Παρακολουθώντας τα παραπάνω βίντεο, σημαίνει ότι συμφωνείτε με τους Όρους Χρήσης των Υπηρεσιών του YouTube και τους όρους Πολιτικής Απορρήτου της Google.
Η SAOS FERRIES με ανακοίνωση της ενημερώνει το επιβατικό κοινό ότι το Ε/Γ–Ο/Γ «ΣΤΑΥΡΟΣ» επανέρχεται στην εκτέλεση των δρομολογίων του από το Σάββατο 7/2/2026.
Τα δρομολόγια θα πραγματοποιηθούν αυτό το Σαββατοκύριακο όπως παρακάτω:
Στη συνέχεια το πλοίο θα ενταχθεί εκ νέου στα εγκεκριμένα του δρομολόγια.
Με έντονο ενδιαφέρον και μαζική παρουσία των κατοίκων πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση των εναλλακτικών σεναρίων του υπό εκπόνηση Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΤΠΣ) Λειψών από τους εκπροσώπους της αναδόχου εταιρείας, επιβεβαιώνοντας τη βαρύτητα και τις καθοριστικές συνέπειες που έχει ο συγκεκριμένος σχεδιασμός για το παρόν και το μέλλον του νησιού. Η μεγάλη συμμετοχή ανέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι το ζήτημα της οριοθέτησης του οικισμού και γενικότερα των κατευθύνσεων του ΤΠΣ δεν αφορά ειδικούς ή λίγους, αλλά το σύνολο της τοπικής κοινωνίας.
Ο Δήμαρχος Λειψών, Φώτης Μάγγος, απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα προς όλους τους δημότες να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα δημόσιας διαβούλευσης μέσω της ειδικής εφαρμογής του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), καταθέτοντας τα σχόλια και τις απόψεις τους εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Όπως τονίζει, η ενεργή συμμετοχή των πολιτών αποτελεί το ισχυρότερο εργαλείο για να αποτραπούν επιλογές που ενδέχεται να έχουν δυσμενείς και μη αναστρέψιμες συνέπειες για την αναπτυξιακή προοπτική, την κοινωνική συνοχή και την ίδια την επιβίωση του νησιού.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Δήμαρχος δημοσιοποιεί και το δικό του αναλυτικό σχόλιο επί του ΤΠΣ, αποτυπώνοντας με σαφήνεια τη θέση της Δημοτικής Αρχής και την κατεύθυνση που, κατά την άποψή της, πρέπει να ακολουθηθεί. Πρόκειται για μια παρέμβαση που θέτει στο επίκεντρο τις ιδιαιτερότητες ενός μικρού, απομονωμένου νησιωτικού δήμου, τις δημογραφικές πιέσεις που αντιμετωπίζει και τον κίνδυνο ερήμωσης που μπορεί να ενταθεί από έναν ασφυκτικό και αποκομμένο από την πραγματικότητα πολεοδομικό σχεδιασμό.
«Σε αυτό το ζήτημα είμαστε όλοι μαζί», υπογραμμίζει ο κ. Μάγγος, επισημαίνοντας ότι όσο περισσότερες φωνές ακουστούν στη διαβούλευση, τόσο ισχυρότερη θα είναι η συλλογική διεκδίκηση για ένα Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο που δεν θα αποτελεί μια θεωρητική “άσκηση επί χάρτου”, αλλά ένα ρεαλιστικό και δίκαιο πλαίσιο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τις αντοχές των Λειψών και των ανθρώπων τους
Παραθέτουμε ως έχει την ανάρτηση του Δημάρχου Φώτη Μάγγου:
Σε μια εποχή που όλα τρέχουν και τίποτα δεν προλαβαίνει να ριζώσει, η μνήμη γίνεται καταφύγιο. Ο Σακελλάρης Καμπούρης επιστρέφει, με λόγο τρυφερό και βαθιά βιωματικό, στα χρόνια της απλότητας, της κοινότητας και της αληθινής ανθρώπινης επαφής. Από την Κάλυμνο των αυλών και της θάλασσας έως τις αθηναϊκές γειτονιές της δεκαετίας του ’70, ξετυλίγει ένα ψηφιδωτό ζωής όπου τα λίγα ήταν αρκετά και οι άνθρωποι το κέντρο του κόσμου. Ένα κείμενο-ανάσα, γραμμένο εν μέσω πανδημίας, που θυμίζει πως η νοσταλγία δεν είναι αδυναμία, αλλά ένας τρόπος να θυμόμαστε ποιοι είμαστε και από πού ερχόμαστε
Μεγάλωσα στα χρόνια που μύριζαν σαπούνι πράσινο και καφέ ελληνικό.Τα καλοκαίρια στην Κάλυμνο μου,στο νησί μου με τον παπού και τη γιαγιά και τις άλλες εποχές στην όμορφη τότε ακόμα,Αθήνα.
Στην Κάλυμνο, το καλοκαίρι ήταν τρόπος ζωής. Ξυπνούσε το νησί με τον ήχο της θάλασσας και των ανθρώπων. Οι αυλές άνοιγαν από νωρίς, τα παραθύρια έμεναν διάπλατα και οι φωνές περνούσαν από σπίτι σε σπίτι σαν κοινή ανάσα. Τα πρωινά είχαν αλμύρα, ιδρώτα και φως, και τα βράδια δροσιά, κουβέντα και σιωπές.
Στη δεκαετία του ’70, η μέρα άρχιζε νωρίς και τελείωνε με το φως της λάμπας στο νησί μου.
Το φως εκείνο, ήταν σύμβολο. Έπεφτε πάνω σε πρόσωπα κουρασμένα αλλά ήσυχα, σε χέρια δουλεμένα, σε μάτια που είχαν δει θάλασσες και στεριές. Το νησί ήξερε να μετρά τον χρόνο αλλιώς, με τον καιρό, τον άνεμο, τη σοδειά, το καΐκι που έφευγε και γύριζε γεμάτο ή ελλιπές.
Το σπίτι μικρό,τα δωμάτια λίγα,μα η ζωή χωρούσε ολόκληρη…και ήταν όμορφη η ζωή.
Χωρούσε γιατί απλωνόταν έξω, στους δρόμους, στις αυλές, στα σκαλοπάτια, στις πλατείες. Το νησί δεν είχε ιδιωτικότητα όπως τη λέμε σήμερα,είχε εγγύτητα είχε συνοχή. Όλοι ήξεραν όλους,ήταν ένα δίχτυ ασφαλείας.
Η αυλή ήταν σαλόνι, τραπεζαρία και τόπος σύναξης τις όμορφες μέρες..
Εκεί απλώνονταν ρούχα, εκεί άκουγες τα νέα, εκεί μεγαλώναμε εμείς τα παιδιά χωρίς ραντεβού και ωράρια.Εκεί μάθαινες τους συγγενείς,τους γείτονες,τους φίλους.Εκεί μαζευόμασταν όλοι και καθαρίζαμε τα αμύγδαλα που μαζεύαμε με τον παπού,για να τα πουλήσει στα ζαχαροπλαστεία του νησιού και να αυξήσει το εισόδημα του σπιτιού.
Στο νησί, τα παιδιά μεγάλωναν μαζί με τη φύση και τους ανθρώπους. Έτρεχαν ξυπόλυτα, μάθαιναν τη θάλασσα πριν μάθουν τον κόσμο, ήξεραν πότε φυσά και πότε αλλάζει ο καιρός. Η γιαγιά είχε πάντα μια ιστορία, ο παππούς μια συμβουλή, και όλοι μαζί μια μνήμη κοινή, σαν να ανήκε σε όλους εξίσου.
Στην πόλη, οι πολυκατοικίες ανέβαιναν σιγά σιγά, σαν να σκόνταφταν,σαν να δίσταζαν να διαταράξουν την ομορφιά της καθημερινότητας,την ομορφιά της γειτονιάς.
Οι γειτονιές όμως κρατούσαν ακόμη το πρόσωπό τους.Θυμάμαι το μπακάλικο στη γωνία με το τεφτέρι, τον γαλατά το πρωί,την λουλουδού,τον παγωτατζή το απόγευμα,την λατέρνα,τον αρκουδιάρη,τον γανωτή.η αθηναϊκή γειτονιά του ’70στενός δρόμος, χαμηλά σπίτια, παιδιά ξυπόλυτα με σορτσάκια να παίζουν μπάλα τα αγόρια και τα κορίτσια να παίζουν μήλα και άλλα παιχνίδια στο δρόμο, καρέκλες έξω, γείτονες όρθιοι ή καθισμένοι στο πεζοδρόμιο.
…και όμως, όσο κι αν άλλαζε η πόλη, το νησί έμενε μέσα μας ακέραιο. Ήταν σημείο αναφοράς, μέτρο σύγκρισης. Εκεί που όλα είχαν όνομα και ιστορία, εκεί που οι άνθρωποι δεν περνούσαν απλώς,αλλά έμεναν ως μνήμες και ως οντότητες.
Στα σπίτια δεν υπήρχαν πολλά πράγματα, υπήρχαν όμως άνθρωποι.Άνθρωποι ωραίοι ψυχωμένοι,σεβαστικοί.
Άνθρωποι του νησιού, με λόγο λιτό και καρδιά γεμάτη. Δεν ήξεραν από περιττά, ήξεραν από ανάγκη, από αλληλεγγύη, από το «θα βοηθήσω γιατί έτσι πρέπει».Θυμάμαι τον παπού μου(Δημήτριο Γούναρη),που όταν έμπαινε στην αίθουσα του Αναγνωστηρίου για να συναντήσει φίλους και γνωστούς,όλοι σηκωνόντουσαν όρθιοι για να τον χαιρετίσουν και να να του παραχωρήσουν μιά καρέκλα.Ανθρωπος του πνεύματος,με μεγάλη συνεισφορά στο νησί,άλλοτε κρυφή,άλλοτε φανερή από διάφορα πόστα.Σήμερα σηκώνονται όλοι,μόνο στους “καταστροφείς” τους,τους πολιτικούς ή στους καραγκιόζηδες των Μ.Μ.Ε….εκεί μας έφτασε αυτή η στείρα εποχή.Να λαθεύουμε στην αναγνώριση των αξιών.
Το ραδιόφωνο στα σπίτια και στα καφενεία,έλεγε τις ειδήσεις και τα τραγούδια, και όλοι άκουγαν μαζί. Η τηλεόραση, ασπρόμαυρη, άνοιγε το βράδυ σαν παράθυρο στον κόσμο και έκλεινε νωρίς, χωρίς τύψεις.
Στην Αθήνα,ο πατέρας μου,θυμάμαι,ο γιατρός Γιώργος Καμπούρης,καλούσε τον αείμνηστο Νίκο Τάλια με τη τσαμπούνα του και τους γνωστούς και φίλους απο την Κάλυμνο που ζούσαν στην Αθήνα,σφάζανε και ένα κατσίκι(που το μεγάλωνε ο πατέρας γι αυτό το σκοπό στο περβόλι,στη μονοκατοικία που ζούσαμε στην Αθήνα του ’70) και στη γειτονά εκείνη της Καλλιθέας που μεγάλωσα,αντιλαλούσε η τσαμπούνα και ερχόντουσαν και οι γειτόνοι να δουν τι είναι αυτές οι ομορφιές που ακούγονται από το σπίτι του γιατρού και το Καλύμνικο γλέντι έπαιρνε διαστάσεις και μάθαινε και ο Αθηναίος το νησί.Ήταν σαν να μεταφερόταν το νησί ολόκληρο. Με ήχους, μυρωδιές, κινήσεις και μνήμες.Φαγητά Καλύμνικα,κουβέντες,σφυρίγματα,λεβεντιά!Η τσαμπούνα δεν έπαιζε μόνο μουσική,έπαιζε πατρίδα.
Μέχρι έξω τον δρόμο ο κόσμος χόρευε και τραγουδούσε και ο Τάλιας μπαινόβγαινε απο το σπίτι στην αυλή και μετά στο δρόμο,φουσκώνοντας με πείσμα και μεράκι το τομάρι.Τι γέλια,τι φωνές πρόσχαρες,τι τραγούδια,τι γελαστά πρόσωπα,τι πειράγματα…μικρό παιδί ήμουν και θυμάμαι να χώνομαι ανάμεσα στον κόσμο,ανάμεσα στο χορό και να γελώ κι εγώ μαζί τους και να κάνω αστεία βήματα και άτεχνα προσπαθώντας να μιμηθώ τους μεγάλους στο χορό,τραβώντας και τα αδέρφια μου και τους φίλους μου από το χέρι.
Αυτές οι στιγμές ήταν σχολείο. Εκεί μάθαινες τι σημαίνει κοινότητα,τι σημαίνει χαρά,τι σημαίνει να ανήκεις…στην πραγματικότητα,τι σημαίνει να ζεις!
Στα χωριά, ο χρόνος κυλούσε αλλιώς.Η δουλειά ήταν βαριά και κοινή.Τα χωράφια,τα ζα,το ψάρεμα, όλα μοιράζονταν σιωπηρά. Το καφενείο ήταν βουλή και καταφύγιο.Εκεί έπεφταν οι μεγάλες κουβέντες και οι μικρές σιωπές.Οι γυναίκες κρατούσαν το σπίτι όρθιο με επιμονή και χέρια ροζιασμένα, οι άντρες έφερναν τον μόχθο τους σαν δεδομένο, χωρίς πολλά λόγια.
Το νησί ήξερε να σέβεται τον κόπο.Κανείς δεν τον διαφήμιζε, κανείς δεν τον έκρυβε,κανείς δεν τον χλεύαζε.Ήταν μέρος της ζωής, όπως ο ήλιος και το αλάτι.Όπως η καλημέρα και η καληνύχτα!
Κάπου ανάμεσα στα τέλη του ’70 και τις αρχές του ’80 άρχισε να φυσά άλλος αέρας.Ήρθαν τα χρώματα, τα καινούργια ρούχα, τα πρώτα στερεοφωνικά. Οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα, τα σπίτια ψυγεία μεγαλύτερα, οι συζητήσεις πιο δυνατές. Οι νέοι ονειρεύονταν αλλιώς,ταξίδια, μουσικές, μια ζωή πιο ανοιχτή…και όμως, το νησί έμενε εκεί, σταθερό, σαν άγκυρα. Ακόμη και όταν έφευγες, σε περίμενε.
Βέβαια,ακόμη υπήρχε ο χρόνος να καθίσεις στο τραπέζι χωρίς βιασύνη, να φάνε όλοι μαζί,να πεις καληνύχτα με το όνομα,<καληνύχτα πατέρα,καληνύχτα μάνα,καληνύχτα Δημήτρη,καληνύχτα Μαρία>.
Ήταν ένας κόσμος που δεν ήξερε πολλά, αλλά ένιωθε πολλά,που δεν είχε πολλές επιλογές,είχε όμως άρρηκτους δεσμούς.
Ένας παλιός καιρός,που μπορεί να μην ήταν ιδανικός, ήταν όμως πιό ανθρώπινος,πιό γλυκός,πιό αληθινός.
Ίσως γι’ αυτό, όποιος τον θυμάται, τον κουβαλά σαν γλυκό βάρος στην καρδιά και βέβαια νοσταλγεί πώς ζούσαν οι άνθρωποι, τότε που η ζωή είχε λιγότερα πράγματα αλλά και περισσότερη παρουσία.
Η νοσταλγία,άλλωστε,είναι μιά γλυκιά αρρώστεια που ποτέ δεν περνά…
Σακελλάρης Καμπούρης
κείμενο του 2020 εν μέσω πανδημίας.
φωτογραφία Φ.Κοράλης
Στην παραλία του Καντουνιού βρέθηκε σήμερα, Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2026, το Kalymnos News, καταγράφοντας από κοντά τις εκτεταμένες ζημιές που προκάλεσαν οι τελευταίες κακοκαιρίες και οι ισχυροί δυτικοί θυελλώδεις άνεμοι, η γνωστή «προβέτζα», που έπληξαν για ακόμη μία φορά την περιοχή.
Η εικόνα που αντικρίσαμε είναι αποκαρδιωτική. Παλαιά προστατευτικά τοιχία έχουν καταρρεύσει, αρμύρες και κουμούλες έχουν υποστεί σοβαρές φθορές, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η κατάσταση στον εξωτερικό χώρο της μικρής, εμβληματικής εκκλησίας της Παναγίτσας. Το εκκλησάκι, που εδώ και δεκαετίες δεσπόζει στην παραλία και αποτελεί σημείο αναφοράς και συνάντησης λουομένων τους καλοκαιρινούς μήνες, έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα από τη μανία της θάλασσας.
Από την πλευρά της Πατέλας, η πρόσβαση στην παραλία είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολη, καθώς η διάβρωση και οι καταρρεύσεις καθιστούν τη διέλευση σχεδόν αδύνατη. Μετακινούμενοι προς την πλευρά της Παναγίτσας, οι ζημιές γίνονται ακόμη πιο εμφανείς: το προστατευτικό τοιχίο έχει καταρρεύσει σχεδόν ολοκληρωτικά, επιτρέποντας στο νερό και στα κύματα να φτάνουν μέχρι τους γύρω τοίχους και τις κατοικίες.
Στο σημείο βρέθηκε συνεργείο του Δήμου, το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες, προχώρησε σε φωτογραφική καταγραφή των ζημιών, προκειμένου να ενημερωθούν οι τεχνικές υπηρεσίες και να δρομολογηθούν παρεμβάσεις αποκατάστασης.
Την αγωνία και τη θλίψη των κατοίκων εξέφρασε η Καλοτίνα Γούναρη, Καντουνιώτισσα με πολυετή παρουσία στην περιοχή. Όπως μας δήλωσε, παρότι ζημιές από την προβέτζα έχουν σημειωθεί και στο παρελθόν, η φετινή καταστροφή είναι πρωτοφανής σε ένταση. Τόνισε την ανάγκη για άμεση και σοβαρή παρέμβαση, με ολοκληρωμένη μελέτη προστασίας της ακτογραμμής, με τοποθέτηση ογκολίθων σε κάποια απόσταση απο την παραλία για να μειώνεται η ορμή των κυμάτων, προειδοποιώντας ότι χωρίς τέτοιου είδους έργα η περιοχή κινδυνεύει να χαθεί ολοκληρωτικά.
Από την πίσω πλευρά της Παναγίτσας, η δύναμη των κυμάτων αποτυπώνεται με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο: τοιχίο από μπετόν μεγάλου πάχους έχει κυριολεκτικά διαλυθεί, ενώ η είσοδος της εκκλησίας έχει υποστεί σοβαρότατες ζημιές. Μόνο από κοντά μπορεί κανείς να αντιληφθεί το πραγματικό μέγεθος της καταστροφής.
Η κατάσταση στο Καντούνι προκαλεί έντονο προβληματισμό και αναδεικνύει, για ακόμη μία φορά, την επιτακτική ανάγκη για ουσιαστικά έργα θωράκισης της περιοχής απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα, που χρόνο με τον χρόνο φαίνεται να εντείνονται.
Δείτε φωτογραφίες και το σχετικό βίντεο από το ρεπορτάζ, που επιμελήθηκαν η Μπέττυ Μαΐλλη και ο Μάμας Χαραμαντάς.
Άμεση ήταν η ανταπόκριση του Βουλευτή Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας Μάνου Κόνσολα στο ζήτημα της ακτοπλοϊκής σύνδεσης της Καλύμνου με το Μαστιχάρι της Κω, με αφορμή τη Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν το Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026, ο πρώην Δήμαρχος Καλύμνου Γεώργιος Ρούσσος και ο πρώην Αντιδήμαρχος και πρώην Πρόεδρος της ΑΝΕ Καλύμνου Αγαπητός Σκουμπουρδής, στον χώρο του ισογείου του Πνευματικού Κέντρου. Μοναδικό θέμα της συνέντευξης αποτέλεσε η επιστολή που έχουν αποστείλει στον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλη Κικίλια, με κεντρικό αίτημα το πρωινό δρομολόγιο ταχύπλοου επιβατικού σκάφους στη γραμμή Κάλυμνος – Μαστιχάρι Κω – Κάλυμνος.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Μάνος Κόνσολας προχώρησε σε κοινοβουλευτική παρέμβαση προς τον Υπουργό, επισημαίνοντας την αναγκαιότητα καθιέρωσης πρωινού δρομολογίου με αναχώρηση από την Κάλυμνο μεταξύ 06:30 και 06:45 το πρωί, χωρίς ενδιάμεση στάση στην Ψέριμο, ώστε να διασφαλίζεται η έγκαιρη και αξιόπιστη σύνδεση του νησιού με το Διεθνές Αεροδρόμιο της Κω, αλλά και η ουσιαστική εξυπηρέτηση των πολιτών, της τοπικής οικονομίας και της τουριστικής ανάπτυξης της Καλύμνου.
Παραθέτουμε ως έχει το σχετικό δελτίο τύπου του Μάνου Κόνσολα:
Αν και στο φετινό MasterChef 10 δεν συμμετέχει διαγωνιζόμενος με καταγωγή από την Κάλυμνο, το νησί των σφουγγαράδων και της αυθεντικής γαστρονομικής παράδοσης δίνει το «παρών» με έναν ιδιαίτερο και ουσιαστικό τρόπο: μέσα από τη σύζυγο του πρώτου παίκτη που πέρασε επίσημα το κατώφλι του σπιτιού του διαγωνισμού.
Ο λόγος για τον Κωνσταντίνο Χαλουλάκο, έναν σεφ με ήρεμη δύναμη, χαμηλούς τόνους και ξεκάθαρο όραμα. Μπορεί ο ίδιος να κατάγεται από το Γύθειο, ωστόσο η καρδιά του –όπως ο ίδιος παραδέχεται– χτυπά πλέον και στην Κάλυμνο, καθώς η σύζυγός του είναι η Καλυμνιά Άννα Κατσοτούρχη, με την οποία μοιράζονται όχι μόνο τη ζωή τους, αλλά και την ίδια επαγγελματική κουζίνα.
Η Άννα Κατσοτούρχη δεν έλειψε από τη σημαντική στιγμή των οντισιόν. Βρέθηκε στο στούντιο του MasterChef, δίπλα στον σύζυγό της, μαζί με μέλη της ομάδας τους, στηρίζοντάς τον έμπρακτα σε ένα από τα πιο καθοριστικά βήματα της πορείας του.
Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος, μιλώντας στους κριτές, περιέγραψε με συγκίνηση τη σχέση που έχει αναπτύξει με τους ανθρώπους της κουζίνας του, τους οποίους χαρακτήρισε «οικογένεια»:
«Σήμερα μαζί μου έχει έρθει η ομάδα μου, η κουζίνα μου, ουσιαστικά η οικογένειά μου. Μοιραζόμαστε τα πάντα – καλά, κακά, δύσκολα, εύκολα. Είπαμε να περάσουμε και αυτό μαζί…»
Με χιούμορ, αλλά και ειλικρίνεια, αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο να λείψει από την κουζίνα τους, εφόσον προχωρήσει στο παιχνίδι, ενώ δεν έκρυψε τη δύναμη που αντλεί από τη σύζυγό του και τους στενούς του συνεργάτες, με τους οποίους μοιράζεται την καθημερινότητά του.
Η Άννα, με χαμόγελο, αποκάλυψε τη δυναμική της κοινής τους επαγγελματικής ζωής:
«Είναι ο αρχηγός της κουζίνας, άρα δεν μπορεί να αποφασίσει κάποιος άλλος. Παρ’ όλα αυτά έχουμε “πολύ δημοκρατία”. Μιλάει και απλά κάνουμε…»
Ο Κωνσταντίνος συμπλήρωσε, με αυτοσαρκασμό, πως στην κουζίνα είναι «απόλυτα δημοκρατικός», καθώς «αποφασίζει και διατάζει μόνος του», επισημαίνοντας ωστόσο ότι, παρά τις δυσκολίες του να δουλεύεις με τον σύζυγό σου, εκείνοι κατάφεραν να πετύχουν μέσα από κόπο, εμπιστοσύνη και αλληλοσεβασμό.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η εξομολόγηση του Κωνσταντίνου για τον βασικό λόγο που δήλωσε συμμετοχή στο MasterChef 10. Ένα όνειρο με ξεκάθαρο προορισμό: την Κάλυμνο.
«Πρώτα απ’ όλα θέλω να ανοίξω μαγαζί στην Κάλυμνο. Γιατί η γυναίκα μου είναι από εκεί… Το όνειρό μας είναι να πάμε στην Κάλυμνο, να ανοίξουμε ένα μαγαζάκι.»
Με ειλικρίνεια μίλησε και για την κοινή τους επαγγελματική πορεία, αναφέροντας πως η Άννα, πρώην νοσηλεύτρια, μπήκε δυναμικά στον χώρο της μαγειρικής και εργάζονται πλέον μαζί, μαθαίνοντας και εξελισσόμενοι καθημερινά. Το MasterChef, όπως τόνισε, αποτελεί για εκείνον μια μεγάλη ευκαιρία γαστρονομικής εξέλιξης, εμπειριών και γνώσεων.
Ο Κωνσταντίνος Χαλουλάκος έχει ήδη ξεχωρίσει στο MasterChef 10 ως ένας από τους πιο ευδιάθετους και ήρεμους παίκτες. Η πορεία του μέχρι στιγμής χαρακτηρίζεται από σταθερότητα, συγκέντρωση και ουσία, ενώ ήταν εκείνος που παρουσίασε το πιάτο που «άγγιξε το τέλειο» και του χάρισε την πρωτιά στην είσοδο στο σπίτι του διαγωνισμού.
Δεν είναι άλλωστε άγνωστος στο τηλεοπτικό κοινό, καθώς το 2018 είχε συμμετάσχει και στο Hell’s Kitchen, με παρουσιαστή τον Έκτορα Μποτρίνι, στον ΑΝΤ1.
Η Άννα Κατσοτούρχη είναι το τρίτο παιδί του Γιώργου και της Ευδοκίας Κατσοτούρχη. Είναι παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Χαλουλάκο από το 2023. Το ζευγάρι διαμένει στην Αθήνα και αυτή την περίοδο εργάζεται μαζί σε εστιατόριο με μεξικάνικη κουζίνα, συνεχίζοντας να χτίζει βήμα-βήμα το κοινό του μέλλον.
Το Kalymnos News επικοινώνησε με την Άννα Κατσοτούρχη, η οποία εξέφρασε τη χαρά και την ικανοποίησή της για τη συμμετοχή του συζύγου της στο MasterChef 10. Δήλωσε ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις, τις ικανότητες και την εμπειρία του Κωνσταντίνου και ευελπιστεί ότι θα διακριθεί και θα ξεχωρίσει στο παιχνίδι.
Παράλληλα, δεν έκρυψε την πίστη της ότι το κοινό τους όνειρο –ένα δικό τους μαγαζί στην Κάλυμνο– θα γίνει πραγματικότητα, «με τη βοήθεια του Θεού και να πάνε όλα καλά».
Μάλιστα η Άννα έκανε μία ιδιαίτερη συγκινητική αναφορά στην αγάπη και την αδυναμία του Κωνσταντίνου στον πατέρα της Γιώργο , λέγοντας χαρακτηριστικα “Ο Κωνσταντίνος του έχει μεγάλη αδυναμία και πως μέσα από την κατάσταση που βιώνει τώρα ο πατέρας μας και το θάρρος που έχει να δίνει μια μάχη ζωής, υπήρξε κίνητρο για τον Κωνσταντίνο να κυνηγήσει και αυτός το όνειρο του!!!- Μάλιστα ο Κωνσταντίνος, πήρε μαζί του ένα σφουγγάρι άπο την Καλυμνο ως γούρι που του το έδωσε ο πατέρας μου για τις δύσκολες μαγειρικές αναμετρήσεις”
Η Κάλυμνος, λοιπόν, μπορεί να μην έχει φέτος «δικό της» παίκτη στο MasterChef 10, έχει όμως ένα ζευγάρι που κουβαλά το νησί στην καρδιά του – και ένα όνειρο που μυρίζει Αιγαίο, δημιουργία και καλή κουζίνα.
Δείτε video με στιγμιότυπα με τον Κωνσταντίνο Χαλουλάκο και την Άννα Κατσοτούρχη από τη φάση των οντισιόν
Την άμεση ανάγκη ενίσχυσης της ακτοπλοϊκής σύνδεσης της Αστυπάλαιας αναδεικνύει με επιστολή του προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, κ. Βασίλη Κικίλια, ο Κοσμήτορας της Βουλής και Βουλευτής Δωδεκανήσου, Βασίλης Α. Υψηλάντης, επισημαίνοντας τα σοβαρά προβλήματα που έχουν προκύψει στην εξυπηρέτηση του νησιού και τις επιπτώσεις τους στην καθημερινότητα των κατοίκων και την τοπική ανάπτυξη.
Παραθέτουμε το σχετικό δελτίο τύπου:
Σε ειδική συνεδρίαση συνήλθε το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Καλυμνίων τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Μεγάρου, με ώρα έναρξης 18:00 και μοναδικό θέμα ημερήσιας διάταξης την «Έγκριση Προϋπολογισμού Δήμου Καλυμνίων οικονομικού έτους 2026».
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης παρουσιάστηκαν τα βασικά και κρίσιμα σημεία του Προϋπολογισμού από τον Διευθυντή Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου, Πανορμίτη Πίκο, ενώ ακολούθησε εκτενής και διαλογική συζήτηση, με τοποθετήσεις, προτάσεις και διευκρινίσεις τόσο από τα μέλη της πλειοψηφίας όσο και από την αντιπολίτευση.
Μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης, το Δημοτικό Συμβούλιο προχώρησε σε ψηφοφορία και αποφάσισε κατά πλειοψηφία, με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών, τα εξής:
Α. Εγκρίνεται η πρόταση της Δημοτικής Επιτροπής ως ο εγκεκριμένος Προϋπολογισμός του Δήμου Καλυμνίων για το οικονομικό έτος 2026, όπως αυτή αποτυπώνεται στο αναλυτικό και επισυναπτόμενο κείμενο, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης.
Το πλήρες κείμενο του Προϋπολογισμού, μαζί με όλα τα συνοδευτικά έγγραφα και παραρτήματα, θα υποβληθεί στον Ελεγκτή Νομιμότητας (μέχρι την τοποθέτησή του στον Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης) για τον προβλεπόμενο έλεγχο.
(Το πλήρες κείμενο του Προϋπολογισμού παρατίθεται στο τέλος του δημοσιεύματος μας.)
Β. Ο Προϋπολογισμός θα δημοσιευθεί σύμφωνα με τις προβλεπόμενες από το νόμο διατυπώσεις.
Υπέρ της πρότασης ψήφισαν 14 παρόντες δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας, ενώ απουσίαζε ο Πανορμίτης Χαλίκος. Συγκεκριμένα υπερψήφισαν οι:
Κατά της πρότασης ψήφισαν 9 παρόντες δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης και ειδικότερα οι:
*Να σημειωθεί ότι οι Διακομιχάλης Δημήτριος και Ζωίδης Παντελής μειοψήφισαν με εξαίρεση τους κωδικούς των ανελαστικών δαπανών, καθώς και τους κωδικούς που αφορούν έργα με εξασφαλισμένες πιστώσεις, όπως έργα Δημοσίων Επενδύσεων και προγράμματα ΕΣΠΑ.
Από την ψηφοφορία απείχε ένας (1) δημοτικός σύμβουλος, από την αντιπολίτευση ,Ιωάννης Μαγκάκης, ο οποίος είχε αποχωρήσει από τη συνεδρίαση πριν τη λήψη της απόφασης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν:
Όπως προκύπτει, ο Προϋπολογισμός δεν είναι ισοσκελισμένος, καθώς οι δαπάνες υπερβαίνουν τα έσοδα κατά 5.684.454,72 ευρώ.
Ωστόσο, όπως διευκρινίστηκε κατά τη συνεδρίαση, σύμφωνα με τις οδηγίες κατάρτισης προϋπολογισμών και το άρθρο 64 του ν. 4270/2014, οι ΟΤΑ α’ βαθμού και τα ΝΠΔΔ αυτών οφείλουν να καταρτίζουν τουλάχιστον ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Σε περίπτωση μη ισοσκέλισης, το έλλειμμα δεν μπορεί να υπερβαίνει το ύψος των χρηματικών διαθεσίμων που εκτιμάται ότι θα διαθέτει ο Δήμος στο τέλος του προηγούμενου έτους.
Στην προκειμένη περίπτωση, το χρηματικό υπόλοιπο του έτους 2025, το οποίο μεταφέρεται στη χρήση 2026, ανέρχεται στο ποσό των 6.091.742,79 ευρώ, ποσό που είναι μεγαλύτερο από τη διαφορά με την οποία οι δαπάνες υπερβαίνουν τα έσοδα, καλύπτοντας έτσι το προβλεπόμενο έλλειμμα.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στα ανταποδοτικά τέλη καθαριότητας και ηλεκτροφωτισμού. Για το οικονομικό έτος 2026, τα προβλεπόμενα έσοδα ανέρχονται σε 2.454.922,54 ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες δαπάνες διαμορφώνονται σε 2.641.430,33 ευρώ. Η αρνητική απόκλιση ύψους 186.507,79 ευρώ κρίνεται ωστόσο εντός του επιτρεπόμενου ποσοστού απόκλισης (10%), σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 3995/17.2.2017 έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών περί ισοσκέλισης ανταποδοτικών υπηρεσιών.
Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ανοίγει πλέον τον δρόμο για τις επόμενες θεσμικές διαδικασίες ελέγχου και δημοσίευσης του Προϋπολογισμού, που αποτελεί το βασικό οικονομικό εργαλείο λειτουργίας και ανάπτυξης του Δήμου Καλυμνίων για το 2026.Δείτε ολόκληρο τον προϋπολογισμό:
O ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.-Π/Κ ΚΑΛΥΜΝΟΥ ανακοινώνει ότι λόγω απαραίτητων τεχνικών εργασιών θα πραγματοποιηθεί διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος την 09 / 02 /2026 ημέρα ΔΕΥΤΕΡΑ από ώρα 08.00 π.μ. έως και 13.00 μ.μ. στην ευρύτερη περιοχή ΒΛΥΧΑΔΙΑ.
Δημόσια τακτική μεικτή συνεδρίαση θα πραγματοποιήσει το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καλυμνίων τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026, με ώρα έναρξης τις 18:00.
Η συνεδρίαση θα διεξαχθεί στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Μεγάρου, δια ζώσης και ταυτόχρονα μέσω τηλεδιάσκεψης, δίνοντας τη δυνατότητα συμμετοχής τόσο με φυσική παρουσία όσο και εξ αποστάσεως.
Μοναδικό θέμα ημερήσιας διάταξης είναι η κατάθεση προτάσεων σχετικά με τη χωρική οργάνωση και την αναπτυξιακή προοπτική του Δήμου Καλυμνίων, στο πλαίσιο της υπό εκπόνηση μελέτης για το «Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο».
Η συζήτηση κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς οι προτάσεις που θα κατατεθούν αναμένεται να συμβάλουν στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη του νησιού, καθορίζοντας βασικές κατευθύνσεις για τη χρήση γης, τις υποδομές και την οικιστική οργάνωση του Δήμου
