Γράφει ο Παναγιώτης Μ.Βούρος
Σήμερα, ήταν ο εορτασμός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με το παλαιό ημερολόγιο, και δεκάδες πιστοί με καϊκάκι από τις Μυρτιές, ξεκίνησαν να πάνε στο ευλογημένο Πυθάρι για να εκκλησιαστούν. Ένα μέρος που τα λόγια δεν είναι αρκετά για να περιγράψουν το δέος που νιώθεις κάθε φορά που το επισκέπτεσαι. Στον ιερό ναό της Παναγίας, τελέστηκε η λειτουργία και η αρτοκλασία υπό του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλλινίκου όπου και ό,τι υπάρχει επάνω στον βράχο με αυτό, από ξενώνες μέχρι αμπέλια και λιμάνι, οφείλεται στην προσωπική του εργασία, του ιδίου και των καλογριών. Με τα χέρια τους και μόνο. Γι’ αυτό μιλάμε για ένα μικρό θαύμα..
Αρκετός κόσμος γνωρίζει, εφόσον στο παρελθόν (όχι φέτος) και την ημέρα του Αγίου πνεύματος (που συμβαδίζει νέο με παλαιό) έχει βρεθεί στο Πυθάρι και έχει θαυμάσει και έχει νιώσει την ιερή αύρα και την ψυχική ηρεμία που επικρατεί σε ετούτο το μέρος, με καλούς ανθρώπους πρόθυμους να σε φιλοξενήσουν και να σε φροντίσουν.
Και για άλλη μια φορά, μετά το πέρας της λειτουργίας και τον φλογερό και ουσιαστικό λόγο που έβγαλε ο Δεσπότης Καλλίνικος -που σέβομαι από μικρό παιδί και συμβουλεύομαι- στο ποίμνιο για τις δύσκολες εποχές που ζούμε, πάντα με την ταπεινότητα που τον διακρίνει, οι πιστοί κόπιασαν σε κάποιο σημείο δροσερό, αντάλλαξαν κουβέντες φιλικές και φυσικά.. εξυπηρετήθηκαν από τις καλόγριες με καφέ, πρωινό και μεσημεριανό.
Όση αγάπη έχουν, απλόχερη και ανιδιοτελής, θα στη χαρίσουν.
Τέλος, στο ατελιέ που έχει δημιουργηθεί από δημιουργίες δικές τους, όποιος ήθελε μπορούσε να αγοράσει για τον ίδιο ή και για δώρο ένα σταυρουδάκι, μια εικονίτσα, ένα κομποσκοίνι και ό,τι άλλο επιθυμεί.
Χρόνια πολλά.
