Αυτή τη στιγμή ο Ερντογάν έχει ανοιχτό ένα μέτωπο στην Β.Α.Συρία εναντίον των Κούρδων της Συρίας.Τώρα ανοίγει δεύτερο μέτωπο στο Ιντλίμπ της Β.Δ.Συρίας.Επί πλέον ανοίγει άλλο μέτωπο στην Λιβύη για να υπερασπίσει την Κυβέρνηση της Τρίπολης (με την οποία υπέγραψε πριν λίγο καιρό την περιβόητη Συμφωνία διανομής των θαλασσών μεταξύ Λιβύης -Τουρκίας).
Και στις τρείς περιπτώσεις ο Ερντογάν μπροστά του βρίσκει αντιμέτωπους τους συνεργάτες του Ρώσους!
Με το παρόν άρθρο θέλουμε να δείξουμε, ότι το άνοιγμα πολλών μετώπων καταδικασμένων προκαταβολικά σε αποτυχία χαροποιεί τους Κούρδους όχι πια της Συρίας ή του Ιράκ,αλλά της ίδιας της Τουρκίας.[Η δυσκολία μας είναι ν’ αποδείξουμε, ότι τα μέτωπα αυτά είναι καταδικασμένα και όχι ότι το άνοιγμα πολλών μετώπων είναι ευχάριστη εξέλιξη για τους Κούρδους]
1) Μέτωπο Νο 1: Οι Κούρδοι της Συρίας
Η επίσημη εκδοχή της Τουρκίας είναι, ότι οι Κούρδοι της Συρίας αποτελούν παρακλάδι του Κουρδικού κινήματος της Τουρκίας και ότι η Τουρκία θέλει να κόψει την επικοινωνία των δύο Κουρδικών περιοχών (Τουκικής και Συριακής).Ως ένα βαθμό αυτή είναι μια αληθινή επιδίωξη της Τουρκίας, που σκοντάφτει όμως σε μια πολύ λογική απορία:Γιατί η Τουρκία να μην κάμει μια ζώνη Ασφαλείας μέσα στο δικό της έδαφος κατά μήκος των Συριακών συνόρων, αλλά απαιτεί να την κάνει μέσα στο Συριακό έδαφος;Αν την κάνει μέσα στο δικό της έδαφος ,κανείς δεν μπορεί να της αντιμιλήσει, ενώ απαιτώντας να την κάνει μέσα σε Συριακό έδαφος ουσιαστικά κάνει κατάκτηση ξένου εδάφους ( ως προγεφυρώματος για ευρύτερες και βαθύτερες κατακτήσεις).Ο Ερντογάν έχει την απαίτηση να διαμορφώσει μια ζώνη 30χλμ μέσα στο Συριακό έδαφος.Έρχεται εκ των πραγμάτων σε αντίθεση από την μια με την Συρία, που βλέπει να χάνει μέρος των εδαφών της και απότην άλλη με την Ρωσία, που έχει εγγυηθεί την εδαφική ακεραιότητα της συμμάχου της Συρίας.Τα παράδοξα δεν σταματούν εδώ. Ο Ερντογάν θέλει να στείλει 3 εκατ.Σύρους πρόσφυγες στα εδάφη που είναι ανατολικάτου Ευφράτη, για να αλλοιώσει τον Κουρδικό πληθυσμό με Άραβες Σύρους αντιπάλους του Άσαντ. Σε συνέχεια εμφανιζόμενος ως προστάτης αυτού του Συριακού πληθυσμού να κάνει κατάκτηση όλης της περιοχής της Συρίας ανατολικά του Ευφράτη, ν’ αρπάξει τις πετρελαιοπηγές της Συρίας καιν ανοίξει δρόμο φιλικής διάβασης προς τον Περσικό Κόλπο παρακάμπτοντας την Συρία του Άσαντ.Εδώ έρχεται σ’ αντίθεση όχι μόνον με την Συρία που βλέπει εδάφη και πετρελαιοπηγές να διαφεύγουν προς την Τουρκία, όχι ακόμα με την Ρωσία που έχει εγγυηθεί την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, αλλά επιπλέον με τις ΗΠΑ που έχουν ακριβώς τις ίδιες επιδιώξεις με την Τουρκία(=αρπαγή Συριακών εδαφών για ίδρυση προστατευμένου από τις ΗΠΑ Κουρδικού κράτους,άνοιγμα δρόμου προς τον Περσικό Κόλπο με παράκαμψη της Συρίας).
2) Μέτωπο Νο 2: Το Ιντλίμπ
Το Ιντλίμπ βρίσκεται στα Β.Δ. της Συρίας, είναι κοντά στη πόλη Λατάκεια και τις Ρωσικές βάσεις Ταρτούς και Μειμίν.Κατοικείται από Τουρκομάνους, ένα συγγενικό λαό προς τους Τούρκους.Αν ξεκινήσουμε με την λογική, ότι κάθε μειονότητα πρέπει ν’ αυτονομείται και να μην υπακούει στην Κεντρική Κυβέρνηση,τότε ας δώσει πρώτη το παράδειγμα η Τουρκία με αυτονόμηση των Κούρδων της Τουρκίας.Ο Ερντογάν έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά: για τους Κούρδους της Τουρκίας δεν αναγνωρίζει καμιά ιδιαίτερη εθνότητα: τους θεωρεί Τούρκους που μιλάνε ένα γλωσσικό ιδίωμα. Για τους Τουρκομάνους του Ιντλίμπ απαιτεί όχι μόνο να μην υπακούνε στην κεντρική Κυβέρνηση του Άσαντ, αλλά να μπορούν να γίνονται σφηκοφωλιά των Ισλαμιστών ανταρτών και να πολεμάνε ανενόχλητοι τον Συριακό στρατό και με πυραύλους και αυτόματα αεροπλάνα να βομβαρδίζουν τις Ρωσικές βάσεις.Αν ο στρατός του Άσαντ τολμήσει να τους πειράξει, το Ινλίμπ πρέπει αμέσως να επικαλείται την στρατιωτική βοήθεια της Τουρκίας.Στο Ιντλίμπ έχουν μαζευτεί όλοι οι Ισλαμιστές αντάρτες, που υποχωρούσαν από τα διάφορα μέτωπα υπό την πίεση του Συριακού στρατού και της Ρωσικής αεροπορίας. Η Συμφωνία Ρωσίας -Τουρκίας προβλέπει σταμάτημα των πολεμικών επιχειρήσεων και βαθμιαία αποκλιμάκωση της έντασης με παράδοση του οπλισμού των ανταρτών στον Συριακό στρατό, με αμνηστεία και αυτονομία του Ιντλίμπστα πλαίσια του Συριακού κράτους.Η Συμφωνία αυτή κατάφωρα παραβιάζεται από τους Ισλαμιστές αντάρτες, οπότε ο Συριακός στρατός παρεμβαίνει και τους περισφίγγει για να καταθέσουν τα όπλα.Ο Ερντογάν όχι μόνο παρεμβαίνει σε ξένο έδαφος, αλλά επί πλέον απαιτεί να μην τον ενοχλούν οι Ρώσοι.
3) Μέτωπο Νο 3: Λιβύη
Α) Στη Λιβύη διεξάγεται ένας γεωπολιτικός Πόλεμος μεταξύ Δύσης και Ρωσίας.Η διαφορά του Ρωσικού ελέγχου της Λιβύης από τον Δυτικό έλεγχο συνίσταται στο εξής:Οι Ρώσοι θέλουν να διαμορφώσουν μια συμμαχική ομάδα(καρτέλ) πετρελαιοπαραγωγικών χωρών (Βενεζουέλα, Αγκόλα,Αλγέρι, Ιράν, Συρία, Λιβύη), που με τη Ρωσία θα μπορέσουν να εμποδίσουν τις ΗΠΑ με την Σαουδική Αραβία να ρυθμίζουν τις διεθνείς τιμές. Οι Ρώσοι φοβούνται επανάληψη του φαινομένου της τεχνητής αύξησης της παραγωγής του Σαουδαραβικού πετρελαίου,που με την υπόδειξη κάποτε των ΗΠΑ έρριξαν τις τιμές στα 16 δολ.το βαρέλι και χρεοκόπησαν την Σοβιετική Ένωση.Αντίθετα οι Δυτικοί πέραν του ελέγχου των τιμών επιδιώκουν την εκμετάλλευση των πετρελαίων της Λιβύης.Προφανώς ο Ερντογάν θέλει να πάρει μέρος στην μοιρασιά του Λιβυκού πετρελαίου υποστηρίζοντας την φιλοδυτική Κυβέρνηση τηςΤρίπολης.
Β) Φυσικά οι Δυτικοί δεν επιθυμούν την ανάμειξη της Ρωσίας στην Λιβύη και αυτό συνάγεται όχι μόνο από την λογική των αντιτιθέμενων συμφερόντων, αλλά και από το εξής πραγματικό ανέκδοτο:Λέει ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ (πριν ένα χρόνο): Δεν θα επιτρέψουμε στην Ρωσική αρκούδα να πατήσει το πόδι της στην Λιβύη!Απαντάει ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σοιγκού:Από τον ζωολογικό κήπο δεν ξέρω κανένα ζώο που να μπορεί να διώξει την αρκούδα! (το ανέκδοτο αυτό είναι στα πλαίσια της περιβόητης θεωρίας του Ρώσου Προέδρου Β.Β.Πούτιν: “Τα σύνορατης Ρωσίας δεν τελειώνουν πουθενά”)
Γ) Ο Ερντογάν προχθές έκανε μια δήλωση επιστρέφοντας από το Πακιστάν στην Τουρκία: “Η Ρωσία από υψηλά κλιμάκια ελέγχει τον πόλεμο της Λιβύης .Υπάρχει φωτογραφία που ο Χαλιφά Χαφτάρ συνομιλεί με τον Ρώσο υπουργό Άμυνας Σεργκέι Σοιγκού και τον Αρχηγό του Ρωσικού Επιτελείου Βαλέρι Γκερασίμωφ” Ο Ερντογάν μπλοφατζής μπορεί να είναι, αλλά παραμυθάς δεν είναι.Εμείς προσωπικά πριν κάποιους μήνες έχουμε δει βίντεο, όπουμε μια άκατο ο Χαλιφά Χαφτάρ πλησιάζει το Ρωσικό πολεμικό πλοίο,που παραπλέει στην Λιβύη, ανεβαίνει πάνω στο πλοίο και συνομιλεί με τα πρόσωπα που αναφέρει ο Ερντογάν.Το πρόβλημα είναι αλλού: Κατά πόσον ένα μικρό σώμα (που αποκλείεται να είναι πάνω από χίλιοι άντρες ένοπλοι στρατευμένοι από ιδιωτική εταιρεία), μπορεί να υλοποιήσει τις συμφωνίες που έκαναν οι Ρώσοι αξιωματούχοι με τον Λίβυο στρατάρχη.
4) Οι ευχαριστημένοι Κούρδοι
Οι Κούρδοι είναι ευχαριστημένοι, γιατί αν η Τουρκία ξανοιχτεί σε πολλά μέτωπα, τότε διασπείρονται οι δυνάμεις της και μπορούμε πια να περιμένουμε εξέγερση και αυτονόμηση των Κούρδων,όχι πια της Συρίας ή του Ιράκ, αλλά της ίδιας της Τουρκίας.Σε μια παρόμοια εξέλιξη ευνοημένη βγαίνει και η χώρα μας,γιατί με τρία ανοιχτά μέτωπα, που με εξέγερση των Κούρδων τηςΤουρκίας γίνονται τέσσερα, ένα πέμπτο μέτωπο εναντίον της Χώρας μας πάει πολύ για τις δυνάμεις της Τουρκίας.Έτσι απομακρύνεται για μας ο κίνδυνος Τουρκικής επίθεσης.
5) Πού στηρίζεται η Ρωσο-Τουρκική συνεργασία
Αν παρακολουθήσουμε τα τρία μέτωπα, που αναφέραμε , πάντα απέναντι στην Τουρκία βρίσκεται η Ρωσία και στις δύο περιπτώσεις (Ιντλίμπ και Λιβύη) τα συμφέροντα της Τουρκίας συνάδουν με τα Δυτικά. Προς τι η συνεργασία Τουρκίας -Ρωσίας;Πέραν τούτου η Ρωσία διπλωματικά προσπαθεί να σπρώξει πίσω τον Ερντογάν, χωρίς να επιδιώκει να τον ταπεινώσει με μια σκληρή αντιμετώπιση.Ποιά είναι η ερμηνεία αυτών των περίεργων συνεργασιών και αντιπαραθέσεων;Η πιο λογική απάντηση είναι η εξής: Ο Ερντογάν είναι χρήσιμος στην Ρωσία, ως ζωντανό παράδειγμα αποστασιοποίησης από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Από κει και πέρα η Άρχουσα Τάξη της Τουρκίας θέλει να κινηθεί με μεγαλοκρατικό τρόπο.Ως εκ τούτου η Τουρκία από τη μια αποστασιοποιείται από την Δύση για να παίξει αυτόνομο γεωπολιτικό παιχνίδι και απότην άλλη σ αυτήν της την επιδίωξη έρχεται πολλές φορές σε αντίθεση με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις της Ρωσίας.Έτσι λοιπόν κάθε φορά Ρωσία και Τουρκία έρχονται σε αντίθεση, αλλά φροντίζουν να λύνουν τις αντιθέσεις απαλά με συνομιλίες