Αυτές τις αγιασμένες μέρες, μαζί με το Θείο Δράμα, βιώσαμε το φευγιό της προσφιλούς μας Φανής. Μεγάλη απώλεια για μας τους φίλους, όμως, λύτρωση για την ίδια.
Εμείς, οι φίλες που ευτυχήσαμε να συμπορευθούμε με την εκλεκτή Φανή, να χαρούμε τη φιλία της, να συμπράξουμε σε πολιτιστικά δρώμενα, να ευφράνουμε από κοινού, τους νόες και τις ψυχές μας με όμορφες συγκινήσεις, θα νοιώσουμε βαθύτερα την απουσία της. Θα μας λείψει πολύ!..
Η Φανή υπήρξε σημαντική προσωπικότητα της Καλύμνου στην Αθήνα. Είχε άριστη παιδεία και ανατροφή, άξια θυγατέρα της Θεμελίνας Ζερβού-Καπελλά. Ήταν σώφρων, εύφρων και κοσμία, αρετές άφθαρτες κατά τα κλασικά πρότυπα. Υπήρξε υπόδειγμα συζύγου, μητέρας, συγγενούς και φίλης.
Στο πέρασμα του χρόνου δοκιμάστηκε άσχημα. Της έλαχε ό,τι τραγικότερο για μία μάνα, να βιώσει τον άωρο θάνατο του πρωτογιού της Θοδωρή… Κι όμως, δεν γονάτισε, δεν λύγισε!.. Αγωνίστηκε με αξιοπρέπεια να κρατηθεί στο ύψος των περιστάσεων και να φροντίσει το δεύτερο άξιο τέκνο της, τον εξαίρετο Μανόλη. Όπως, ακριβώς, ήρωες και ηρωΐδες στην Αρχαία Τραγωδία!..
‘‘ὁ μὴ δαρεὶς ἄνθρωπος οὐ παιδεύεται’’ πρεσβεύει ο Σοφοκλής… Δηλαδή, ο άνθρωπος βελτιώνεται και τελειοποιείται όταν είναι «παιδεμένος», βασανισμένος από τους θεούς και τη μοίρα. Γιατί, τότε μόνο, γίνεται τέλειος άνθρωπος, «ήρωας». Μια τέτοια «ηρωΐδα» υπήρξε και η Φανή μας, στολισμένη με τα χαρίσματά της! Και αυτή την ωραία εικόνα της θα κρατάμε στη θύμισή της, όσο υπάρχει η μνήμη μας. Σαφώς, ο Ευριπίδης διδάσκει: ‘‘τῶν καλῶν δὲν τὰ σβήνει τ’ ἀχνάρια ὁ καιρός. Καὶ νὰ πεθάνουνε… λάμπει ἡ ἀρετή τους’’.
*Άρτεμις Σκουμπουρδή
Εντεταλμένη Δημοτική Σύμβουλος για την Ιστορική Ανάδειξη της πόλης των Αθηνών