Ό,τι ήταν να ιδιωτικοποιηθεί (με όλες της τυπικότητες του Νόμου και με την πλήρη έννοια της Ιδιωτικοποίησης) μέσωτης πώλησης πακέτων μετοχών στους λεγόμενους στρατηγικούς επενδυτές έχει ήδη ιδιωτικοποιηθεί από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις (Δεξιές,Κεντρώες και Αριστερές).
Το υπόλοιπο μέρος των μετοχών (και στα πλαίσια της συνολικής Επιχείρησης της ΔΕΗ) ιδιωτικοποιείται με έμμεσο τρόπο.Δηλ.παραμένει σε δημόσια Ιδιοκτησία συμπαρασύροντας όμως στο σύνολο της την ΔΕΗ σε λειτουργία στη βάση του Ιδιωτικού Δικαίου.
Τα κύρια χαρακτηριστικά που πλήττονται με την λειτουργία στη βάση του Ιδιωτικού Δικαίου είναι πριν απ όλα ο κοινωνικός χαρακτήρας της ΔΕΗ δηλ.η τιμή του ρεύματος θα παρακολουθεί την Αγορά στην βάση του μεγίστου κέρδους και όποιος πληρώνει κανονικά έχει ρεύμα και όποιος δεν πληρώνει περπατάει στο σπίτι με το κερί(οι όποιες ρυθμίσεις στις πληρωμές δεν αλλάζουν το νόημα της μετατροπής από το Δημόσιο στο Ιδιωτικό Δίκαιο).Πλήττονται ακόμα τα όποια “προνόμια” των εργαζόμενων της ΔΕΗ για μειωμένη τιμή στο ρεύμα και τέλος πλήττεται η περιβόητη μονιμότητα για τους νεοπροσλαμβανόμενους υπαλλήλους.
Με το σημερινό μας άρθρο θα δείξουμε:
α) ότι η ΔΕΗ είτε με την δημιουργία της και την λειτουργία της ως Δημόσιας Επιχείρησης, είτε με τις συνεχείς μετέπειτα ιδιωτικοποιήσεις πάντα ήταν υποταγμένη στα συμφέροντα της Ολιγαρχίας του Πλούτου.
β) ότι ούτε τα “προνόμια” των εργαζόμενων, ούτε η μονιμότητα της Εργασίας τους φταίει για τα χρέη της ΔΕΗ.
1) Η μανούβρα της πορείας Ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ
Α) Η ΔΕΗ δημιουργήθηκε στα πρώτα χρόνια μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο στα πλαίσια του σχεδίου Μάρσαλ. Τόσο οι εντολείς (Αμερικανοί), όσο και οι γραικύλοι (=μικροί Έλληνες ανάξιοι της Ιστορίας του ελληνικού λαού) υποτελείς τους παρ’ ότι οπαδοί των καπιταλιστικών Αρχών(=Νεοφιλελεύθεροι με την σύγχρονη ορολογία) προτίμησαν την μέθοδο των Δημόσιων-Κρατικών (=Δημόσιων ως προς την Ιδιοκτησίακαι Κρατικών ως προς την διεύθυνση ) Επιχειρήσεων για να υπάρξει σχεδιασμός της ανασυγκρότησης της Χώρας μετά από τις καταστροφές του Παγκοσμίου Πολέμου και του αντίστοιχου Εμφυλίου.Αυτή η αναγκαστική εφαρμογή σοσιαλιστικής μεθοδολογίας από καπιταλιστές θυμίζει την ρήση : “Υποκρισία είναι ο φόρος υποτέλειας που πληρώνει η κακία στην αρετή”.
Από αυτή την τακτική των Αμερικανών εντολέων και των γραικύλων υποτακτικών τους φαίνεται, ότι παρά την προτίμηση τους στην ιδιωτικού χαρακτήρα Οικονομία, το ζήτημα Κρατική ή ιδιωτική Επιχείρηση δεν είναι θέμα Αρχής για τους καπιταλιστές. Αντίθετα θέμα Αρχής είναι η καταλήστευση του Εθνικού Πλούτου και η εκμετάλλευση του λαού προς όφελος της Ολιγαρχίας του Πλούτου.Παράδειγμα εναλλαγής της μεθοδολογίας Κρατική-Ιδιωτική Επιχείρηση έχουμε από περασμένες δεκαετίες στην Δυτική Ευρώπη ,όπου την μια τετραετία κοινωνικοποιούσαν πολύ ακριβά για τον Κρατικό Προυπολογισμό οι Εργατικοί και στην επόμενη τετραετία ιδιωτικοποιούσαν πολύ φθηνά οι Συντηρητικοί. Έτσι είτε με Εργατικούς, είτε με Συντηρητικούς σε μόνιμη βάση είχαμε μεταφορά Πλούτου από τον λαό στην Ολιγαρχία του Πλούτου.Στην περίπτωση της ΔΕΗ η προτίμηση στο μοντέλο (=πρότυπο) της Δημόσιας Επιχείρησης αποσκοπούσε στα εξής:
α) Να φορτωθεί ο Ελληνικός λαός το κόστος των υποδομών. Αν η εντολή των Αμερικανών ήταν για ιδιωτική Επιχείρηση, αυτό το κόστος θα το φορτωνόταν οι ιδιωτικές Εταιρείες-επενδυτές .
β) Για να έχουν φθηνό ρεύμα μεγάλες ηλεκτροβόρες Εταιρείες, Π.χστην δεκαετία του 1960 η “Πεσινέ”του Αλουμινίου (ελληνιστί: Αργιλλίου) πλήρωνε το ρεύμα με κάτι λεπτά την κιλοβατώρα δηλ,κάπου στο ένα δέκατο του κόστους. Εννοείται ότι το υπόλοιπο κόστος αναπληρωνόταν με υπερτιμολόγηση ρεύματος των απλών πολιτών-καταναλωτών.
Β) Όταν πια έτσι κι αλλιώς εδραιώθηκε και γιγαντώθηκε η ΔΕΗ ,άρχισε με την τακτική του σαλαμιού η κάθε τόσο μερική Ιδιωτικοποίηση ενός πακέτου μετοχών σε Ιδιωτικές Εταιρείες από τις εκάστοτε Κυβερνήσεις ανεξαρτήτως τυπικού πολιτικού προσανατολισμού [λέμε τυπικού προσανατολισμού γιατί Δεξιές,Κεντρώες και Αριστερές Κυβερνήσεις εφάρμοζαν στην πράξη την καραμανλική ρήση “ανήκομεν εις την Δύσιν”].Πώς προχωρούσε τόσο άνετα χωρίς πολιτικές αντιστάσεις η συνεχής και κατά τμήματα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ;Η απάντηση είναι ότι η ΔΕΗ προχωρούσε με ζημίες και αυτές οι ζημίεςαπό τα Νεοφιλελεύθερα παπαγαλάκια αποδίδονταν στον Δημόσιο χαρακτήρα της ΔΕΗ δηλ.στον όποιο κοινωνικό χαρακτήρα είχε η λειτουργία της ΔΕΗ.Η κάθε Κυβέρνηση με “ευήκοον ους” στα Νεοφιλελεύθερα παπαγαλάκια ιδιωτικοποιούσε ένα πακέτο μετοχών σε κάποιο “στρατηγικό επενδυτή”,για να γίνει η ΔΕΗ κερδοφόρα Επιχείρηση.
2) Πώς πράγματι προέκυψαν τα χρέη της ΔΕΗ;
Α) Η ζημιογόνα τάση της ΔΕΗ ξεκινάει από την ασυμφωνία μιας Επιχείρησης δημόσιας, που λειτουργεί στη βάση του Δημοσίου Δικαίου με το συνολικό καπιταλιστικό Σύστημα, που λειτουργεί στη βάση του Ιδιωτικού Δικαίου.Μια δημόσια Επιχείρηση είναι μια νησίδα Σοσιαλισμού μέσα στο καπιταλιστικό Σύστημα. Δεν μπορεί να ευδοκιμήσει μια παρόμοια Επιχείρηση, γιατί ο περίγυρος των ιδιωτικών Επιχειρήσεων μέσω των εξαγορασμένων διευθυντικών στελεχών και του ίδιου του Αστικού Κράτους της επιβάλλονται με υποχρεωτικές ή παραπλανητικές ζημιογόνες αγοραπωλησίες(ήδη αναφέραμε την περίπτωση της “Πεσινέ”του Αλουμινίου).Η Δημόσια Επιχείρηση ως Σοσιαλιστικό στοιχείο μόνο στα πλαίσια Σοσιαλιστικού Συστήματος με λαικό Κράτος μπορεί να ευδοκιμήσει[όπως έγινε στην Σοβιετική Ένωση που οι Κρατικές Επιχειρήσεις”σαλτάριζαν” από πεντάχρονο σε πεντάχρονο και ουδόλως επηρεάστηκαν από την τρομερή οικονομική Παγκόσμια Κρίση του 1929]Άλλο θέμα τώρα ότι η πραγματική Αριστερά υποστηρίζει την ίδρυση Δημόσιων Επιχειρήσεων στον καπιταλισμό. Αυτό οφείλεται στο,ότι οι λαικές οργανώσεις με κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική δράσημπορεί να υποχρεώσουν τις Δημόσιες Επιχειρήσεις να εξασφαλίσουν κάποια κοινωνική συνιστώσα στην λειτουργία τους. Αντίθετα αν μια Επιχείρηση είναι ιδιωτική, μια κι έξω και χωρίς δισταγμούς λειτουργεί ορθά-κοφτά με τους Νόμους της Αγοράς και του μεγίστου κέρδουςδηλ.με αντικοινωνικό τρόπο.
Β) Η έναρξη της Ιδιωτικοποίησης αρχίζει με την σπέκουλα (=κακόπιστη πολιτική-προπαγανδιστική εκμετάλλευση) της ίδιας της ένοχης παρέμβασης στην λειτουργία της ΔΕΗ των ιδιωτικών Εταιρειών και του Αστικού Κράτους.Αρχίζει ένας φαύλος κύκλος συνεχών ιδιωτικοποιήσεων για την δήθεν εξυγίανση της ΔΕΗ, που διαρκώς την οδηγούσε σε χειρότερη θέση.Το παιχνίδι λειτουργούσε ως εξής:Οι ιδιώτες μέτοχοι υποχρεώνουν με την ψήφο τους και τις διασυνδέσεις τους την ΔΕΗ σε διάφορες αγοραπωλησίες, που αποφέρουν στους ίδιους κέρδη και στη ΔΕΗ ζημίες.Ενα μέρος αυτών των ζημιών αναπληρώνεται με αυξήσεις στις τιμές του ρεύματος, ενώ ένα άλλο μεταφράζεται σε συνεχή συσσώρευση χρεών.Επομένως από τη μια η ΔΕΗ γίνεται λιγώτερο δημόσια με μιααντικοινωνική Πολιτική συνεχών αυξήσεων στη τιμή του ρεύματος για το ευρύ κοινό και από την άλλη αξιοποιούνται πολιτικά τα συσσωρευόμενα χρέη για περαιτέρω Ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.Τελικά τα συσσωρευθέντα χρέη έγιναν τόσα πολλά που μπλοκάρισαν την όποια ανοιχτή μέσω πωλήσεως μετοχών Ιδιωτικοποίηση.Τότε η ΝΔ σοφίστικε την μέθοδο της κρυφής Ιδιωτικοποίησης:Διατηρείται ο δημόσιος χαρακτήρας της ΔΕΗ, αλλά θα λειτουργεί πια με βάση το Ιδιωτικό Δίκαιο με ό,τι αυτό σημαίνει (κόψιμο “προνομίων”των Εργαζόμενων,αυξήσεις τιμών, διακοπές του ρεύματος σε όσους δεν πληρώνουν έγκαιρα και τέλος με κατάργηση της μονιμότητας των υπαλλήλων).Αφού μ αυτό τον τρόπο εξυγιανθεί η ΔΕΗ, τότε θα τρέξουν οι στρατηγικοί επενδυτές στα σίγουρα για μια πλήρη Ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.
3) Τα “προνόμια” Των Εργαζόμενων και η μονιμότητα Τα παπαγαλάκια του Νεοφιλελευθερισμού αποδίδουν την μειωμένη κερδοφορία της ΔΕΗ ως Επιχείρησης στα “προνόμια” των υπαλλήλωνπ.χ.στο δικαίωμα της μειωμένης τιμής του ρεύματος για τις οικογένειες τους και στην μονιμότητα της θέσης τους.
Α) Σχετικά με τα “προνόμια” [χωρίς ν’αποκλείουμε κάποιες υπερβολές,που έχουν την ερμηνεία τους στην πολιτική διαφθορά και το σύστηματης διαμόρφωσης εκλογικής πελατείας] μπορούμε να πούμε, ότι κατάβάση είναι ένα μέρος της αύξησης μισθού, που νομίμως έπρεπε να πάρουν οι υπάλληλοι. Ήτοι αντί να δοθεί μια α αύξηση, δινόταν λιγώτερη και το υπόλοιπο δινόταν ως δικαίωμα για χρήση μειωμένης τιμής του ρεύματος.Επομένως τα “προνόμια” είναι μέρος της τιμής της Εργατικής Δύναμης,που δινόταν μ ένα διαφορετικό τρόπο.Αν οι Νεοφιλελεύθεροι έχουν αντίρρηση με τα “προνόμια” των υπαλλήλων,σημαίνει ουσιαστικά, ότι έχουν αντίρρηση με το ύψος του μισθού των υπαλλήλων δηλ.με την τιμή της Εργατικής Δύναμης, που όταν είναι υψηλή κόβει μέρος των κερδών των ιδιοκτητών των διαφόρων πακέτων μετοχών της ΔΕΗ.Αυτό είναι πια ιδεολογικό ζήτημα: δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Νεοφιλελεύθερους να υπερασπίζονται την Ολιγαρχία του Πλούτου.
Β) Αφού λοιπόν αιτία των μειωμένων κερδών της Επιχείρησης προσδιορίζεται,ότι είναι η αυξημένη τιμή της Εργατικής Δύναμης των υπαλλήλων της ΔΕΗ,το πρόβλημα μεταφέρεται στην παρεμπόδιση των αιτιών που προκαλούν την αυξημένη τιμή της Εργατικής Δύναμης.Αυτή είναι η συνδικαλιστική δράση, που πετυχαίνει καλύτερους μισθούς.Τότε το πρόβλημα μεταφέρεται στο πώς θα εμποδιστεί η συνδικαλιστική δράση. Η απάντηση είναι να καταργηθεί η μονιμότητα, για να φοβούνται οι υπάληλλοι την απόλυση, να μην κάνουν απεργίες και να μην πετυχαίνουν αυξήσεις μισθών και τα όποια “προνόμια”.Επειδή όμως η επιχειρηματολογία των Νεοφιλελευθέρων πρέπει νάναι κρυφή για είναι αποτελεσματική, η μονιμότητα συκοφαντείται με το σαχλό επιχείρημα ότι κάνει τους εργάτες τεμπέληδες λόγω σιγουριάς.Πρόκειται για ανοησία: Την αύξηση της Παραγωγής και την ποιότητα(και ιδιαίτερα αυτή) την πετυχαίνει όχι το άγχος της ανασφάλειας της ζωής, αλλά η αίσθηση του νοικοκύρη Εργάτη, που πρέπει να πιστεύει,ότι εργάζεται για τον εαυτό του, την οικογένεια του, για το λαό του και όχι για τα παράσιτα των στρατηγικών Επενδυτών.