Διεθνές «Πάρκο της Ειρήνης»-Μία ιδέα για την Ψέριμο του αείμνηστου Καθηγητή Γ.Μάρκου

1507

(Αναδημοσίευση από το Γεωδίφης[ geogeodifhs.blogspot)

Τον καθηγητή Γιώργο Μάρκου «γνώρισα» ένα καλοκαίρι στην Οδό Ιπποκράτους. Στο καφέ Οβελίξ συχνά βρισκόμασταν και συζητούσαμε για διάφορα κυρίως τοπικά θέματα.
Ο Μάρκου δεν ήταν από την Κω, όμως την είχε στην καρδιά του. Είχε διοριστεί με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών της Ιταλίας Επίτιμος Πρόξενος της Ιταλίας στην Κω [Agente Consolare Onorario,1992- 2007].
Από τον Μάρκου έμαθα σπουδαία πράγματα για τον Άλφρεντ Νόμπελ , τον Σουηδό ερευνητή που ονόμασε τη μεγαλύτερη ανακάλυψή του, δυναμίτη, από την αρχαία λέξη «δύναμη», που είχε διαβάσει στον Αριστοτέλη. Επίσης, ότι το 3ο κατά σειρά πετρελαιοφόρο, που κατασκεύασαν οι Λούντβιχ και Άλφρεντ Νόμπελ, στο Μπακού, για να μεταφέρουν πετρέλαιο στην Ευρώπη, το ονόμασαν «Σωκράτη», για να τιμήσουν την αρχαιοελληνική παιδεία. Ακόμη για το μοναδικό θεατρικό έργο που έγραψε ο Νόμπελ, και έδωσε για τίτλο, το όνομα της ελληνικής θεότητας «Νέμεσις» και πολλά άλλα.
Για τη ζωή, το έργο και τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε ο αείμνηστος καθηγητής χρειάζονται πολλοί τόμοι και αμέτρητες σελίδες.
Είχε πολλές αδυναμίες ο Μάρκου, μία από αυτές ήταν η αγάπη του για την Ψέριμο. Την έβλεπε σαν μοναδικό μέρος όπου θα μπορούσε να εγκατασταθεί ένα διεθνές «Πάρκο της Ειρήνης», στο Βαθύ.
Φτιάχνοντας 10 ξύλινες οικίες φιλικές με την ιστορία όσο και το περιβάλλον του μικρού νησιού προσδοκούσε να προσελκύσει σημαντικά πρόσωπα από όλο τον κόσμο. Αποσκοπούσε σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία στα σύνορα της χώρας μας με την Τουρκία. Πίστευε ότι ήταν ο μόνος τρόπος για να εμποδίσει κανείς τις επεκτατικές βλέψεις των γειτόνων μας απέναντι στα μικρά νησιά του Αιγαίου.

Μου έλεγε:«Νίκο, μπορώ να φέρω από τον Μπραντ Πιτ εως τον πρόεδρο της Αμερικής στην Ψέριμο.Αυτό που οραματίζομαι δεν είναι άλλη μία ξενοδοχειακή μονάδα.Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;».

Με την τριπλή ιδιότητα του Προξένου, του Ιδρυτή -Προέδρου του Ομίλου Unesco και του Σπιτιού της Ευρώπης στα Δωδεκάνησα οργάνωσε δεκάδες Διεθνή Συνέδρια και Σεμινάρια με συμμετοχή Βραβείων Νόμπελ και προσωπικοτήτων σ’ όλα τα Δωδεκάνησα [1989-2004].
Βασικός σκοπός του ήταν η δημιουργία στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Ασία ενός πολιτισμού της ειρήνης και σταθερών βάσεων για την εγκατάσταση μιας Πολυπολιτισμικής Κοινωνίας.
Προσπάθησε με όλα τα μέσα που διέθετε, αλλά βρήκε απέναντι του κρατικές υπηρεσίες και ανθρώπους στενόμυαλους που δεν μπορούσαν να κατανοήσουν το όραμα του.
Από τότε μέχρι σήμερα δεν προχώρησε το έργο. Βρήκε πολλά εμπόδια ένας άνθρωπος που δεν λύγιζε με τίποτα.Η ανατροπή στα σχέδιά του τον πίκρανε.

Γεωδίφης[ geogeodifhs.blogspot]

Ποιός ήταν ο Γιώργος Σ. Μάρκου;

Γεννήθηκε στο Χαλάνδρι Αττικής το 1946 και πέθανε τον Φεβρουάριο του 2017.
Υπήρξε ιδρυτής και χορηγός του «Μουσείου της Ελληνικής Συλλογής Νόμπελ» [1998].Το Μουσείο αποτελεί προσωπικό του επίτευγμα με παγκόσμια εμβέλεια, μιας και έχει εκθέματα που δεν υπάρχουν σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου.Όλα τα αντικείμενα-πάνω από 12.000- είναι σπανιότατα, αυθεντικά, άγνωστα, ανέκδοτα, πρωτότυπα και φυλάσσονταν σε θυρίδες τραπεζών στην Ελβετία, την Ιταλία αλλά και την Ελλάδα.
Ηταν αριστούχος της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίων Ρώμης και Αθήνας. Αριστούχος Διδάκτωρ μετ’ επαίνου της Νομικής Σχολής Ρώμης (1971) και Παντείου Α.Σ.Π.Ε (1973) με πολλά μεταπτυχιακά διπλώματα ειδίκευσης στην Ιστορία του Δικαίου. Υπότροφος του Ιδρύματος Φουλμπράιτ (3 φορές). Επισκέπτης Καθηγητής (Κοινού Δικαίου, Μεταβυζαντινού Δικαίου, Διπλωματικής Ακαδημίας) σε πολλά Πανεπιστήμια του εξωτερικού. Δημοσίευσε επιστημονικές μελέτες Ιστορίας Δικαίου στα Πανεπιστήμια Ρώμης, Ακαδημία Αθηνών, Πανεπιστήμιο Λατερανού, Πάντειο κ.ά. Μελέτες του έχουν μεταφραστεί στην Αγγλική, Γαλλική, Ισπανική και Ρωσική γλώσσα. Συμμετείχε με επιστημονικές ανακοινώσεις του σε πολλά διεθνή Συνέδρια Ιστορίας Δικαίου και έδωσε διαλέξεις σε Ιταλικά Πανεπιστήμια. Οργάνωσε πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές για τον Μεσαίωνα. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τις εικαστικές τέχνες και τη δημοσιογραφία. Ιδρυτής και Διευθυντής της Μπιενάλε του Τόντι, της Φλωρεντίας και της Μεσογειακής Μπιενάλε Χαρακτικής.
Τιμήθηκε με μετάλλιο από τον Πάπα Πάολο ΣΤ΄[1976], με τα βραβεία Fontane di Roma, Colosseum, πόλεων Τόντι, Ρώμης, Νέμι, Φλωρεντίας, κ.ά., ιταλικού Υπουργείου Πολιτισμού, Ευρωαφρικανικού Ιδρύματος, του Σωματείου Καλλιτεχνών Ρώμης ANDROMEDA, της Κοινότητας Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, της UNICEF και της UNESCO.
Το 1993 και το 1995 τού απενεμήθη έπαινος από την ΟΜΜΕΠΟ για την προσφορά του στη διάδοση της σύγχρονης ελληνικής τέχνης στην Ιταλία και τον κόσμο τα τελευταία 20 χρόνια. Το 2000 τιμήθηκε από την πόλη του Σανρέμο για την ανακάλυψη της Συλλογής Νόμπελ και την ίδρυση του Ελληνικού Μουσείου Νόμπελ.




Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός
Σάββας Δρόσος - Τοπογράφος Μηχανικός