Λίγο πριν τις 3.00 το μεσημέρι σήμερα Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026, μια συνηθισμένη μεσημεριανή νεροποντή ήταν αρκετή για να μετατρέψει για ακόμη μία φορά τον εμπορικό δρόμο της Καλύμνου σε ορμητικό ποτάμι. Όχι από αυτά που κατεβάζουν κορμούς και βάρκες, αλλά από εκείνα που εδώ και χρόνια αρκούν για να αποδείξουν πως το πρόβλημα δεν είναι η βροχή, αλλά η διαχρονική αδυναμία αντιμετώπισής της.
Με μια βροχή μικρής έντασης και διάρκειας, ο δρόμος γίνεται απροσπέλαστος, η κυκλοφορία διακόπτεται, η πρόσβαση στα καταστήματα δυσχεραίνεται και οι επαγγελματίες ζουν ξανά το ίδιο έργο: την αγωνία μήπως τα νερά περάσουν το κατώφλι και μπουν στα μαγαζιά τους.
Οι εικόνες είναι γνώριμες, επαναλαμβανόμενες και κουραστικά ίδιες εδώ και δεκαετίες. Δημαρχίες αλλάζουν, υποσχέσεις δίνονται, δελτία Τύπου γράφονται, αλλά με την πρώτη βροχή το σκηνικό επαναλαμβάνεται απαράλλαχτο. Η υποσχεσιολογία, πλούσια και ακατάσχετη, παρασύρεται κάθε φορά από το ίδιο βρόχινο ποτάμι.
Και τελικά… ποιος φταίει;
Το ερώτημα παραμένει διαχρονικό και αμείλικτο: ποιος φταίει;
Η απάντηση, βέβαια, είναι εξίσου γνωστή όσο και βολική.
Για την περίπτωση, επιτρέψτε μας να παραφράσουμε τον στίχο από το τραγούδι του αείμνηστου Λουκιανού Κηλαηδόνη:
«Δεν φταίμε εμείς, δεν φταίει κανείς,
δεν φταίνε ούτε οι άλλοι.
Δεν φταίμε εμείς, δεν φταίει κανείς.
Για όλα φταίει μόνο ο Χατζηπετρής».
Στην Κάλυμνο, ο «Χατζηπετρής» αλλάζει όνομα κατά βούληση:
άλλοτε φταίει η προηγούμενη δημοτική αρχή,
άλλοτε η προ-προηγούμενη,,άλλοτε η σημερινή
άλλοτε το κράτος,
άλλοτε η γραφειοκρατία,
άλλοτε ο καιρός που «έπεσε περισσότερος απ’ ό,τι υπολογίζαμε».
Ποτέ, μα ποτέ, δεν φταίει αυτός που υποσχέθηκε.
Μέχρι την επόμενη βροχή…
Έτσι, ο εμπορικός δρόμος θα συνεχίσει να μετατρέπεται σε ποτάμι, οι καταστηματάρχες θα συνεχίσουν να βάζουν πρόχειρα φράγματα στις πόρτες τους, οι κάτοικοι θα συνεχίσουν να ανεβάζουν βίντεο και φωτογραφίες και οι πολιτικοί θα συνεχίσουν να υπόσχονται πως «αυτή τη φορά είναι αλλιώς».
Και εμείς;
Εμείς θα συνεχίσουμε να ακούμε το «όμορφο τραγουδάκι», μέχρι να αποφασίσει κάποιος –όχι να τραγουδήσει, αλλά να δουλέψει.
Μέχρι τότε… καλό κουράγιο, καλές βροχές και αδιάβροχες υποσχέσεις.
