Τρίτη 7 Απριλίου 2020, 85 χρόνια από τη δολοφονία του Μανώλη Καζώνη από του Ιταλούς και τιμώντας την Εθνικοθρησκευτική εξέγερση του Καλυμνιακού λαού ενάντια στη Φασιστική Ιταλική κατοχή το 1935 και τον νεαρό Καλύμνιο ήρωα ο φακός του kalymnos-news.gr βρέθηκε στο σημείο όπου έπεσε υπέρ πατρίδας από Ιταλικές σφαίρες.
Μία μαρμάρινη πλάκα αναγράφει: “ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΖΩΝΗΣ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1935” που θυμίζει την ηρωική πράξη του νεαρού Καλύμνιου να αντισταθεί εναντίον των Ιταλών.’
Όμως μετά λύπης μας θα κάνουμε μία μικρή παρένθεση. Ότι τόσο η πλάκα που έχει φθαρεί από το χρόνο, όσο και ο πέριξ χώρος δείχνουν σημάδια εγκατάλειψης. Θα πρέπει η Δημοτική αρχή να φροντίσει τόσο η πλάκα να συντηρηθεί όσο και ο πέριξ χώρος να καλλωπιστεί καθόσον πρόκειται για ένα σημείο αναφοράς που θα θυμίζει για πάντα την ηρωική αντίσταση της πλειονότητας των Καλυμνίων εναντίον των Ιταλών
Δείτε το σημείο όπου δολοφονήθηκε ο Μανώλης Καζώνης στο ρεπορτάζ που ετοίμασε ο Μάμας Χαραμαντάς για το kalymnos-news.gr ενώ στη συνέχεια παραθέτουμε απόσπασμα από την ομογενειακή εφημερίδα εκείνης της εποχής «ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΟΣ» της Δωδεκανησιακής νεολαίας Αμερικής πως περιγράφει τα γεγονότα και τη δολοφονία του Μανώλη Καζώνη
Απόσπασμα
Την επομένην Σάββατον πρωϊαν κατέπλευσαν εις Κάλυμνον τρία αντιτορπιλικά και βενζινόπλοια μεταφέροντα στρατόν.
Οι κάτοικοι της Χώρας, του ηρωϊκού προαστείου της Πρωτευούσης Πόθηας, ευθύς ως αντελήφθησαν την αποβίβασιν στρατού εις την προκυμαίαν, αγανακτισμένοι δια την νέαν επέμβασιν της Ιταλικής Διοικήσεως εις τα της θρησκείας των, κατήλθον εν σώματι προς την πόλιν ίνα ενώσουν μετά των κατοίκων της Πόθηας τας διαμαρτυρίας των διά τας νέας πιέσεις. Ισχυρά δύναμις στρατού ημπόδισε την κάθοδον των χριστιανών προς το κέντρον της Πόλεως.
Αλλ’ ήτο τόσον ακάθεκτος η ορμητικότης τούτων, ώστε διέσπασαν την στρατιωτικήν ζώνην και ηνώθησαν μετά του λαού της Πόθηας όστις ευρίσκετο πάλιν επι ποδός.Καθ’ όλον το μήκος της παραλίας από του Αγίου Στεφάνου μέχρι του Αγίου Νικολάου, μια ανθρωποθάλασσα μαινόμενη εξ αγανακτήσεως διαδηλώνει την θέλισίν της να προασπίσει την ελευθερίαν της συνειδήσεώς της και την απόφασίν της, όπως διεκδικήσει πάση θυσία τα ιερά δίκαιά της.
Ένας λαός φυλακιζόμενος, δερόμενος, πεινών, θιγόμενος εις τα ιερά και όσια επί 23 έτη, περιελθών εις τελείαν απόγνωσιν, προτιμών ένα ένδοξον θάνατον από μια ζωήν ατιμωτικήν, έξαλλος, αντιμετωπίζει άοπλος τα αντιτορπιλλικά των Ιταλών και τας στρατιωτικάς των δυνάμεις, καταρώμενος και αναθεματίζων την Ιταλίαν, την κατασπιλώσασαν διά της ανάδρου διαγωγής της τον σύγχρονον πολιτισμόν της ανθρωπότητος.
Αι στιγμαί είναι εξόχως συγκινητικαί.
Οι κάτοικοι της Καλύμνου διατελούν προς στιγμήν εις την ψευδαίσθησιν ότι αναπνέουν ελεύθερον αέρα. Προς στιγμήν όμως.
Διότι δεν αργεί να εκδηλωθεί η επίθεσις των στρατιωτικών δυνάμεων. Χιλιάδες πυροβολισμών ρίπτονται υπό των στρατιωτών και χρησιμοποιούνται οι υποκόπανοι κατά των ανδρών και των γυναικοπαίδων με την προσπάθειαν να διαλυθή η συγκέντρωσις.
Το πλήθος υποχωρεί προς τα εκατέρωθεν της παραλίας Χαραλάμπους υψώματα, ανέρχεται εις τα δώματα των οικιών και από εκεί μάχεται κατά των στρατιωτών δια λίθων.
Οι Ιταλοί βάλλουν πλέον διά των όπλων κατά των πολιτών. Φονεύεται ο Εμμ. Καζόνης.
Πολλοί τραυματίζονται.
Γυναίκες με μικρά παιδιά εις τας αγκάλας των ξυλοκοπούνται, λιποθυμούν.
Το πλήθος διαλύεται, αποσύρεται εις ωρισμένας συνοιίας, οχυρώνεται και εμποδίζει τους Ιταλούς να εισέλθουν εις αυτάς.
Ενεργούνται πλείσται συλλήψεις.
Ο ιατρός Εμμ. Καρπάθιος κληθείς να πιστοποιήσει τον θάνατον του Εμμ. Καζόνη και βεβαιώσας ότι προήλθεν από τραύματος πυροβόλου όπλου, συλαμβάνεται και φυλακίζεται διότι δεν εδέχθη να πιστοποιήσει ότι ο θάνατος προήλθεν εκ τραύματος λίθου.
Την επομένην, Κυριακήν, 18 ιερείς της Καλύμνου μετέβησαν ίνα πάραλάβουν τον νεκρόν του Εμμ. Καζόνη δια να τον θάψουν. Πλήθος κόσμου παρά τη αγρίας τρομοκρατίαν είχε εκ νέου συγκεντρωθή για να παρακολουθήσει την κηδείαν.
Οι Ιταλοί διέταξαν τους ιερείς να απέλθουν και το πλήθος να διαλυθή, διότι την ταφήν του νεκρού θα ενήργουν οι δύο εξωμόται ιερείς αργά την νύκτα.
Γύρω από τον νεκρό του θύματος της Ιταλικής θηριωδίας διεξήχθησαν τότε σπαρακτικαί σκηναί. Οι ιερείς και ο λαός επ’ ουδενί λόγω ήθελαν να αφήσουν τον ένδοξον νεκρόν των. Αλλ’ η δύναμις των όπλων επεβλήθη και πάλιν και ο νεκρός ετάφη την νύκτα υπό της αστυνομίας. Την Δευτέραν ήρχισαν αθρόαι συλλήψεις αδιακρίτωςανδρών και γυναικών και παίδων α’ιτινες συνεχίσθησαν τη Τρίτην και την Τετάρτην.
Είναι αφάνταστοι αι κακώσεις τας οποίας υπέστησαν οι κάτοικοι της Καλύμνου.
Οι Καραμπινιέροι εισήρχοντο εις όλας τας οικίας και εξυλοκόπουν αγρίως τα γυναικόπαιδα, πολλά των οποίων εσύρθησαν εις τας φυλακάς. Εκηρύχθη ο Στρατιωτικός Νόμος και η ζωή της Καλύμνου ενεκρώθη εντελώς.
Τα πάντα είναι κλειστά. Εκκλησίαι, Σχολεία, μαγαζιά. Η ηρωϊκή Κάλυμνοςδια μίαν εισέτι φοράν εδοκιμάσθη σκληρώς. Διακόσιοι και πλέον πρόκριτοι της νήσου ευρίσκονται εις τας φυλακάς και άλλοι ακόμηίσως ακολουθήσουν την τύχην των.
Ο νέος Εμμ. Καζόνης επλήρωσεν διά του αίματος του την διαμαρτυρίαν της Καλύμνου διά την καταπάτησιν των ελευθεριών της. Πλείστοι τραυματίαι βογγούν εις τας κλίνας των.
Όμως η επαναστατική φωνή της Καλύμνου, φωνή απογνώσεως, θα φθάση εις πάσαν ελληνικής γωνίαν ως εγερτήριον σάλπισμα, καλούν τον Ελληνικόν λαόν να προασπίση την Εθνικήν του φιλοτιμίαν την οποίαν τόσον ανάδρως θίγει εις την Δωδεκάνησον η Ιταλία εκμεταλλευομένητην υπεροχήν των όπλων της.