στη στεριά, στο Κάστρο του Χωριού θα πηγαίνουμε να ψαρεύουμε αναμοπάες!

Οι κουβέντες  της «Παλιόβαρκας» πάλι με προβλημάτισαν.  «καράβια και βάρκες που βγήκαν στη στεριά  και χάθηκαν στα όρη…!»  Ψάρεμα στα κατσάβραχα με το καλαμί   «να πιάνεις πουλιά στον αγέρα!», «έξυπνα πουλιά που… πιάνονταν από τη μύτη»  και θύμησες  για  βάρκες, για βαρκάδες, για θαλάσσιες οικογενειακές  εκδρομές; Ολάκερος κόσμος νησιώτικος, απλή καθημερινότητα που την χαιρόσουν  με ξεκάθαρο μυαλό, χωρίς πολλές σκοτούρες τα καλοκαίρια με θαλασσινή αύρα, θαλασσομεζελίκια και καρπούζι παγωμένο στα δροσερά νερά βοτσαλωτού γιαλού! Έτσι,  στην πράξη βιώναμε τη ναυτοσύνη μαθαίνοντας από παιδιά, να τραβάμε κουπί, μες στις βάρκες, να κλουμπούμε σαν τους κέφους στ’ ακρογιάλια και στα πουντάρια, με τις καρφωτές και τις αλαπνιές! Ποιο Καλυμνάκι σήμερα βιώνει τα παραπάνω; Μπάνιο μες στις «χαβούζες» με χλώρια  και στα κολυμβητήρια!  Όμως, μόνο εκεί στο γιαλό, στην ανοιχτή θάλασσα  μαθαίνεις να κλουμπάς  και να βουτθάς!

Από το Χωριό η «Παλιόβαρκα», από σφουγγαράδικη φαμίλια,  θράφηκε με τις παλιές Καλύμνικες παραδόσεις, βίωσε τον κόσμο της σφουγγαροσύνης με τα ολονύχτια ξεφαντώματα και τα γλεντοκόπια μες στις ταβέρνες. κατέβηκε στην Πόθια, έγινε κι αυτός θαλασσινός· «καραβιέρος». Από την Πόθια εγώ, ανηφόρισα στη Χώρα. Χρόνια τώρα, ζώντας στο Χωριό έμαθα από κοντά τα «παλιά» της Καλύμνου. «Συναπαντηθήκαμε» στα κοινά ενδιαφέροντα, στις  προγονικές καταβολές, για τον τρόπο ζωής και σκέψης των Χωριανών. Καταλαβαινόμαστε.

Αφού το  κουβεντιάσαμε με τη «Παλιόβαρκα», πήραμε την απόφαση  να πάμε να ψαρέψουμε αναμοπάες από το Κάστρο του Χωριού, να πάρει αυτός το καλαμί(δι) του, εγώ « την συγγραφικήν  κάλαμον» – τη γραφίδα μου, όχι όμως «καλαμοκαβαλάρηδες», αλλά  «ζηλωτές» της παράδοσης της γεννησιμιάς πατρίδας. Εκεί είχαμε πολλά να καταγράψουμε, για να τα θυμηθούν με νοσταλγία οι παλιοί, να τα μάθουν οι νέοι, να  τα μάθουν και οι Καλύμνιοι που γέρασαν και δεν αξιώθηκαν ν’ ανεβούν στο Κάστρο και να συναπαντηθούν με την ιστορία, με  τις ψυχές των προγόνων! Ας το γνωρίσουμε λοιπόν από ιστορικές πηγές, αλλά και από την προφορική παράδοση.

Το μεγάλο Κάστρο της Χώρας.  Μέσα του έκλεινε την καστροπολιτεία του νησιού από τα βυζαντινά χρόνια ( 10^ος – 11^ος αιώνας μ.Χ.) για να προστατέψει τους κατοίκους από τις φοβερές επιδρομές των πειρατών που λυμαίνονταν όλο το Αιγαίο,  αλλά και να διατηρήσει  αργότερα την κυριαρχία των Ιωαννίτων ιπποτών  της Ρόδου στην περιοχή, ως τα χρόνια της Τουρκοκρατίας,  που εξέλειπε ο κίνδυνος της πειρατείας και οι πρόγονοι Καλύμνιοι   κατέβηκαν σταδιακά στα ριζιμιά (πρόποδες) του, από το 17^ο αιώνα μ.Χ., και έκτισαν γύρω του εκκλησιές,  της Παναγιάς της Κεχαριτωμένης στα Τσούκχουα, του Τιμίου Προδρόμου στα Θένια, του Άη Χαράλαμπου στην Κοκχαλαριά και τα νέα  σπιτικά τους, χρησιμοποιώντας πολλά οικοδομικά υλικά που ξήλωσαν και  κουβάλησαν από το Κάστρο, αλλά και τον αρχαίο ναό του Απόλλωνα, «Χριστός της Ιερουσαλήμ» , περιοχή Πηγάδια. Ήταν η   πρώτη ιστορική πρωτεύουσα του νησιού η  Χώρα, που όλο και κατέβαινε,  λαντουριζόταν – ξάπλωνε προς τη Πόθια, την λιμανίσια  σφουγγαροπολιτεία, τη νέα  πρωτεύουσα που χτίστηκε απ’ «το σφουγγάρι.»

Για τους Χωριανούς, ως τα τελευταία χρόνια, το Κάστρο ήταν ο τόπος της πολιτισμικής τους κληρονομιάς, αλλά και πλήθος άλλων δραστηριοτήτων που  βίωναν καθημερινά, μικροί – «κοπέλια» και μεγάλοι – «παλιοί», που ευτυχώς «δεν ήθελαν ακόμα  να μεγαλώσουν…» και που άκουγαν απ’ τις παλιάες (γιαγιάδες) τους ιστορίες και θρύλους, για το Κάστρο, για κουρσάρους, με κυριότερη αυτή  των εφτά παρθένων που δεν πρόκαμαν να κλειστούν στο κάστρο και οι πειρατές τις κυνήγησαν Αυτές για να γλυτώσουν τρύπωσαν σε  σπήλαιο και χάθηκαν. Το σπήλαιο από τότες το ονόμασαν  των Εφτά Παρθένων.

Πρώτα απ’ όλους, ανέβαιναν στο Κάστρο οι θεοσεβούμενες Χωριανές, όσες άντεχαν τα γόνατά τους στο δύσκολο ανέβασμα. Δεν  ’πόλειπε,  Σάββατο  ή Μεγάλο Εσπερινό και λουτουρζά,(λειτουργία) που να μην το επισκεφτούν, πιστές στην ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση,   για να θυμιάσουν εικόνες και πέλαγος, να πάει η ευλογία των αγίων στους θαλασσινούς (αρμενιστάδες και σφουγγαράδες),  ν’ ανάψουν  τα καντήλια όλων των ξωκλησιών, μετρημένα δέκα (Άγ. Γεώργιος, Παναγιά – Κοίμηση Θεοτόκου, Αγ, Νικόλαος, Αη – Γιάννης, Αγ. Άννα, Ανάληψη, Αγ. Νικήτας,  Σταυρός,  Αγ. Παρασκευή, και του Χριστού – Μεταμορφώσεως),  να τ’ ασπρίσουν, χρίζοντας  από αδεξιότητα μ’ ασβέστη πηκτό ή σκεπάζοντας ακόμα και τις βυζαντινές τοιχογραφίες τους,  να τα τζιαρμίσουν (περιποιηθούν), γιατί  τά ’πνιγε η κλεισούρα κι οι καλλικατζαργιές,  οι κουρκούτζαλοι και τ’ασεντροπούλια μοστράριζαν στα τέμπλα και μαγάριζαν τους άγιους χώρους. ή συλλειτουργούσαν στην άγια τράπεζα.

Ήταν και οι κοπελού(δ)ες που ανέβαιναν απ’ τα μουτθαλιασμένα ή το απομεσήμερο, να κουβαλήσουν με τις λαΐνες τους, κάμποσες στράτες το νερό απ’ τις δύο  μεγάλες στέρνες του Κάστρου. Στο Χωριό σπάνιζε το νερό, λιγοστές οι στέρνες στα σπίτια του και το κουβάλημα του νερού γινόταν απ’ τα Πηγάδια, στο Χριστό της Ιερουσαλήμ, από το Πηάι (πηγάδι) της Μέσα Λαγκάς, και τα δυο πηάτζια της Αγ. Τριάδας, στο ύψωμα πάνω απ’ τη Λαγκά του Προδρόμου.

Ήταν και το θρυλικό Πορτέλι,  η  πίσω πόρτα του Κάστρου, κατά Γραίγο –  Τραμουντάνα ( Β.Α.) πλευρά. Από   ένα στενό πέρασμά του, στον πιο απόκρημνο καστρότοιχο, πού ’ταν και η πόρτα διαφυγής σε περίπτωση  κινδύνου κατάληψης του Κάστρου, περνούσαν, κατά κανόνα, οι περδικοκυνηγοί – κι είχε μπόλικους  ’πο δαύτους  το Χωριό ή για να γυμνάσουν τους σκύλους τους τον καιρό που ξεπουπούλιαζαν τα περδικόπουλα ή για να κυνηγήσουν λαθραία πέρδικες που κοπάδιαζαν στα καστροχαλάσματα ή με τις νυφίτσες να ξετρυπώσουν απ’ τα λαγούμια  τους αγριοκούνελα.

Βέβαια απ’ το Πορτέλι έκαναν τις βρωμοδουλιές τους, στα κλεφτά και πάντα εξ ώρας, μες στο μαύρο ζιντάνι,  όταν καταλάγιαζαν τα  πααρικά (ποδαρικά), οι  λαθροεπισκέπτες,  που μ’ ένα ξινάρι έσκαβαν, ξεπάτωναν με νύχια και με δόντια τα καστροχαλάσματα για νά ’βρουν  το « μάλι»,  τους θαμμένους  κουρσάρικους θησαυρούς ή τζοβαΐρια  και μαλαματικά των παλιών κατοίκων.

Δεν έλειπαν κι οι «ευσεβείς» αθεόφοβοι εικονολάτρες – εικονοαρπάκτες, που ξήλωναν απ’ τα σαρακοφαγωμένα  τέμπλα των εγκαταλειμμένων ξωκλησιών, ξύλινες καπνολιβανισμένες εικόνες, κειμήλια προγονικά που διασώθηκαν από την μανία των εικονομάχων. Τις κουβαλούσαν στα σπιτικά τους, για να μην προκάμουν, έλεγαν, άλλοι και πέσουν σε άλλων αντίχριστων τα χέρια…!  Ποιος ξέρει τώρα σε ποια σπίτια βρίσκονται και σε ποια  ξένη χώρα  μοσχοπουλημένες ή «αντί πινακίου φακής»;

Στο Κάστρο ανέβαιναν κι οι στεριανοί ψαράδες με τα καλαμιά τους, για να ψαρέψουν στ’ αβυσογκρεμά αναποπάες, εκείνα τα  σκουροκαφετιά αγριοπούλια με τα γαμψά νυχοπόδαρα, και τις μεγάλες φτερού(γ)ες,  που σπάθιζαν τον αγέρα κυνηγώντας να χάψουν το μπαμπακένιο ασπροδόλωμα που τους έβαζαν στ’ αγκίστρι.

Στην περιήγησή μας στο Κάστρο,  είδα την «Παλιόβαρκα» συγκινημένο να δακρύζει. Είχε τόσες και τόσες αναμνήσεις! Ας τον  αφήσουμε λοιπόν να μας αφηγηθεί για το ψάρεμα των αναμοπάων.

– « Οι αναμοπάες  είναι μικροαγριοπούλια, με γερακοειδή μορφή. Μοιάζουν  με τα χελιδόνια  είναι όμως πιο μεγαλόσωμα  και ολόπαχα. Έχουν μεγάλες δρεπανωτές φτερού(γ)ες,  πάντα ανοιχτές και πεσμένες γι αυτό και παρανομοιάζουμε «αναμοπά» όποιον έχει αγριωπό ύφος και τις κουτάλες – τις χερούκλες του όλο ανοιχτές και  γυρτές προς τα κάτω. Φρ. – «Ο Γιώρζης, σαν τον αναμοπά πη(γ)αίνει».  Η ουρά τους είναι ψαλιδωτή πλατιά και κοντή. Το χρώμα τους  μαυροκαφετί,  με ανοιχτό καπφαρό το φτέρωμα στις (α)μασχάλες των φτερών και στην κοιλιά. Ερχόταν μαζί με τα χελιδόνια κατά κοπάδια από την Αφρική, Ήταν «άγριοι», δεν πλησίαζαν καθόλου στα σπίτια. Έχτιζαν τις φωλιές τους στα αβυσογκρεμά και στις χαράδρες των απότομων βράχων, γι αυτό τα λένε και αγριοχελίδονα  ή πετροχελίδονα.   Τέτοια κοπάδια σταματούσαν και φώλιαζαν στις χαλασουριές και στα χάρβαλα των άγριων βράχων και στο νησί των Κρεβατιών της Ψερίμου. Τα έβλεπαν οι ψαράδες να πηγαινοέρχονται  από τις απέναντι παραλίες, και τα μπουστάνια της Κω. Πήγαιναν στα απέραντα καρπερά χωράφια της,  να βρουν έντομα να ταΐσουν τα μικρά τους, Αυτά σαν μεγάλωναν, πολλοί τα μάζευαν από τις φωλιές τους  και τα έτρωγαν.

Εμείς οι Χωριανοί  βλέπαμε τους αναμοπάες ψηλά στο Κάστρο, αλλά και στο ύψωμα Φρούι, στα γκρεμαράκια του, πάνω από την Παναγιά την Κεχαριτωμένη,  να πετούν χωρίς σταματημό, να  σπαθίζουν  τον αγέρα στ’  Αυγουστιάτικα μελτέμια,  να πηγαίνουν πέρα δώθε  με τον δυνατό άνεμο ( άνεμος + πάω (πηγαίνω) – ανεμοπάς – αναμοπάς)  μ’ ολάνοιχτα φτερά  όλη μέρα και με ανοιχτό το στόμα χάβοντας έντομα, που ήταν η τροφή τους. Δεν έχουν  ησυχασμό. Ούλη μέρα σβουρίζουσι στον αέρα!

Στο Χωριό όλοι, μικροί μεγάλοι, είχαμε μεγάλη μανία με το κυνήγι. Γνωρίζαμε, απ’ έξω και ανακατωτά  όλα τα είδη των πουλιών, αυτά που μένουν στο νησί και αυτά που έρχονται με τις εποχές, αλλά και όλα τα ζωντανά της Φύσης. Δε χρειαζόταν να διαβάσουμε Φυσική Ιστορία. Εμείς  την ξέραμε απ’ έξω και ανακατωτά! Επιδίωξή μας ήταν να έχουμε μια σαΐτθα – σφεντόνα με σαϊτόξυλο «Κουτελαΐστκο» ποτηράτο, καλές πάντες – «λάστιχα», να θρέψουμε κι ένα κυνηγόσκυλο, καλό στις «φέρμες» και …  σαν μεγαλώναμε ένα καλό κυνηγετικό όπλο. Τώρα πώς βγήκε και «κυνηγούσαμε» να πιάσουμε αναμοπάες με καλαμί από τα ψηλώματα δεν το γνωρίζω. Αυτά τα βρήκαμε από τους παλιούς και αυτοί πάλι από τους παλιότερους. Μπορεί να το έκαναν και οι παλιοί κάτοικοι του Κάστρου, που ήθελαν να φάνε το  κρέας τους! Αυτό όμως το κυνήγι – ψάρεμα είχε την ξεχωριστή ομορφιά του.  «Πιάναμε πουλιά στον αγέρα … !». 

Μ’ ένα καλαμί μακρύ, που το κόβαμε από τις καλαμιές του Καντουνιού, με πολλή  λεπτή μισίνα και αγκιστράκι της «μύγας» ανεβαίναμε στα πιο απόκρημνα μέρη του Κάστρου, πάντα λογαριάζοντας το φύσημα και τη φορά – διεύθυνση  τ’ αγέρα. Έπρεπε το δόλωμα που βάζαμε, από μικρό ξασμένο μπαμπάκι ή λεπτό άσπρο φτερό από την κοιλιά των αναμοπάων, να το ξεσηκώνει και να το  ανεμίζει ο αγέρας. Οι αναμοπάες, που στριφογύριζαν ψηλά, παραπλανημένοι από το μπαμπακένιο ασπροδόλωμα ορμούσαν  το έχαβαν και πιάνονταν. Τραβούσαν το καλαμί με δύναμη, στρίγγλιζαν ανατριχιαστικά και σκοτσάριζαν με δύναμη. Σαν τους φέρναμε κοντά έπρεπε να τους χουφτώσουμε με προσοχή, γιατί διαφορετικά θα μας  γρατζουνούσαν με τα κοφτερά τους νυχοπόδαρα και θα μας καταμάτωναν τα χέρια. Ερχόταν φορές που πιάναμε πολλούς αναμοπάες. Τους καθαρίζαμε και τους τρώγαμε τηγανιτούς με αυγά, κοτσινιστούς με ρύζι ή ψητούς στη φωτζιά. Θα πρέπει να πούμε ότι το κρέας τους ήταν μαυριδερό και σκληρό· δεν το έτρωγαν όλοι! Εμένα με  ένοιαζε μόνο και το χαιρόμουν, το ανέβασμα στο Κάστρο και  το ψάρεμά τους!

Σουρούπωσε και δεν το καταλάβαμε. Πήραμε το δρόμο της επιστροφής κουβαλώντας μνήμες,  και με τη ψυχή μας να βολοδέρνει στα παλιά,  στο σήμερα, μα και στο μέλλον που  δεν θά  ’χει τίποτε από το χθες. «Μας μένει όμως ακόμα   ένα πείσμα, (να διασώσουμε την παράδοσή μας), που δεν είναι συνήθεια μοναχά….»   Καθώς κατεβαίναμε, μες στο πορφυρό σούρουπο, είδαμε  ποσό (πλήθος) κουρούνες να ξεσηκώνονται από το Κάστρο και να τραβούν, πετώντας κοπαδιαστά, κατά τον Φάραγγα. (μεγάλο φαράγγι κάτω από το Άργος). Οι παλιοί μας έλεγαν, πως την ώρα εκείνη « οι κουρούνες σχολούσαν από το σχολείο του Κάστρου». Και πάλι η θύμηση έγινε παιδική μελωδία στο παρακάτω παιδικό τραγουδάκι. – «κρα κουρούνα πετσοκόλα, πες τ’ αντρού σου του Νικόλα, να  σου φτιάξει παπουτσάκια, να πατείς στα σκλουνάκια, να μαθαίνεις γραμματάκια»

Ψηλά στο ερημωμένο, εγκαταλειμμένο και «λεηλατημένο» από το τους ντόπιους και… τους  «τάχα φιλέλληνες περιηγητές»  Κάστρο, τα ξωκλήσια θάβονται στον ασβέστη, τα ιπποτικά οικόσημα ξεθωριάζουν στον αιγαιοπελαγίτη ήλιο, οι λιγοστοί αναμοπάες από τις  καστροπολεμίστρες  σπαθίζουν  ακόμα τον αγέρα, κι οι βιγλάτορες, «δροσουλίτες» (πολεμιστές του Καστελόφραγκου στο πρωινό αγιάζι του πουνέντη) από τις  φρυκτωρίες (σκοπιές) με φωτιές στέλνουν  μηνύματα στο άλλο κάστρο, το Κάστρο της Χρυσοχεριάς, πάνω από τους ανεμόμυλους, πως στο φρύδι του πελάγους φάνηκαν πάλι κουρσάροι και  ότι «η αχλάδα – το πειρατικό τους,  έχει πίσω την ουρά – σέρνει πίσω της  έτοιμη τη βάρκα για αποβίβαση…με λεηλασίες και σφαγές !» Ποιοι   όμως  τα λαβαίνουν; Πώς θα προστατευτούμε από τα «Κάστρα» που τ’  αφήσαμε να γκρεμιστούν  και να ερημώσουν,  με τις καστρόπορτές τους  τρουλάνοιχτες (ολάνοιχτες) ;

                                          Κάλυμνος, Απριλο – Μάρτης

                                                                               Γιάννης Αντ. Χειλάς

Σημ: Το Λαογραφικό και Πολιτισμικό υλικό καταγράφηκε από  συνεντεύξεις με παλιούς, γνήσιους Χωριανούς και… πιστέψτε το  «  οι εωρακότες  μεμαρτύρηκαν  και  αληθής εστίν η μαρτυρία αυτών»

Αφιερωμένο στους αβουζήες –  κυνηγούς.

Με επίκεντρο την περιβαλλοντική δράση, αλλά με έντονο πολιτικό υπόβαθρο, πραγματοποιήθηκε η δεύτερη φάση δωρεάν διανομής 1.250 οικιακών κομποστοποιητών στην Κάλυμνο από τον ΦοΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου. Πίσω όμως από την «πράσινη» πρωτοβουλία, κυριάρχησαν οι αιχμές, οι καταγγελίες και η έντονη αντιπαράθεση γύρω από τη διαχείριση απορριμμάτων και τα χρονίζοντα προβλήματα της ΑΝΕ Καλύμνου.

Η δράση και η συμμετοχή των πολιτών

Η διανομή ξεκίνησε την Πέμπτη 16 Απριλίου 2026 στην πλατεία Σιντριβανιού, απέναντι από το Δημαρχείο Καλύμνου , και θα συνεχιστεί το Σάββατο 18 και την Κυριακή 19 Απριλίου. Πρόκειται για τη συνέχεια της πρώτης φάσης (Δεκέμβριος 2025), κατά την οποία είχαν διανεμηθεί 957 κομποστοποιητές.

Η ανταπόκριση των πολιτών είναι έντονη, καθώς το πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα δωρεάν προμήθειας οικιακών κομποστοποιητών(μηχανικούς και κήπου), αλλά και άμεσης ενημέρωσης για τη χρήση τους. Στόχος είναι η μείωση των οργανικών αποβλήτων και η καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης.

«Κλειδί» η κομποστοποίηση – αλλά το πρόβλημα παραμένει

Ο Δήμαρχος Καλυμνίων Ιωάννης Μαστροκούκος ανέδειξε τη σημασία της δράσης, σημειώνοντας ότι ήδη περίπου 1.000 κομποστοποιητές βρίσκονται σε χρήση και άλλοι 1.300 διανέμονται τώρα, χαρακτηρίζοντας την ανακύκλωση «κεντρικό πυλώνα» της πολιτικής του Δήμου.

Ωστόσο, η συζήτηση δεν έμεινε εκεί.

Το μεγάλο ζήτημα της Καλύμνου, η διαχείριση απορριμμάτων και η καύση τους, επανήλθε δυναμικά στο προσκήνιο. Ο Δήμαρχος παραδέχθηκε καθυστερήσεις στην ενδιάμεση λύση μεταφοράς απορριμμάτων στην Κω, εκφράζοντας την απογοήτευσή του:

«Περίμενα ότι θα είχαμε τελειώσει νωρίτερα. Έχει καθυστερήσει πάρα πολύ. Θέλω να φύγει αυτό το άγχος – και της κοινωνίας και το δικό μου».

Παράλληλα εμφανίστηκε αισιόδοξος, υποστηρίζοντας ότι «η λύση είναι πολύ κοντά».

Αιχμές για πολιτικά παιχνίδια και καταγγελίες

Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο Δήμαρχος απέναντι στην αντιπολίτευση, κάνοντας λόγο για έλλειψη ενότητας και οργανωμένα εμπόδια: «Δεν υπάρχει ομόνοια των πολιτικών δυνάμεων στο νησί. Ξέρετε τι προπαγάνδα υπήρξε για να μην προχωρήσουν αυτά».

Ακόμη πιο σοβαρές ήταν οι αναφορές του σε διαρροή στοιχείων προς τον Δήμο Κω: «Όλο το υλικό του Δήμου Καλυμνίων έχει μεταφερθεί στην Κω. Προφανώς δεν το έκανε ούτε η γειτόνισσα ούτε η σύζυγός μου».

Χωρίς να κατονομάσει πρόσωπα, άφησε σαφείς υπαινιγμούς για πολιτικές ευθύνες, μιλώντας για «επιτήδειους» που επιχειρούν να «καπελώσουν» έργα, αλλά και για συνεχείς καταγγελίες που φρενάρουν κάθε προσπάθεια.

«Τζάμπα μάγκες» και σκληρή γλώσσα

Η ένταση κορυφώθηκε όταν ο Δήμαρχος χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα: «Οι τζάμπα μάγκες θα μείνουν στο περιθώριο. Όταν έρθει η ώρα θα πούμε πολλά».

Κατήγγειλε επίσης ότι ακόμη και μικρές παρεμβάσεις, όπως δρομολόγια σύνδεσης με το “ΚΑΛΥΜΝΟΣ ΝΤΟΛΦΙΝ” , βρίσκονται στο στόχαστρο καταγγελιών που –όπως είπε– ταλαιπωρούν κατοίκους και επισκέπτες.

Στο στόχαστρο και η ΑΝΕ Καλύμνου

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην ΑΝΕ Καλύμνου, με τον Δήμαρχο να περιγράφει μια «διαλυμένη εταιρεία» που παρέλαβε η σημερινή διοίκηση: «Η εταιρεία δεν υπήρχε. Ήταν διαλυμένη. Δεν έχει πρόσβαση σε τράπεζες, δεν έχει ρευστότητα».

Απαντώντας στις επικρίσεις για τη χρηματοδότηση των 500.000 ευρώ, ξεκαθάρισε ότι τα χρήματα πήγαν σε κάλυψη χρεών: «Όταν έχεις 4 εκατομμύρια χρέη, τα 500 χιλιάρικα είναι σταγόνα στον ωκεανό».

Παράλληλα περιέγραψε τις δυσκολίες επαναλειτουργίας του πλοίου «ΝΗΣΟΣ ΚΑΛΥΜΝΟΣ», κάνοντας λόγο για υψηλό κόστος συντήρησης, αυστηρές απαιτήσεις και συνεχή αγώνα για την επιβίωση της εταιρείας.

Δεν δίστασε μάλιστα να επιτεθεί ευθέως στους επικριτές: «Τους δόθηκε η εταιρεία, τη διέλυσαν και τώρα ζητούν και ρέστα».

Περιφέρεια: «Δεν ήταν αρμοδιότητά μας, αλλά μπήκαμε μπροστά»

Ο Έπαρχος ΠΕ Καλύμνου Μανώλης Μουσελλής τόνισε ότι «χωρίς τη συμμετοχή των πολιτών δεν μπορεί να υπάρξει σωστή διαχείριση απορριμμάτων», επισημαίνοντας ότι η Περιφέρεια, παρότι δεν είχε αρμοδιότητα, παρενέβη για να στηρίξει την ενδιάμεση λύση.

Από την πλευρά του, ο Έπαρχος υπογράμμισε ότι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου παρενέβη στο ζήτημα της ενδιάμεσης λύσης των απορριμμάτων, παρά το ότι δεν είχε θεσμική υποχρέωση, παρότι δεν είχε αρμοδιότητα, παρενέβη με απόφαση του Περιφερειάρχη .: «Αποφασίσαμε να εμπλακούμε και να βοηθήσουμε. Και αφού μπήκαμε, θα το ολοκληρώσουμε».

Κάλεσε τους πολίτες σε υπομονή, σημειώνοντας ότι πρόκειται για προβλήματα δεκαετιών και όχι των τελευταίων ετών.

Μεταξύ αισιοδοξίας και έντασης

Η εικόνα που προκύπτει είναι διπλή: από τη μία, μια ουσιαστική περιβαλλοντική δράση με απτά αποτελέσματα και συμμετοχή των πολιτών. Από την άλλη, ένα εκρηκτικό πολιτικό κλίμα, με βαριές καταγγελίες, καθυστερήσεις και ανοιχτά μέτωπα.

Η Κάλυμνος κάνει βήματα προς την ανακύκλωση και τη βιωσιμότητα, αλλά το μεγάλο στοίχημα παραμένει: να δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημα των απορριμμάτων – χωρίς άλλες καθυστερήσεις και χωρίς πολιτικά εμπόδια.

Δείτε ολόκληρο το ρεπορτάζ και τις δηλώσεις στο video που ετοίμασαν η Μπέττυ Μαΐλλη και ο Μάμας Χαραμαντάς

Κάλυμνος: Στο προσκήνιο οι κομποστοποιητές – Στο παρασκήνιο σκουπίδια, καθυστερήσεις και ΑΝΕΚ

Με κάθε επισημότητα πραγματοποιήθηκαν σήμερα, Πέμπτη 16 Απριλίου 2026 και ώρα 11:00 το πρωί, ο αγιασμός και τα εγκαίνια των νέων χώρων στέγασης του ΕΚΑΒ Καλύμνου, στην περιοχή των εργατικών κατοικιών πλησίον του Δημοτικού Σταδίου.

Τον αγιασμό τέλεσε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου και Αστυπάλαιας κ. Παΐσιος, με τη συμμετοχή του Αρχιερατικού Επιτρόπου πρωτ. Αμφιλόχιου Σακαλλέρου και του π. Μιχαήλ Μακαρούνα.

Ιδιαίτερο βάρος στην εκδήλωση έδωσε η παρουσία εκπροσώπων του Συλλόγου Kalymnos Society of New York, η συμβολή του οποίου υπήρξε καθοριστική για την πλήρη ανακαίνιση και διαμόρφωση των εγκαταστάσεων. Η προσπάθεια υλοποιήθηκε σε στενή συνεργασία με τοπικούς φορείς και πολίτες, αναδεικνύοντας τη δύναμη της συλλογικής προσφοράς και τη διαχρονική σύνδεση της ομογένειας με τον τόπο καταγωγής της. Υπενθυμίζεται ότι ο Σύλλογος είχε πρόσφατα δωρίσει και ένα νέο ασθενοφόρο στο ΕΚΑΒ Καλύμνου, επιβεβαιώνοντας έμπρακτα τη στήριξή του.

Τον πρόεδρο του Συλλόγου Kalymnos Society of New York Ιωάννη Σμαλιό και το Διοικητικό Συμβούλιο εκπροσώπησαν η Αντιπρόεδρος Ευδοκία Κουλλιά και ο υπεύθυνος νεολαίας Μανώλης Ι. Σμαλιός.

Παραβρέθηκε όλο το προσωπικό του ΕΚΑΒ, που καθημερινά βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της υγειονομικής φροντίδας,ενώ την τελετή τίμησαν με την παρουσία τους , ο Έπαρχος Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου Μανώλης Μουσελλής, ο Δήμαρχος Καλύμνου Γιάννης Μαστροκούκος, οι Αντιδήμαρχοι Ιωάννης Θεοφιλίδης, Βασίλης Μουσελλής και Καλλιόπη Κουτούζη, καθώς και ο Διοικητής του Νοσοκομείου Καλύμνου Παντελής Κόγκας και αντιπροσωπεία του Εθελοντικού Πυροσβεστικού Σταθμού Καλύμνου.

Μετά τον αγιασμό ακολούθησαν χαιρετισμοί από τους επισήμους, με κοινό παρονομαστή την αναγνώριση της σημασίας του έργου και τη συμβολή της ομογένειας στην ενίσχυση των τοπικών υποδομών υγείας.

Φωτογραφίες και το σχετικό ρεπορτάζ, με δηλώσεις της Αντιπροέδρου του Συλλόγου Ευδοκίας Κουλλιά, στιγμιότυπα από τον αγιασμό και τους χαιρετισμούς, παρουσιάζεται σε βίντεο που επιμελήθηκαν οι Μπέττυ Μαΐλλη και Μάμας Χαραμαντάς.

Εγκαίνια της νέας στέγης για το ΕΚΑΒ Καλύμνου με ισχυρό αποτύπωμα της ομογένειας

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και βαθιά κατάνυξη τελέστηκε την Πέμπτη 16 Απριλίου 2026, παραμονή της εορτής της Ζωοδόχου Πηγής, ο Αρχιερατικός Εσπερινός στον φερώνυμο Ιερό Ναό της Παναγίας Καλαμιώτισσας στην Πόθια Καλύμνου.

Η εορτή της Ζωοδόχου Πηγής, που τιμάται την Παρασκευή μετά το Πάσχα, είναι αφιερωμένη στην Υπεραγία Θεοτόκο, η οποία υμνείται ως πηγή ζωής και θαυμάτων για τον ανθρώπινο γένος. Η ονομασία της εορτής ανάγεται στην παράδοση της εύρεσης ιερής πηγής στο Μπαλουκλί της Κωνσταντινούπολης από τον στρατιώτη Λέοντα Μάρκελ, τον μετέπειτα αυτοκράτορα Λέοντα Α΄, γεγονός που οδήγησε στην ανέγερση του ιστορικού ναού της Ζωοδόχου Πηγής.

Στον πανηγυρικό εσπερινό προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλύμνου, Λέρου και Αστυπαλαίας κ. Παΐσιος, πλαισιωμένος από τον εφημέριο του ναού π. Γεώργιο Χατζηδάκη και ιερείς από όλο το νησί. Η ακολουθία τελέστηκε σε κλίμα ευλάβειας, με τη συμμετοχή αρκετών πιστών που προσήλθαν για να τιμήσουν τη χάρη της Παναγίας.

Η παρουσία των Καλυμνίων υπήρξε ιδιαίτερα συγκινητική, αποτυπώνοντας τη βαθιά πίστη και την αδιάλειπτη σχέση τους με τη Θεοτόκο, τη Ζωοδόχο Πηγή.

Φωτογραφίες και video του Μάμα Χαραμαντά από τον εσπερινό

Από τον Αρχιερατικό Εσπερινό της Ζωοδόχου Πηγής στον Ιερό Ναό της Καλαμιώτισσας στην Κάλυμνο

Πυρκαγιά βρίσκεται σε εξέλιξη στην περιοχή Γιαννοχώραφα, στο χώρο της χωματερής, το βράδυ της Πέμπτης 16 Απριλίου 2026, προκαλώντας ανησυχία στους κατοίκους της περιοχής.

Ο φακός του Kalymnos News κατέγραψε εικόνες λίγο μετά τις 21:10, με τις φλόγες να κινούνται προς τον δρόμο, ενισχυόμενες από τις συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή.

Στο σημείο ήδη βρίσκεται όχημα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, το οποίο επιχειρεί για τον περιορισμό της φωτιάς και την αποτροπή εξάπλωσής της.

Δείτε το βίντεο με το ρεπορτάζ του Μάμα Χαραμαντά, ενώ περισσότερες λεπτομέρειες σε επόμενη ανάρτηση μας

Κάλυμνος: Πυρκαγιά σε εξέλιξη στα Γιαννοχώραφα στην περιοχή της Χωματερής

Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή και εκτενή επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Δήμαρχο Καλυμνίων, Ιωάννη Μαστροκούκο, τα πληρώματα των επιβατηγών-οχηματαγωγών πλοίων «ΣΑΟΝΗΣΟΣ» και «ΣΤΑΥΡΟΣ» φέρνουν στο προσκήνιο ένα ζήτημα που, όπως καταγγέλλουν, χρονίζει επικίνδυνα και παραμένει άλυτο παρά τις επανειλημμένες επισημάνσεις τους.

Συνολικά 47 εργαζόμενοι –21 από το «ΣΑΟΝΗΣΟΣ» και 26 από το «ΣΤΑΥΡΟΣ»– ενώνουν τη φωνή τους, εκφράζοντας έντονη ανησυχία αλλά και αγανάκτηση για την κατάσταση των λιμενικών υποδομών της Καλύμνου, καθώς και για την επίμονη άρνηση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στα πλοία που εργάζονται κατά τον ελλιμενισμό τους στο λιμάνι του νησιού.

Η παρέμβασή τους αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η πλειοψηφία των μελών των πληρωμάτων είναι Καλυμνιακής καταγωγής και μόνιμοι κάτοικοι του νησιού, άνθρωποι που ζουν και εργάζονται στον τόπο τους, συμβάλλοντας καθημερινά στην τοπική οικονομία και κοινωνική συνοχή. Μέσα από την επιστολή τους, αναδεικνύουν όχι μόνο τις σοβαρές ελλείψεις στις υποδομές πρόσδεσης –που, όπως τονίζουν, εγκυμονούν κινδύνους για την ασφάλεια πλοίων, επιβατών και εργαζομένων– αλλά και τις δυσμενείς συνθήκες εργασίας που προκύπτουν από την επίμονη του ΔΛΤ Καλύμνου άρνησης παροχής ηλεκτρικού ρεύματος

Παράλληλα, οι ναυτικοί καταγγέλλουν καθυστερήσεις, ασάφειες και έλλειψη ουσιαστικής προόδου από πλευράς αρμόδιων φορέων, ενώ αφήνουν αιχμές για άνιση μεταχείριση σε σχέση με άλλες ναυτιλιακές δραστηριότητες στον ίδιο λιμένα. Το ζήτημα, όπως επισημαίνουν, δεν είναι μόνο τεχνικό ή λειτουργικό, αλλά βαθιά κοινωνικό, καθώς επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα δεκάδων οικογενειών και ενδέχεται να έχει ευρύτερες επιπτώσεις για την τοπική οικονομία, σε περίπτωση που τα πλοία αναγκαστούν να απομακρυνθούν από την Κάλυμνο.

Με την επιστολή τους, τα πληρώματα απευθύνουν σαφή έκκληση για άμεση παρέμβαση και λύσεις, προειδοποιώντας ότι η συνέχιση της υφιστάμενης κατάστασης δεν είναι πλέον βιώσιμη.

Παραθέτουμε αυτούσια την επιστολή διαμαρτυρίας των πληρωμάτων με τις υπογραφές που τη συνοδεύουν.

Στην αναμέτρηση που άνοιξε την αυλαία της δεύτερης ημέρα, o ΑΣ Καρδίτσας επικράτησε 80-70 της ΠΑΚ Καλύμνου και σημείωσε την πρώτη του νίκη στο 53ο Πανελλήνιο Εφήβων.

Σε ένα πρώτο ημίχρονο με έντονο ανταγωνισμό και εναλλαγές στο ρυθμό, ο ΑΣ Καρδίτσας κατάφερε να επιβάλει σταδιακά το παιχνίδι του και να πάρει σημαντικό προβάδισμα.

Η πρώτη περίοδος ήταν άκρως ανταγωνιστική, με την Καρδίτσα να είναι η πρώτη που πήρε διαφορά (12-6, 6’), δείχνοντας καλό πρόσωπο στην άμυνα και βρίσκοντας λύσεις στην επίθεση. Η Κάλυμνος αντέδρασε άμεσα και με τον Κούλλια έφερε το παιχνίδι στα ίσια (12-12, 8’), με το δεκάλεπτο να ολοκληρώνεται ισόπαλο 14-14.

Στη δεύτερη περίοδο η ομάδα της Καρδίτσας ανέβασε την έντασή της και με σερί 6-0 πήρε προβάδισμα 20-14 (13’). Η πρώτη διψήφια διαφορά ήρθε στο 15’ μετά από εύστοχο τρίποντο του Μπαχτσεβάνη (32-21), με τους τυπικά φιλοξενούμενους να αποκτούν τον έλεγχο της αναμέτρησης. Η διαφορά έφτασε μέχρι και το +16 (42-26, 20’), με την Καρδίτσα να πηγαίνει στα αποδυτήρια μπροστά με 42-29, έχοντας επιβάλει τον ρυθμό της στο δεύτερο δεκάλεπτο.

Με την επανέναρξη, η Καρδίτσα συνέχισε στον ίδιο ρυθμό και κατάφερε να «εκτοξεύσει» τη διαφορά πάνω από τους 20 πόντους (56-34, 25’), ελέγχοντας απόλυτα το παιχνίδι. Η εικόνα παρέμεινε ίδια σε όλη την τρίτη περίοδο, με τον ΑΣΚ να διατηρεί σταθερά το προβάδισμα και το δεκάλεπτο να ολοκληρώνεται στο 67-47.

Στην αρχή της τέταρτης περιόδου η διαφορά παρέμενε σε υψηλά επίπεδα (75-51, 34’), όμως η Κάλυμνος δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια. Με σερί 7-0 μέσα σε δύο λεπτά μείωσε στους 13 πόντους (76-63, 38’), ενώ λίγο αργότερα έριξε τη διαφορά σε μονοψήφιο αριθμό μετά από καλάθι και φάουλ του Έλληνα (78-70, 39’), βάζοντας πίεση στο φινάλε. Παρά την αντεπίθεση των νησιωτών, η Καρδίτσα διαχειρίστηκε σωστά τις τελευταίες κατοχές και έφτασε στη νίκη με 80-70, κρατώντας το προβάδισμα που είχε «χτίσει» από νωρίς.

Διαιτητές: Δώνης-Βογιάκης-Λαμπρόπουλος

Δεκάλεπτα: 14-14, 29-43, 47-67, 70-80

ΠΑΚ Καλύμνου (Καλαϊτζίδης): Κουλλιάς Π. 24 (2), Τόλιος, Τρικοίλης , Κουλλιάς Χ. 25(2), Πιλάτος 2, Έλληνας 7, Τσάκκος 2, Πονήρης , Μπουλαφέντης 10(1)

ΑΣ Καρδίτσας (Μυλωνάς): Σίσκος 2, Πηλίτσης 17 (1), Ντάλλας 3 (1), Καλογριανίτης 6 (2), Κοτσιαρίδης 3, Μπαχτσεβάνης 16 (2), Μπενέκης 2, Νατσίνας, Λιάππης 6 (1), Μπακρατσής, Ζευγαράς 8, Μπατατέγας 17

Μπορείτε να δείτε την στατιστική της αναμέτρησης εδώ

Μπορείτε να δείτε τον αγώνα εδώ

Οι δηώσεις τις αναμέτρησης:

Χρήστος Καλαϊτζίδης (Προπονητής ΠΑΚ Καλύμνου): «Χθες τα παιδιά μπήκαν αγχωμένα και κάναμε κακό πρώτο δεκάλεπτο, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα τρία, όπου ήμασταν κοντά στο σκορ. Σήμερα τα παιδιά έδειξαν γιατί βρισκόμαστε εδώ. Πραγματικά το αξίζουν, το χαίρονται και ζουν την κάθε στιγμή.

Θέλω να δώσω πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα της Καρδίτσας για το πολύ όμορφο και ελκυστικό μπάσκετ που παίζει, πραγματικά τους αξίζουν. Εμείς συνεχίζουμε, θα παίξουμε αύριο το παιχνίδι μας, θα το ευχαριστηθούμε και θα παλέψουμε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Αυτή είναι η νοοτροπία που θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά».

Ευάγγελος Μυλωνάς (Προπονητής ΑΣ Καρδίτσας): «Καταρχάς θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στην ομάδα της Καλύμνου, έχουν περάσει μια “οδύσσεια” για να βρεθούν εδώ, οπότε όλοι πρέπει να τους βγάζουμε το καπέλο.

Για εμάς ήταν ένα ματς που έπρεπε να κερδίσουμε, τόσο για ψυχολογικούς λόγους όσο και για αγωνιστικούς. Πιστεύω ότι το αυριανό παιχνίδι με την ΑΕΚ θα είναι πολύ χρήσιμο και θέλουμε να ανταπεξέλθουμε και να διεκδικήσουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε».

(Αναδημοσίευση από επίσημη σελίδα ΕΟΚ)

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η δεύτερη φάση της δωρεάν διανομής κομποστοποιητών στον Δήμο Καλυμνίων, με τη δράση να συνεχίζεται το Σάββατο 18 και την Κυριακή 19 Απριλίου 2026, μετά την έναρξή της σήμερα, Πέμπτη 16 Απριλίου. Η πρωτοβουλία εντάσσεται στο ευρύτερο πρόγραμμα προώθησης της οικιακής κομποστοποίησης και στοχεύει στην ενίσχυση της περιβαλλοντικής συνείδησης των πολιτών, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μείωση των απορριμμάτων και την υιοθέτηση βιώσιμων πρακτικών διαχείρισης.

Παραθέτουμε τη σχετική ανακοίνωση από το Γραφείο Δημάρχου Καλυμνίων Ιωάννη Μαστροκούκου:

Με πρωτοφανή συμμετοχή και βαθιά κατάνυξη εορτάστηκαν η Μεγάλη Εβδομάδα και το Άγιο Πάσχα στον Ιερό Ναό του Αγίου Σάββα του εν Καλύμνω, στο προάστιο Μπάνκσια του Σύδνεϋ στην Αυστραλία.

Χιλιάδες πιστοί, καταγράφοντας αριθμό-ρεκόρ για την ενορία, προσήλθαν για να παρακολουθήσουν τις ιερές ακολουθίες της Εβδομάδας των Παθών και να γιορτάσουν με λαμπρότητα την Ανάσταση του Κυρίου. Η ατμόσφαιρα ήταν κατανυκτική καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, ενώ τη νύχτα της Ανάστασης κυριάρχησαν η χαρά, η συγκίνηση και η μεγαλοπρέπεια.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον ιερατικό προϊστάμενο της ενορίας, Πρωτοπρεσβύτερο π. Σάββα Πιζάνια, Καλυμνιακής καταγωγής, ο οποίος συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση των παραδόσεων της ιδιαίτερης πατρίδας του. Όπως ανέφεραν πολλοί από τους πιστούς, οι φετινές ακολουθίες είχαν έντονο «άρωμα Καλύμνου».

Ξεχωριστή εντύπωση προκάλεσε ο Επιτάφιος της ενορίας, που θεωρείται ένας από τους ομορφότερους στην Αυστραλία. Ο στολισμός του φέτος ήταν εμπνευσμένος από τους παραδοσιακούς επιταφίους της Καλύμνου, συγκινώντας ιδιαίτερα τους ομογενείς και όχι μόνο.

Η μαζική συμμετοχή των πιστών επιβεβαιώνει τη ζωντάνια της ελληνορθόδοξης παράδοσης στην ομογένεια και τη βαθιά σύνδεση με τις ρίζες και τα έθιμα.

Και του χρόνου με υγεία!
Χριστός Ανέστη!

Σε εκλογική διαδικασία εισέρχεται ο Κυνηγετικός Σύλλογος Καλύμνου, καλώντας τα μέλη του να συμμετάσχουν στη Γενική Συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 19 Απριλίου 2026 στις 10:00 π.μ.

Με σημερινή ανακοίνωση γίνεται γνωστό ότι ο χώρος διεξαγωγής της Γενικής Συνέλευσης και των Αρχαιρεσιών άλλαξε και θα πραγματοποιηθούν στο χώρο του Αναγνωστηρίου “ΑΙ ΜΟΥΣΣΑΙ”. Σε περίπτωση ΜΗ απαρτίας η Γενική Συνέλευση και οι Αρχαιρεσίες θα πραγματοποιηθούν την επόμενη Κυριακή στον ίδιο χώρο και την ίδια ώρα!

Στην ημερήσια διάταξη περιλαμβάνονται πέντε βασικά θέματα, τα οποία αφορούν τόσο τη λειτουργία όσο και τη διοικητική ανανέωση του Συλλόγου. Συγκεκριμένα, θα πραγματοποιηθεί η εκλογή Προέδρου της Γενικής Συνέλευσης, η έγκριση του απολογισμού για το 2025 και του προϋπολογισμού για το 2026, καθώς και η παρουσίαση των πεπραγμένων του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου.

Παράλληλα, θα εκλεγεί η εφορευτική επιτροπή, η οποία θα έχει την ευθύνη της διεξαγωγής των αρχαιρεσιών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Ελεγκτικής Επιτροπής.

Παραθέτουμε τους υποψηφίους καθώς και το αρχικό δελτίο τύπου της 23ης Μαρτίου 2026