«10 Ιανουαρίου 1837, αφού πέρασα το στόμιο του κόλπου της Βαργυλίας και το ομώνυμο ορεινό τμήμα της Καρύανδας, ανάμεσα στη βραχώδη ακτή της αρχαίας Μίνδου και το νησί της Καλύμνου, η ναυσιπλοΐα έγινε πιο περίπλοκη εξαιτίας των πολυάριθμων απότομων και άγονων βράχων που ανεβαίνουν σχεδόν κάθετα την άκρη του νερού.
Φαινόταν ότι αποτελούνται εξ ολοκλήρου από κόκκινο τραχύτη και ανήκουν στον ίδιο σχηματισμό με το μεγαλύτερο μέρος του ακρωτηρίου μεταξύ Μίνδου και Αλικαρνασσού». Αναφέρει στο βιβλίο του με τίτλο «Researches in Asia Minor, Pontus, and Armenia» ο γεωλόγος William John Hamilton. Το βιβλίο του διαπραγματεύεται τις αρχαιότητες και την γεωλογία τους, το 1836. Πρόκειται για υλικό που προήλθε από την τεράστια έκρηξη που συγκλόνισε την περιοχή και δημιούργησε την καλδέρα της Αλικαρνασσού πριν από 11 εκ.χρόνια.
Στην φωτογραφία η Κάλυμνος, 1936, δημιουργός: Canaday Doreen D.Εκδότης: Blegen Library Archives.
ΠΗΓΗ: Γεωδίφης[ geogeodifhs.blogspot]
Η Μύνδος ήταν κατά την αρχαιότητα πόλη της Καρίας, στη Μικρά Ασία, χτισμένη στη Χερσόνησο της Αλικαρνασσού (σύγχρονο Μποντρούμ). Πρόκειται για μία από τις οκτώ λελεγικές πόλεις της χερσονήσου της Αλικαρνασσού ή Mύνδου. Tον 4ο αιώνα π.X. ο σατράπης της Kαρίας, Μαύσωλος, μετέφερε τους κατοίκους της Mύνδου προς τα βόρεια, ενσωματώνοντας σε αυτήν και τους κατοίκους της πόλης Tέρμερα (Αssarlik). Σήμερα στη θέση της στέκεται η τουρκική πόλη Γκιουμουσλούκ (Gümüslük).
Κάποτε την πόλη επισκέφτηκε ο κυνικός φιλόσοφος, Διογένης. Παρατηρώντας πόσο τεράστιες ήταν οι πύλες της πόλης σε σχέση με την ίδια την πόλη, είπε: «Ω άνδρες της Μύνδου, σας συμβουλεύω να κλείσετε τις πύλες, καθώς η πόλη μπορεί να δραπετεύσει από αυτές!»
Από τη Βικιπαίδεια