Αθλητισμός στον Δήμο Καλυμνίων: Ένας κανονισμός που "σκοντάφτει" ξανά και μια εμμονή που γεννά εύλογα ερωτήματα!

Σχεδόν δύο χρόνια μετά την πρώτη απόπειρα, ο Κανονισμός Λειτουργίας των Αθλητικών Εγκαταστάσεων παραμένει χωρίς έγκριση. Η προηγούμενη απόφαση ακυρώθηκε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, οι επισημάνσεις της αντιπολίτευσης δεν εισακούστηκαν και η νέα πρόταση δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία. Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο γιατί δεν μπορεί να ολοκληρωθεί ένας κανονισμός, αλλά γιατί η Δημοτική Αρχή επιμένει στην ίδια πρακτική, ιδιαίτερα στα ζητήματα του αθλητισμού.
Ένα ακόμη επεισόδιο σε μια υπόθεση που εξελίσσεται εδώ και σχεδόν δύο χρόνια εκτυλίχθηκε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλυμνίων την Παρασκευή 7 Αυγούστου 206, με θέμα την «Έγκριση Κανονισμού Λειτουργίας Αθλητικών Εγκαταστάσεων Δήμου Καλυμνίων».
Δεν πρόκειται για μια απλή καθυστέρηση. Ο κανονισμός έχει ήδη περάσει από το Δημοτικό Συμβούλιο, έχει ακυρωθεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου εξαιτίας ουσιαστικών παραλείψεων, επανήλθε μετά από επτά μήνες και τελικά ούτε αυτή τη φορά κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία.
Από την απόφαση 142/2024 στην ακύρωση
Η ιστορία ξεκινά στις 12 Νοεμβρίου 2024, όταν ο Κανονισμός εισήχθη στο Δημοτικό Συμβούλιο και εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία από τους 12 παρόντες δημοτικούς συμβούλους, με την έκδοση της απόφασης 142/2024.
Οι επικεφαλής των παρατάξεων της αντιπολίτευσης, Γιάννης Γαλουζής και Γιώργος Μαύρος, είχαν από τότε διατυπώσει σοβαρές αντιρρήσεις τόσο για το περιεχόμενο όσο και για τη νομιμότητα της απόφασης, προειδοποιώντας ουσιαστικά ότι θα μπορούσε να ακυρωθεί.
Πρόκειται για απόφαση κανονιστικού περιεχομένου, για την οποία προβλέπεται έλεγχος νομιμότητας από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, η απόφαση διαβιβάστηκε στην αρμόδια αρχή μόλις στις 4 Δεκεμβρίου 2025, δηλαδή περισσότερο από έναν χρόνο μετά την ψήφισή της.
Στις 29 Δεκεμβρίου 2025 η Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου ακύρωσε την απόφαση 142/2024, διαπιστώνοντας σειρά ουσιαστικών παραλείψεων.
Το ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι αρκετές από αυτές είχαν ήδη επισημανθεί από τις αντιπολιτευόμενες παρατάξεις, αλλά και από την Ευαγγελία Μπιλήρη, με την από 15-09-2025 αναφορά της και τα ηλεκτρονικά μηνύματα της 18ης Νοεμβρίου και της 2ας Δεκεμβρίου.
Δηλαδή, οι παρατηρήσεις υπήρχαν. Η προειδοποίηση υπήρχε. Η ακύρωση τελικά ήρθε.
Επτά μήνες αργότερα, ξανά από την αρχή
Επτά μήνες μετά την ακύρωση,στις 7 Αυγούσου 2026, η Δημοτική Αρχή επανέφερε τον Κανονισμό στο Δημοτικό Συμβούλιο, υποστηρίζοντας ότι είχε εναρμονιστεί με τη σχετική νομοθεσία που υπέδειξε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση και είχε προηγουμένως εγκριθεί από τη Δημοτική Επιτροπή.
Όμως και αυτή τη φορά διατυπώθηκαν σοβαρές ενστάσεις.
Ο Γιώργος Ψαράς και ο Δημήτρης Διακομιχάλης ζήτησαν αναβολή και προηγούμενη διαβούλευση μεταξύ των επικεφαλής, ώστε να υπάρξει πλήρης εναρμόνιση και συμφωνία.
Ο Γιάννης Γαλουζής επισήμανε νέες παραλείψεις, ενώ ο Γιώργος Μαύρος υποστήριξε ότι ο Κανονισμός εξακολουθεί να είναι ελλιπής, καθώς δεν έχει ληφθεί υπόψη ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Παράλληλα, τέθηκε ζήτημα προηγούμενης διαβούλευσης και εισήγησης από την αρμόδια επιτροπή αθλητισμού.
Η Δημοτική Αρχή επέμεινε ότι ο Κανονισμός είχε εναρμονιστεί με τις υποδείξεις της Αποκεντρωμένης και τον έθεσε σε ψηφοφορία.
Το αποτέλεσμα ήταν χαρακτηριστικό: από τους 12 παρόντες δημοτικούς συμβούλους της πλειοψηφίας, υπέρ ψήφισαν 11.
Και όμως, ο Κανονισμός δεν εγκρίθηκε.
Οι 11 ψήφοι δεν ήταν αρκετές
Σύμφωνα με το άρθρο 318 του Ν. 5314/2026, για την έγκριση κανονιστικής απόφασης απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου, δηλαδή το 50%+1 του συνολικού αριθμού των δημοτικών συμβούλων. Δηλαδή 13 ψήφοι υπερ.
Έτσι, παρά το γεγονός ότι 11 από τους 12 παρόντες της Δημοτικής Αρχής ψήφισαν υπέρ, δεν συγκεντρώθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία.
Το θέμα θα επανέλθει, επομένως, σε επόμενη συνεδρίαση.
Και κάπως έτσι, σχεδόν δύο χρόνια μετά την πρώτη προσπάθεια, ο Δήμος Καλυμνίων εξακολουθεί να μην διαθέτει εγκεκριμένο Κανονισμό Λειτουργίας των Αθλητικών Εγκαταστάσεων.
Το ερώτημα είναι πλέον απλό: πόσες φορές πρέπει να αποτύχει η ίδια διαδικασία για να γίνει αντιληπτό ότι απαιτείται διαφορετική προσέγγιση;
Η «περίεργη εμμονή» με τον αθλητισμό
Το ζήτημα, όμως, δεν περιορίζεται στον συγκεκριμένο Κανονισμό. Υπάρχει ένα ευρύτερο μοτίβο στον τρόπο με τον οποίο η Δημοτική Αρχή έχει χειριστεί ζητήματα αθλητισμού.
Η πρώτη σοβαρή ένδειξη εμφανίστηκε ήδη το 2024, με τη συγκρότηση της «Δημοτικής Αθλητικής Επιτροπής».
Με την απόφαση 53/2024 της 20ής Μαρτίου 2024 επιχειρήθηκε η συγκρότηση πενταμελούς Επιτροπής με πρόεδρο μη αιρετό πρόσωπο και χωρίς τη συμμετοχή δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης.
Οι δημοτικοί σύμβουλοι Γιάννης Γαλουζής, Χρυσόστομος Αλαχούζος, Μικές Ρήγας και Γιώργος Ψαράς άσκησαν ειδική διοικητική προσφυγή, ζητώντας την ακύρωση της απόφασης ως μη σύννομης.
Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου τελικά ακύρωσε την απόφαση, κρίνοντας μη σύννομη τη σύνθεση της Επιτροπής.
Και εδώ θα περίμενε κανείς μια αυτονόητη συνέχεια: συμμόρφωση με τη νομιμότητα και νέα, σύννομη συγκρότηση.
Αντί γι' αυτό, η Δημοτική Αρχή δεν προχώρησε σε νέα Δημοτική Αθλητική Επιτροπή. Με απόφαση Δημάρχου συγκροτήθηκε «Ομάδα Εργασίας Αθλητισμού», με πρόεδρο την Αντιδήμαρχο Αθλητισμού, με συμβουλευτικό ρόλο προς τον Δήμαρχο.
Από τη συλλογικότητα στη μονοπρόσωπη λειτουργία;
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η συγκεκριμένη Ομάδα Εργασίας ουδέποτε συνεδρίασε σε ολομέλεια. Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για παρεμβάσεις και έκδοση εγγράφων που φέρεται να ξεπερνούν τις αρμοδιότητές της.
Εάν πράγματι ισχύουν αυτά, τότε προκύπτουν σοβαρά θεσμικά ερωτήματα:
Ποιος αποφασίζει; Ποιος έχει αρμοδιότητα; Ποιο όργανο συνεδριάζει; Ποια είναι τα πρακτικά και ποιες οι αποφάσεις;
Μια «Ομάδα» που δεν λειτουργεί συλλογικά αλλά κατ'εξακολούθηση με ένα πρόσωπο μόνο , υπερβαίνοντας τις αρμοδιότητες που τις έχουν ανατεθεί, είναι δύσκολο να πείσει ότι αποτελεί ουσιαστικό θεσμικό εργαλείο.
Και ακόμη δυσκολότερο είναι να πείσει όταν ο αθλητισμός, αντί να αποτελεί πεδίο συνεργασίας, εμφανίζεται να μετατρέπεται σε χώρο προσωπικών αντιπαραθέσεων και μονοπρόσωπων παρεμβάσεων.
Ο αθλητισμός δεν είναι προσωπικό πεδίο επιρροής
Ο αθλητισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως προσωπικό πεδίο επιρροής κανενός.
Είναι τα σωματεία, οι αθλητές, οι προπονητές, οι γονείς, οι εθελοντές και όλοι εκείνοι που καθημερινά στηρίζουν τον αθλητισμό της Καλύμνου.
Αυτοί έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τους κανόνες λειτουργίας των εγκαταστάσεων, να συμμετέχουν στη διαβούλευση και να καταθέτουν τις προτάσεις τους πριν από την τελική απόφαση.
Η διαβούλευση δεν αποτελεί αδυναμία μιας δημοτικής διοίκησης. Είναι στοιχείο δημοκρατικής και αποτελεσματικής λειτουργίας.
Γιατί όταν ένας κανονισμός έχει ήδη ακυρωθεί, η λογική δεν μπορεί να είναι «τον ξαναφέρνουμε και τον ψηφίζουμε». Η λογική πρέπει να είναι: ακούμε, διορθώνουμε, συνθέτουμε και μετά αποφασίζουμε.
Το παράδοξο της υπόθεσης
Η ακύρωση της απόφασης 142/2024 θα μπορούσε να αποτελέσει μια ευκαιρία για συνολική επανεκκίνηση.
Να αξιοποιηθούν οι παρατηρήσεις της Αποκεντρωμένης, οι επισημάνσεις της αντιπολίτευσης και οι προτάσεις των ανθρώπων του αθλητισμού. Να γίνει πραγματική διαβούλευση και να προκύψει ένας κανονισμός σύγχρονος, πλήρης και θεσμικά θωρακισμένος.
Αντί γι' αυτό, η νέα προσπάθεια κατέληξε ξανά σε αδιέξοδο.
Και έτσι ένας κανονισμός που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο εργαλείο οργάνωσης των αθλητικών εγκαταστάσεων έχει μετατραπεί σε χρονίζον διοικητικό και πολιτικό σίριαλ.
Ποιος τελικά πληρώνει το τίμημα;
Το τίμημα δεν το πληρώνουν οι παρατάξεις.
Το πληρώνει ο αθλητισμός. Τα σωματεία, οι αθλητές, οι γονείς και όλοι όσοι χρειάζονται ένα σαφές και λειτουργικό πλαίσιο.
Μετά από σχεδόν δύο χρόνια, ο Δήμος εξακολουθεί να συζητά έναν κανονισμό που θα έπρεπε ήδη να εφαρμόζεται.
Δύο χρόνια για έναν κανονισμό είναι πολλά. Ιδιαίτερα όταν στο διάστημα αυτό μεσολάβησε μία ακύρωση και μία ακόμη αποτυχημένη προσπάθεια έγκρισης.
Η ώρα για αλλαγή νοοτροπίας
Η Δημοτική Αρχή έχει πλέον μία ακόμη ευκαιρία. Όχι όμως για να επαναλάβει την ίδια διαδικασία.
Χρειάζεται να ανοίξει τον διάλογο με την αντιπολίτευση, τα αθλητικά σωματεία και τους ανθρώπους του χώρου. Να εξετάσει ξανά το σύνολο του θεσμικού πλαισίου και να διασφαλίσει ότι κάθε αρμόδιο όργανο λειτουργεί με τον τρόπο που προβλέπει η νομοθεσία.
Οι θεσμικές παρατηρήσεις δεν είναι ενοχλητικές υποδείξεις. Είναι μέρος της δημοκρατικής λειτουργίας και μπορούν να προλάβουν νέα λάθη και νέες ακυρώσεις.
Το ζητούμενο δεν είναι να «κερδίσει» η Δημοτική Αρχή έναντι της αντιπολίτευσης. Το ζητούμενο είναι να κερδίσει ο αθλητισμός της Καλύμνου.
Η Κάλυμνος χρειάζεται κανόνες για τον αθλητισμό και όχι πολιτικές εμμονές γύρω από τους κανόνες.
Μετά από δύο χρόνια, μία ακυρωμένη απόφαση και μία ακόμη προσπάθεια που δεν εγκρίθηκε, το ερώτημα πλέον είναι αναπόφευκτο:
Γιατί μια τόσο αυτονόητη ανάγκη εξακολουθεί να μην μπορεί να ολοκληρωθεί;
Και όταν μια Δημοτική Αρχή επιμένει επανειλημμένα σε μια διαδικασία που έχει ήδη παρουσιάσει σοβαρά προβλήματα, η κοινωνία δικαιούται να αναρωτηθεί αν πρόκειται απλώς για διοικητική ανεπάρκεια ή για μια βαθύτερη εμμονή να γίνονται τα πράγματα με έναν συγκεκριμένο τρόπο, ακόμη κι όταν αυτός αποδεικνύεται προβληματικός.
Στον αθλητισμό η επιμονή είναι αρετή όταν οδηγεί στη βελτίωση.
Όταν όμως οδηγεί στην επανάληψη των ίδιων λαθών, παύει να είναι επιμονή. Γίνεται εμμονή
























