Έξω NEW YORK TIMES, μέσα "κλαύ'τα Χαράλαμπε" - του Παναγιώτη Βούρου*


*Του Παναγιώτη Μ.Βούρου
Είναι πράγματι ελπιδοφόρο να μιλούν οι "NEW YORK TIMES" για σένα. Δεν ξέρουν κι ευτυχώς οι άνθρωποι για χωματερή, ανακύκλωση, διακοπές νερού τη σεζόν και άλλες "διεθνείς επιτυχίες". Επίσης ελπιδοφόρο να μιλούν για το μοναδικό προϊόν που πλασάρουμε, την αναρρίχηση, και δεν ασχολούνται με τα μόνιμα προβλήματά μας, συγκοινωνία, Βενετία, οικονομία, επενδύσεις που χάθηκαν στης λήθης το νερό, καράβια που χάθηκαν στο βυθό, έργα εκατομμυρίων που δεν δούλεψαν ποτέ και άλλες επίσης "διεθνείς επιτυχίες". Όπως πχ να μου λένε Αθηναίοι για να έρθουν Κάλυμνο όταν με έπαιρναν τηλέφωνο στο Μασούρι στο ξενοδοχείο (τέρμα τουριστικό) αν θα βρουν να φάνε να πιούν και άλλοι αν το παιδί τους θα βρει νοσοκομείο και άλλοι ότι το είχαν σαν μια...κακή στάση ενδιάμεση μέχρι να πάνε μετά Λέρο στον "πολιτισμό", όπως χαρακτηριστικά μου τόνισαν και φυσικά έμειναν σοκαρισμένοι από την ομορφιά μας, τα τοπία το φαγητό και τους ανθρώπους. Έτσι για να ξέρουμε τι μας γίνεται. Οπότε, ευτυχώς που στα αυτιά των NYT δεν έφτασαν παρατράγουδα και έχουμε πάρει μόνο πανελλαδικές προβολές για την ανάπτυξη της...τυρόπιτας.
Αναρρίχηση λοιπόν. Αν λείψει, θα πεινάσει κόσμος. Και αυτό εκθειάζει η παγκόσμια αυτή εφημερίδα (και άλλες ακόμη) και με αυτό ασχολείται, την αναρρίχηση. Το βασικό μας τουριστικό προϊόν. Επιπλέον, σχεδόν ισάξια ένεση τονωτική είναι οι ομογενείς μας. Αμερική, Αυστραλία, Γαλλία, Κονγκό, Μπαχάμες παντού, που δεν έπαψαν να μας νοσταλγούν και να μας επισκέπτονται. Και τους ευχαριστούμε για την γνήσια πατριωτική τους προσφορά αγάπης και ευγνωμοσύνης στην πατρίδα.
Την αναρρίχηση που φέτος είχαμε αναρριχητές να κάνουν μουσικές βραδιές για να μαζεύουν χρήματα για την ομάδα διάσωσης γυρνώντας με κουμπαρά. Τραγελαφικές καταστάσεις. Αναρριχητές να έχουν σελίδα στο ίνστα να μαζεύουν σκουπίδια και να κάνουν ευθεία κριτική στην δημαρχία. Να τους βλέπουμε με τα μάτια μας να καθαρίζουν το δικό μας νησί. Που έρχονται με λαχτάρα για διακοπές. Και να κάνουν κάλεσμα στους ντόπιους να έρθουν κι αυτοί να καθαρίσουν. Οι Αθηναίοι και οι ξένοι επισκέπτες μας που ρωτούν για ανακύκλωση, πού να πετάξουν τα πλαστικά τους και σε πιάνει νευρικό. Που βγάζουν φωτογραφία το ηφαίστειο, αν τελικά βρουν δρομολόγιο από Κω ή αποφύγουν το ντροπιαστικό αυτό θέαμα αν έρθουν αεροπορικώς το οποίο κοστίζει και μια περιουσία και ταξιδεύουν και πριβέ σχεδόν άδειο γιατί όλοι γνωρίζουν πως για Κάλυμνο μπορεί να προσγειωθείς μπορεί και όχι. Αλλά όπως και να έρθουν, θα περπατήσουν από την πλατεία, το μασούρι, και θα γευτούν λίγο από τον πολιτισμό μας. Θα τον μυρίσουν για την ακρίβεια.
Οι επισκέπτες μας που μας αγαπούν ως κοινωνία, ένα νησί με λεβέντες, ιστορία Θεό και γαλάζιο και φιλοξενία. Δεν έρχονται ούτε για τα σκουπίδια μας ούτε για τους πολιτικούς μας. Πρόσφατα συζητούσα με Άγγλο που έρχεται δύο φορές το χρόνο για 2-3 μήνες εδώ και είκοσι χρόνια και να μου λέει πώς είναι δυνατόν να μην προχωράει τίποτα σε αυτό το νησί σε υποδομές (εδώ δεν έχουμε ένα καλάθι σε παραλία, αν βρεις αξιοπρεπή παραλία) και να το βλέπει όλο και πιο βρώμικο όταν έρχεται και να σε αφήνει παγωτό.
Πώς γίνεται να μου λέει ευκατάστατη ομογενής που θα κλείσει 200 δωμάτια για γάμο το ερχόμενο καλοκαίρι (!) και ότι λυπάται για την συνεχή μας κατάντια και κατρακύλα κάτι το οποίο είπε και σε καφετέρια που βρισκόταν μέλος της δημαρχίας και σηκώθηκε κι έφυγε αμέσως μετά με την εφημερίδα του.
Η Κάλυμνος πονάει. Παντού. Και να δοξάζουμε το Θεό που σχεδόν στον αυτόματο πάει η αναρρίχηση και οι αναρριχητές μας λατρεύουν κι ας έρχονται δίχως διαφήμιση δίχως νέες πρωτοβουλίες. Τα βασικά να κάνουμε, συντηρήσεις, ασφάλεια, νέες διαδρομές, κι έχει ο Θεός. Η Κάλυμνος πήγε καλά όπως πήγαν και άλλα νησιά και όλη η Ελλάδα τουριστικά. Δεν πήγαμε καλύτερα από κανέναν άλλο. Λέρος και Λειψοί είναι χρόνια μπροστά μας. Απλά όταν έχεις συνηθίσει να βλέπεις το ποτήρι μισό - γεμάτο, όταν έχεις συνηθίσει την μετριότητα και να μην απαιτούμε ως σύλλογος ως πολίτες το παραπάνω παρά μόνο να φτιάχνουμε σωτήρες, αυτούς που μας κατάντησαν ουραγό των εξελίξεων, όταν γενικώς μας αρέσει το "ό,τι φάμε ό,τι πιούμε" και δε βαριέσαι, ποιός καρκίνος και ποιά πλημμύρα και ποιός φωτισμός και ποιο πάρκινγκ ηχορύπανση κίνητρα και ιδέες για να ένα βήμα μπροστά, τότε γιατί και οι επιλογές μας να είναι μη είναι αντίστοιχες των βλαβερών αντιλήψεων που φέρνουν τα βλαβερά αποτελέσματα;
Και στο τέλος τέλος, ο Θεός έπλασε τη φύση, και μας έδωσε βουνά, και κάτι τρελούς που ήρθαν και μας άνοιξαν τα μάτια. Κι έκτοτε δούλεψαν δεκάδες άνθρωποι μπροστά και πίσω από τις κάμερες επαγγελματίες κι εθελοντές για την παγκόσμια εδραίωση. Μπορείτε να το βάλετε κι αυτό στην προεκλογική ατζέντα. Ότι κοιτάξτε, τα βουνά μας, τα οποία ανήκουν στην Κάλυμνο, τα οποία φέρνουν κόσμο, τα οποία φέρνουν αφιερώματα, γίνονται επί δικής μας δημαρχίας. Δεν είναι αυτό έργο; Ισχύει. Σκέψου να βγει κι ο δήμαρχος Χίου και να πει, κοιτάξτε τι αφιερώματα κάνουν για τη μαστίχα. Ποιό έδαφος μωρέ και ποιά ευλογία; Επί δικής μας δημαρχίας κάνουν αφιερώματα, έργο θα το βαφτίσουμε. Να βγουν κι όλοι οι δήμαρχοι Καλύμνου που διαχρονικά έγιναν αφιερώματα και έχουν συνεισφέρει ή μη στην αναρρίχηση, να το βαφτίσουν έργο να γελά και το παρδαλό κατσίκι.
Θαύμα, θαύμα!
ΥΓ. Η Κάλυμνος είναι μαγική. Τα προϊόντα μας, τουριστικά αθλητικά πολιτισμικά κοινωνικά ηθικά και γαστρονομικά, είναι επίτευγμα της ιστορίας μας. Των παππούδων και των πατεράδων μας που παλεύουν για να μεγαλώσουν οικογένειες. Δεν ανήκει ούτε σε επαγγελματίες πολιτικάντηδες, ούτε σε "καλοπληρωμένους" αγωνιστές της πίσω πόρτας που θυσιάζονται για το καλό μας.
Κλείνοντας, θεωρήσαμε χρήσιμο να παραθέσουμε σχετικό σχόλιο,από έναν επαγγελματία και πολύ καλό γνώστη του τομέα του τουρισμού,που αναρτήθηκε στο fb κάτω από ένα "ηχηρό τίτλο" που αναφέρεται στο δημοσίευμα των ΝΥΤ
Του Μανόλη Καζαβούλη
"Ακαδημαϊκά, μιλώντας, δηλαδή για επιστημονικά άρθρα του μέλλοντος, η Κάλυμνος μπορεί να αποτελεί παράδειγμα τουριστικής ανάπτυξης. Θεωρητικά λοιπόν ακόμα αναπτυσσόμαστε επιτυχημένα. Το ζήτημα δεν είναι η βιωσιμότητα του προορισμού από τη σκοπιά της οικονομικής ανάπτυξης καθότι χώρος αν το θέλετε υπάρχει πολύς και ελεύθερος να χτιστούν ξενοδοχεία εστιατόρια και άλλου τύπου καταλύματα. Όταν όμως το κέντρου του τουρισμού του νησιού δεν έχει, και πολύ πιθανόν να μην αποκτήσει και ποτέ, ευγενή διάθεση των λυμάτων στο περιβάλλον, κάποιος πρέπει να υπολογίσει το αποτύπωμα της τουριστικής δράσης προς το κοινό συμφέρον των επόμενων γενεών. Όταν εκτός από το ηφαίστειο ακούγεται πως εμφανίστηκαν και αγωγοί ύδρευσης αμίαντου στο Μασούρι που ποτίζουν καρκίνο ντόπιους και τουρίστες πώς χαίρονται μερικοί; Ίσως είμαστε ο μοναδικός προορισμός που αδυνατούμε να λύσουμε το πρόβλημα που οι υπόλοιποι λύνουν πρώτο. Έχουμε μηδενική περιβαλλοντική συνείδηση, καθόλου οργάνωση και καμία τεχνογνωσία πάνω στο τουριστικό προϊόν που τυχαία άλλοι έφτιαξαν για μας. Θεωρούμε ότι είμαστε οι καλύτεροι άρα δεν υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Γιατί η όλη τουριστική κίνηση που ήταν πολύ ανεπτυγμένη φέτος κινείται στον αυτόματο και ο καθεις κάνει ό,τι θέλει.
Το σχόλιο μου δε στοχεύει τη σημερινή δημοτική αρχή καθότι η ανυπαρξία τουριστικής πολιτικής σε αυτόν τον ερμο τον τόπο είναι χαρακτηριστικό ετών. Το ότι αναφερθήκαμε σε ένα άρθρο της New York Times όχι σαν Κάλυμνος αλλά Kalymnia δεν προβληματίζει κανένα; Προφανώς και όλοι μείναμε στον ηχηρό τίτλο ενός ανυπόγραφου άρθρου από μια τυχαία φυλλάδα που αναπαρήγαγαν και άλλες φυλλάδες τέτοιου τύπου και κανείς δεν μπήκε στον κόπο να διαβάσει το πρωτότυπο και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Η αποθέωση πού είναι ακριβώς; Μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει τί εννοεί ο ποιητής όταν λέει ότι τα χαμόγελα επέστρεψαν στο νησί; Γιατί πού ήταν τα χαμόγελα τόσο καιρό;
Στα πλαίσια της βιώσιμης ανάπτυξης τουριστικών προορισμών, οι ηγέτες της Ευρώπης ψήφισαν την Ατζέντα 21 θέτοντας τους πυλώνες για την αειφορία και τη βιωσιμότητα μέχρι το 2030. Ρίξτε παρακαλώ μια ματιά οι ενδιαφερόμενοι ώστε να συγκρίνετε τις μελλοντικές τουριστικές πολιτικές σας που προτείνονται για επιχειρήσεις και φορείς και δείτε πού συγκλίνουν αυτές οι αρχές με τη δίκη σας στρατηγική. Ίσως να αντλήσετε σημαντικά συμπεράσματα.
Ας προσγειωθούμε λοιπόν ξανά, και καλές γιορτές με υγεία σε όλους".
























