Βrexit 31/1/2020: Τι σημαίνει το Brexit για την Μ.Βρετανία και την ΕΕ -Γράφει ο Μανώλης Γαλανομάτης

1162

α) Το Brexit εδώ και λίγες μέρες είναι πλέον γεγονός.Τις συνέπειες του Brexit για την Μ.Βρετανία θα τις εξετάσουμε γιατί δείχνουν τι (καλό ή κακό) περιμένει μια χώρα της ΕΕ, που φεύγει από την ΕΕ. Θα εξετάσουμε επίσης τις συνέπειες του Brexit για την ΕΕ, γιατί ανήκουμε στην ΕΕ και μας ενδιαφέρει η τύχη της. 

β) Για ένα τόσο σοβαρό θέμα δεν ήταν δυνατόν να σταθούμε μόνον στις δικές μας γνώσεις. Έχουμε υπ όψη μας ένα άρθρο της κ. Λουντμίλλας Μπαμπίκινας (καθοδηγήτριας του Ινστιτούτου “Ευρώπη”της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών). Έχουμε ακόμα υπ όψη μας τα λεγόμενα του ίδιου του Μπόρις Τζόνσον, του Εμ.Μακρόν, της Μαρίν Λεπέν και ενός Ρώσου βουλευτή.


1) Το Brexit του Βρετανικού Κατεστημένου   

α) Η έξοδος της Μ.Βρετανίας από την ΕΕ ήταν βούληση του  Κατεστημένου της Μ.Βρετανίας, που κρυβόταν πίσω από ένα λαικό Δημοψήφισμα.Αποδεικνύεται αυτό πριν απ’ όλα στη βάση της Πολιτικής Οικονομίας.

Στην ΕΕ η συγκέντρωση του Κεφαλαίου και η Τεχνολογία Παραγωγής λειτουργούσαν υπέρ της Γερμανίας (πιο σωστά: κυρίως υπέρ της Γερμανίας).Άρα στα πλαίσια της ΕΕ η Μ.Βρετανία ήταν οικονομικά σε μειονεκτική θέση απέναντι στην Γερμανία. Επειδή η Οικονομία καθορίζει την Πολιτική, η Μ.Βρετανία και πολιτικά έπρεπε να υποταχθεί στην Γερμανία.Μετά από μια κοσμοκράτειρα Βρετανική Αυτοκρατορία και δύο νικηφόρους Παγκόσμιους Πολέμους να φορτωθεί η Μ.Βρετανία για “κουμαντατόρο” την ηττημένη Γερμανία, ήταν κάτι το αχώνευτο.

β) Το Δημοψήφισμα ήταν οριακά υπέρ του Brexit και αυτό φάνηκε μόλις το πρωί της επόμενης ημέρας του Δημοψηφίσματος.Αν η απόφαση του Δημοψηφίσματος ήταν αντίθετη με την βούληση του Βρετανικού Κατεστημένου, κι αν δεν γινόταν νοθεία για να αναστραφεί το αποτέλεσμα, το σίγουρο ήταν ότι θα γινόταν σε λίγους μήνες ένα δεύτερο Δημοψήφισμα πιο προσεγμένο για νάναι επιτυχημένο. Απεναντίας ο ένας μετά τον άλλο οι Πρωθυπουργοί του Συντηρητικού Κόμματος ορκιζόντουσαν πίστη στην βούληση του λαού, όπως αυτή εκφράστηκε στο Δημοψήφισμα. Η υποκρισία περισσεύει: Η Άρχουσα Τάξη της Μ.Βρετανίας έσυρε δύο φορές σε Παγκόσμιο Πόλεμο τους Βρετανούς χωρίς να τους ρωτήσει και τώρα δήλωνε αφοσίωσησ ένα Δημοψήφισμα μιας μικρής υπεροχής υπέρ του Brexit! Συγχρόνως το αντίπαλο Κόμμα (οι Εργατικοί) ήσαν χωρίς πολιτική βούληση: και υπέρ του Brexit και εναντίον του Brexit.Aυτό σήμαινε ότι μέρος των Εργατικών βουλευτών ήταν μιλημένο με την Άρχουσα Τάξη να μην δραστηριοποιηθεί εναντίον του Brexit.


2) Τι σημαίνει το Brexit για την Μ.Βρετανία;
Α) Πριν απ όλα και πάνω απ’ όλα  επρόκειτο για μια άμυνα του Βρετανικού εμπορίου με επέκταση σ όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.Αυτό το διαπιστώνουμε από τις δηλώσεις του ίδιου του Μπόρις Τζόνσον, όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που θα γίνονται σ’ όλη τη διάρκεια του 2020 της Μ.Βρετανίας με την ΕΕ.Αυτές οι δηλώσεις του Μπόρις Τζόνσον συνοψίζονται στα εξής:Στις συνομιλίες Μ.Βρετανίας–ΕΕ η Μ.Βρετανία δεν θα προχωρήσει σε υποχωρήσεις απέναντι στην ΕΕ και θα επιμείνει στους δικούς της κανόνες και τις δικές της σταθερές στο ελεύθερο εμπόριο,στις επενδύσεις, την κοινωνική υπεράσπιση του περιβάλλοντος κ.α.Ο Μπόρις Τζόνσον αναφέρθηκε ακόμη στον έλεγχο της μετανάστευσης, στην απελευθέρωση του αλιευτικού κλάδου και την διαμόρφωση Βρετανικών κανόνων “για το καλό του λαού”.Ιδού πώς η Άρχουσα Τάξη κοροιδεύει το λαό μετατρέποντας τα ταξικά της συμφέροντα σε λαικά: Λέει ο Μπόρις Τζόνσον:”Ήλθε η στιγμή , όπου εμείς μπορούμε πραγματικά να ενωθούμε και ν’ ανεβάσουμε το επίπεδο μας. (Αυτό θα το πετύχουμε) νικώντας την εγκληματικότητα, μετασχηματίζοντας την Εθνική Υπηρεσία υγείας, βελτιώνοντας την μόρφωση και χρησιμοποιώντας τις καλύτερες τεχνολογίες, διεξάγοντας την πιο σημαντική αναγέννηση της υποδομής μας από την βικτωριανή εποχή”.Εδώ θα παιχθεί, ένα παράλογο πολιτικό παιχνίδι: Επειδή ο Βρετανικός λαός θα βγει κερδισμένος από το Brexit, άρα η Άρχουσα Τάξη νοιάζεται για το καλό του λαού!

Β) Για το τι ώθησε την Άρχουσα Τάξη της Μ.Βρετανίας να θέλει το Brexit σε οικονομική βάση ,μιλήσαμε προηγούμενα.Μένει να εξετάσουμε την επιθετική πλευρά του ζητήματος των σχέσεων της Μ.Βρετανίας με την ΕΕ.Η Μ.Βρετανία μη μπορώντας με οικονομικά μέτρα να κυριαρχήσει στην Ευρώπη μέσα στην ΕΕ, θα προσπαθήσει μέσω του ΝΑΤΟ και της δικής της πολεμικής ισχύος να κυριαρχήσει  στην Ευρώπη.Τώρα πια ούτε η Μ.Βρετανία δεν πιστεύει στην Αμερικάνικη προστασία.Μένοντας η Μ.Βρετανία στην ΕΕ το κενό της Αμερικάνικης προστασίας θα λυνόταν με τους όρους του Εμ.Μακρόν (=Ανάπτυξη πυρηνικών όπλων της Γαλλίας, πολιτική ενοποίηση της ΕΕ, πλήρης απαλλαγή από την  Αμερικάνικη πολεμική παρουσία, δημιουργία Ευρωστρατού, φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία).Φεύγοντας η Μ.Βρετανία από την ΕΕ το κενό της Αμερικάνικης προστασίας θα καλυφθεί με τους όρους του Μπόρις Τζόνσον (=Ανάπτυξητου Αγγλικού στόλου, ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων της Βρετανίας,φιλικές σχέσεις με τις ΗΠΑ και εχθρικές σχέσεις με τη Ρωσία).


3) Οι συνέπειες στην ΕΕ του Brexit                

A) Πριν απ όλα μπαίνει το ζήτημα αν και κατά πόσον το παράδειγμα της Μ.Βρετανίας θα το ακολουθήσουν άλλες χώρες. Η απάντηση είναι η εξής:Οι Επιχειρηματίες της Μ.Βρετανίας προτιμούσαν το Brexit, γιατί η Γερμανία τους έπαιρνε με τον άνισο συναγωνισμό ένα μέρος των κερδών τους. Αλλά ακόμα ανησυχούσε τους Επιχειρηματίες η κατάσταση του “ούτε μέσα, ούτε έξω”, που κράτησε τρία χρόνια.Η ΕΕ φρόντισε να βασανίσει με ατέλειωτες συνομιλίες την Μ.Βρετανία έτσι ώστε να συγκρατήσει τους Επιχειρηματίες άλλων χωρών της ΕΕ από ανάλογες κινήσεις (προφανώς γιατί οι επενδυτές θέλουν να έχουν σταθερούς κανόνες)Αυτή η κούραση του “μέσα–έξω” θα μουδιάσει τους Ευρωσκεπτικιστές και θα υπάρξει ένα μακρύ διάλυμα ησυχίας για την ΕΕ.Στην συνέχεια όμως οι Νόμοι του καπιταλισμού θα επαναφέρουν το ζήτημα της εξόδου για αρκετές χώρες, που αυτή τη φορά θα φύγουν χωρίς πολλές τελετουργίες.

Β) Επί του παρόντος δεν υπάρχει Κόμμα Εξουσίας σε καμιά χώρα της ΕΕ, που να είναι υπέρ της εξόδου. Μόνο κάποια υπερδεξιά Κόμματα είναι υπέρ της εξόδου και αυτά εντοπίζουν το ζήτημα στην μετανάστευση δηλ.όχι στην ουσία της ΕΕ, αλλά στα περιφερειακά της προβλήματα(που εξ αυτού είναι ιάσιμα). Η ίδια η Μαρίν Λεπέν αλλάζει ρυθμό και τώρα λέει: “Το Brexit σημαίνει το τέλος της ΕΕ. Τώρα αρχίζει η Ευρώπη που θα είναι συμμαχία ανεξάρτητων κρατών” δηλ.η Μαρίν Λεπέν μιλάει για μια άλλη ΕΕ, όχι πια για έξοδο από την ΕΕ.Ιδιαίτερη σημασία έχει η γνώμη του Εμ.Μακρόν (που είναι Πρόεδρος της Γαλλίας και πάει για ηγέτης της ΕΕ). Αυτός λέει τα εξής:”Το Brexit είναι σοκ, είναι ιστορικό σήμα ανησυχίας, το οποίο πρέπει ν’ ακουστεί σ’ όλη την Ευρώπη.Το Brexit έγινε δυνατό  εξ αιτίας του, ότι η ΕΕ αποδείχτηκε ανέτοιμη για ριζικές μεταρρυθμίσεις. Τώρα όμως η ενιαία ΕΕ είναι αναγκαία όσο ποτέ, για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των Ευρωπαίων ιδιαίτερα στις συνθήκες της πολιτικής, που διεξάγουν ΗΠΑ και Κίνα”Και οι δύο βαράνε στο ίδιο μοτίβο: Αν η ΕΕ ήταν αλλιώς, θα ήταν βιώσιμη.Μα εδώ είναι το πρόβλημα: Αυτή η ΕΕ των μονοπωλίων δεν είναιβιώσιμη. Μια άλλη Ευρώπη των λαών μπορεί να είναι βιώσιμη.Πλην όμως τρόπος να μετατραπεί η ΕΕ των μονοπωλίων σε Ευρώπη των λαών χωρίς κατάρρευση των υπαρχουσών δομών δεν υπάρχει.Αν στο μέλλον υπάρξουν συνθήκες για ΕΕ των λαών, είναι κάτι,που θα το δούν κάποιοι άλλοι. Δεν είναι θέμα του παρόντος,Θέμα του παρόντος είναι αν μπορεί μια χώρα ν’ ακολουθήσει αυτόνομη Πολιτική φεύγοντας από την ΕΕ.

4) Η Ρωσική εκδοχή   

 “Προηγούμενα η ένταξη αυτής ή της άλλης χώρας στην σύσταση της ΕΕ γινόταν αντιληπτή σαν υλοποίηση προαιώνιας τάσης του οποιουδήποτε λαού προς την Ανεξαρτησία.Η Βρετανία με μια κίνηση απέρριψε αυτή τη θέση. Το Brexit διέλυσε το Ευρωπαικό όνειρο” (Κονταντίν Κόσατσεφ –επικεφαλής της επιτροπής του Σοβιέτ των εθνοτήτων επί των διεθνών θεμάτων)Πρόκειται για άποψη ποιοτικά ανώτερη από τις προηγούμενες των μεταρρυθμιστών από τα μέσα της ΕΕ, πλην όμως απέχει πολύ από την Αλήθεια:Η Ενωμένη Ευρώπη ποτέ δεν ήταν όνειρο των λαών για να το σβήσει το Brexit. Ήταν επιλογή των μονοπωλίων. Ήταν απόφαση για διεύρυνση των εθνικών Αγορών για μια διεθνή Αγορά με περισσότερα κέρδη γι αυτούς που ήδη ήσαν οι ευνοημένοι του Νόμου της συγκεντροποίησης του Κεφαλαίου.Στην συνέχεια η Ολιγαρχία του Πλούτου της ΕΕ και οι Ευρωλάγνοι υπάλληλοι της μετάτρεψαν με την καθημερινή προπαγάνδα τα σχέδια της Ολιγαρχίας του Πλούτου σε όνειρο των λαών.