Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που περνούν από μια ομάδα. Και υπάρχουν κι εκείνοι που, ακόμα κι αν μείνουν λίγο, αφήνουν αποτύπωμα βαθύ, αληθινό, ανεξίτηλο. Παίκτες που δεν μετριούνται με συμμετοχές και στατιστικά, αλλά με ήθος, καρδιά και τον τρόπο που επιλέγουν να σταθούν μέσα και έξω από το γήπεδο. Ένας από αυτούς είναι ο Σάββας Γλυνάτσης. Ο Σάββας ο Καλύμνιος.
Ένα παιδί που δεν φόρεσε απλώς τη φανέλα του Άτλα Νεοχωρίου Χίου. Την πίστεψε. Την σεβάστηκε. Την έκανε κομμάτι της διαδρομής του. Από τα πρώτα του βήματα στα 10 του χρόνια στις ακαδημίες των Αργοναυτών Καλύμνου, μέχρι τις κατακτήσεις με τον Καλυμνιακό και τη συνάντηση με το σήμα του Άτλα, όταν χρειάστηκε να φοιτήσει στην ΑΕΝ Χίου, η πορεία του Σάββα είναι η απόδειξη ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο παιχνίδι. Είναι χαρακτήρας, είναι επιλογές, είναι άνθρωποι.
Δεξί μπακ με ψυχή μεγαλύτερη από το γήπεδο, ο Σάββας δεν περίμενε ποτέ να του χαριστεί τίποτα. Δούλεψε σιωπηλά, προχώρησε με υπομονή και όπου βρέθηκε, ένωσε. Έγινε κρίκος, γέφυρα, παράδειγμα. Με μια απλή κίνηση, ένα μήνυμα, μια πίστη σε κάτι που μόλις ξεκινούσε, βοήθησε να γραφτεί ένα μικρό αλλά ουσιαστικό κεφάλαιο στην ιστορία του Άτλα Νεοχωρίου Χίου
Σήμερα, στα 19 του, ταξιδεύει μακριά, κυνηγώντας τα όνειρά του στη θάλασσα και στη ζωή, όπως ακριβώς τα κυνηγούσε και στο χορτάρι. Όμως η απόσταση δεν σβήνει τις σχέσεις που χτίζονται με αλήθεια. Γιατί ο Άτλας δεν ήταν απλώς ομάδα. Ήταν οικογένεια. Και κάποια παιδιά, ακόμα κι αν φύγουν, ποτέ δεν ξεχνούμ.
Οι άνθρωποι του ΑΤΛΑ ΝΕΟΧΩΡΊΟΥ ΧΊΟΥ τιμώντας τον Καλύμνιο Σάββα Γλυνάτση του έκαναν το παρακάτω αφιέρωμα, γιατί τελικά, δεν χρειάζεται να είσαι χρόνια κάπου για να ανήκεις. Αρκεί να το νιώθεις
