Ένας ακόμη Μαυροπετρίτης (μεταναστευτικό γεράκι) που αντιμετώπιζε πρόβλημα, περισυνελέγη στην περιοχή Πηγάδια Καλύμνου, από την Ειρήνη και Αναστασία Λουκατάρη,χθες Τετάρτη 13 Ιουλίου 2022.
Άμεσα ενημερώθηκε και ανταποκρίθηκε ο Ομοσπονδιακός Θηροφύλακας στην Κάλυμνο Γιώργος Μαμουζέλλος , που παρέλαβε το αρπακτικό πουλί. Ήδη χθες βράδυ σε συνεννόηση με την ΑΝΙΜΑ φρόντισε και έστειλε τον ΜΑΥΡΟΠΕΤΡΊΤΗ στο εν λόγω κέντρο περίθαλψης στην Αθήνα.
Να σημειώσουμε ότι είναι ο δεύτερος Μαυροπετρίτης που περισυλλέγεται τις τελευταίες 4 ημέρες. Την περασμένη Κυριακή 10 Ιουλίου 2022 στην Τέλενδο είχε εντοπιστεί ένας μαυροπετρίτης από την Ειρήνη Γαβαλά, που ήδη έχει προωθηθεί με φροντίδα του Γιώργου Μαμουζέλλου στην ΑΝΙΜΑ για περίθαλψη.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΥΡΟΠΕΤΡΙΤΗ
Ο Μαυροπετρίτης είναι ένα σκουρόχρωμο, μεσαίου μεγέθους μεταναστευτικό γεράκι με μακριές φτερούγες το οποίο εμφανίζεται στη Μεσόγειο τον Απρίλιο, επιστρέφοντας από τις περιοχές διαχείμασης του στην Ανατολική Αφρική και ιδιαίτερα τη Μαδαγασκάρη (Cramp & Simmons 1980, Beaman & Madge 1998 και Clark 1999).Τα ενήλικα απαντούν σε δύο χρωματικές φάσεις: μία σκούρα, σχεδόν ολόμαυρη και μία, πιο συνηθισμένη, ανοιχτή φάση στην οποία το σώμα είναι ανοιχτό καστανοκόκκινο με επιμήκεις ραβδώσεις. Πάντως, σε συνθήκες πεδίου ακόμη και η ανοιχτόχρωμη φάση δείχνει ένα πολύ σκούρο, σχεδόν μαύρο πουλί. Έχει αγελαίες συνήθειες ενώ μεμονωμένα άτομα μπορούν να μπερδευτούν με τον Πετρίτη (Falco peregrinus), που είναι όμως πιο γεροδεμένος και με πιο κοντή ουρά.
Η Ελλάδα θεωρείται ως η πιο σημαντική χώρα για τη διατήρηση και την επιβίωση του Μαυροπετρίτη αφού γνωρίζουμε πλέον ότι φιλοξενεί κατά την περίοδο της αναπαραγωγής πάνω από το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού (Dimalexis et al 2007) που εκτιμάται στα 14.700 – 15.400 ζευγάρια. Παλαιότερες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για το 70% (Walter 1979) και το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού, το ένα τρίτο του οποίου αναπαράγεται στις νησίδες της Κρήτης (BirdLife International 1999, Ristow 1991).Στην Ελλάδα, ο Μαυροπετρίτης εμφανίζεται από τον Απρίλιο με τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα να ζευγαρώνουν και να καταλαμβάνουν θέσεις φωλιάσματος σχηματίζοντας χαλαρές αποικίες ήδη από το Μάιο. Εξαιτίας όμως της χαμηλής διαθεσιμότητας τροφής στις περιοχές φωλιάσματος, κυνηγά συνήθως σε μεγάλες αποστάσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και μόνον μερικά άτομα επιστρέφουν στις αποικίες τη νύχτα. Πράγματι, τη συγκεκριμένη περίοδο θεωρείται ότι η έκταση στην οποία δραστηριοποιούνται τα γεράκια μιας αποικίας μπορεί να ξεπερνά τα 1.000 km2.
Έτσι, στην αρχή της αναπαραγωγικής περιόδου, Μαυροπετρίτες μπορεί να παρατηρηθούν και στην ηπειρωτική Ελλάδα, ακόμη και σε ψηλά βουνά μακριά από τις ακτές, διότι τα νησιά που φιλοξενούν αναπαραγωγικές αποικίες δεν μπορούν να στηρίξουν με τροφή τα άτομα.
Μάλιστα, ώριμα άτομα που περιπλανιούνται στην ηπειρωτική Ελλάδα μπορεί να μπερδευτούν και με άλλα είδη γερακιών.Η δίαιτα του Μαυροπετρίτη μέχρι και τα τέλη Ιουλίου, οπότε έχει ολοκληρωθεί η ωοτοκία, αποτελείται κυρίως από μεγάλα έντομα όπως πεταλούδες, ιπτάμενα μυρμήγκια, λιβελλούλες, τζιτζίκια και σκαθάρια τα οποία συλλαμβάνει στον αέρα με τα νύχια του, επάνω από τα νησιά ή τη θάλασσα (Ristow & Wink 1994, Ristow 2001). Κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου και μέχρι τον Οκτώβριο, τρέφεται αποκλειστικά με μεταναστευτικά πουλιά, μία πηγή τροφής που, θεωρητικά, είναι ανεξάντλητη.Μετά την αναπαραγωγή του, δηλαδή κατά το τέλος Οκτώβρη με αρχές Νοέμβρη, πετά προς την Ανατολική Αφρική και ιδιαίτερα τη Μαδαγασκάρη όπου διαχειμάζει, επιστρέφοντας σε μια κατά βάση εντομοφαγική δίαιτα.
(Στοιχεία από “ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ”)