Για τον Μανόλη Χούλη από το Λύκειο των Ελληνίδων Παράρτημα Καλύμνου.

450

Ο αγαπητός σε όλη την Καλυμνιακή κοινωνία Μανόλης Χούλλης μας
άφησε για πάντα στις 7 Νοεμβρίου. Το νησί μας βίωσε μια μεγάλη απώλεια, γίναμε φτωχότεροι γιατί ήταν από τους αξιολογότερους ανθρώπους του τόπου μας.

Ένας καλλιτέχνης-ζωγράφος και αγιογράφος με πλούσιο έργο και
ταυτόχρονα ένας ταλαντούχος φωτογράφος. Ένας σπάνιος άνθρωπος. Όσοι τον γνώρισαν από κοντά και βίωσαν την ανθρωπιά και την καλοσύνη του ήταν τυχεροί.

Βιοποριζόταν από την Τέχνη της φωτογραφίας. Γενιές μεταναστών,
οικογένειες, νύφες, προσωπικότητες του τόπου μας πέρασαν από το μικρό του φωτογραφείο. Περνούσε ώρες ατελείωτες στο σκοτεινό θάλαμο, και μετά με το χέρι στο «ρετούς» με Ιώβεια υπομονή. Κατάφερε να μην καταστείλει τη δημιουργική του πνοή ο αγώνας της δουλειάς, η ρουτίνα της καθημερινότητας για τα προς το ζην.

Από τα άξια χέρια του βγήκαν μοναδικές καλλιτεχνικές φωτογραφίες. Πώς έβρισκε το χρόνο αυτός ο άνθρωπος να ασχοληθεί και με τη
ζωγραφική, το μεγάλο του πάθος, για το οποίο τον προίκισε ο Θεός με το ταλέντο; Πότε προλάβαινε να δημιουργήσει τα αναρίθμητα «θαύματα» που κοσμούν εκκλησίες, σπίτια και Δημόσια κτίρια;

Ο Μανόλης Χούλλης, γιός ψαρά, παιδί πολύτεκνης οικογένειας, φοίτησε
στη σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου, αλλά οι συγκυρίες της ζωής δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Αυτό που χαρακτηρίζει τα έργα του είναι η αποτύπωση στον καμβά της ευαισθησίας της ευγενικής ψυχής του, τη λαμπρή αύρα της φωτεινής του σκέψης, την αγάπη για τον τόπο και τα βιώματά του, το τοπίο και τους απλούς ανθρώπους του νησιού μας.

Κράτησε στο σπίτι του μεγάλη συλλογή με σκηνές από τη ζωή στην
Κάλυμνο. Δεν θέλησε απ’ αυτήν τη σειρά να πουλήσει τίποτα. Ήλπιζε πως αυτή η παρακαταθήκη θα μπορούσε κάποτε να εκτεθεί σε μια Δημοτική Πινακοθήκη, για να την απολαμβάνουν οι επόμενες γενιές. Δυστυχώς αυτού του τύπου η Παιδεία δεν αποτελεί προτεραιότητα στον Τόπο μας παρότι αυτονόητη.
Στο Λύκειον των Ελληνίδων είχαμε την τύχη να τον έχουμε φίλο και
συνεργάτη και μας δόθηκε η χαρά να του αποδώσουμε την πρέπουσα Τιμή. Οι ειδικές συνθήκες δεν μας επέτρεψαν να διαβαστεί το παρόν στην εξόδιο ακολουθία. Όμως τα μέλη του Δ.Σ. αποφασίσαμε:

  1. Να δοθεί συμβολικό ποσό στη μνήμη του στο Σωματείο «Τρεις Ιεράρχες»,
  2. Να δημοσιευτεί το παρόν στον τοπικό Τύπο,
  3. Να δοθεί αντίτυπο στην οικογένειά του μαζί με τα ειλικρινή μας
    συλλυπητήρια.
  4. Για το Δ.Σ.