Για νέο “σχέδιο Μάρσαλ” ακούμε τόσο στην ΕΕ, όσο και από το Μεξικό με αφορμή (ή και αιτία–όχι πάντως ευκαιρία)του κορωνοιού. Με την περίπτωση του Μεξικού και γενικώτερα της Λατινικής Αμερικής θ’ ασχοληθούμε μια άλλη φορά.
Σήμερα θα περιοριστούμε στην ΕΕ (Έτσι κι αλλοιώς η Ευρώπη ήταν το αντικείμενο του σχεδίου Μάρσαλ).Ποιός ήταν ο Τζορζ Μάρσαλ μπορεί να το βρει ο καθένας μας στην οποιαδήποτε εγκυκλοπαίδεια.
Η ουσία του σχεδίου Μάρσαλ ήταν το σταμάτημα την περίοδο 1947-1953 της δανειοδότησης από τις ΗΠΑ προς τις χώρες της Ευρώπης με διμερείς κρατικές Συμφωνίες και το πέρασμα σε βοήθεια από τις ΗΠΑ προς όλες τις χώρες της Ευρώπης, που είχαν καταστραφεί οικονομικά από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο (πρακτικά αφορούσε τις Ευρωπαικές χώρες που έμειναν υπό τον έλεγχο των Δυτικών).
Με το παρόν μας άρθρο θ’ αποδείξουμε, ότι ένα νέο “σχέδιο Μάρσαλ”, που θ’ αντιμετωπίσει τις οικονομικές συνέπεις του κορωνοιού είναι αδύνατο και εκφράζει μόνον την αγωνία της Ευρωπαικής Ολιγαρχίας του Πλούτου για την τύχη του καπιταλισμού στην Ευρώπη και τίποτε περισσότερο.
1) Πού απέβλεπε το σχέδιο Μάρσαλ το 1947;
Ξεκινάμε από τα λεγόμενα της Εγκυκλοπαίδειας (Μάλλιαρης-Παιδεία-Τόμος 15) : ” Απώτερος σκοπός ήταν η δημιουργία μιαςνέας παγκόσμιας ισορροπίας” ,για να δουν οι αναγνώστες μας πόσο διπλωματικά η αστική Πληροφόρηση καλύπτει τιςαμφιλεγόμενες (για να μην πούμε: βρώμικες) γεωπολιτικές επιδιώξεις των ΗΠΑ.
Το 1945 στην Γιάλτα διαμορφώθηκε η παγκόσμια ισορροπία που προέκυψε από τον Β.Παγκόσμιο Πόλεμο.
Άρα το σχέδιο Μάρσαλ είχε επιθετικό -αναθεωρητικό χαρακτήρα:
Ν’ ακυρωθεί η παγκόσμια ισορροπία της Γιάλτας και να προκύψει μια νέα ισορροπία δυνάμεων σε βάρος των Σοβιετικών και υπέρ των ΗΠΑ.Η αρχή του ψυχρού Πολέμου ήταν, όταν (το 1948) στα χέρια του Ιωσήφ Στάλιν έπεσε έγγραφο, που μαρτυρούσε, ότι ήδη από τον Απρίλη του 1945 (=πριν την λήξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου) ο Ουίστων Τσώρτσιλ ζήτησε από τις ΗΠΑ ξεχωριστή Ειρήνη με την Χιτλερική Γερμανία ,ανασύνταξη του Γερμανικού Στρατού και όλοι μαζί να εκστρατεύσουν εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης.Το έγγραφο απορρίφθηκε από τον Φ.Ρούζβελτ και ίσως το γεγονός αυτόνα επιτάχυνε την κακή πορεία της υγείας του και την άνοδο στην Προεδρία των ΗΠΑ του γερακιού Χ.Τρούμαν.Επομένως το σχέδιο Μάρσαλ ήταν μια εκ των υστέρων δικαίωση μιας πρότασης που είχε απορριφθεί.
2) Τα κοινά στοιχεία των δύο Εποχών (1947-2020)
Α) Το πρώτο κοινό στοιχείο των δύο Εποχών ήταν οι μεγάλες καταστροφές στην Ευρώπη σε ανθρώπινο δυναμικό και στην Οικονομία.
Οι αναγνώστες μας μπορούν ν’ αντιτείνουν: Μα πώς συγκρίνονται δύο καταστάσεις, που η μια ήταν νομοτελειακή (=Ο Παγλόσμιος Πόλεμος) και άλλη τυχαία (ο κορωνοιός);Κατά πόσον ο κορωνοιός είναι τυχαίο γεγονός, το αφήνουμε για μια άλλη στιγμή που θα υπάρχουν πιο πειστικά στοιχεία.
Τώρα δεχόμαστε τον κορωνοιό ως τυχαίο γεγονός. Προβάλλουμε όμως την Αρχή της Διαλεκτικής που λέει: “Η αναγκαιότητα στρώνει το δρόμο της μέσα από τα τυχαία”.Αν δεν ήταν ο κορωνοιός θα ήταν κάτι άλλο , που θα προκαλούσε καταστροφές σε ανθρώπινο δυναμικό και στην Οικονομία. Γιατί; Διότι οι Παραγωγικές Δυνάμεις θέλουν να προχωρήσουν μπροστά και οι καπιταλιστικές Παραγωγικές σχέσεις τις τραβάνε προς τα πίσω με κρίσεις, με πολέμους ή και με θανατικό.Άρα και τώρα είναι σαν να είμαστε σε Πόλεμο και ζούμε συνθήκες Πολέμου
Β) Το δεύτερο κοινό στοιχείο,[που είναι το κίνητρο των φωνών -εκκλήσεων περί νέου σχεδίου Μάρσαλ] είναι ο φόβος των καπιταλιστών για διαμόρφωση στην βάση των καταστροφών του κορωνοιού μιας επαναστατικής κατάστασης.
α) Η ΕΕ έδειξε την αδυναμία της να δράσει συλλογικά. Άρα έχουμε πολιτική Κρίση. Οι βασικές Ευρωπαικές χώρες υπέφεραν από τον κορωνοιό λόγω έλλειψης ικανοποιητικού Εθνικού Συστήματος Υγείας και ιδιωτικοποίησης της Υγείας και λόγω της παρακμής της κρατικής μηχανής, που δεν ταυτίζεται υποχρεωτικά με την πολιτική διαφθορά.Και χωρίς διαφθορά ο κρατικός μηχανισμός είναι σε παρακμή για λόγους δομής και λειτουργίας (=η δομή και η λειτουργία είναι ρυθμισμένες να υπηρετούν την κοινωνία μέσα από το φίλτρο των συμφερόντων της Ολιγαρχίαςτου Πλούτου).
Ο κορωνοιός έδειξε ότι τόσο το Σύστημα, όσο και η ΕΕ δεν μπορούν να λειτουργήσουν σε δύσκολες συνθήκες. Άρα δεν μπορεί το Σύστημα καιη ΕΕ να συνεχίσει με την ίδια δομή και την ίδια λειτουργία.Αυτό σημαίνει, ότι η Άστική Τάξη ξόφλησε ως ηγέτιδα Τάξη.Αν θελήσει να συνεχίσει να κυβερνάει όπως πρώτα θ’ ανεβάσει το επίπιεδο της πολιτικοποίησης και θ’ αποσταθεροποιήσει το Σύστημα.Πλην όμως ήδη αυτές οι αδυναμίες και οι δυσλειτουργίες του Συστήματος και του θεσμού της ΕΕ έχουν γίνει φανερές.Ήδη μπαίνει το ζήτημα της αλλαγής του Συστήματος και της δομής και λειτουργίας της ΕΕ.Μέχρις ενός σημείου θα υπάρχει προσδοκία της διόρθωσης απότα πάνω. Φυσικά το μόνο που θα κάνει η Άρχουσα Τάξη είναι ν’ αντικαταστήσει τον Νεοφιλελευθερισμό με Σοσιαλδημοκρατία.Αλλά η Σοσιαλδημοκρατία είναι προ πολλού ξοφλημένη ,γι αυτό άλλωστε ο Νεοφιλελευθερισμός ξετινάχτηκε μπροστά (και έσπασε τα μούτρα του πάνω στην σκληρή πραγματικότητα του κορωνοιού).Η κοινωνική Συνείδηση αυτή την εξέλιξη την γενικεύει ως ανικανότητατου Συστήματος (=και να θέλει, δεν μπορεί) και επομένως προχωράμε σε επαναστατική κατάσταση.Το παλιό σχέδιο Μάρσαλ έσωσε τον καπιταλισμό από την εξέλιξητης επαναστατικής κατάστασης σε Επανάσταση, αλλά νέο σχέδιο Μάρσαλ δεν μπορεί να υπάρξει και επομένως δεν έχει νόημα η συζήτηση,αν ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ μπορεί να σώσει τον καπιταλισμό.
Η Άρχουσα Τάξη είναι σε ανησυχία μήπως η κατάσταση ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
3) Το μη κοινό στοιχείο των δύο Εποχών
Το μη κοινό στοιχείο των δύο Εποχών είναι το εξής:Τότε οι ΗΠΑ έμειναν περίπου εκτός Πολέμου και μάλιστα εμπορεύτηκαν τον Πόλεμο.Οι ΗΠΑ δημιούργησαν το περιβόητο δεύτερο Μέτωπο τον Ιούνη του 1944,όταν πια ο Πόλεμος είχε κριθεί στο Ανατολικό Μέτωπο μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. Αν μπήκαν οι ΗΠΑ στον Πόλεμο [πιο σωστά:στο Ευρωπαικό πεδίο μαχών], ήταν για να μην περάσει όλη η Ευρώπη υπό τον έλεγχο των Σοβιετικών. ΟΙ ΗΠΑ μπήκαν στον Πόλεμο για ν’ αναχαιτίσουν τους Σοβιετικούς και όχι για να νικήσουντους Γερμανούς.Μένοντας οι ΗΠΑ ουσιασικά εκτός Πολέμου και εμπορευόμενες τον Πόλεμο συγκέντρωσαν τεράστιο Πλούτο (πέραν του ότι με το πρόσχημα της σταθερότητας ήδη από το 1942 είχαν συγκεντρώσει στις ΗΠΑ όλο τον χρυσό του Κόσμου).Με βάση αυτόν τον Πλούτο οι ΗΠΑ μπόρεσαν να εφαρμόσουν το σχέδιο Μάρσαλ.Επομένως το 1947 υπήρχε το πολιτικό υποκείμενο, που θα εφάρμοζετο σχέδιο Μάρσαλ.Τώρα η ΕΕ μπορεί να καταστραφεί οικονομικά από τον κορωνοιό,αλλά οι ΗΠΑ δεν μπορούν πια να διαθέσουν τα σχετικά έξοδα.(=υπάρχουν οι καταστροφές- δεν υπάρχει ο χρηματοδότης)
Πώς να προσφέρουν βοήθεια οι ΗΠΑ στην Ευρώπη;
Πρώτον οι ίδιες έχουν πολλά θύματα με τον κορωνοιό.Ας δούμε μια σύγκριση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας:Το μεσημέρι της 6/4/2020 στις ΗΠΑ οι ασθενήσαντες ήσαν 337.646.Στη Ρωσία ήσαν 6.343. Οι αποθανόντες στις ΗΠΑ ήσαν 9.648. Στη Ρωσία ήσαν 47.
Δεύτερον οι ΗΠΑ έχουν ένα κρατικό χρέος της τάξης των 21 τρις δολ.Τρίτον οι ΗΠΑ έχουν οικονομικά εκτοπισθεί από την Κίνα από την πρώτη θέση και πολιτικο-στρατιωτικά από την Ρωσία.Πέραν τούτου δεν υπάρχει ούτε η βούληση στις ΗΠΑ για νέο σχέδιο Μάρσαλ. Απεναντίας η εμπορευματοποίηση της Αμερικάνικης παρουσίας στην Ευρώπη, οι δασμοί στα εμπορεύματα ακόμα και των συμμάχων χωρών, οι κυρώσεις προς κάθε κατεύθυνση και συνολικά ο εμπορικός Πόλεμος και τελικά το σύνθημα; “Η Αμερική πριν απ’ όλα”κάθε άλλο παρά δείχνουν διάθεση των ΗΠΑ να σώσουν την ΕΕ από τις καταστροφές του κορωνιού ή τις πολιτικές συνέπειες της επέλασης του κορωνοιού.Χωρίς υποκείμενο ενός νέου σχεδίου Μάρσαλ, δεν υπάρχει νέο σχέδιο Μάρσαλ.
4) Η Ιστορία δεν κάνει κύκλους
Αν κανείς πιστεύει ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται κατά περιόδους,θα πέσει θύμα της περιβόητης ρήσης του Καρλ Μαρξ: ” Ο Χέγκελμας λέει , ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Ξέχασε όμως να προσθέσει:την πρώτη φορά ως τραγωδία και την δεύτερη ως κωμωδία”
Η Ιστορία δεν κάνει κύκλους. Όσοι κάτι τέτοιο πιστεύουν είναι, γιατί κατά περιόδους εμφανίζονται κάποιες χαρακτηριστικές αναλογίες.Τίποτε περισσότερο.Η Ιστορία προχωράει ελικοειδώς.
Μάλιστα ούτε οι σπείρες έχουν την ίδια διάμετρο, ούτε το βήμα των σπειρών είναι το ίδιο. Το βήμα (=η απόσταση μεταξύ δύο σπειρών) είναι ακριβώς τοστοιχείο που δείχνει πόσο προχώρησε η Ιστορία.
Στην περίπτωση μας το βήμα είναι συνισταμένη δύο συνιστωσών: του γεγονότος,ότι οι ΗΠΑ έχουν χάσει την Παγκόσμια ηγεμονία και δεν μπορούν να κάνουν ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ για να σώσουν την ΕΕ και του γεγονότος μιας πιο έμπειρης πολιτικοποίησης των λαών (=το 1947 στην Ευρώπη υπήρχαν αρκετές αυταπάτες, που τώρα πια δεν υπάρχουν). Μόνον η γενική κατεύθυνση του άξονα της ελικοειδούς κίνησης της Ιστορίας είναι σταθερή. Αυτή η γενική κατεύθυνση της Ιστορίας είναι η πορεία εγκατάλειψης των κοινωνικών Συστημάτων που φρενάρουν την ανάπτυξη των Παραγωγικών δυνάμεων. Διά ταύτα όσεςσπείρες κι αν χρειαστεί διατρέξει η Ιστορία, ο καπιταλισμός είναι καταδικασμένος, ακόμα κι αν ήταν δυνατόν ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ. Το ότι δεν είναι δυνατόν να γίνει ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ,δείχνει, ότι αυτή η καταδίκη του καπιταλισμού δεν είναι πια θεωρία,δεν είναι μια προοπτική, είναι γεγονός σε εξέλιξη.
5) Μια αγαθή απορία
Τινές μπορεί αφελώς να ρωτήσουν: Καλά δεν μπορούν οι ΗΠΑ να σώσουν την ΕΕ, μήπως μπορούν Κίνα ή Ρωσία.Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι μιλούν για σχέδιο Μάρσαλ (και όχι αόριστα για σχέδιο βοήθειας της Ευρώπης), σημαίνει ότι την βοήθεια την περιμένουν από τον Δυτικό σύμμαχο τους τις ΗΠΑ, γιατί μόνον οι ΗΠΑ θα είχαν λόγο να στηρίξουν τα αστικά καθεστώτα της ΕΕ και μια ΕΕ πυλώνατου Δυτικού Ιμπεριαλισμού.Τόσο η Ρωσία, όσο και η Κίνα το τελευταίο που θα ήθελαν (=ο χειρότεροςεφιάλτης τους ) θα ήταν μια ισχυρή καπιταλιστική ΓερμανοκυριαρχημένηΕυρώπη σύμμαχος του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού.Μια άλλη Ευρώπη με άλλη δομή και άλλη λειτουργία και με άλλεςσχέσεις με ΗΠΑ , ΝΑΤΟ, Ρωσία και Κίνα είναι μια άλλη ιστορία εκτός του παρόντος θέματος