Καλύμνικη «Πολιτική Σαλάτα» – Έκδοση 4η
Εβδομαδιαία στήλη | 24 Ιανουαρίου 2026
Αν η πολιτική –και όχι μόνο– επικαιρότητα της Καλύμνου ήταν πιάτο, αυτή την εβδομάδα θα ήταν σίγουρα… σαλάτα. Όχι από εκείνες τις «δίαιτας», αλλά σε ένα πολύ μεγάλος σκεύος ( μία σκουτέλα,για να θυμηθούμε και την ντοπολαλιά) με απ’ όλα: από βασιλόπιτες και βουτιές στα παγωμένα νερά, μέχρι έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με ισχυρό πολιτικό και κοινωνικό αποτύπωμα και στήριξη του Γιάννη Χαλίκου , άδειους από νερό ταμιευτήρες, ντοκιμαντέρ για την κρίση των Ιμίων, ένας ύμνος στους εφέδρους και εθνοφύλακες της Καλύμνου στην κρίση των Ιμίων από το στρατηγό Νικολοδήμο και ακόμη αυταρχισμός με κλείσιμο μικροφώνων και φίμωση του Γιάννη Γαλουζή.
Η «Πολιτική Σαλάτα» με μπόλικο λάδι, ξίδι με ποικιλία φρέσκων υλικών για όλα τα γούστα . Υπόσχεται να τα ανακατέψει όλα με χαμόγελο, λίγο χιούμορ, σεβασμό στα γεγονότα και εκείνη τη γνώριμη εβδομαδιαία διάθεση της γωνιάς που διαβάζεται με τσίπουρο ή… ό,τι προτιμά ο αναγνώστης.
Πάμε λοιπόν να σερβίρουμε.
1. Χειμερινοί κολυμβητές: Βουτιά, βασιλόπιτα και… θερμίδες που δεν μετράνε
Οι χειμερινοί κολυμβητές της Καλύμνου απέδειξαν για άλλη μια φορά ότι το κρύο είναι σχετικό. Στην παραλία της Γέφυρας, με ήλιο, γαλήνη και θάλασσα-λάδι, βούτηξαν, στέγνωσαν, έκοψαν πίτα και μετά… εξαφάνισαν κάθε ίχνος διατροφικού ελέγχου από την ψησταριά του Παναγιώτη Βούρου. Κρέατα, λουκάνικα, τσίπουρο, κρασί και καλύμνικη μουσική έδεσαν σε ένα σκηνικό που θύμιζε ότι η ευεξία ξεκινά από τη θάλασσα αλλά ολοκληρώνεται στο τραπέζι.
2. Θεατρική Ομάδα Καλύμνου: Αυλαία για το 2026
Στις Μυρτιές και στο «ΣΤΑΛΑ», η Θεατρική Ομάδα Καλύμνου έκοψε τη δική της πίτα, με τον Μιχαλαρά να βάζει τη σφραγίδα του στη βασιλόπιτα. Λιγότερα λόγια, περισσότερη διάθεση, πολλή αγάπη για το θέατρο και μια σιωπηρή υπόσχεση: και το 2026 θα έχει αυλαίες, ρόλους και χειροκρότημα.
3. Γιώργος Ζερβός: Καλύμνικη παρουσία στη «Μεγάλη Χίμαιρα»
Η Κάλυμνος ταξίδεψε μέχρι τη Σύρο και το ιστορικό Δημαρχείο της, μέσα από το 4ο επεισόδιο της σειράς «Η Μεγάλη Χίμαιρα». Ο Γιώργος Ζερβός και η ομάδα του απέδειξαν ότι το νησί δεν εξάγει μόνο σφουγγάρια, αλλά και πολιτισμό.
4. Θλίψη για τον Σκεύο Μαυρίτση
Η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του Σκεύου Μαυρίτση πάγωσε την τοπική κοινωνία. Σχεδόν 40 χρόνια προσφοράς στον Δήμο, ήρεμος χαρακτήρας, άνθρωπος της δουλειάς. Μερικές φορές η επικαιρότητα είναι δυσάρεστη και σκληρή και απαιτεί – μόνο σιωπή και σεβασμό.
5. Νικόλαος Βουβάλης: Ιστορία σε 637 σελίδες
Ο Μιχάλης Κουτελλάς παρουσίασε ένα βιβλίο-σταθμό για τον μεγάλο ευεργέτη της Καλύμνου Νικόλαο Βουβάλη. Όχι ανάγνωσμα παραλίας, αλλά ένα μεγάλο ιστορικό έργο αναφοράς. Από εκείνα που θυμίζουν ότι η προσφορά δεν μετριέται σε likes, αλλά σε δεκαετίες.
6. Σκάλια: Πίτα με κόσμο και ζωντανό χωριό
Στα Σκάλια, η κοπή πίτας έγινε με συμμετοχή που θα ζήλευαν και… προεκλογικές συγκεντρώσεις. Όταν τα χωριά γεμίζουν, κάτι κάνουν σωστά.
7. Λύκειο Ελληνίδων: Παράδοση που αντέχει
Παιδικά χορευτικά, κάλαντα, συγκίνηση. Το Λύκειο των Ελληνίδων στην Κάλυμνο απέδειξε ότι η παράδοση δεν είναι μουσειακό είδος – είναι ζωντανή όταν περνά στα παιδιά.
8. Θεοφάνεια στα Βλυχάδια: Κατάνυξη, Αγιορείτικο τυπικό και παγωμένα νερά
Εδώ η «Πολιτική Σαλάτα» αφήνει το πιρούνι και κάνει τον σταυρό της. Στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης, με το τυπικό του Αγίου Όρους και το παλαιό ημερολόγιο, τα Θεοφάνεια τελέστηκαν με σεβασμό που θύμιζε άλλες εποχές.
Στα Βλυχάδια, τρεις κολυμβητές βούτηξαν στα παγωμένα νερά και ο Μιχάλης Μαΐλλης ανέσυρε τον Τίμιο Σταυρό. Εκεί, μέσα στα χειροκροτήματα, καταλαβαίνει κανείς ότι σε αυτό το νησί η πίστη δεν είναι απλώς τελετουργία· είναι βίωμα.
9. Ίμια, 30 χρόνια μετά: Το ντοκιμαντέρ του Αργύρη Ντινόπουλου που φωτίζει άγνωστα γεγονότα
Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την κρίση των Ιμίων, εκείνη τη δραματική νύχτα του Ιανουαρίου του 1996 που έφερε Ελλάδα και Τουρκία ένα βήμα πριν από την πολεμική σύγκρουση και σημάδεψε ανεξίτηλα τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Ένα γεγονός που, όσο κι αν πέρασαν τα χρόνια, παραμένει ανοιχτή πληγή στη συλλογική μνήμη και σημείο αναφοράς για τον τρόπο με τον οποίο η χώρα διαχειρίζεται κρίσεις εθνικής κυριαρχίας.
Με αφορμή τη συμπλήρωση των 30 χρόνων, το OPEN παρουσίασε το ωριαίο ντοκιμαντέρ του Αργύρη Ντινόπουλου, ένα έργο που δεν περιορίζεται σε μια απλή ιστορική αναδρομή, αλλά επιχειρεί –και σε μεγάλο βαθμό το πετυχαίνει– να φωτίσει τις κρίσιμες ώρες, τις αποφάσεις της τελευταίας στιγμής και τα παρασκήνια που καθόρισαν την έκβαση της κρίσης.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει με λεπτομέρειες την αποβίβαση των Τούρκων κομάντος στη δυτική νησίδα των Ιμίων, ένα γεγονός που αποτέλεσε σημείο καμπής. Ωστόσο, ιδιαίτερο βάρος δίνεται σε ένα στοιχείο λιγότερο γνωστό στο ευρύ κοινό, αλλά εξαιρετικά κρίσιμο επιχειρησιακά: το σήμα της τελευταίας στιγμής από το ΓΕΕΘΑ προς την 80 ΑΔΤΕΑ (Κως), το οποίο άλλαξε τον αρχικό σχεδιασμό και οδήγησε στην εγκατάσταση ελληνικής δύναμης Καταδρομών του 5ου ΕΤΕΑ (Κως), όχι στη δυτική Ίμια, αλλά στον Φάρο της Καλόλιμνου. Μια απόφαση που, σε συνδυασμό με τις διεθνείς πιέσεις, τις πολιτικές ισορροπίες και τις κινήσεις στο πεδίο, επηρέασε καθοριστικά την τροπή της κρίσης.
Για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ, ο Αργύρης Ντινόπουλος βρέθηκε τις προηγούμενες ημέρες στην Κάλυμνο, αναδεικνύοντας τον κομβικό ρόλο του νησιού εκείνες τις ημέρες. Συνομίλησε με τον τότε δήμαρχο Δημήτρη Διακομιχάλη, τον ταξίαρχο ε.α. Γεώργιο Δρόσο – τότε Διευθυντή του 3ου ΕΓ και υπεύθυνο της Αίθουσας Επιχειρήσεων της 80 ΑΔΤΕΑ – τον Μιχάλη Αρβίθη, καθώς και με τη σύζυγο και τον γιο του αείμνηστου Θεόφιλου Μιλάτου. Το αποτέλεσμα είναι ένα ντοκιμαντέρ που δεν περιορίζεται σε στρατιωτικούς χάρτες και διαταγές, αλλά δίνει χώρο στις ανθρώπινες ιστορίες, στις αγωνίες και στις σιωπές εκείνων που έζησαν τα γεγονότα από κοντά.
10. Μνήμη Καλλιόπης Μανιά
Μια δωρεά που συνεχίζει να μιλά, χρόνια μετά. Στο Μανιάειο, η μνήμη τιμήθηκε όπως της άξιζε.
11. Κλειστά σχολεία λόγω κακοκαιρίας
Μια μέρα χωρίς κουδούνι. Τα παιδιά χάρηκαν, οι γονείς αναστέναξαν, ο καιρός έκανε το δικό του.
12. Έκτακτη συνεδρίαση με ισχυρό πολιτικό και κοινωνικό αποτύπωμα και στο επίκεντρο ο Γιάννης Χαλίκος
Από τα πιο «βαριά» πιάτα της εβδομάδας στην πολιτική κουζίνα της Καλύμνου ήταν η έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου το βράδυ της Τετάρτης 21 Ιανουαρίου 2026. Μια συνεδρίαση που ξεπέρασε τα στενά όρια μιας τυπικής διαδικασίας και εξελίχθηκε σε ανοιχτό πολιτικό και κοινωνικό γεγονός, με έντονο φορτίο και σαφές αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία.
Η συνεδρίαση συγκλήθηκε κατεπειγόντως, με μοναδικό θέμα τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας, της εργασίας και της δικαιοσύνης, μετά τη σύλληψη του γνωστού επιχειρηματία και μεγάλου ευεργέτη του νησιού, Γιάννη Χαλίκου. Αφορμή αποτέλεσε η γνωστοποίηση της πρόθεσής του να εξετάσει το ενδεχόμενο οριστικού κλεισίματος των επιχειρήσεών του στην Κάλυμνο, εξέλιξη που προκάλεσε έντονη ανησυχία σε περισσότερους από 150 εργαζόμενους και τις οικογένειές τους.
Το περιστατικό που άναψε τη «φωτιά» σημειώθηκε την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου, κατά τη διάρκεια αστυνομικού ελέγχου σε κατάστημα εστίασης στην κεντρική πλατεία. Η σύλληψη του Γιάννη Χαλίκου με τη διαδικασία του αυτοφώρου –παρά το γεγονός ότι δεν είναι νόμιμος εκπρόσωπος ή υπεύθυνος λειτουργίας– λειτούργησε ως θρυαλλίδα για μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από την αναλογικότητα στην άσκηση κρατικής εξουσίας και τις κοινωνικές συνέπειες τέτοιων ενεργειών σε μια μικρή νησιωτική κοινωνία.
Ιδιαίτερη βαρύτητα στη συνεδρίαση έδωσε η μαζική παρουσία εργαζομένων από τις επιχειρήσεις Χαλίκου, στοιχείο που ανέδειξε τη διάσταση του ζητήματος πέρα από τα στενά πολιτικά όρια. Παρόντες ήταν οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας, εκπρόσωποι της ελάσσονος μειοψηφίας και ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, ενώ απουσίαζαν οι σύμβουλοι της μείζονος μειοψηφίας, γεγονός που σχολιάστηκε έντονα.
Ο Δήμαρχος Ιωάννης Μαστροκούκος ξεκαθάρισε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο δεν λειτουργεί ως δικαστήριο, αλλά έχει υποχρέωση να υπερασπίζεται την εργασία, την κοινωνική συνοχή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Υπογράμμισε τη διαχρονική προσφορά του Γιάννη Χαλίκου και χαρακτήρισε τον χειρισμό της υπόθεσης υπερβολικό, δηλώνοντας απερίφραστα τη στήριξη της δημοτικής αρχής σε επίπεδο ηθικής συμπαράστασης.
Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, ο Γιώργος Μαύρος άσκησε σκληρή κριτική στη διαδικασία, μιλώντας για «παρωδία» και φόβους περί δύο μέτρων και δύο σταθμών, αποχωρώντας τελικά από την ψηφοφορία. Ο Σάκης Χούλης κράτησε πιο επιφυλακτική στάση, δίνοντας έμφαση στη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και επιλέγοντας την αποχή.
Σε ρόλο εξισορρόπησης κινήθηκε ο Έπαρχος Μανώλης Μουσελλής, με ενωτικό και χαμηλών τόνων λόγο, υπενθυμίζοντας ότι «ο νόμος είναι απρόσωπος, αλλά ο άνθρωπος όχι» και καλώντας σε αποκλιμάκωση και αποφυγή διχασμού.
Το Δημοτικό Συμβούλιο, με αποχώρηση της παράταξης Μαύρου και αποχή της Λαϊκής Συσπείρωσης, ενέκρινε ομόφωνα από τους παρόντες της πλειοψηφίας απόφαση που ζητά πλήρη διερεύνηση των γεγονότων, εκφράζει αμέριστη ηθική συμπαράσταση στον Γιάννη Χαλίκο και προειδοποιεί ότι ενδεχόμενο κλείσιμο των επιχειρήσεών του θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στην τοπική κοινωνία.
Η συνεδρίαση αυτή κατέδειξε ότι το ζήτημα ξεπέρασε τα όρια ενός μεμονωμένου περιστατικού, αγγίζοντας τον πυρήνα της σχέσης θεσμών και κοινωνίας – μια συζήτηση που δύσκολα κλείνει εδώ
13. Γιάννης Χαλίκος: Η επιστολή που πόνεσε
Η επιστολή του Γιάννη Χαλίκου δεν ήταν πολιτική. Ήταν ανθρώπινη. «Με βαριά καρδιά αλλά καθαρή συνείδηση», γράφει, ανακοινώνοντας την αποχώρησή του από την Κάλυμνο.
Μίλησε για αξιοπρέπεια, πικρία, ευγνωμοσύνη. Και άφησε κάτι ανοιχτό: ότι οι πόρτες της επιστροφής δεν κλείνουν πάντα οριστικά. Μερικές φορές απλώς μισοκλείνουν, μέχρι να πέσουν οι τόνοι.
14. Το θέμα στη Βουλή
Ο Γιώργος Νικητιάδης πήγε την παραπάνω υπόθεση στη Βουλή, με βαριές εκφράσεις και ακόμη βαρύτερα ερωτήματα για την αστυνομική πρακτική.
15. Άδειοι ταμιευτήρες: Λιγότερη βροχή, περισσότερη ανησυχία
Οι αριθμοί του Γιώργου Καραΐσκου μιλούν καθαρά: λιγότερη βροχή φέτος , άδειες λεκάνες, ερωτήματα για το αύριο.
16. Σε πλήρη λειτουργία το νέο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Βουβαλείου Νοσοκομείου Καλύμνου
Από την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2026 τέθηκε σε λειτουργία το νέο, πλήρως ανακαινισμένο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) του Γενικού Νοσοκομείου – Κέντρου Υγείας Καλύμνου «Το Βουβάλειο». Η αναβάθμιση αυτή σηματοδοτεί σημαντική βελτίωση των υπηρεσιών υγείας στο νησί, με σύγχρονες υποδομές, ανεξάρτητη είσοδο και καλύτερες συνθήκες για ασθενείς και προσωπικό.
Το Kalymnos News επισκέφθηκε το ΤΕΠ, όπου ο Διοικητής του νοσοκομείου Παντελής Κόγκας και η Προϊσταμένη Ευδοκία Τάλια παρουσίασαν τους νέους χώρους, μεταξύ των οποίων ο χώρος βραχείας νοσηλείας, το Triage με σύστημα χρωματικής κωδικοποίησης και ο ειδικός χώρος για βαριά περιστατικά. Στο επόμενο διάστημα θα εγκατασταθεί σύστημα ηλεκτρονικής παρακολούθησης ασθενών με βραχιολάκι, ενισχύοντας την ασφάλεια και την οργάνωση του ΤΕΠ.
Η ανακαίνιση συνεχίζεται έως τις 15 Μαρτίου, με επέκταση των χώρων και περαιτέρω βελτιώσεις. Παράλληλα, λειτουργεί νέο σύστημα ηλεκτρονικών ραντεβού μέσω finddoctors.gr, MyHealth και τηλεφωνικά στο 1566, προσφέροντας ευκολία στους κατοίκους.
Η επένδυση στο ΤΕΠ του Βουβαλείου ενισχύει την αίσθηση ασφάλειας και εμπιστοσύνης των Καλύμνιων απέναντι στη δημόσια υγεία και αναδεικνύει την πρόθεση της διοίκησης για συνεχή βελτίωση των υπηρεσιών.
17. Στρατηγός Αθανάσιος Νικολοδήμος: Ένας ύμνος στους εφέδρους και εθνοφύλακες της Καλύμνου στην κρίση των Ιμίων
Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ένα από τα πιο τραυματικά και καθοριστικά επεισόδια της σύγχρονης ελληνοτουρκικής ιστορίας μετά το 1974, η μνήμη επιστρέφει όχι ως απλή επέτειος, αλλά ως υπενθύμιση ευθύνης. Η μεγάλη τηλεοπτική έρευνα του Αλέξη Παπαχελά, που προβλήθηκε από τον ΣΚΑΪ σε δύο επεισόδια στις 21 και 22 Ιανουαρίου 2026, επανέφερε στο προσκήνιο γεγονότα, αποφάσεις, παραλείψεις και –κυρίως– ανθρώπους που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή εκείνων των δραματικών ημερών.
Το ντοκιμαντέρ «Ίμια: 30 χρόνια μετά» δεν περιορίστηκε σε μια απλή ιστορική αναδρομή. Αποτέλεσε μια πυκνή καταγραφή μαρτυριών από πολιτικούς και στρατιωτικούς πρωταγωνιστές, οι οποίοι –σε αρκετές περιπτώσεις για πρώτη φορά– μίλησαν ανοιχτά για το παρασκήνιο της κρίσης, φωτίζοντας άγνωστες πτυχές των γεγονότων.
Ανάμεσά τους ξεχώρισε η κατάθεση του Αντιστράτηγου ε.α. Αθανάσιου Νικολοδήμου, τότε Ταξίαρχου και Διοικητή της 80 Ανώτερης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής (80 ΑΔΤΕΑ) την περίοδο 1995-1996. Με λόγο νηφάλιο, ακριβή και καθαρά στρατιωτικό, κατέθεσε τη δική του οπτική χωρίς υπερβολές και εκ των υστέρων ηρωισμούς.
Ιδιαίτερη σημασία όμως είχε η επαινετική του αναφορά στους Καλύμνιους εφέδρους και εθνοφύλακες. Μια αναφορά που δεν είχε χαρακτήρα φιλοφρόνησης, αλλά αυθεντικής μαρτυρίας για το ήθος, τον πατριωτισμό και τη συλλογική στάση μιας τοπικής κοινωνίας σε ώρες εθνικής δοκιμασίας.
Όπως ανέφερε, γύρω στις 11:00 τέθηκε η 80 ΑΔΤΕΑ σε γενική επιφυλακή και δόθηκε η διαταγή για επιστράτευση της τοπικής εφεδρείας. Οι τοπικές αρχές κινητοποιήθηκαν άμεσα για την επίδοση των Φύλλων Ατομικής Πρόσκλησης. Εκείνο όμως που εντυπωσίασε τον Διοικητή ήταν η αυθόρμητη και μαζική προσέλευση των εθνοφυλάκων και εφέδρων, κυρίως των Καλυμνίων.
«Ήρθαν όχι μόνο όσοι έπρεπε, αλλά και περισσότεροι», σημείωσε χαρακτηριστικά, τονίζοντας το υψηλό πατριωτικό φρόνημα και τη λεβεντιά τους. Μια στάση που δεν γεννήθηκε από υποχρέωση, αλλά από βαθιά συνειδητή επιλογή.
Σε μια εποχή όπου η άμυνα συχνά μετριέται με εξοπλισμούς και τεχνολογίες, η μαρτυρία αυτή υπενθυμίζει ότι ο καθοριστικός παράγοντας παραμένει ο άνθρωπος. Το φρόνημα, η ετοιμότητα και η συλλογική στάση μιας κοινωνίας όταν οι συνθήκες το απαιτούν.
Και ακριβώς αυτή τη διάσταση ανέδειξε με σεβασμό και σαφήνεια ο Αντιστράτηγος Αθανάσιος Νικολοδήμος, καταγράφοντας μια στιγμή όπου η Κάλυμνος στάθηκε στο ύψος της ιστορίας της – μια παρακαταθήκη μνήμης που, τριάντα χρόνια μετά, παραμένει επίκαιρη.
18 Ένταση στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλυμνίων- Όταν ο κανονισμός έγινε πρόσχημα και ο διάλογος θύμα – Η φίμωση Γαλουζή
Σκηνές έντασης και έντονου προβληματισμού για τη δημοκρατική λειτουργία του κορυφαίου θεσμικού οργάνου του Δήμου εκτυλίχθηκαν στην τακτική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλυμνίων, την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, στις 18:00. Μια συνεδρίαση με 13 θέματα στην ημερήσια διάταξη, η οποία αντί να κυλήσει ομαλά στιγματίστηκε από διακοπές, υψηλούς τόνους και μια εμφανή προσπάθεια φίμωσης του επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, Γιάννη Γαλουζή.
Από τα πρώτα λεπτά, η πρόθεση του Προέδρου του ΔΣ να μην επιτρέψει τη συγκεκριμένη τοποθέτηση ήταν σαφής. Με επίκληση του κανονισμού λειτουργίας –που, κατά τον Πρόεδρο, δεν προβλέπει παρεμβάσεις πριν την έναρξη της ημερήσιας διάταξης– επιχειρήθηκε να αποκλειστεί ο λόγος του επικεφαλής της αντιπολίτευσης. Η ερμηνεία αυτή φάνηκε προσχηματική, ιδίως όταν λίγο αργότερα ο ίδιος ο Πρόεδρος παραδέχθηκε ότι ο λόγος δόθηκε τελικά «κατ’ εξαίρεση» και «κατά παράβαση του κανονισμού».
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν σταμάτησε εκεί. Κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης του Γιάννη Γαλουζή, ο λόγος του διακόπηκε επανειλημμένα, όχι μόνο από τον Πρόεδρο και τον Δήμαρχο, αλλά και από δημοτικούς συμβούλους της συμπολίτευσης. Φωνές, παρεμβάσεις και έντονο ύφος δημιούργησαν μια εικόνα που κάθε άλλο παρά συνάδει με τη λειτουργία ενός συλλογικού και δημοκρατικού οργάνου.
Ένας επικεφαλής παράταξης, εκλεγμένος από τους πολίτες, δεν αντιμετωπίζεται ως «ενοχλητικός ομιλητής», ούτε φιμώνεται επειδή η άποψή του δεν είναι αρεστή. Το δικαίωμα λόγου και πολιτικής κριτικής δεν αποτελεί παραχώρηση της πλειοψηφίας, αλλά θεσμική υποχρέωση του Δημοτικού Συμβουλίου να το διασφαλίζει.
Ιδιαίτερα προβληματική υπήρξε και η στάση της Δημοτικής Αρχής απέναντι στην ουσία των ενστάσεων που τέθηκαν. Ο Γιάννης Γαλουζής ανέδειξε ζητήματα διαδικασίας, όπως την αιφνιδιαστική σύγκληση της πρόσφατης έκτακτης συνεδρίασης, την ελλιπή ενημέρωση για ένα σοβαρό κοινωνικό θέμα και την απουσία ουσιαστικής εισήγησης. Τα ζητήματα αυτά αγνοήθηκαν, με τον Δήμαρχο να επαναλαμβάνει ότι «το θέμα έκλεισε», αποφεύγοντας κάθε ουσιαστική απάντηση.
Αντί να υπάρξει διάθεση εκτόνωσης και θεσμικής προστασίας του διαλόγου, επελέγη η όξυνση. Η επίκληση του κανονισμού λειτούργησε επιλεκτικά και αντιφατικά. Ο κανονισμός δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εργαλείο φίμωσης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τοποθέτηση επικεφαλής παράταξης που ζητά να απαντήσει σε δημόσιες πολιτικές αιχμές.
Η αποχώρηση του Γιάννη Γαλουζή και των δημοτικών συμβούλων της παράταξής του ήταν η αναπόφευκτη κατάληξη μιας διαδικασίας που είχε ήδη εκτροχιαστεί. Δεν αποτέλεσε «φυγή», αλλά πολιτική καταγγελία. Πριν αποχωρήσει, ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης δήλωσε ότι θα απευθυνθεί στα τοπικά ΜΜΕ, καθώς –όπως είπε– με τέτοιες συμπεριφορές αναγκάζεται να μεταφέρει εκτός της αίθουσας όσα δεν του επετράπη να πει εντός αυτής.
Ακόμη και μετά την αποχώρηση, η στάση του Δημάρχου δεν συνέβαλε στην εκτόνωση, καθώς επέλεξε να κατηγορήσει την αντιπολίτευση για «εκ των υστέρων φωνές» και «υποκατάστατο συμμετοχής», χωρίς ίχνος αυτοκριτικής.
Ένα Δημοτικό Συμβούλιο, όμως, δεν λειτουργεί με κλειστά στόματα ούτε με επιλεκτικές ερμηνείες κανονισμών. Λειτουργεί με διάλογο, σεβασμό στη μειοψηφία και κατοχύρωση του δικαιώματος λόγου. Και όταν αυτά δοκιμάζονται, το πρόβλημα παύει να είναι παραταξιακό – γίνεται βαθιά θεσμικό.
Επίλογος
Αυτή ήταν η «Πολιτική Σαλάτα» της εβδομάδας. Με πίστη και ένταση, με μνήμες και αντιπαραθέσεις, με βουτιές στα παγωμένα νερά και βουτιές στη σκληρή πραγματικότητα.
Ραντεβού στο επόμενο σερβίρισμα. Και μέχρι τότε: κρατήστε το πιρούνι γερά – η σαλάτα συνεχίζεται.