Απλή Αναλογική: Η σταθερή Κυβέρνηση ως βασική Αξία της Δεξιάς – Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

1357

Στην Δεξιά δεν αρέσει η Απλή Αναλογική ως εκλογικό σύστημα.

Θέλει σύστημα που να δίνει σταθερές Κυβερνήσεις(χωρίς να ξεκόβει πλήρως από την Αρχή της Αναλογικότητας ψήφων και βουλευτικών εδρών,που είναι θεμελιώδης για τον αστικό κοινοβουλευτισμό).

Αυτό το εκλογικό σύστημα είναι η Ενισχυμένη Αναλογική,που είναι μια νοθευμένη έκδοση της Απλής Αναλογικής.

Με το παρόν άρθρο προσπαθούμε να βρούμε μια λογική εξήσηση της επιμονής της Δεξιάς στην Ενισχυμένη Αναλογική.


1) Το βασικό επιχείρημα υπέρ της Απλής Αναλογικής

Α) Το βασικό επιχείρημα υπέρ της Απλής Αναλογικής είναι η ακριβής αντιστοίχηση ψήφων και βουλευτικών εδρών για κάθε Κόμμα.Το πρόβλημα είναι για ποιούς και πόσους η ακριβής αντιστοίχηση ψήφων και εδρών είναι μια πραγματική πολιτική Αξία .

Για να είναι πολιτική Αξία η Απλή Αναλογική,πρέπει να πιστεύει κανείς,ότι ο αστικός κοινοβουλευτισμός είναι υπέρτατη εκδήλωση Δημοκρατίας.Εμείς δεν πιστεύουμε,ότι ο κοινοβουλευτισμός συνιστά Δημοκρατία.Το καπιταλιστικό Σύστημα είτε με Απλή Αναλογική,είτε με Ενισχυμένη(πολλώ δε μάλλον με Πλειοψηφικό) κυβερνιέται,θέμα Δημοκρατίας δεν υφίσταται.Η Δημοκρατία στον καπιταλισμό δεν μπορεί να κριθεί σε επίπεδο ποιότητας και είδους του εκλογικού Συστήματος.Με όποιο εκλογικό σύστημα κι αν εκλεγεί η Κυβέρνηση,θα πρόκειται για διαχείριση ενός άδικου,εκμεταλλευτικού και καταπιεστικού Συστήματος.

Άρα για μας η Απλή Αναλογική χάνει την Αξία της (αλλά όχι όλη).

Τι διατηρεί η Απλή Αναλογική ως πολιτική Αξία;Η Απλή Αναλογική δίνει την δυνατότητα σε αντισυστημικά Κόμματα να εκπροσωπούνται  με τις ψήφους,που μεγάλες δυσκολίες καταφέρνουν να πάρουν σε συνθήκες  οικονομικής,πολιτικής και ιδεολογικής κυριαρχίας και καταπίεσης της Άρχουσας Τάξης .

Διά ταύτα είμαστε υπέρ της Απλής Αναλογικής,χωρίς να μεγαλοποιούμε το ζήτημα (=να το θεωρούμε κριτήριο της Δημοκρατίας).

Β) Το λογικά αναμενόμενο θα ήταν όλα τ αστικά Κόμματα να ήσαν υπέρ της Απλής Αναλογικής.Αλλά επειδή κανένα αστικό Κόμμα δεν πιστεύει(από τις ίδιες τις εμπειρίες του για την ανάδειξη παραγόντων και παρατάξεων),ότι έπιασε την Δημοκρατία με τον κοινοβουλευτισμό ,η κατάσταση εξελίσσεται ως εξής: Όσα Κόμματα είναι μικρά,να είναι υπέρ της Απλής Αναλογικής,για να μην τους «κλέβουν» τα μεγάλα Κόμματα τις έδρες που τους αναλογούν και όσα είναι μεγάλα Κόμματα (=Κόμματα που έχουν πάρει το Ο.Κ από την Ολιγαρχία του Πλούτου και τους ξένους και διεκδικούν πρακτικά την Εξουσία),να είναι υπέρ της Ενισχυμένης Αναλογικής,που τους δίνει την δυνατότητα να»κλέβουν»τις έδρες των μικρών Κομμάτων.

Φυσικά υπάρχει και το Πλειοψηφικό σύστημα,που σήμερα δεν το υποστηρίζει κανείς,γιατί μπορεί να οδηγήσει σε μονοκομματική Βουλή,που μπορεί να ερμηνευτεί ως άρνηση του πολυκομματισμού, και επομένως της Δημοκρατίας,που είναι η πιο γλυκιά καραμέλα της αστικής πολιτικής προπαγάνδας,για να αποκοιμίζεται η ταξικότητα και να διαλύεται το οργανωμένο Εργατικό Κίνημα.


2) Το βασικό επιχείρημα υπέρ της Ενισχυμένης Αναλογικής                   

H Eνισχυμένη Αναλογική εκδηλώνεται με τρείς τρόπους:

α) Με αύξηση του ποσοστού,που πρέπει να λάβει ένα Κόμμα για να μπεί στη Βουλή,

β) Με καθορισμό ενός υψηλού ποσοστού για να μπεί ένα Κόμμα στην δεύτερη κατανομή και

γ) Με πριμοδότηση του πρώτου Κόμματος μ ένα ορισμένο αριθμό εδρών,Με τον πρώτο τρόπο «κλέβονται» οι ψήφοι των πολύ μικρών Κομμάτων.Με τον δεύτερο τρόπο «κλέβονται» οι έδρες των μικρών Κομμάτων,που ήδη μπήκαν στην Βουλή και με τον τρίτο τρόπο το πρώτο Κόμμα «κλέβει» τις έδρες των υπόλοιπων Κομμάτων.

Προφανώς πρόκειται για αντιδημοκρατικό εκλογικό σύστημα (ακόμα και με την αντίληψη αυτών που θεωρούν τον κοινοβουλευτισμό ως υπέρτατη εκδήλωση Δημοκρατίας), γιατί με άλλες αναλογίες ψήφισε ο λαός και με άλλες διανέμονται οι έδρες της Βουλής.

Με την λογική των απολογητών της Ενισχυμένης Αναλογικής η λίγη Δημοκρατία,που περικόπτεται από την αναντιστοιχία ψήφων και εδρών,υπερκαλύπτεται με την εξασφάλιση σταθερών Κυβερνήσεων,που μας σώζει από την ακυβερνησία,που θεωρείται πλήρης απώλεια Δημοκρατίας.Οι πολιτικοί του Συστήματος θέλουν σταθερές Κυβερνήσεις ανεξαρτήτως αναλογίας ψήφων και εδρών .Σε κάποιο σημείο η Απλή Αναλογική δυσκολεύει το Σύστημα,να ελέγξει την κατάσταση,γιατί μιλάνε πολλοί των οποίων η αφοσίωση στο Σύστημα δεν είναι δεδομένη.

Δια ταύτα κόβονται έδρες από τους μικρούς,που είναι ανεξέλεγκτοι και δίνονται στους μεγάλους που είναι ελέγξιμοι.Επομένως εμείς,που δεν θέλουμε σταθερό Σύστημα,γιατί μας πατάει στο λαιμό,δεν θέλουμε και σταθερές Κυβερνήσεις,που κυβερνάνε όχι με συναίνεση,αλλά με την αυθαιρεσία της πλειοψηφίας.Η ίδια η συναίνεση δεν τους τρομάζει.Αυτό που τους τρομάζει,είναι ότι για να επιτευχθεί η συναίνεση,επέρχονται εκπτώσεις στις απαιτήσεις της Ολιγαρχίας του Πλούτου.

Η Δεξιά είναι υπέρ της Ενισχυμένης Αναλογικής,ακόμα κι αν βλέπει,ότι δεν είναι πρώτο Κόμμα.Της αρκεί,που θεσμοθετείται ένα σύστημα εκλογικό.που διευκολύνει τον έλεγχο της κατάστασης από την Ολιγαρχία του Πλούτου,έστω μέσω μιας εκφυλισμένης Σοσιαλδημοκρατίας. Η Δεξιά σε πρώτη γραμμή βάζει το συμφέρον του Συστήματος (Φυσικά δεν το λέει έτσι.Το λέει,ότι προτιμά το συμφέρον του Έθνους)


3) Η Απλή Αναλογική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση 

 Α) Η Απλή Αναλογική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση λογικά δεν θα έπρεπε να έχει αντιπάλους,διότι το μεν επιχείρημα της αντιστοίχησης ψήφων και εδρών παραμένει,ενώ το επιχείρημα περί σταθερής Δημοτικής Πλειοψηφίας για διεύθυνση του Δήμου έχει μειωμένη ισχύ.Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι λιγότερο πολιτικοποιημένη,γιατί τα θέματα της είναι περιφερειακού ή τοπικού χαρακτήρα,δεν σχετίζονται  τουλάχιστον άμεσα με το είδος διακυβέρνησης της Χώρας και δεν μπαίνει σε αμφισβήτηση η κοινωνική ιεραρχία και το κοινωνικό καθεστώς.

Επομένως προς τι μια σταθερή Δημαρχία με δεδομένη πλειοψηφία των Συμβούλων της Παράταξης του Δημάρχου;

Η επιμονή στην σταθερή Δημαρχία με κατάργηση από την Δεξιά της Απλής Αναλογικής εξηγείται ως εξής:

α) Η Πολιτική της Ενισχυμένης Αναλογικής για την Βουλή στηρίζεται σε μια λογική,που κρύβει τα ταξικά κίνητρα και προβάλλει την ανάγκη σταθερής Κυβέρνησης.Αυτή η λογική πρέπει να γενικευθεί και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση,διαφορετικά ξεσκεπάζεται η λογική της σταθερής Κυβέρνησης ως προσχηματική.

β) Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση γίνεται «εκπαίδευση» του λαού στις ιδιωτικοποιήσεις και στο γενικότερο πνεύμα του Νεοφιλελευθερισμού (πέραν βεβαίως των καθαρών κερδών που εξάγονται από την μικρομεσαία κεφαλαιοκρατία από τις τοπικές ιδιωτικοποιήσεις)Η ιδιωτικοποίηση των Δημοτικών υπηρεσιών π.χ.Νερό Καθαριότητα  αποτελεί εκπαίδευση και ενσωμάτωση του λαού στην γενικότερη ιδιωτικοποίηση του Εθνικού Πλούτου από τα Διεθνή Μονοπώλια.

Διά ταύτα η Δεξιά θέλει ολοκλήρωση της γενικής επιλογής της Ενισχυμένης Αναλογικής και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση